29130 resultaten.
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 Vervoerd naar verten door een schuit uit China
Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)
Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
601 Terwijl de boot
langzaam verder vaart
blijft de drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit ze het al
zevenhonderddertig dagen, vierentwintig maanden, twee jaar
en vaart…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
In vogelvlucht vertel ik jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 Mijn boot vaart door getijden
Golven van eb en vloed
Soms ben ik dorstig, is het zout
Dan weer eens echt bijzonder zoet
Het stille water kabbelt
Geeft rust zo om mij heen
Een beetje meer, met deining
Brengt mij dansende op het goede been
Het zijn haar bruisende golven
Die ervoor zorgen dat ik strand
Ik laat me graag verleiden…
ELFSTEDENVOCHT
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
707 De meren, sloten en al die mooie Friese vaarten
water is nu 'ijs' het 'vocht' gehard gelijkt op staal
rayonhoofden driftig aan het peilen, vergaderen, praten
de rijders, werkers, toeschouwers, ja echt allemaal.
Op één uitroep wordt nu nog gewacht: 'it giet oan...!
Vraag, is het stérk genoeg, dat vocht?…
Ze moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hoe zij vaart over zeeën van willekeur
De gespannenheid smoort haar in de kiem
Ik wou dat ik haar vertellen kon dat ze
soms even stil moet staan
Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die
belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat
Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd
mist zij details die van schoonheid…
Spijt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
708 Jij hield mij vast, zoals jij dat niet kon,
terwijl de reis in volle vaart verliep.
De aantrekking, zij is er, gaat nog diep,
maar ontladen zal zij jouw hart niet meer.
Jouw kus, dat jij niet ook ‘verdomme’ riep,
waarom gaf jij niet onze pijnen weer!
[dizain bij onderstaand olieverfschilderij van Harald Calle]…
de namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Eibergen
wie heeft ooit
die plaats
Eibergen genoemd
in de Achterhoek
wie dacht ooit voor het eerst
en hoe kon het blijven:
Eibergen in de Achterhoek
ooit achteloos zeg je eens iets
dat is er iemand van de bakker
hij is van achter de dijk
en zij woonde bij dat ven
en diep door het veen van Drenthe
liepen de vaarten en liepen…
En morgen dan?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Hoofd gebogen,
met gezonde vaart onderweg.
Onderweg naar de zojuist vertrokken laatste tram.
Gelaten en verslagen wacht hij op de volgende.
Een schim in de tram van morgen.
Zuigt het positieve uit het nu.
Maar weet dat dit nooit voldoende is.
Om het missen van gisteren te vergeten.
Laat staan om het missen vorige week uit te wissen.…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.
Als vogels en blâren
Gaat alle lieflijks heen -
Zij laten ons peinzend
Leeg en alleen.…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik ben niet geboren om
te luisteren naar muziek
kijk naar mensen zie ze
bewegen vooral hun mimiek
heb geen talent
om zelf te spelen maar
probeer alles in zang
en dans tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is…
Varen ja
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Een ziel moet zien te zeilen naar de wal
Over een grote, zilte oceaan
Dapper door Scylla en Charybdis gaan
Een haven of een baai vinden vooral
Soms vaart zij in een fuik, loopt in de val
Dan heeft ze averij, scheurt haar bazaan
Een ziel moet zien te zeilen naar de wal
Over een grote, zilte oceaan
Loopt averij op en gaat door een dal
Ze dobbert…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 misschien heb ik me gewoon vergist
is het de lucht die een kasteel bevat
of heeft het water mijn heugenis gewist
daar gaat een schip langs de kust
de schipper vaart behendig
tussen de boeien, heel bewust
de wind strijkt een lange pluim
het weer is bestendig
de zee wiegt het kalme schuim…
Dromen poetsen
netgedicht
4.1 met 211 stemmen
409 ik mis ogen
en een warme lach
je hand die ik
altijd lezen mag
er is nu stilte
maar te weinig vaart
weerwoorden zijn
snibbig en schaars
in de rolverdeling
kennen we de paden
en gewoontes tot ze
ons weer gaan vervelen
wereld zit op slot
de nieuwe spelers
lopen nog met oude
borden voor de kop
de regisseur trekt
zich de haren uit…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 de bootsman leest de reis van de golven
het logboek dat al een poosje bij hem ligt
de wilde vaart kreeg een ander gezicht
toen hij door complimenten werd bedolven
zijn verweerde gezicht sprak met het water
dat vele jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater…
Nemo en Antarctis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
540 Het mysterie van Atlantis
is, hoewel geenszins historisch
dan toch zeker een archaïsch-culturele erfenis
die als lectuurbelevenis
een avontuur voor lezers is
Zeer behendig als een zwaardvis
vaart de Nautilus van Arctis door de IJszee naar Atlantis
Tussen Scylla en Charybdis
monsterbaaierd, waar Odysseus
onversaagd aan god Neptunus…
In de trein
gedicht
3.3 met 18 stemmen
15.363 De trein snijdt de meloen der wereld
Met 't lemmet van zijn vaart uiteen;
En blinkend vallen, één voor één,
Arcadië, uw schijven open.…
Nachtbloesems I
poëzie
3.5 met 39 stemmen
6.597 I
In dons van wolkjes glijdt ginds
De zilveren sikkel der maan;
Die schijnt een gondel, een bootje,
Dat vaart op de blauwende baan.
