536 resultaten.
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 II
Achtervolgd door de tijger
en gejaagd door de wind
in het oog van het spiegelbeeld
en in het wakend hart van de storm
werd de tijdgeest een oceaan
van levende gezichten.
Voyeur van het tegenlicht,
in de supernova van mijn verbeelding
duik ik in de vernieuwende taal
van een andere werkelijkheid.…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Een reflectie
of spiegelbeeld
van vrouwen die verdwenen.
Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar ogen spreken: de taal van Liefde
gedachten, met de snelheid van het licht
het spiegelbeeld…
Haar geluid vanuit de horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Ik sta in het donker om jou in het licht te zien
met een glansrijk silhouet van jouw spiegelbeeld
omringt met primaire kleuren door de regenboog
rollen al snel de eerste tranen tot een regenbui.…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 kan het zijn,
dat van Genesis af
het parabolisch Verhaal,
de Ellips der Geschiedenis -
tot het vuur van de Apocalyps
de laatste beelden verbrandt,
de luchter, het boek en het lam -
niets anders is
dan het vluchtige spiegelbeeld
van mijn slaap, tussen dromen verdeeld?'…
Kop Op !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Rimpels en los vel alom,
dat zag ik later in het spiegelbeeld.
De knapste tijd was blijkbaar om.
Maar toen bedacht ik,
hoe mooi het is,
dat ik dit nu nog mag zien.
Want iedere dag is gekregen,
kan een feest zijn bovendien.
als bij toverslag trokken de rimpels weg,
het vel zat ook weer goed.…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 Komt er in de natuur een rechte lijn voor
denk je;
de horizon is er een
en de zgn. pijpestelen als het giet,
spiegelbeelden in een waterplas,
de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen
met je oog half
in het water zie je dat precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje…
Regenboogkameleon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 gevoel
Verschietend van kleur als de zon
Zonder reflectie of doel
Regenboogkameleon
Goed van de tongriem gesneden
Palmt zij de toehoorder in
Leugen tot waarheid verkleurend
En onzin verbindend met zin
Haar eigen idee fabulerend
Getoonzet in valse akkoorden
Ontwijkt zij zichzelf, formulerend
Een watercascade van woorden
Geen spiegelbeeld…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.…
Haar scherven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 uit hetzelfde glas is
ooit jouw spiegelbeeld
geboren dat na veel
oefenen en bewegen
ondanks kleine haperingen
in de motoriek bij
een onregelmatige
groei en incidentele
a- sychronie toch een
bewewgingspatroon
heeft ontwikkeld
in een dansant gaan
bijna los van de vloer
waar ooit haar
scherven vielen
juist met ogen
die als ramen
van…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 Samenpakkende wolken
Mijn spiegelbeeld aan mijn zij
Me overgevend aan de cadans
Glijdt het landschap aan me voorbij
Een landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 wist dat
jij weer met
wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld…
Woord van welkom
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.731 Welkom zijn
M'n wazig spiegelbeeld
zoekend, naar iemand die ’t zegt
Hoe moet ik voelen? Hoe geloven? Als je met me deelt
iets van welkom zijn…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…
zondaggevoel
hartenkreet
3.9 met 50 stemmen
4.390 Kopje koffie een krantje
Muziek op de achtergrond
Lekker in je blauwe duster
Je haren in een staart hoogblond
Een gekookt eitje een warm broodje
De zon schijnt lekker naar binnen
Je slanke benen uitgestrekt op de bank
De kat ligt zachtjes te spinnen
Je rekt je lichaam langzaam uit
En loopt de badkamer in
Knipoogt even naar je spiegelbeeld…
helwitte vuurtongen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.433 O' La Descente Infernale, mijn eigen, kleine Goddelijke Komedie, op weg naar de onvermijdelijke negende ring; overwoekerd door zeshonderdzesenzestig voetstappen spiegelbeeld, beklonken bij elke druppel die ik vind,
O' La Descente Infernale, het geschal der trompetten, de lofzang die wonderschoon weerklinkt, bejubeld en bezongen, slechts Judassen…
Zelfexpressie (anorexia)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.552 Zie op de foto's, dat lachende gezicht
zie kracht, in de woorden van een gedicht
Zie in de spiegel mijn naakte lichaam
Zie daarin hetgeen waar ik me voor schaam
Hoor complimenten vanuit iemands hart
Hoor die afwijzende stem, heel hard
Hoor twijfel, maar ook kracht
Hoor niet alleen vervloeking maar ook macht
Zie opeens nogmaals mijn spiegelbeeld…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Daar zitten ze hand in hand
op dat bankje onder de bomen
Blozende gezichten naar elkaar
gekeerd onder het geelkoper
van het verkleurend bladerdak
Haar spiegelbeeld en dat van
het bos ziet ze in zijn iris.…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 De aanloop naar de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige…
vakantietijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 zwaait de ruiten blij langszij, gevormd
door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar
het is waar
dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug
en voor je ’t weet vertaal ik weer
mijn woorden, als een brug
naar meer
tot ziens, ik zie je
in wat verderop gelegen uren die zo mooi
weten te duren
tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…
mijn tijd
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
751 Ik heb nu een klok in spiegelbeeld: de cijfers staan verkeerd;
de wijzers lopen andersom; de tijd gaat terug; hij is gekeerd!
Maar, ook al loopt hij achteruit: voorbij blijkt echt voorbij,
dus “ik beid mijn eigen vrije tijd” want die momenten zijn van mij.…
Schildervriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
947 hart
in schilderstreken
je kleurt het zwart
terug in het landschap
vergane glorie maakt plaats
voor duisternis en hoop
in het grauwe moeras
verzaken ambtenaren in groene taken
verstand verjaagt gevoel
die ziel gaat voor de wanhoop
op de loop
het koninkrijk is spoedig
een land van dwazen
liefde lijkt inwisselbaar
als spiegelbeelden…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Het water dat een toevlucht neemt,
bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden,
blinkt terwijl het voorbij stroomt,
dan plots voor even weer verdwenen
naar buitengaats haar eigen horizon..
Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
De Spin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 De spin poederde haar poten
wit en paars
en nog een kleur
Ze zei tegen haar ouders
dat ze niet
helemaal niet
moesten opblijven
laat staan zich zorgen maken
Ik ben een frivool
doch
eerbaar meisje,
brulde de spin
tegen haar spiegelbeeld
en holde naar het feest
De volgende dag
berichtte de krant
over een spin
gevangen
in een bokaal…
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Het is onhoudbaar
de schijn te vertalen
in een spiegelbeeld
Op beide afstanden
iets wijder dan schouderbreedte
net boven schofthoogte
trek ik een lijn
Rechts van mij het bos
een decoratief monoliet afstekend
tegen het glazuur, mijn plafond
daaronder was ik het groen in gedachten
met hier en daar
een weider van koeien
voor de authenticiteit…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 Het kleurde alles wit
onaantastbaar, z’n
hopeloze strijd tegen
elk kleurloos tijdsbederf
met een zelfde spiegelbeeld
maar altijd in het voorste gelid,
bleekt het de barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Nog geen etenstijd, ik lig
jou te tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die…
homo individualis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 wat het ook zijn mag
wat mij naar binnen trekt
naar mijn binnenste kijken laat
wat in beginsel verwezenlijken wil
om mijzelf bij elkaar te houden
van alles wat ik waarneem
één geheel te vormen
van dichtbij gezien
binnen mijn oogkaders
in een spiegelbeeld van ik
leven van geboorte tot dood
door eigen zicht bekeken
als stevig evenwicht…