Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Werk van de Geest

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Als zachte bries door kruinen der bomen En warme tongen van onblusbaar vuur Bent U tot de mens op aarde gekomen Geleidt hem van geboorte tot stervensuur. U geeft hem de gave van ’t zien en horen De blijdschap en daag’lijkse verwondering Van bloemenpracht tot zang der vogelkoren Zo U ooit schiep zonder uitzondering.…

Herschepping

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
De wind huilt door de kale bomen Als zingt het klaaglijk een luguber lied Een lied vol verlangen en vol dromen In stemming verlatenheid en verdriet Een lied over hoe de tijden waren Reeds bij het krieken van de ochtendzon Als zachte bries door kruinen en bláren De nieuwe lentedag weer begon En doods staan de bomen stil te dromen Terwijl…

wuifwilgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
ze staan er nog de wind, gevangen in hun kruinen struint de kale takken door je hoort ze zachtjes kraken en hun blaadjes raken stil de grond de vooravond van winter wint met lange passen tijd je schuifelt mee en kwijt melancholie aan koude voeten met een neus vol rottigheid het laat de regen wenen in een langgerekt verwijt als weemoed…
switi lobi7 januari 2019Lees meer >

Wees gerust

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Tijd slacht soms dromen slaapt niet voor alles klopt, al baadde alles ooit in liefde ritselden ook hogere kruinen daar bij de duinen dicht aan zee golven nemen nu herinneringen mee.…

Rhodos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Nu hangt er mist over oktober en de bomen houden vooralsnog hun bladeren in hun kruin Jij bent er niet, je doet aan goede werken, ik ben schier vrijgezel en bak mijn dagen bruin.…

REGENDAG

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Betrokken ligt de lucht met wolken grijs en grauw, 't stuifreînt, en die hoge bomen schokken hunne kruinen, en vol vreemde rouw ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen. Lijk des avonds in het woud een dolend kind, daar beneden door de donkre gangen aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…

land aan de Zoom

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
zoals het oude land hier nog dommelt langs een verzonken waterloop door noeste handen ooit gegraven waar akkers en bossen louter stilte baren vroege vogels het zonlicht uitbundig begroeten en bezingen terwijl de bonte specht met veel tamtam de beuken kastijdt, zo vurig gemutst langs stammen en kruinen scheert zoals ik hier gedurig…

DECEMBER

poëzie
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.370
De hoge bomen, zwart en bladerloos, Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt, Herdenken, droef, de zoete zomertijd, En schudden zacht de wijze, kale kruin. In de oude toppen klaagt de winterwind. Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht, En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder, ’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…

zingen nu luidkeels de mussen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.033
en zwak geveld door het verwoestende natuurgeweld de rooiende winden zijn langzaam bedaard weer staan vele bomen scheef in het gelid struiken die snel uit de kluiten groeien een soort dat kort na het eerste bloeien wordt gekapt omdat de stam op dikte zit ik zag je vallen in een sterke vlaag gestrekt moest je de natte aarde kussen je kruin…

huisslaaf

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.057
de spiegel slaat geen muffe spleet, geen hoek over zij sluipt nederig op teenkussens maar het parket kraakt ze luistert naar de knagende worm genesteld in een gang in de schoorsteenmantel ze hinkt binnen de voegen van de tegels een oud, bijna vergeten kinderspel de bezem veegt de ribbels van de rubberzolen met een blos, haar kruin…

Gedoemd platonisch ?

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
een kar die door de holweg huift waarnaast de zon door kruinen schuift doet mijn hart troosteloos verkrimpen wijl ik je snikkend lang nawuif een traan die mij oogdiep verhit en ’t stof mijns aangezicht verkit rolt onbeheerst over mijn wangen en vlekt mijn kraag, ooit leliewit ik blijf je schrijven, zonder schroom en praat luid voort in…
Aramis30 april 2006Lees meer >

Nietig

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
wilde lasso's van ontladende kracht, bliksems die zich in verten kruisen, drijven dreundondersalvo's tot druisen voortrollend in de ijldiepe nacht rukwinden wreken zich op iedere kruin bladerloof juttend over veld en wegen over land gutst de hevigste regen beken zwellen tot wildkolkend bruin uit krakend en bonkend hemelgeweld wordt ijsloden…
Aramis15 juli 2006Lees meer >

Grijze haren

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
En dan zeggen ze tegen mij: Jij hebt geluk, want 't is het perfecte weer om werkloos te zijn Krantje pakken Lekker in de tuin Vogeltjes luisteren Zonnetje op je kruin En dan zeg ik tegen hun: Schiet toch op In die krant lees ik alleen maar over de ellende waar ik zelf de dupe van ben geworden M'n gespreksstof is zo goed als op Heb…

Gevangen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Maak dat deurtje open laat het verdwijnen tussen de bomen met hun hoge kruinen. Mijn hart opent zich emotie en tranen voel ik komen wat gevangen zat komt naar buiten.…

