653 resultaten.
Werk van de Geest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Als zachte bries door kruinen der bomen
En warme tongen van onblusbaar vuur
Bent U tot de mens op aarde gekomen
Geleidt hem van geboorte tot stervensuur.
U geeft hem de gave van ’t zien en horen
De blijdschap en daag’lijkse verwondering
Van bloemenpracht tot zang der vogelkoren
Zo U ooit schiep zonder uitzondering.…
Herschepping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De wind huilt door de kale bomen
Als zingt het klaaglijk een luguber lied
Een lied vol verlangen en vol dromen
In stemming verlatenheid en verdriet
Een lied over hoe de tijden waren
Reeds bij het krieken van de ochtendzon
Als zachte bries door kruinen en bláren
De nieuwe lentedag weer begon
En doods staan de bomen stil te dromen
Terwijl…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
Wees gerust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Tijd slacht soms dromen
slaapt niet voor alles klopt,
al baadde alles ooit in liefde
ritselden ook hogere kruinen
daar bij de duinen dicht aan zee
golven nemen nu herinneringen mee.…
Rhodos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Nu hangt er mist over oktober en de bomen
houden vooralsnog hun bladeren in hun kruin
Jij bent er niet, je doet aan goede werken,
ik ben schier vrijgezel en bak mijn dagen bruin.…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen in een sterke vlaag
gestrekt moest je de natte aarde kussen
je kruin…
huisslaaf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.057 de spiegel
slaat geen muffe spleet, geen hoek over
zij sluipt nederig op teenkussens
maar het parket kraakt
ze luistert naar de knagende worm
genesteld in een gang in de schoorsteenmantel
ze hinkt binnen de voegen van de tegels
een oud, bijna vergeten kinderspel
de bezem veegt de ribbels van de rubberzolen
met een blos, haar kruin…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in…
Nietig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.129 wilde lasso's van ontladende kracht,
bliksems die zich in verten kruisen,
drijven dreundondersalvo's tot druisen
voortrollend in de ijldiepe nacht
rukwinden wreken zich op iedere kruin
bladerloof juttend over veld en wegen
over land gutst de hevigste regen
beken zwellen tot wildkolkend bruin
uit krakend en bonkend hemelgeweld
wordt ijsloden…
Grijze haren
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.178 En dan zeggen ze tegen mij:
Jij hebt geluk, want
't is het perfecte weer
om werkloos te zijn
Krantje pakken
Lekker in de tuin
Vogeltjes luisteren
Zonnetje op je kruin
En dan zeg ik tegen hun:
Schiet toch op
In die krant lees ik alleen maar
over de ellende waar ik zelf
de dupe van ben geworden
M'n gespreksstof is zo goed als op
Heb…
Gevangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
482 Maak dat deurtje open laat
het verdwijnen tussen de
bomen met hun hoge kruinen.
Mijn hart opent zich emotie
en tranen voel ik komen wat
gevangen zat komt naar buiten.…
Prima Vera
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 vera’
’t Is lente
ik hoorde reeds
het eerste vogelconcert
van merels en lijsters
maar ook hagedissen
kom, sta op, dit mag je niet missen
De eerste knoppen ontloken
’t is lente
'k word sterk door verlangen bekropen
naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen
kom ga gauw uit je bed
ik groet met een zoen
De wilg
met zijn prachtige kruin…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?
Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Vanaf wanneer begon het verdomd te dagen
dat overwoekerde beelden vervielen tot puin
en chaos verscheen uit de donkerste lagen
van klamme kelders onder m'n warrige kruin.
Groeiende gnomen besluipen de achterdeur
van mijn kaal en krakkemikkig onderkomen.
Grote god, hoe te ontsnappen aan willekeur.…
PALMTAKKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
629 Overal daverde het vrome geloof,
brandde in ieder, van kruin tot voeten.
Heersende Romeinen zouden boeten
voor onderdrukking en belasting vol roof,
werden vernederd tot een stoel met stoof;
de toekomst moest het Joodse leven zoeten.…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 Ik hoor uw stem in 't lied der nachtegalen,
Ik zie, van milde zilverglans omgeven,
Uw blonde kruin in blonde manestralen.
'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen
En 'k voel uw adem liefdevol omzweven
Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Door de pijnbomen
waait zachte wind vol reislust,
trekt suizend verder,
komt dan weer, blijft steeds dwalen
in de wiegende kruinen.
Witte avonddamp
verspreidt zich, langzaam stijgend,
over het weiland:
hoge bomen verijlen,
zijn vage spookgedaantes.…
HOORT GIJ DE EIK?
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.261 Zijn stam is rond, zijn kruin nog ronder,
zijn schors is ruw en hard.
Hij plooit noch boven noch onder,
de boom van mijn hart!
Waai stout, mijn eik, alover 't blode,
uw hoge vreugd en smart,
gij levende onder de dode,
gij, boom van mijn hart!
Het ruist te nacht door mijne ziele,
wanneer gij zingt en sart.…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 elk seizoen mijn vriend
viert de voortgang
maar ook nestelt twijfel
zich in de kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken…
Duinlied.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.279 Luchtig gesprongen door 't mullige duin;
Lustig gezongen op helling en kruin;
Hoor! in ons lied stemt het lied van de streek,
't Bruisen der zee en het ruisen der beek.
Holland! zoet Holland!…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.…
SPIEGEL VAN MIJN BEELD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Als de zon schijnt
al het grauw verdwijnt
van het bruin
op mijn kruin
word ik groen
ontwaak en verlos mij
van de mist en de dauw
de nevel en de kou
ontdoe ik mij voor jou van de nacht
toon je mijn pracht
onder het vuur
van mijn kracht
de opgespaarde goed bewaarde energie
die haal ik met mijn wortels
uit het diep
van mijn vergeeld…
Ze zijn weer terug!
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
488 De dakgoot en windveren werden gemeden,
‘k ontwaarde ze zelfs niet in heester of kruin.
Zij hadden wellicht een plausibele reden
om elders op zoek te gaan naar het fortuin.
Maar vroeg in de morgen, net na het ontwaken
toen zaten er drie bij elkaar, lekker knus.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…