Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

Gevecht

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.022
Onder mijn lach schuilt 'n triest gelaat Veeg mijn tranen weg niemand mag zien hoe ik mezelf haat Blij aan de buitenkant maar zo triest van binnen Kan ik mijn gedrag ooit nog overwinnen Ik vecht maar het voelt of ik stil blijf staan Vastgeroest in het slechte dat ik niet kan laten gaan…
sabrina9 november 2003Lees meer >

Verlaten

hartenkreet
2.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Je wordt verlaten, helemaal alleen gelaten. niemand die van je houdt, van binnen zo ijskoud. Niemand die met je lacht, iets dat de pijn verzacht. Geen toekomst in zicht, die jouw pad verlicht. Toch geef je de moed niet op, dus jij zegt hardop: "ik kan best alleen, jullie zijn overbodig, ik heb jullie echt niet meer nodig".…

vanwaar

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.194
waar in haar gelaat sal sy my gesig weer roep tot kind?... êrens ritsel die blare.…
Liesel Kruger14 februari 2008Lees meer >

het ijlen van de nacht

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.501
de zee, steeds kleiner, verdeelt mijn handen over duinnachten en jouw gelaat wit en stil, als lelies voor zon verborgen wordt meegenomen door de vlekken van de wind ik laat je alleen: meeuwen zwijgen de wereld en mijn stem streelt de laatste herinnering zoveel trager dan de wandeling naar morgen…

Ondeelbaar leed

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 743
Mijn bril vergroot de tranen van de moeder op het scherm die gilt en kermt en jammert om haar kind waarvan ze onder rokend puin alleen de hand, waarin een potlood, vindt Ik zet mijn bril af voor zulk wreed ondeelbaar leed Tranen zullen haar niet baten Ik heb ze desondanks gelaten…

Waar zijn nu mijn handen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 851
heb mijn handen daar gelaten zwaaien ging niet meer met stugge kop de hoek weer om en het verkeer was luw dit keer telde bomen op de lange weg wist wat er zou komen nog even niet want ik keek om zag jouw verdriet wilde keren in de verte gloeide hoop waar zijn nu mijn handen…
wil melker28 december 2007Lees meer >

Moederke

poëzie
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 10.467
Geen tekening, geen lichtdrukmaal, geen beitelwerk van stene, 't en zij dat beeld in mij, dat gij gelaten hebt, allene. o Moge ik, u onweerdig, nooit die beeltenis bederven, maar eerzaam laat ze leven in mij, eerzaam in mij sterven.…

De roos.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Is het gelaat dat om hen heeft gezwegen. En huiverend in de morgenwind. Droefenis naast zich op de peluw vindt.…
vogh2 maart 2006Lees meer >

"Voor een vriend..."

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Je veerman houdt zich in en nog steeds de wacht, heeft het meertouw nog niet losgelaten, gelaten lopen in het laatste spoor op het jaagpad van de nacht, wat reeds z'n oude glans verloor en een milde dood je wacht, al vertrouwd met de tocht, misschien wacht mij hetzelde veer, om je aan de overkant weer in de ogen te kunnen zien.…
pama9 november 2008Lees meer >

Open boek

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 884
Een vaas barst bloemen puur en bloedrood dansen ze voor mijn gelaat, een wind van wiegende stelen bewegen bewonderende vingers tot voorzichtig knippen en plakken om maar vooral niets te missen van het jonge koren parend op een willekeurige zomerdag.…

Een maartse overpeinzing

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Het langzame leven grijnst als een metafoor en versnelt als de dag zich buigt voor de zonnegod die in haar was geboren bleek gelaat en vingers dun als potloden krassen woorden op ’t behang daar zij als de dood is dat ze haar gaan vermoorden maar ik dacht toch echt dat haar sterven al was geweest en dat ik had gezworen dat de sneeuw haar…
elze8 maart 2009Lees meer >

Windstoot ?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 513
Mijn kracht heeft mij verlaten, rottende vruchten aan mijn voeten wat bleef hangen, blijven onrijp, groene ranken vergelen, dof gelaten wacht ik op een laatste windstoot, die als dolk mij in haard en hart zal raken, vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof, beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
pama19 augustus 2009Lees meer >

Zwarte schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 680
haar handen boetseren zijn gelaat hij is haar droom zijn ogen zijn groen als van de poema de scherpe blik er in van de havik zijn lichaam van de krijger zwarte schaduw is zijn naam ze lieft hem geeft hem de vleugels van de adelaar en hij neemt haar mee in zijn vlucht zij worden gedragen door de wind als in zijn fluister zwevend…
windwhisper22 september 2009Lees meer >

De krankzinnige

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.156
Zij zeggen, dat ik zo verstandig praat, En dat geen trek in mijn gelaat Verraadt dat ik krankzinnig ben; Dat ik wel gek, maar zeer zachtzinnig ben. Maar of mijn zinnen krank zijn, Mijn geest kan toch wel blank zijn En met wijsheid verzaad?…

verlangen

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.367
soms heb je het gevoel dat niemand je begrijpt dat niemand om je geeft en er niemand met je meeleeft soms heb je het idee dat je er alleen voor staat dat je in de steek gelaten bent het is net alsof niemand je meer kent op dat soort momenten wil ik dat jij hier bent me even vasthoud zodat het is als vroeger oud en vertrouwd…

luchtigjes

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
bij jou vormt de tijd zich in luchtige gebaren stolt tot huid van een ballon kiest het luchtruim brengt onrust tot bedaren jij zit nog graag op schoot laat je strelen over het gelaat tot elke storm zich laat verklaren in de kalmte van jouw gezicht zich ontspant in avondlicht…

