2291 resultaten.
Amazone
gedicht
3.0 met 131 stemmen
36.365 Het steile jukbeen driest geslagen
in 't duister van uw harenwal,
uw schouders recht en fier als schragen,
torpedostreng der heupen val,
die heel uw warmte, ingesloten
als in een schoorsteen, langs mij draagt.
Wie is 't, die naar uw sterke schoot en
bescheiden borst te dingen waagt?
Uw warme blik zal niet verstalen,
wanneer…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen...
Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele Meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen.
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind, die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duistren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Ik vrees zijn spelen in de drukke straat,
En zijn aanbidlijke onvoorzichtigheden.
Ik ren hem na, en ben niet eer tevreden,
Voor, wild en willig, hij zich vangen laat.
Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt,
Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken,
Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken,
En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt.…
Deftige kus..
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.327 Bijna drong het door
dat wat er werd gezegd
ellenlang achter elkaar
opgerateld werd.
Bijna klaar met het etentje
dat hopeloos duurde
en de vlinders gestalte gaf
tot het moment bij de deur.
Bijna de vraag om binnen te komen
die de splinter van de avond werd
maar uiteindelijk de hamer werd
die mij op de vingers tikte.
Bijna een kus die…
het mooiste, ooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.067 onbeschreven blad
onbeschrijflijk kind
in de moeder
in de man
eerlijk gezegd,
zijt stille nu, mijn kind
ongeletterd
heb jij mij onnozel
verpletterd
ooit was ik deez' kleine mens
nooit groot geworden
is nu mijn wens
toch wil ik
mooi gaan…
Strafwerk
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
4.025 Saai Hè Strafwerk!
Alleen Op De Gang!
Mensen Kijken Je Aan Alsof Er Een Stempel Staat..: Strafwerk!
Je Zit Op De Gang Uren Lang!
Je Zit Er Maar Te Pennen!
Als Je Altijd Stout Bent Moet Je Er Maar Aan Wennen!
Moet Je Briefje Halen!
Dat Is Balen!
Moet Je Een Uurtje Nablijven!
Weer Een Uurtje Schrijven!
Joepie! Dat Is leuk
Jij Lacht Je In Een…
Mijn gedachten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
5.681 Mijn gedachten worden de baas over me
ze spuien wanneer ze zin hebben
ik word steeds minder stabiel
lijkt het wel
Ik val ineens uit, uit woede
uit frustratie die ik niet kan beheersen
gevoed door onzekerheid en angst
geplaagd door twijfels en gepieker
Het lijkt of ze mijn wil overnemen
ik mag niet zelf mijn verstand gebruiken
ik beschadig…
Blanco
gedicht
2.6 met 58 stemmen
16.846 Er kwam een kaart.
Er kwam een heel verhaal.
Het heette brokken maken,
maar eeuwig vrienden was
ook mooi geweest.
Ik schreef terug
Nooit eerder met
zo weinig woorden,
om niet te zeggen geen.
Ik schreef een o.
Een bel van zeep.
Het cijfer niets.
Dat was niet lief,
maar wel
een schone titel
voor een brief.
--------------------------…
inhalige gleuf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 al bij het penetreren
was niet te miskennen
sprake van verzet
waar anders kon gegleden
stond ik nu voor de opdracht
hem echt naar binnen
te moeten duwen
waardoor onmiskenbaar
onmiddellijk aliënatie optrad
want onwelkom
in zulke private zone
gaat niet
in je kouwe kleren zitten
toen ze de code evenwel pikte
ontspande mijn lijf…
berouwen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.412 geduldig
drijf ik woorden
tot een zin
en voel mij
daarna schuldig
en te min
omdat
de woorden
scherper dan bedoeld
pijnlijk kwetsend
werden gevoeld
door haar
die ik nooit kwetsen mag
omdat zij ooit in mij
degene zag
die zij volledig
kon vertrouwen…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 Ik was aan u, gij waart aan mij, wij waren
elkander voorbestemd van den beginne;
nooit mocht ge in 't leven smart of weelde ervaren
die niet bij mij weertrilde in ziel en zinnen!
Wij zagen nooit elkaar; met wondre snaren
vereende ons onbewust verborgen minne;
eens kwam de stonde dat bij 't liefdrijk paren
ik eeuwge rust in zaligheid zou winnen…
For the first one
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.905 Zwijgzaam in 't verdriet
Waarnaar ik ooit heb verlangd
Zie ik je naaktheid in 't niet
Je glimlach in 't behang
..en komen de wolven der wroeging, 's nachts,
als ik me op mijn allerbangst
gewetenloos vergulzig aan jouw nakend paargedrang…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
37 november, de vergeten maand
een afscheid van een zwaar bewogen jaar
nog voor de winterfeesten komen
en iedereen weer klaarstaat voor elkaar
met oude wensen en nieuwe verlangens
bespaar je maar de handige timmerman
en laat die oma ook maar lekker breien:
ik heb al zes paar wollen sokken
en betaalbare huizen zijn
toch nergens meer te krijgen…
Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 2 stemmen
875 Avond; aan de bleke blauwe lucht, zie
Hoe 't bloeisel van de sterren stil ontspruit,
Ach: nu vieren vromen de Sabbath uit
Met wijn en wierook, licht en melodie.
