794 resultaten.
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde
zwaarbeladen
wind en op zijn
tocht…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand
zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk te kijken
als de geurige wind
levendig streelt
door heur haren
wij lijken
als toeschouwers
kleurloze voyeurs
wij nemen slechts waar
dat de deur op een kier staat
voor de laatste tocht…
nachtelijke tocht vanuit Ransdorp
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.475 Inktzwarte duisternis sluit ons in
gevangen tussen twee koplampen
ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen
nachtreizigers onder de sterren
er vlucht een dier voor al het licht
door de dansende auto de berm ingesmeten
de duisternis slokt gulzig alle beelden op
alsof er niets bestaat
wij zijn slechts het dwaallicht in de verte
dat uit…
De tocht door ’t Friese land
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
807 alsof er in je stem
een ijsverdunner waakt
over woorden die net niet
kunnen breken
oppervlakkig is je pols
krachtig en zijn
de slagen humaan in het
weke vlees te voelen
ik kan me niet verzetten
tegen steeds weer die
overdosis die me belet
jou te zien zoals je
werkelijk bent
dus mijn woorden
zijn spaarzaam
en waken over
de laatste…
Op de tocht – Typisch Nederlandse winters
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
802 ’s Nachts groeit het ijs een dikke centimeter
Het land wordt met het schaatsvirus besmet
En ijzers glunderen, ontdaan van vet
De kans op ‘it giet oan’ wordt per dag beter!
En dan, gewoonlijk een paar dagen later
Gaan sloten fieltig grijnzen: ijs wordt water…
De Leeuw van Vlaanderen
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
7.552 Zachte voetstappen in het mulle zand,
vergezellen me op mijn vele tochten.
Sluimerend ontwaken de eerste fluiters,
en hun liederen klinken langs de heuvel.
In de verte ontwaar ik enkele ruiters,
en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel.
Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen,
zijn bloed stroomt door de beken.…
zoeken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.080 liefde van haar leven
De prins voor haar bewaard
Iemand die nam, maar ook zou geven
Dat was het wachten waard
Ondertussen zou ze blijven zoeken
Naar het geluk in elk klein ding
Want deze vrouw, jong en sterk
Draagt op een dag een ring
Een ring die haar zal binden
Aan alles wat ze zocht
't geluk in kleine dingen
het eindpunt van haar tocht…
fluwelen contrasten…
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
423 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 - Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.…
Commentaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
776 accommodaties
volgen mij stilzwijgend tot het einde
van de straat geven uiterst voelbaar
commentaar over de manier van
voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt
iets onverstaanbaars de molen
verderop kijkt uit de hoogte haalt
slechts heel even zijn wieken op
de woonboerderij komt niet meer bij
als zij mijn kromme benen ziet maar
het pijnlijkst is de tocht…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 Vrijheid, ruimte en rust
Op de fiets, nergens naar toe
De wereld flitst voorbij
Jouw benen zijn nog lang niet moe
Was die rust ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd…
Fluwelen contrasten
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
436 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
Tranentocht over mijn wangen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Soms dan moet ik huilen
Heel kort ben ik weer Josje
Geen tocht naar hulp
Laat haar huilen, laat haar gaan
Tot ze weer op haar eigen benen kan staan…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 grijzig zwart
smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering…
Ontdekkingsreis
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.975 Neem die stap, en ga op je ontdekkingsreis
een tocht waarvan je veel kunt leren
kijk goed om je heen , en weet wat je ziet
zodat je alle leuke dingen nooit meer hoeft ontberen.…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 Maar deze tocht naar etherland,
met felle lamp en witte jas,
maak ik straks met alleen mijzelf
een eenzaamheid als pas.
Er zal geen foto zijn, geen kaart
of sterk verhaal dat ons verbindt.
Maar hoop dat alles nog bestaat
en ik terugkom, en je vind.…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 Ik zal sterven
zonder het te weten
anders had ik
de tijd wel teruggezet,
en de ijsbloemen voor
het blinde raam gezet
om de teruggang
te kunnen meten,
zou ik het eindig doel
maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich…
Persona non grata
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Beelden van eenzame tochten door
de natuur,resten uit zijn onbewuste
doemden op,nu als vlammen voor
het kruitvat in zijn lichaam,
want het was tenslotte toch
een dodend isolement. Slapend
vond hij de grafheuvel,zoals
hij schreef,uit reactie.…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 deed het moeiteloos,
je was al continenten ver,
voordat ik je ging missen,
te gretig ingehaald, te veel
gevergd, jij was alweer
een klip voorbij, wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de tocht…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
De tweede Hemel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 In de hemel is er in een uithoek
Een deur, omgeven door magie
Mocht u op uw tocht door het gewelf
Hier terecht komen, door Gods hand?
Staat u een opdracht te wachten…
Door het spreken van één woord
Een test, opent zich de deur
Wie werpt daar nog de eerste steen?
Is het wel een oord om te verblijven?…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.907 Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.
Ja, het leven is doorweven,
Met veel smart en rouw;
Maar Gods woord is ons verbleven,
En Gods woord is trouw;
Worde ook 's levenslamp geblust,
Elders rust.…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 ik ben het ogenblik
een reiziger, de passant
die zich telkens waagt
op een eindeloze tocht
een stoet van woorden
straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een…
Bot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Maar op dat plekje zit je in de tocht,
het tafellaken waait zelfs op en neer
(toch ben je niet in de goedkoopste krocht)
en je bespeurt een opgeklopte sfeer.
Je hebt besteld en weldra komt het eten:
Het voorgerecht blijkt aan de zoute kant,
de soep lijkt water en is niet te vreten,
de Ossenhaas is taai en aangebrand.…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Om sleetje te glijden
een tocht op de schaats.
Daarvoor is alleen
in de winter plaats.
Bij een ijskoude
volle maan.
Kan er heel vaak
iets moois ontstaan.
Ja, dat is ook de winter,
met heel veel vertier.
Met koek en met zopie
en heel veel plezier……
Misdadige roeiboottocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 lieve dierenvrienden
reis denkbeeldig
mee
op naar
Reeuwijkse Plassen
fascinerend minder
gigantisch als
oceaan en
zee
een huichelachtige
eendenjager terstond
een lokeend
krijgt een
koord rondom
enkels naast
hem een
luid blaffende
hond
zeer onschuldig
moet hij
de zwevende
vrije eenden
roepen enwel
een tocht
naar de
dood…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 De prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het…
Samen ontwaken
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
609 Wanneer sluimerend de ochtend gloort
Gewikkeld in een deken die me troost
De poes, haar warme zachte vacht
Languit liggend langs mijn zij
pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt
Stil is het hier
alsof het niet werkelijk kan zijn
Een schuchter straaltje zon
Schittert vluchtig in het vensterglas
Kille tocht kiert zachtjes
fluitend door…