1103 resultaten.
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
een koe in bange dagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 ze werd warm ontvangen
op een bedje van stro
de boer was biologisch
en begaan met al zijn dieren
ze mocht loeien in een warme stal
en springen in de wei
jarenlang waren ze gelukkig saam
de boer en zij
maar toen kwam de dag
dat ze niet meer blijven kon
ze mocht mee in een grote truck
en kwam aan bij een grote loods
het oogde luguber…
Één avond, de kerk te vol
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
481 Weer zal de kerk vullen
van voor tot achter toe
zelf stoelen worden bijgeschoven
de kerkenraad wordt niet moe
ieder geniet van de viering
kerstboom prachtig opgetuigd
en overal hangt versiering,
een behaaglijk warme sfeer
schone liederen worden gezongen
over herdertjes en engelen
die in een kleine stal
samen loven onze Heer.…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
Fel (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alweer een nieuwe dag
waarop het felle licht
van boven op ons mildheid
maar ook trouwe tranen richt
Een fel licht in de duisternis
oog in oog, frontaal
schreeuwend halogeen de mond gesnoerd
meedogenloos, verwrongen staal
En terwijl de nacht alweer verloor
verdween het licht uit beider ogen
twintig jaar was voor hem veel te kort
Word…
balans
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.257 het lijkt zo eenvoudig
om met je ogen dicht
een paar minuutjes
stil te staan
met een stalen gezicht
is de balans van binnen
net zo goed als van buiten
dan sta je als een huis
niemand krijgt je om
je bent niet te stuiten
nu je zelf kunt ervaren
je schiet wat tekort
sta je er toch van te kijken
je weet nog niet
wat er eigenlijk aan schort…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag…
Even los
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.506 draaiend aan een stalen rek
verwaait het kind gedachten
aan huiselijke narigheid
en lange luisternachten
zodra ze vaart heeft opgebouwd
opent zij haar handen
alleen de holten van haar knieën
wrijvend om de gladde stang
stuwt zij zich verder in het rond
verzamelt dan haar meisjeskracht
voor een gewaagde sprong
en losgekomen zweeft ze…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Vermoorde onschuld 23-1-09
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
806 In een waas
Prikt de dwaas
Ieders zeepbel door
Het staal trekt een spoor
In de ontzetting van de ziel
Met de stemmen in zijn hoofd
Beroofd van enig moraal
Dief van werd beloofd
Aan de onschuld van het leven
Waant hij zich weer even baas
Over wat hem niet werd gegeven
Met ogen zwart, vaal gezicht
Gedachten verward, doelgericht
Uithaal naar…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
Gestuurd.
netgedicht
4.2 met 87 stemmen
7.432 Nee, je weet het niet, en toch
Je bent nu in mijn nabijheid,
brutaal stal je mijn blik
Je zette me aan het denken, ik moest
of ik wilde of niet, vanwaar kom je?
Ik heb de deur niet horen slaan
Mijn knieën zijn slap, de uitstraling
blijft koel, toch?
Maar waarom lach je dan?…
Diep geworteld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 We weten dat noorderwind
weer op zal staan,
Magistaal hard als staal.
Alleen de diep gewortelde
boom laat staan zien we
uit naar de lente
als bloesems openspringen,
Bij snarenspel vol melancholie
in een lusthof van kostelijke
vruchten,
Een nieuwe kans, een nieuw begin.…
Doffe glans
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
686 Vanuit onzalige gedachten
verprutsen wij de laatste kans
in lange rij met de verdachten
die handelen in doffe glans
onze waanzinnig mooie ogen
sluiten als beslagen ruiten
getergd gekeerd en zwaar bedrogen
naar een binnen zonder buiten
in deze vers gedolven groeve
reik ik jou de stalen spade
begraaf het duister van ons droeve
vanuit voorbedachte…
breekpunt
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.544 dwaasheid bedacht
zich zegeningen te tellen
en de laatste verboog
om tot liefde te komen
wist ik weer dat dwang
niet keerde naar geluk
alleen omdat ik touwtjes
strakker in controle trok
alles glipte me uit handen,
viel stuk in herhaling en ik
dwaalde verder weg dan
eerder ooit, verder van
mijzelf maar ook van jou
die de pijn stal…
Dubbele agenda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
957 praat behoedzaam
over feiten en stalen cijfers
en transformeert tot liegend beest
met pakkie aan.