Mijn Vader schenkt de wijn over de randen
Van zijn beker, teken van overvloed;
Hij ruikt de specerijen scherp en zoet,
En zegent het licht met geheven handen.
Dit is zijn…
zondvloed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 als dit de zondvloed is
dan ligt dat aan mij
sprak de man met spijt
voordat hij in 't water sprong
zoals ook Jezus destijds
de schuld op zich nam
nobel weliswaar doch
ook een tikje naief
want zij die zonder
zonden zijn hebben nooit
van de geworpen stenen
een huis kunnen bouwen…
VERZUCHTING
poëzie
3.0 met 2 stemmen
7.082 'k Heb lang genoeg geleefd, indien 't u mocht behagen,
Vrijmatig Heer, die eerst mijn ziel in 't lichaam zond,
De enge band, die hen zo lang te samen bond,
Te ontbinden, en een end te maken van mijn dagen.
Maar zo gij rekenschap van mijn bedrijf zou vragen,
Sloot angst en schaamte mij gewis de bange mond,
Bewust, dat ik de tijd, die gij…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind,
het werd een spel, een lief gezeg
van andere mensen, zó is het weg
en vreemd van dat, wat nu begint,
nu dat mijn leven zal gezonken
zijn tot een ernst, die 't al beschreit
en tot één grote innigheid
van heenbeklagen gaan geslonken,
en nauwelijks een flauwe lach
gebleven is van medelijden…
Blauwhelder.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.298 Mijn lucht wordt weer wat blauwer,
langzaam maar zeker
steeds ietsje blauwer, elke keer
Maar zo blauw als vroeger, toen nog
met jouw helder er in
zo word ie toch nooit meer
Nee, dát nooit meer...…
maanlicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.117 Mijn ogen kijken
langs het scherm
omhoog
het volk
der regenboog
komt op
maan straal kijkt
door het avondblauw
op mij neer
het is niet niks
maar zoveel meer
pyramides en verhalen
nog steeds
talen van
wat ooit
is geweest.…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren
terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'.
Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die…
Groots geluk
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.997 We struinen door de straten van de eeuwenoude stad
Je hebt je als een kat in mijn suède jas verstrengeld
Ik zie hoe langs de oever van de donkerbruine gracht
Een zwerver naar verloren schoenen hengelt
De klodders mayonaise bij de frietkraam van je zus
Die dit groots geluk allang had zien aankomen
Ze heeft zelfs al een arsenaal aan bijnamen…
Bij het sterfbed
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.845 Hij stond voor haar gebogen,
Zich zelve nauw bewust;
Hij stond haar aan te staren:
Daar lag zij in eeuwige rust.
Het waslicht beeft en wemelt
Op 't levenloos gezicht,
De zaal is groot en somber,
'Is zij het, die daar ligt?'
Wat denkt die diepbedroefde,
Daar bij het dodenbed?
- Hij denkt aan kleine vreugden,
Die hij haar heeft belet…
langs lijnen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.584 langs lijnen
Ik ben verdwaald
tussen liefde en haat,
zoveel wrok,
dus ik haal uit
zoveel pijn,
dus ik bind in
wroeging
een lijn breekt
tussen jou en mij
ik verdwaal.…
Verlies
gedicht
2.8 met 147 stemmen
44.256 Er zit een dreiging in de wallen onder onze ogen
en op de bedrand hebben wij onszelf
met moeheid zo belogen dat er onverwacht
wat aarzeling ontstaat, een nacht die liefde overslaat.
Wij leggen ons - ontmaskerd als een paar - de afstand op,
die egels met hun stekels prikken voor elkaar.
Zo wennen wij aan een verlies dat lijkt
op wat ons bij…
Slechte gewoontes
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.670 Gistermiddag deed ik het nog,
maar ik had onmiddellijk spijt,
vreemd gaan die dingen toch:
de gewoonte raak je niet kwijt.
Ik wil het heus wel bedwingen,
maar je verslapt daarbij zo snel
en dan, ja zo gaan die dingen,
ach, u begrijpt het zeker wel.…
Winterslaap
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.800 Je bewoog steeds al hoekig
in een figuur die je verzon
in een mankerend kind vind je
jezelf uit, éénmaal of
tot het geen pijn meer doet
als de dagen korten valt
er niet meer zo veel te tellen :
aanraking is nodig leerde je
het was een mooie gedachte, de laatste van die dag
In je slaap vond je geen rust, ook lange nachten
voelen de…
Gewoontjes
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
5.081 Ik heb ze reeds jong geschreven, mijn verzen,
Voordat ik wist een dichter te zijn,
Als vuurwerk spattend, vonkend en vol leven,
Bruisend als een fontein,
En die als kleine duivels binnendrongen
In 't rijk dat vol van droom en wierook was,
Mijn verzen, die de dood, de jeugd bezongen,
- En niemand die ze las! -
Die op bestofte winkelplanken…
kitties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.374 Humor tot in het graf
't Bleef die dag somber zei de weerman op tv,
de mist zo dicht, 't was bijna regen.
Ik schreed met het doorweekte volk mee,
geen woord teveel, er werd vooral gezwegen.
Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt,
Bij regen houden de dames de parapluies omhoog,
met het vocht dat uit de herenhoeden lekt
blijft op een…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 waren het zijn woorden
die haar hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer…