730 resultaten.
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen zacht zuchten
toch glipte je nog stiekem…
Uitslapen...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.743 Vrolijk kleur jij de bladzijde
inspanning tekent je gezicht
de ijver geeft je rode blosjes
het is ook 'werk' dat je verricht
Je tong tussen je lippen geklemd
geen minuut die je 'verspeeld'
geeft de klok allang bedtijd aan
als jij nog stiekem een minuutje steelt
Vooruit, nu toch echt naar bed
voor vandaag is het genoeg geweest
een kort…
De Ware...
hartenkreet
3.0 met 50 stemmen
3.126 "
Het zoeken heb jij opgegeven,
hoewel je stiekem toch nog hoopt,
dat jij hem vindt, hier in dit leven,
terwijl je hem telkens weer misloopt.…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 Zonder gekreun
zijn we stiekem verder gegaan.…
klinkt als kippengetalk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.530 tok tok tok tok
tok tok tok tok
`t was weer feest in het kippenhok
twee kippen legden per stiekem nest
verscholen voor de haan en rest
een ei of tien per kip, verhip
het is nog net april maar zowat mei
nog even broeden ze zij aan zij
en over krap een dag of tien
breken de schaaltjes, dus wil jij
ook een kuikentje misschien wil jij
zelfs…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 Teruggevonden, kale, onvast
neergekribbelde afnemende cijferreeks,
angstvallig genotuleerde afgelegde weg
verklapt ten slotte toch hoe iemand
het komen van zijn sterven verbergt, stiekem
zijn stappen telt, hoop
aftrekt, zijn laan in-
slaat, paniek
beaamt
met mijn ogen dicht:
verlegen verloren heer
aan de kant gewankeld
van zijn private…
Door het dakraam
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.625 Door het dakraam
Keek ik naar
Het heldere mystieke licht
Van de immer intrigerende maan
Langzaam zwelt
Beethovens Mondscheinsonate aan
En voert mij verder weg
Laat mij naar een ander universum gaan
Waar ik de dag opnieuw beleef
Elke beweging jij maakte
Ga ik nogmaals na
Om ze voor eeuwig te bewaren
Waar ik stiekem in je ogen keek…
Laagvlieger
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.443 Ze is nogal onpeilbaar
Een vlinder in de schaduw
Met een heel fel kleurenkleed
En een vlijmend scherpe tong
Zo balanceert en evenwicht
Ze tussen dag en nacht
Zegt of denkt nooit precies dat
Wat een ander haar verwacht
Ze lijkt zo snel uit haar lood
Maar is stiekem van staal
Deze vlinder vliegt te laag,
Komt nooit dicht bij de zon,
Terwijl…
Hey beer weet je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.253 hey beer weet je
waar je naartoe gaat
als je oud bent en grijs
net zoals onze oma
mama zei "ze gaat
op 'n hele lange reis"
hey beer weet je
of je dan ook nog
kan zien
neem je veilig
mee hoor beer
da's leuker bovendien
krijgen we dan
vleugels achterop
onze rug
hey beer dan vliegen
we samen stiekem
naar mama terug
©Lady…
Boterlieven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 Hijgend holden ze de wei door
boterbloemen en papavers
op de vlucht voor iets - zo leek het
en een koe stond er gekliefd
met bolle ogen aan de grond
en keek hen na tot aan het water
waar haar stalletje met hooi stond
voor haar grazende gerief
wat niet veel later door de boterlieven
stiekem werd gediefd
Ze waren zacht - de boterlieven
en…
er zit een gaatje in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.057 er zit een gaatje in mijn hoofd
wist je dat, wist je dat
heb ik vannacht stiekem geboord
er zit een gaatje in mijn hoofd
heerlijk om zo mijn hoofd te legen
een stroom ongesproken woorden vloeit langzaam weg
er zit een gaatje in mijn hoofd
ik ben een tovenaar, ik tover met woorden
opeens heb ik woorden, en dan zijn ze weg
er zit een…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 alsof de hemel stiekem huilde
en gebogen achtergebleven was
over de grote zo geteisterde stad
regen tegen vensterramen
klettert teksten zonder namen
alleen de lege woorden blijven,
als een bittere regenjas van zwijgen.…
verlangen naar het verre onbekende
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
500 soms verlang ik
stiekem naar het verre
verre onbekende hier ver vandaan,
waar een nieuw avontuur
op mij staat te wachten,
want ik wil geen standaard leven
wat zich hier elke dag
weer afspeelt als
een dia van een film.…
AH-cassière
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
710 Soms raak ik stiekem
heel snel de handpalm
of een vinger van je aan
doe ik alsof een euro uit
mijn hand glipt en duik ik
even in je warme jacuzzi
heel soms aait je vinger
terug en schenk je me een
begripvolle glimlach in
slowmotion, sla ik daarna
mijn hoofd op de pinautomaat
tot bloedens toe dankbaar
in gruzelementen en bedank…
