1853 resultaten.
Eenzame muzikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 op een open plaats
verscholen in een bos
steunt een stil figuur
op een houten ros
verenigd met een stronk en
één met zijn schalmei
laat hij muziek dromen
voor al wie komt ... langszij
eenzaam is de nacht
zonder al zijn sterren
en tevens ook die man ...
die geen woorden spreken kan!…
Tóch lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Op dor hout
alleen forsythia
of azalea molles.
Verder geen uitbundige
bloei of bloemenpracht.
Is dit lente?
Jáááá……!!!
Nog maar begin april.…
Biomassacre
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
829 Frans Timmermans lijkt sterk op een profeet
Hij predikt grif zijn groen klimaatpakket
En zegt dat hij de wereld daarmee redt
Geen oorlog straks en ook wat minder heet
Want doen we niets dan gaan we naar de kloten
Dus hout verbranden en dan boompjes poten…
Jij op foto
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
144 Je zit daar maar
geflankeerd door die houten vrouw
met borsten
die half verscholen in ‘t groen,
onder dat gipsen beeld,
door lampenkap gehalveerd,
vrouwenportretten aan wand,
te scrollen, lezen,
uit te hangen
Zoals ik zo vaak daar
maar uithang,
scrollend,
gedichten, gedachten lezend.…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 Het hout blijft koud.
Kijk daar: drie spreeuwen hebben opgelet,
hun wijze kelen krijsen om het fel
geluk dat plaatselijk is ingezet.
Een rijk begin op arm hout, gaaf en wel
kwartier gemaakt, bewonderd. Straks ontzet:
door wind van stam gejaagd - op hoog bevel.…
Bomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Zo heeft dan niet ons vlees,
maar hout het laatste woord.…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
Stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.165 Op stille paadjes
in het groen
zie ik stil,
gekerfd in't hout,
een zoen.
Een oude boom
staat daar vergeten,
tedere woorden,
zo versleten.
Een oude bank,
Ik zet mij neer,
mijn gedachten wiegen heen en weer.
Een glimlach van weleer.…
Twee emmertjes water halen...
snelsonnet
3.4 met 12 stemmen
1.525 Zeg klompenmeisje met je houten been,
Als jij twee emmers water op gaat halen
Hoef jij die voortaan niet meer te betalen -
En ga ook langs de bakker maar meteen.
Hij dient je ook een gratis brood te geven,
Want wij zijn arm, maar hebben recht op leven.…
Een kunstenaar dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 op een houten ton
onkruid als publiek
waait het applaus
gedroomde repliek
honger naar dansen
wat moeder niet scheelt
een mietje voor vader
die klappen uitdeelt
met bont en blauw lijfje
verkiest hij de goot
talent gaat verloren
een kunstenaar dood…
dommer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
644 De politiek zit vol met rituelen
zoals 't vertrekken na een dure fout
maar volgens mij snijdt dit gedrag geen hout
wie fouten maakt moet helpen wonden helen
Wil je je schamen, goed, schaam je te pletter
maar ga de fout herstellen Donnerwetter!!…
In valkenstijl
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
829 Ze kunnen zonder kathedralen
zonder fluwelen troon of spitse toren
geen tromgeroffel of cymbalen
ze worden majestueus geboren
Geen valkenhof of dansende nar
ze doen het zonder de lakeien
geen rijtuig doch een boerenkar
ruilen oprijlaan voor de kasseien
Ze schrijven in distels en het dode hout
onleesbare gedachten in glanzend goud…
Een herfstig hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Een houten kleed
in gebaren slechts wat wijn
alles lijkt gebroken in een oud
herfstig hart
tegen het raam plakt een
stukje opgewaaide dood
het terras staart groen
het is mos, het zachte
van het geniep dat
me laat vallen
in de herinnering
van een vergeten zomer…
Overbruggen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
645 waar de hand van een mens
beider oevers met hout verbindt
ontwaart men ook sierlijke snaren
die tezamen als verheffend instrument
door waarneembare trillingen
hoge bomen aan de overzijde bemint
en iedereen in het stromend water
zelfs de eeuwige beweging herkent…
Vermaak of waarheid?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Of is het heimwee naar het
Beeld, in hout of steen,
Of naar het decor van het
Wereldtoneel waar gespeeld
Wordt om achter de
Waarheid te komen?