Miskend talent

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.577
zonder aarzeling, spanning, tegenzin naar voren komend leraar tegemoet stond ze klaar te spreken voor een groep met jeugdgebroed kletsend aan een stuk door vermaakte ze haar klasgenoten zichzelf en docent van de spanning toch een traan gelaten opgenomen in d'r shirt niet beseffend het talent waarmee een hater werd besmeurd…
Wilbertius1 februari 2011Lees meer >

'n Ogenblik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Torenklok slaat een keer, bijna gelaten het groen zingt in vele toonladders als een elektrische zaagmachine de stilte ruw verstoort totdat deze het zwijgen er toe doet een kraai van zich laat horen, glimlacht een meisje in het voorbijgaan waar zij voor even de sterren kust op de schommel…

geladen revolvers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
wanneer oren voorbijgaan aan woorden en slechts luisteren naar het naakte geluid van de nacht wanneer woorden de betekenis mijden en zich laven aan een nietszeggende bron wanneer emoties verdwalen in de labyrinten van de ziel en verworden tot geladen revolvers dan is het radeloos gelaat niet meer in staat de dreiging te verwoorden…
Kees Visser10 augustus 2011Lees meer >

Er middenin

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
een dijk van een kerel die tegen zichzelf opslaat robuust als afzetting vaak ligt het anders met soortgenoten welke losbreken spuwend in het gelaat van de mensheid zie jij zijn déjà vu’s in flasbackdijken ? herken je die zware storm?…

ZALIG LEEFT HIJ BIJ DE MENSEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.309
Zalig leeft hij bij de mensen Die met herte God betrouwt, Diens verkiezen, wil noch wensen Niet en zoekt dat na berouwt, Maar hert en wil gelaten houdt En volgt de wil des Heren. Dees lijdt En mijdt. Hij lijdt Gods daad En mijdt het kwaad: Dus mag hem hier geen onrust deren.…
D.V. Coornhert13 september 2026Lees meer >

Zee zonder einde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Heb het land inmiddels wel gezien, Alle continenten zoetjes aan Achter mij gelaten - Ben eigenlijk wel uitgekeken Op die eindeloze wisseling Van zomer en winter, Lente en herfst, Ben de zee nu ingelopen, Drink me laveloos aan water En ga met volle tevredenheid De oneindigheid in, in deze Zee zonder einde…

Eindelijk vrij

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
De wind jaagt onbarmhartig Langs de scherpe rotspunten Van het gebergte hier vlak Onder mij, dat mij zo vaak Naar het leven heeft gestaan - Maar nu heb ik de rotsen Achter mij gelaten, ben ik Zo vrij als de wind die Mij omgeeft, naast mij De zeemeeuw met vrolijke Oranje snavel en fonkelende Oogjes die mij in zijn Altijd durende…

Samen, sterker in de wind

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
Laat mij die engel zijn voor jou en mij, laat me toe vraag niet waarom en hoe maar voel dat ik dit wil zijn als een warme deken voor jou wil ik jouw mantel der liefde zijn ik schilder liefde over jouw gelaat zodat je sterker staat sterker dan de wind waarin ik mij en jij jezelf weer terug vindt.…
Blond21 februari 2015Lees meer >

Leukodystrofie

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 757
Zo heet die nare ziekte Die ziekte die spieren verzwakt Je kon niet meer lopen In je rolstoel weggezakt Hoe vrolijk jij altijd was Zullen we niet vergeten Na maanden tegen dit te vechten Heb je de strijd verloren Lieve meid het leven heeft je gelaten, je bent hier niet meer We blijven aan je denken, iedere dag weer.…
Petra26 september 2015Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
Kan ik je nog vertrouwen nu je me één keer in de steek gelaten hebt Kan ik je nog vertrouwen na alle angst en pijn om te verliezen Of zal elk klein signaal voortaan het leven bepalen als teken van herhaling De tijd zal het leren maar wat ik heb geleerd zal ik niet vergeten Mijn hart je hebt me niet gebroken maar wel een patiënt…

Schaterlach

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
(Ivoren wachters II) Gelaten telde ik de jaren die ongetwijfeld zouden volgen op de kwarteeuw van nagenoeg stilstand slechts ambitie-loos in bitterheid 't Tij keerde, lach verscheen opnieuw bitterheid resoneerde in een schaterlach die tot op de dag van vandaag in de toekomst zal klateren…

Paraplu

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Tevreden thuis en dan pas krijgt u het in de gaten: Verrek, waar ik heb ik nu mijn paraplu weer gelaten?…

iemand ziet je

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
iemand trekt met kalk een witte lijn op de muur rond jouw lijf je bent getekend zonder schaduw verdwijn je in het donker je houdt een lege koffer vast een beetje bevend stapt je rechterbeen in de stroming van de ongewisse tijd een kalkrestje rust gelaten op het verstrooide haar iemand ziet je…

4 mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
de weg naar het Stijkelmonument wordt nu alleen bewandeld ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen de driekleur, danst deinend in de wind fluiten vogels door de stilte kwetsbaar en ontkleed staat hij daar armen gespreid, handen opengevouwen het gelaat gebogen dankzij jullie lef, sta ik hier…