1824 resultaten.
terugkeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 ik keerde terug
naar het landschap
van het zinderende
koren waar ik als in
een koortsdroom liep
en liep tot ik oploste
in de tijd er huisde
geen grijs in mij
boven blakerde de
zon door woorden
keerde ik terug naar
een verdwenen wereld
een plek die mijn ziel
niet verlaten kan…
Zacht verdriet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Ik zie de kleuren niet,
grijs stroomt uit mijn ogen,
als zacht vedriet
in stil bewegen.…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar 'k word zelf grijs. Want alles komt te laat.…
Pakjesavond
poëzie
2.3 met 4124 stemmen
173.787 Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.…
verdomse dagen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.027 schoot van het land
wanneer de vossen grijnzen
tussen asem van koebeesten
stoefen over hun wijvekes
dorpen geuren naar elkaar
ik blijf van het grijs houden
zie haar voorbijgaan, deftig
lichtelijk schuw van opzij
waar heb ik haar meer gezien
in ’t rood zoals mijn landschap
kuiert, zwaait in vergetelheid…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.
Wezenlijk is alles in en om mij.…
Voortschrijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 ik grijs van het grijs daarbuiten
niet enkel door mistig denken
zo schrijf ik om toch te uiten
immers ik wil wel maar kan niet
naar schichtige wensen wenken
wel zit ik warm. het vel voelt zo aan
er is een haard die brandt
van binnen, bijna in ruste geland
en dan weer plots even opslaand
het lijkt de gang van de maan
onvoorspelbaar boven…
VRAGEN ZONDER ANWOORD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Mijn haar is grijs, lichtgrijs mag ik zeggen;
er is echter iets dat ik absoluut niet begrijp
Iemand moet 't mij toch uit kunnen leggen
op mijn armen en elders is 't blond, 't is lijp
Toch is zulks wat vreemd, vind jij ook niet
is 't dat mijn hoofdhaar meer te lijden had
Vaak sturen ze mij met een kluitje in 't riet
en vragen ze mij ben…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Ik kijk in prachtige ogen: grijs blauw groen,
ze leggen een brug naar de groene ogen die ik me herinner uit het toen.
Dwaal af naar de plek diep in mij waar ik zolang niet meer kon komen,
voel een hartstocht die in de mist was meegenomen.…
Voor een verre vriendin
gedicht
4.3 met 82 stemmen
6.205 Zoals wilde akelei
in maanlicht
aarzelt tussen wit en roze,
een rode beuk
bij zomerzonsondergang
vonkt met zijn kroon,
en de diepe fjord
op mijn lange reis
zich spiegelt in het blauwste grijs:
zo zie ik nog
je huid, haar en je ogen
als ik de mijne sluit.…
tocht door tranen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
949 nachtelijke nevels
omhels dit hart
is mijn tocht door tranen
aan het einde zacht
breek regenboogkleuren
in het gelaat van de zon
laat grijs overheersend
in hoop overgaan
als ik vervaag in het dwalen
als schim van mijzelf
op zoek naar een lach
door nevels heen…
Februari,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 door weer en wind
geen zondagskind
vier weken in de schaduw
tussen maretak en bladerdak,
geen droomhuis voor de zwaluw
maar noch door zwart of groen of grijs
laat jij je camoufleren,
fier tussen ijs en ereprijs
staan je klokjes te flaneren…
Letter lijk
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.089 Schrijf lief
praat met de pen
schrijf dat
wat nooit gezegd
kan worden
doet praten
nog immer pijn
lief schreeuw
zwart op papier
lees mijn
lijnen lief
van grijs
naar oud
in huize
avondrood
lees ik ooit
die van jou…
Bouwterrein
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.328 Staarde in de leegte
van veel land dat grijs
getuigde van onwijsheid
steeds meer een stad
waar één een ander hindert
in de beweging van de dag
er is nog horizon
onder een dalende zon
soms zichtbaar in de wind
met heel veel stof
om die hoek in te staren
maar ik zal wijzer zijn…
Zonnebloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Zonnebloem in de nacht
troosteloos en grijs.
Verliest al haar kracht en
pracht.
Terwijl de maan schijnt
voelt zij zich verdrietig
en nietig onder het zwart
hemelrijk.