Ik ruik het angst zweet
van de onbesproken woorden.
Gesmoord gegrom klinkt
uit stellingkasten
en weggemoffeld onder het tapijt
zie ik zwammen en
bloederige resten.
ik hoor de hartslag
strekt zijn benen.…
CONGRES 50 PLUS 2 november 2013
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 50PLUS-lid niet op het congres
geen interesse in die Nagel
aan de doodskisten van politieke partijen
geen interesse in Scheringa
de wanhoop van narcistisch autistisch gedrag
Ik denk met weemoed aan Krol
hij die fouten heeft gemaakt
maar ook mensen op de kaart heeft gezet
dat was hem ook gelukt met ons ouderen
Krol kan altijd nog als knol
van stal…
Een stralend kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 de boom
een groene waas
met rode schittering
een stal in mos
wat beesten en
de grote donkere os
jozef en maria rond
een stralend kind dat in
eenvoud zijn geboorte vindt
die herinneringen
uit het kerkelijk erfgoed
warmen nog altijd mijn bloed
met zang en gebed
heiligen langs hoge pilaren
die sfeer is niet te evenaren
helaas…
Vleugjes kerst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
891 ik zie de ster
in glans afnemen
streek voor streek
een kleine felle
schittering nog in
driekoningenweek
de stal is tochtig
vervallen en uit zicht
na het warme hemels licht
passanten zijn geteld
weer terug op weg
naar eigen huis en stek
van bethlehem naar
het verre nazareth
waar leven zich weer zet
nog ademt het decor
wat…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Paardebloemen overal
Niet alleen bij paard en stal
Gele bloemen in de weiden
Om de mensen te verblijden
Het is Lente
Het is Lente!
Zonnetje aan blauwe lucht
Zwaluwen in vogelvlucht
Zandkasteel door kind gemaakt
Moeder Natuur is ontwaakt!…
Een broze moeder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Ze haalt herinnering van stal
Wat was ze toen nog jong en klein
Wat was het leven speels en fijn
Hoe enthousiast steekt ze van wal
Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Een afscheid ooit zal moeilijk zijn
Haar ogen glanzen, het heelal
Bedenkt…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Surfers en kitesurfers die
de show stalen
op de open zee, een ware
zeepracht.
Krachtig was de zee met
zeer mooie donkere
wolken.
Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.
De zee is zo verkeerd nog
niet en is vaak vol leven.
Foto Dick Voogd…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Ooit zag ik robots zwaaien
met hun armen
Als slangen in een scancircuit verbonden
Supersonisch snel, in split seconden
Floppen spuwend uit hun
stalen darmen
't Was uitstel van een lange executie
Van banken met hun rekening courant
Ging één dicht, dan ging d'ander aan de kant
Bedankt, communicatierevolutie!…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Doch in het nachtlijk donker glom het staal van hunne wapens,
en tegen nek en hiel sloeg beurtelings
der ronde schilden leedren rand, terwijl de mannen stapten.…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!
In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
bio-etching
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.275 emotieloos kijkt zij, bijna verveeld,
hoe het staal haar blanke vel streelt
tot het bloedt; elke snee precies
zoals het moet. op haar armen
kerft zij, teken na teken, een
geheim waarvan alleen zij zelf
de code breken kan
automutilatie is een noodsignaal
een schreeuw om hulp,
bestemd voor ons allemaal…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 opbouw bloei beton
geur van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam…