732 resultaten.
AIDA NOVA CRUISE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
361 Lang en verlicht golft op de oceaan
Een weg die leidt naar andere dimensies
Je weet dat je eroverheen kunt gaan
Dat las je in rooskleurige recencies
Je gidsen vormen er een erehaag
Je zou de jouwe even willen groeten
Bedanken voor de liefdevolle laag
Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten
Dat pad te mogen nemen en van zilt
Dat je ontmoette…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Ik brak een lans
en lichtte langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De oceaan lag rimpelloos
kil te wachten in een grijs gewaad
- een onderdrukt verleden
dat hij niet af kon leggen -
de ijzeren mantel van haat.…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan
Het galjoen is weer gekomen
en in golven niet vergaan
want het breken van de golven
brak het aanzien van de wolven
en zo kon hij met zijn dromen
elke oceaan…
de transporteur
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
898 o die onmogelijke logistiek:
honderden wagons organiseren
een dienstregeling heel europa door
tonnen en tonnen stro verzamelen
overal waterreservoirs inbouwen
drijvers en veeartsen aannemen
en vergeet de medicijnen niet
verbandmiddelen voedsel voer
en halsoverkop moesten we
in het oosten humane destructie-
middelen installeren
van oceaan…
Vrouw van mijn dromen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.472 Kalm en diep als de oceaan
lacht zij in de golven,
waar schoonheid geboren wordt
in de ruisende klanken
van haar gelaat.
O vrouw van mijn dromen,
zo wondermooi gemarmerd
Geef me de zachte huid van je vingers,
de dans van je magische leden.
Zwerf eeuwig met mij
door droefheidsloze landen
onder een gulden zon…
Twee lichamen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.773 Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee golven
En de nacht is de oceaan
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee stenen
En de nacht een woestenij
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms wortels
In de nacht vastgebonden
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms zakmessen
En de nacht een bliksemflits
Twee lichamen tegenover…
Huize Nooit Gedacht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.182 Huize Nooit Gedacht komt onverwachts terug in al zijn geur,
zilveren palmen,
bezaaide sterrenhemel fonkelend op nachtblauw fluweel
vergezeld door een goud met blauw gemarmerde maan
Een onverwachte zoete kus
een klaterende verwachtingsvolle flirtende lach
de Indische oceaan kabbelend in de achtertuin
onzichtbare sonore melodieen
een vederlichte…
Indonesië even...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.363 Hoe blij en kinderrijk dit land, dit volk,
al is er armoe troef en zijn de dagen kort;
er groeit zoveel, de palmen wuiven
en in de oceaan blinken de eilanden als parels...
Vreugde groeit er als de orchideeën:
heel zeldzaam, mooi en altijd anders;
er is de fierheid om de eigen klank en kleur
al is het verleden ook nog overal aanwezig.…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor jeugdigen een oceaan
oneindig wijd en zonder zorgen,
iets dat voor hen lijkt stil te staan,
een zee zonder gisteren of morgen.
Tijd is voor volwassenen een rivier
wild stromend, vol met toekomstdromen
waarop zij als bootjes van papier
rusteloos worden meegenomen.…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
de transporteur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 die onmogelijke logistiek:
honderden wagons organiseren
een dienstregeling heel europa door
tonnen en tonnen stro verzamelen
overal waterreservoirs inbouwen
drijvers en veterinairen aannemen
en vergeet de medicijnen niet
verbandmiddelen voedsel voer
en halsoverkop moesten we
in het oosten humane destructie-
middelen installeren
van oceaan…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt mee met het stille lied,
dobberend op het waterblad
langs slingerende beekjes,
kronkelende rivieren naar zee en oceaan.
Zo werd ik, als kleine levensdruppel,
deel van dat ene grote universele verhaal.
Mijn blik dwaalt niet meer...…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Wat je denkt van liefde te weten
Dat zou je met liefde vergeten
Als je in de oceaan werd gesmeten
Van het spiritueel gemoed
Want de jammerende kreten
Van je hart opengereten
Wat je anderen hebt verweten
Is wat je zelf doet…
Hoe jij voor de wereld wilt heten
De angst om te worden vergeten
Het blijft toch aan je vreten
Al houd je jezelf…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Hij leeft in zomerweelde
alle wolken
zijn verzwolgen door
de oceaan.
Zijn ogen zijn wagenwijd open gegaan
bij het besef hoé de dingen beginnen.…
'k Heb je vandaag laten gaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.230 IN MEMORIAM HENNIE JONGBLOED-WEGGEMANS
* 15 maart 1937
+ 19 april 2013
'k Heb je vandaag
Laten gaan, liefste
Zus die zo lang ik
Me herinneren kan
Bij mij geweest is,
Zus die zich zo vaak
Gelijkertijd mijn
Moeder voelde -
In liefde laat ik
Je vandaag gaan
Naar de overkant
Van deze oceaan
Waar de hemel zich
Probleemloos…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt het zwijgzame lichaam de rust zelve
de einder buigt nog altijd voor zwaartekracht
de hemel zinkt nog steeds in het water van de oceaan…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 Wat schreeuwt het hart
in een oceaan van teleurstelling
een zee van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…
Het eilandje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
491 vervreemding
waar wij verbonden
stootten zij af met
ongehoorde kracht
in botte interventie
nog drong het
niet op maar
liet zich zien zonder
raakpunt of emotie
wij wisten van de hel
maar dit ging ons
verstand te boven in
niet accepteren en geloven
het was geen séance of
buitengeestelijk scheuren
het eilandje mens voelde een
oceaan…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.
Eenzelfde blik door het verkijkend glas
heb ik menigmaal uitgelezen als marinier,
toen ik nog een tevreden zeevarende was.…
Misdadige roeiboottocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 lieve dierenvrienden
reis denkbeeldig
mee
op naar
Reeuwijkse Plassen
fascinerend minder
gigantisch als
oceaan en
zee
een huichelachtige
eendenjager terstond
een lokeend
krijgt een
koord rondom
enkels naast
hem een
luid blaffende
hond
zeer onschuldig
moet hij
de zwevende
vrije eenden
roepen enwel
een tocht
naar de
dood…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Khabar angin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
618 Een welverdiende zomeronderbreking
In Bandoeng, Soerabaja,
dan wel Peking
Hoeft nooit meer reden zijn
voor een belet
Voor een beleving in een snelsonnet
De wereld aan de Stille
Oceaan
Draait door, ook als de
Krakatau zijn lava
Out of the blue doet
neerdalen op Java
Geen satelliet kan dat
event ontgaan!...…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…