Maar kijk in de morgenstond
als het al weer licht wordt
en de zon opkomt is zij
reeds in de wolken.
En haar vreugde is dan met
geen woorden te vertolken.…
ijs
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.088 ze kijkt hem
van onder haar brilletje
minzaam aan
terwijl ze
met haar lepel
kieskeurig
haar eenkleurig
vanilleijsje
voorzichtig proeft
beide tachtig jaar
grijs en krom
maar naast elkaar
misschien heel wijs
ze kijkt hem
zo nauwkeurig aan
niet op zand
gebouwd
maar op het ijs.…
de Sint snelt op pannen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
4.197 hij rijdt op hoge hoge daken
ja hij rijdt in donk're nachten
op zijn schimmel oh zo snel
ja gewis dan komt hij wel
in Wallonië bij traditie niet
daar heeft-ie het spaans benauwd
op een ezeltje dat grijs verschiet
de losse pannen niet vertrouwt…
Welkom thuis.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.220 De ramen zien grijs.
De deuren verrot.
Uit de gang komt gekrijs.
Het plafond kapot.
Alles verdrongen.
Rotzooi in huis.
Voel je niet gedwongen,
maar welkom thuis.…
Schuilplaats
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
826 Een regensluier beweegt
door ongesloten luiken
kust de tijd, beklopt het grijs
tinten van een ander jaargetij.
De nachtkaars beroert sterren
schuilt in tedere aanraakbaarheid
huilt om onverlichte verten.
Stormdruppels tellen eeuwigheid
op het ongeschreven behang.…
Haar ster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
848 Langs het pad
bedrukken letters
een grauwe achtergrond
het lijkt of
hier, op deze plek
gras zelfs grijs kan
laten groeien
onder een wolkenloze
hemel pakt zij
mijn hand en zingt
zacht, alsof ze voelt
dat ook tranen hier
gestorven zijn
"ik zie een ster" ....…
op een dag
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.135 op een dag na plaatselijk ongemak
is er een gesprek met een tafel er tussen
in een kamer met licht, hout en veel ruimte
het licht wordt dof, grijs en verstilt
de ruimte beklemmend wit
vriendelijke afstand met heldere zakelijkheid
niets is meer zeker
het lijden wordt zichtbaar en fysiek…
Schreeuw
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.012 Ik schreeuw wit
Ik schreeuw zwart
De kleuren zijn vergeten
Die waren er maar even
Ik zou ze kunnen zoeken
Maar dat deed ik al zo vaak
Het enige wat ik vond
Waren diverse tinten grijs
Die kleuren nu mijn leven
Maar vast niet voor altijd
Want ooit zal ik dit vergeten
En hopelijk zeg ik dan:
Die kleurloze periode
was er maar voor even…
Grijsgallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Herinneringen (grijs maar goud)
vermalen wat vandaag gebeurt.
Mijn god, ben ik al echt zo oud?
Maar kom toch, jongen, niet getreurd
om dinkytoy en meisjesvlecht.
Drink bier, wees braaf en –ja, hoor- flirt.
Maar iets is in mijn hart gelegd,
waartegen ik weemoedig vecht.…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
De film van je leven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 heb de beelden vertraagd
om de film van je leven
meer diepte te geven
het bruinige grijs
uit die tijd vervangen
door hoop en verlangen
het houterig bewegen
weer speelsheid en
jeugdige onschuld hergeven
opnieuw gemonteerd
met zachte muziek
zo ben je echt en heb ik je lief…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
Nog zonder weten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
897 zag vingers tekenen
in symboliek
een witte muur
nog zonder weten
het krijt
ben je vergeten
de breuken
wel aanwezig
je dwarsstreept
duidelijk veel
de pijltjes wijzen
naar uiteindelijk
tussen accolades
staan je stellingen
maar in vergelijken
blijft de uitkomst grijs…
heimwee vreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
502 als er niks meer zal zijn dan
een lucht waarin
wolken grijs zuchten
bomen met naar beneden
ruisende twijgen
hun laatste streven tonen
stil uitgestrekte schraalheid
waarin de ziel
nog nauwelijks praat
omstrengel mij
heimwee vreemd
en sterker dan de dood…