Toneel waarin je de
Beelden verglijden laat in
De waarheid, die zoals altijd
Universeel blijkt te zijn.…
sterfhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
464 jouw huis is leeg
de ramen
staren blind naar niets
meer dan houten schotten, vastgenageld aan
de muur
beleef ik niet
de weg van ooit liep vast in
bange hoeken
waar ik zoeken moet
vergeet ik niet, maar daar waar jij
je leven leed
huist nog altijd
veel verdriet…
Door de eeuwen ingehaald
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
449 Die ooit de
Kracht van leven
Had, groeide van
Oud hout naar nieuw,
Werd stilaan door
De eeuwen ingehaald,
Schoonheid die zich
Toont op ons pad,
Verrassing van leven
Gevat in steen
En wij die ons
Verbonden voelen
Met elkaar en met jou,
Liefde die doorgroeit
Door de eeuwen heen…
Stilzwijgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 ik dwaalde
door het januariwoud
al liet de winter zich
nog niet zien
het was er koud
de wind speelde er
met het mistkleed
een markant breiseltje
van spinnendraden
rustte er op het oude hout
wat spelende reeën
zo heel dichtbij
zielenrust van binnen
stil jaargetij
waarvan ik toch wel houd…
Dit was het dan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 Dit was het dan,
Zeg je en je kijkt
Naar de resten
Van hem die jou
Verwekte, zorgvuldig
Opgeborgen in een
Gelakte houten kist -
Je draagt hem over
Aan het vuur, om te
Vergaan tot as,
De man die jou
Een vader was
San Zeno di Montagna, Italië,
vrijdag 17 juli 2015…
Muren van huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Een dakloze ben ik
In 't diepst van
Mijn gedachten
Ben niet
Van hout of steen
Maar van mezelf
Vervreemd
Muren van huid
Staan overeind
Maar dakloos blijf ik
In 't diepst
Van mijn gedachten
Ben zonder huis,
Ben zonder dak -
Slechts in woorden
Woon ik nog,
Alleen de taal
Verleent mij nog
Onderdak…
Eenzame muzikant
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
653 op een open plaats
diep in een oud bos
steunt een stil figuur
op een houten ros
verenigd met een stronk en
één met zijn schalmei
laat hij muziek dromen
voor al wie komt ... langszij
eenzaam is de nacht
zonder al zijn sterren
en tevens ook die man ...
die geen woorden spreken kan!…
keldergevoel
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
718 ik kende iemand
met een spiegel
in de gang
verzen vol handschrift
bewoonden
zijn huis
hij groette mij
heel even
als nieuwkomer
in de wijk
maar ik
bestond teveel
uit kelders
en ondergronds
was mijn labyrint
niets waard
na dit alles
zoek ik
een schuilplaats
met de oren dicht
en graaf mijn eigen houten diepte…
universum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
593 lucht
als dak
door groen omringd
lawaai naar de achtergrond
kringloop
universum
luchtig plafond
onverwachte groene omhelzing
door plotselinge stilte verrast
bezinning
hemel
wolken drijven
groene bomen omarmen
houten brug over water
zelfbespiegeling…
LITERATUUR-GESCHIEDENIS
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.227 Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
Dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
-------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
Perenboom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 Het sterke, zware hout wijst in onvoorspelbare luchten,
om daarna onder de last van vruchten te zuchten.
Ik koester zijn lommer, gewillig.…
Staal in jouw beton
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Ben een wrak
dat langzaam
opgevreten wordt
van binnenuit
roest staal
in jouw beton
verbrokkel wat
ooit eens begon
weer bladdert
verf van de ramen
hout begint te tanen
na haar duurzaamheid
ik was voor
tijdelijk kom nu
naar huis in samen
bouwen wij ons eigen thuis…
Het huisje aan de overkant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 scheef staan de houten luikjes, waaien
heen en weer met de wil van de wind
scharnieren piepen hoorbaar schor
haast in koor met het druppen
van decemberregen op de dakpannen
waar een vervallen nest onbewoond
nat op een zwangere lente wacht,
meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
Litteratuur-geschiedenis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.218 Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
Dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
--------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
AFSCHEID
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.853 Leven is zo erg broos
verdwijnt straks in
een houten doos
Als dit geen afscheid is?…