Prima Vera

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
vera’ ’t Is lente ik hoorde reeds het eerste vogelconcert van merels en lijsters maar ook hagedissen kom, sta op, dit mag je niet missen De eerste knoppen ontloken ’t is lente 'k word sterk door verlangen bekropen naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen kom ga gauw uit je bed ik groet met een zoen De wilg met zijn prachtige kruin…

Lenteliefjes

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Hoe moet zij hem toch overtuigen - wijl winter door hun kruinen blaast - om ook een tak naar háár te buigen? Maar dan schenkt lente hem nieuw blad en één ervan kust 't blad ernaast wiens groen komt uit een ander bad! (gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…

zij is boom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
ze volgt levens en voelt zich als een boom die stil moet blijven staan zonder wortels de grond is te rul en boven haar kruin staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi wanneer de noten door haar takken gaan haar bladeren beroeren…
jandeb24 juni 2010Lees meer >

Storm

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren heft nog wanhopig op zijn kruin met zijn gekromde vingers schril geheven maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
Chatfant22 september 2010Lees meer >

Verwoestend voorteken

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 822
Vanaf wanneer begon het verdomd te dagen dat overwoekerde beelden vervielen tot puin en chaos verscheen uit de donkerste lagen van klamme kelders onder m'n warrige kruin. Groeiende gnomen besluipen de achterdeur van mijn kaal en krakkemikkig onderkomen. Grote god, hoe te ontsnappen aan willekeur.…
Hanny5 juli 2011Lees meer >

PALMTAKKEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Overal daverde het vrome geloof, brandde in ieder, van kruin tot voeten. Heersende Romeinen zouden boeten voor onderdrukking en belasting vol roof, werden vernederd tot een stoel met stoof; de toekomst moest het Joodse leven zoeten.…
Han Messie9 december 2011Lees meer >

AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Ik hoor uw stem in 't lied der nachtegalen, Ik zie, van milde zilverglans omgeven, Uw blonde kruin in blonde manestralen. 'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen En 'k voel uw adem liefdevol omzweven Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
Helene Swarth28 februari 2012Lees meer >

LUCHTSTROMEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Door de pijnbomen waait zachte wind vol reislust, trekt suizend verder, komt dan weer, blijft steeds dwalen in de wiegende kruinen. Witte avonddamp verspreidt zich, langzaam stijgend, over het weiland: hoge bomen verijlen, zijn vage spookgedaantes.…
Han Messie2 augustus 2012Lees meer >

HOORT GIJ DE EIK?

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Zijn stam is rond, zijn kruin nog ronder, zijn schors is ruw en hard. Hij plooit noch boven noch onder, de boom van mijn hart! Waai stout, mijn eik, alover 't blode, uw hoge vreugd en smart, gij levende onder de dode, gij, boom van mijn hart! Het ruist te nacht door mijne ziele, wanneer gij zingt en sart.…

De zaden van de zilverberk

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Een woud van twijfel rijgt zich aaneen in zwijgen, onder de kalende kruin niets verteerd waarin het bladgoed zich herkent, het doorbloedt als levend bewijs het weefsel van de nerven.…
Pama24 oktober 2013Lees meer >

mijn vriend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
elk seizoen mijn vriend viert de voortgang maar ook nestelt twijfel zich in de kruin van onbesef terwijl het waarlijk besef in ieders bezit een balletje mee speelt waar is het moment gebleven dat akkers werden geploegd en hoge vorens de wallen waren van ons zandkasteel ergens huilt de wind, dezelfde wind van toen alleen het spreken…
elze25 oktober 2013Lees meer >

Duinlied.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Luchtig gesprongen door 't mullige duin; Lustig gezongen op helling en kruin; Hoor! in ons lied stemt het lied van de streek, 't Bruisen der zee en het ruisen der beek. Holland! zoet Holland!…

Jagende verwachtingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Een woud van twijfel rijgt zich aaneen in zwijgen, onder de kalende kruin niets verteerd waarin het bladgoed zich herkent, het doorbloedt als levend bewijs het weefsel van de nerven.…
Pama28 september 2014Lees meer >

SPIEGEL VAN MIJN BEELD

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als de zon schijnt al het grauw verdwijnt van het bruin op mijn kruin word ik groen ontwaak en verlos mij van de mist en de dauw de nevel en de kou ontdoe ik mij voor jou van de nacht toon je mijn pracht onder het vuur van mijn kracht de opgespaarde goed bewaarde energie die haal ik met mijn wortels uit het diep van mijn vergeeld…

Ze zijn weer terug!

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
De dakgoot en windveren werden gemeden, ‘k ontwaarde ze zelfs niet in heester of kruin. Zij hadden wellicht een plausibele reden om elders op zoek te gaan naar het fortuin. Maar vroeg in de morgen, net na het ontwaken toen zaten er drie bij elkaar, lekker knus.…

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
doordringende snijdende koude in een gure oosten wind mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze…
Leonardo21 november 2015Lees meer >