8622 resultaten.
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 De eenzaamheid lees je af in de ogen
van hen die zoeken naar het mededogen,
of naar de kunst om het anders te doen.
De wereld draait door, ik denk té snel,
tijd staat niet meer stil voor een tel.
Niemand is nog naar zichzelf op zoek.
Het toneel waarop we ooit konden leven,
blijft leeg, het lijkt ons om het even.…
Eenzaam hart
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
854 de bodem van ons hart,
maakt dat de pijn die vaak de liefde geeft
versmelt met de tranen van het eenzaam hart…
Je hebt het me gezegd.
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.378 Je hebt me gezegd
dat ik niet moest huilen
Soms lukt het,
maar soms ook
niet zo goed
Je hebt me gezegd:
Ga verder met je leven
Maar om eerlijk te zijn
ben ik een beetje
de weg kwijt
en leef ik nu
tussen
twee werelden in,
ik weet eigenlijk niet
zo goed meer
hoe je zoiets doet.
Ik kan het nu ook
aan niemand
meer vragen,
hoe krijg…
Vouwde pluchen doeken
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 het bezijden leven
aan de tafel droeg het gemis
van jaren nog te geven
want ze wist dat verdoemenis
de hemel kon splijten
in het rood van de zonsopgang
en de teloorgang
van misvattende verwijten
haar stem ontkrachtte
toen de dood
haar ontbood
- zoals zij verwachtte -…
Koud en kil
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Om mij heen is het intens stil,
het voelt ijzig koud en kil.
Om mij heen sluipt de duisternis,
alsof ik iets essentieels in mijn leven mis.
Plots verschijnt daar een kleine straal,
Die me warmte geeft, heerlijk en ideaal.
Plots verschijnt daar de gouden zon,
die langzaam aan ruimte won.
Daar naar de zon daar wil ik heen
en plots voel ik me…
Minder vlinder
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.909 blauwgrijze wolken
bedwelmen zijn brein
ongrijpbaar versloten
in eigen verdriet
om een ander
wat jammer
ik ben het niet
hoe fijn kan het wezen
een ander te zijn
missie verraden
wat ben ik toch klein
klein duimpje
kom eens hier
bij ons is het fijn
kabouter te heten
in plaats van Merlijn
kris kras
in de pas
dan weer door elkaar…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 Ik heb je zo vaak zo gemist
God mag weten hoe
In tijden van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.764 Ik voel me wegglijden
In een eenzame diepte
In een put
Waarvan de bodem niet in zicht is.
Ik voel me bevriezen
In een wereld
Van steen en ijs
Ik voel me leeg
In een volle wereld...…
Als ik je dadelijk laat weten
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.004 Als ik je dadelijk laat weten
Dat je weg moet gaan
Zeg jij misschien waarom
Mijn lief, ik hou van jou
Moet ik dan zeggen
Dat ik niet meer leven kan
Met jouw liefde voor de pijn
En dat mijn eenzaamheid
Steeds groter wordt
Maar als ik dan weer naar je kijk
En je smal gezicht omvat
Ben ik blij dat ik gezwegen heb…
Alleen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.461 Ik ben omringd door stenen
ondergedompeld in stilte en
kijk, hoog in het huis gezeten
naar de verre, verlaten velden
waarin de rivier zich als altijd
tijdloos verder spoedt en waar
in de naderende schemering
slechts die ene, late vogel
mijn eenzaamheid vermoedt.…
Parijs '77
netgedicht
1.8 met 17 stemmen
2.713 Parijs ‘77
I.
de langzame woordenslijper slentert
met plooien in de pantalon
de Seine af de kerk voorbij
maar op Pont Neuf spuugt hij
de scheermessen op een hoop
en veracht de revolutie
en met gebruinde tanden
doet hij de Eifeltoren roesten
II.