moordwijf
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 evenzogoed heel graag gezien
haar hakjes - klikklak monogaam in hun geluid -
gehoord nog voor ze langs
de randen van bewustzijn loopt
uitgerekend nu
uiteraard geen mens die er aan denkt
een blik waardig gunnen is
de bodem van fatsoen verkennen, maar
stiekem leeft er de nieuwsgierigheid van op
wauw...…
Huichelen met gas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Een granaat rijt mensen open
Het kan een kind zijn,
een brave man of vrouw
Een vatbom begraaft
in steen en stof
alle leven in een flatgebouw
Ach,
zolang het een granaat of vatbom is
Kijken we niet zo nauw
Maar kom voor de vuile was
niet aanzetten met stiekem gas
Geen gave lijkjes a.u.b.…
's Avonds vrije expressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kom maar kijken
door de draden van het hek
we verbergen niets
Lijntrekkerij, stiekem
gedoe, een verkrachting
alles wordt gezien en dan
voert de politie je snel af
naar het beslissingsplein
dat geen gevels heeft
Langs de woningen zonder buiten-
muren en zonder achterkamers
passeren altijd mensen
die zien of je je best doet
doorwerkt…
Hoogverraad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 als jij je lichaam
voor het grootste gedeelte
goed meent te hebben verzorgd
en je daarmee denkt een gezond leven
te hebben gewaarborgd
dan is het zuur als het
heel stiekem heel stil
een andere kant op gaat
dan jij eigenlijk wil
en niet overeenstemt met je geest
waar al die tijd
het volste vertrouwen is geschoeid
op jouw eigen aangereikte…
Eerste Liefde
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.299 De omarming, de eerste zoen
het knuffelen, jong en naïef
stiekeme ontmoeting in 't plantsoen
uitgelaten had je het leven lief.
Door misverstand of stommiteit
ben je elkaar uit het oog verloren
tot op heden heb je echter spijt
niemand kon je ooit zò bekoren.…
Afscheid
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
3.404 Terwijl ik stiekem naar je keek.
Het raam met in de verte de toren
met de klok die ik vanuit mijn bed
kon zien.
Beneden hoorde ik de zware stem
van vader en af en toe hoestte hij.
In de verte een brommer
of een auto en nog verder weg,
veel verder, voorbij de stilte
van het weiland, hoorde ik een trein.…
VERGOTEN TRANEN.
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.108 'k Zal soms een masker dragen
waarachter ik mij verschuil,
zodat niemand het zal zien
als ik toch eens stiekem huil.
Het masker zal star zijn
en ook eigenwijs,
en laat ik het vallen
leef ik terug in het grijs.
Het grijs dat weer donker kleurt
wordt dan weer nachtelijk zwart.…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 Met mijn neus tegen het venster
keek ik naar haar naakte weelde
die zij stiekem met mij deelde
liggend achter thermopeen
het was de ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren
kinderen op de achterbank
het stiekem…
Boksen met meneer pastoor
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.143 op de proef
en hoe dieper dat de leerling groef
hoe scherper zag zij feiten
van bedrog hing alles samen
grote mensen bleken zich
in leugens te bekwamen
vrij te pleiten door een biecht
waarom zou een kind dan toch
schuld belijden en getuigen
met een malle oefening
van ingeprent berouw
pastoor verkeerde zelf in zonde
hij hield het stiekem…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Ik gaf jouw eerste ademtocht
in dagen van sneeuwvlokjes
en beloofde oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog…
Ziekte van mijn tante
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.173 Of wil ik dat heel stiekem niet,
Laat ik alles op mij afkomen
Of luister ik mijn ouders af,
in het zoveelste telefoongesprek,
Iedereen in angst,
Hoelang gaat dit nog duren?
Komt dit nog goed?
Of gaat er iets onverwachts gebeuren?…
Jouw leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.127 Als je lacht, huil je stiekem nog van binnen.
Je hebt geen idee hoe je aan die nieuwe start moet beginnen.
Ik zal je proberen te helpen.
Laat eerst die verloren dromen,
die je nog steeds hebt,
uitkomen.
Kijk 's morgens naar de zon
en laat het licht je hart weer binnen.
Wij gaan dit samen overwinnen.
Want ik weet hoe jij je voelt.…
PVV allergie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
651 De huichelaars van de andere partijen
lopen inmiddels stiekem zijn meningen
achterna, sneaky en achter de ellebogen.
In de kern zijn de tegenpartijen nog meer
PVV-gezind dan de PVV-elite zelf.
Hun vermeende allergie is maar een nephik
na flink doorzuipen in het stamcafé PVV.…
Strijd
gedicht
5.0 met 7 stemmen
2.519 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…