De wolkjes schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de sterren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 En toch, hoe afgedwaald ook in dat land,
waarin de hele wereld is te vinden,
soms stuit ik op een smal en effen strand,
of op een stad met grachten en met linden,
of op een vaart met vissers langs de kant,
en dan ben ik, als ieder, mild vanbinnen.
---------------------------------------
uit: 'Tot zover voorlopig', 1959.…
waarheen?
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
836 door grenzen heen
en soms wil je alleen
maar bewonderen
en genieten van de wonderen
die de natuur je biedt
en met volle teugen geniet
je van dit schilderij
het lijkt wel een vorm van tovenarij
dan zie je het water hier
en vervolgens constateer je met plezier
dat de koers weer is veranderd
ja, de rivier stroomt en meandert
het vaart…
Polderliefde
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.606 mijn dag kan niet meer stuk
met een blik over de polders
voor mij het ultieme geluk
sloten glinsteren in de zon
zwanen zitten op hun nest
een reiger staat op de loer
windmolens doen hun best
prachtige oude polderhuisjes
met hortensia’s naast de deur
de boomgaard met laagstam
verspreidt een heerlijke geur
een pontje over het water
vaart…
Geheim
gedicht
3.2 met 69 stemmen
21.097 Hij vliegt als een vogel of vaart als een boot
maar houdt zich verschrikkelijk stil.
Het geheim van de dichter is vaak zo klein
dat hij zelfs soms vergeet waar het ligt
Dan is hij haast bang dat het weg zal zijn
of zich verstopt heeft in een gedicht.
Daarom schrijft hij het op in onzichtbare inkt.…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.
U draait zich om en wordt in 't dorp
gestoken door een wesp, u plukt
een willekeurig blaadje, wrijft
vergeefs, en dronken van geluk
en pijn keert u naar huis terug.
------------------------
uit: 'Viewmaster', 1997.…
Een meer van jaren...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 't Was niet zo jong meer
Misschien zelfs oud
Een heldere avond
Met volle maan op
Een meer van jaren
Die zijn verstreken, terwijl
De wereld verder gaat met
Draaien in een vaart die
Voor menigeen gewoon niet
Meer is te vatten, daar
De tijd sneller is dan
De mens ooit zal zijn...Onge-
evenaard raast hij voorbij
De slinger van de klok…
Verstandig ouderschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.701 verscholen witte gebouwen
Het vliegend zaad van een vlier
tikt droog en hard het voorhoofd aan
maakt zo verdeelde gedachten één
Het zou een meteoor kunnen zijn
maar neen, er is niets ongewoons
geen gat dat van voor naar achteren loopt
Het hart klopt onvervaard en gedachten
ruisen in regelmaat, voeten luisteren nog
hernemen hun zwalpende vaart…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 Het blakende zand doet de voeten branden,
een innerlijk vuur raast in ziedende vaart.
Er is geen medicijn die deze storm bedaart,
dit blijft een gevecht met gebonden handen.
De koelte van een plengende stortbui verlicht
de lasten van mijn getergde ruggengraat.…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 De snelle trein die mij door ‘t leven jaagt
loopt op een vaste tijd vrij van vertraging
met ongekende vaart zonder bevraging
of mij die barre snelheid wel behaagt.
Ik had het jaren lang niet in de gaten
hoe snel de trein me door het leven reed
ik was nog jong en had van tijd geen weet
bemat het leven met de ruimste maten.…