in de straten rond Pigalle
geen zoutpilaren
geen brand
wel gelaarsde benen…
Verloren
hartenkreet
2.2 met 31 stemmen
2.395 Waarom moest je mij verlaten
we hadden het samen zo fijn
en nog zoveel om over te praten
maar helaas, het mocht niet zo zijn
te jong en zeker veel te snel
ben je van me heen gegaan
maar het was voor jou een hel
om zo verder te moeten gaan
vaak voel ik me eenzaam
en verschrikkelijk alleen
dan verlang ik naar jouw armen
heel zachtjes om me…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke obstakels
mijn dorp is verstopt
onder een grijze deken
de eenzaamheid…
dal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.295 raak me aan
sla me er door
geen kans
geen gehoor
de vlam zwakt af
slaap door de dag
niemand weet waar heen
niemand geeft
laat het maar met rust
genadeloos is de kus
kus van eenzaamheid
niet op voorbereid
bergen verzetten
de geesten gezelschap
geven
geef me een berg
om af te dalen
dalen naar het dal
het dal van eenzaam
verval…
IJsbloemen
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.480 De nacht ademt
volgeschreven vensters
koele regels schetsen eenzaamheid.
De eenzame
aan een tafel in een kamer
in een slapeloze ruimte
waar de stilte spookt
en de kaalheid van de winter
een slaap overheerst
met woorden van ontroostbare
eeuwigheid.…
schimmen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.138 terugdenkend aan de tijd van strijd
terugdenkend aan het leven
ik zit op een veld van schimmen
vriend en vijand liggen hier te rusten
ver van de plek waar ik zit beven
ver van de eenzaamheid van het bestaan
ik lig hier op een veld van schimmen
huilend over hen die vielen
hopend op een tijd van strijd
hopend op een eind aan deze eenzaamheid…
Zichtbaar en toch heel klein
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Deert de regen mij
vraag ik me af
wanneer mijn rug de
zwaartekracht overhevelt
van mijn schouders naar het
gevoel van toen het kind dat in mij
huisde met me speelde en mij
de kracht gaf dromen na te jagen
en te gaan slapen op het kille bed
Ik heb de tijd gesproken
gezegd dat het niet bestond
al was het slechts alleen maar
om te zeggen…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen wiegen het hart
dat volstroomt van eenzaamheid…
Kerst
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.271 Kleur van Ziel
Vult de dag,
Tot schemering inzetbaar wordt
Voordat iets wordt gezegd
Wordt glas na glas gevuld
En al het leed dat er nog was
Is in benevelen gehuld…
Zwart
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
735 Ondergedompeld in de
IJskoude wereld
Van verborgen dromen
Zweet het ongeloof
Uit mijn poriën
En herinneringen
Vervagen tot een onherkenbare
Substantie
Een verstikkende
Mantel van
Bevrijdend zwart
Is het enige
dat nog blijft…
Vanaf het begin
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.489 Reeds vanaf het begin
hoorde ik je trieste stem
angstig, onzeker gestemd
toen kwam ik...
Riep jou,...stil en zacht
Reeds vanaf het begin
zag ik je hulpeloos staan
zoekend naar liefde
toen kwam ik...
Keek jou...zo smekend aan
Reeds vanaf het begin
begeerde je m'n warme adem
trillend, hevig verlangend
toen kwam ik...
Omhelsdejou…
Doodgeboren...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.284 ik leef de tijd
na een kwade dronk,
in onrust en verwarring
blijkt het bed gestolen
zien mijn ogen wat ik niet wil geloven
onder een vaal bleekgroen licht
van loze beloften
staar ik naar mezelf
achter het gordijn van slechte gedachten
ik zit gevangen tussen
paracetamol en de waanzin
de absint heeft mij bedrogen
en de kogel wenkt
belooft…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
schipbreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Contouren van geluk welke vervagen in de mist
wanneer jij weggaat en mij achterlaat
en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
Een aards gevang
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
940 eenzaamheid kent
vaak een verleden
hoe men ook
de steen
des aanstoots
zoekt in het heden
in liefde
in haat
de pijn kan niet
worden vermeden
de bezeerde ziel
is dan blind,
soms dagen
en nachten lang
men voelt zelfs niet
door wie men
wel
wordt bemind
het zijn uitzichtloze
momenten
in een aards gevang…
Daken die schreien
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
528 Soms als het regent in jouw nacht
daken misnoegend schreien
de wind strepen maakt op het veld
dan zijn je wangen de uiterwaarden
van al jouw verdriet
al zou je willen vlieden voor
instortende oevers, dan nog
ben jij het waaiend riet dat buigzaam
haar nest beschermt tegen de degens
die jou voortijdig al hadden bekrast
jij leeft voort in…
Een
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
13.429 Mijn spiegelbeeld
lijkt voor altijd
het enkelvoud
van eenzaamheid.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…