801 resultaten.
Zwaan
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.367 lieve zwaan
met je lange slanke hals
sierlijk en ingetogen
het hoofd iets gebogen
zo verlegen en zo elegant
zou ik een moment bij je mogen
glijden over het water
een schuchter pogen
tot vriendschap sluiten
ik strijk langs je slanke hals
teder; ik raak je aan
heel even maar
mooie witte zwaan
is er vriendschap
nu we samen wegdrijven…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
De erg jonge dichter
gedicht
2.4 met 23 stemmen
5.983 Hij draaide
nog wat en vluchtte, trots, verlegen. Nu
hij om mijn oordeel vraagt, zie ik hem beven.
Niets grijpt aan als een jonge dichter, echt
al heel mooi bleek, met wallen, lang
sluik haar, waarachter schuwe ogen.…
Verdrongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Hij stond daar maar, om warmte verlegen,
beide knuisten verscholen in zakken.
Ook uit zijn mond werd toen niets verkregen,
die zocht vergeefs, kon geen woorden pakken.
Hem was geleerd zich niet te verlakken:
“Duw het maar weg waarvan jij te veel weet.”
Het beetje licht, dat langs zijn lichaam gleed,
trof wel zijn blik.…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 Jouw oprit was vrij en verlicht
alleen was ons woord verlegen
jij bent krachtiger dan ik
alleen deel ik met jou onze zegen.
Het leven keurde jouw medicijn
je had geen keuze dus aanvaardde
jouw pit leeft voort in mij
alleen leeft jouw route van de aarde.…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Lente opent zich,
droomgebied stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden
in een woestijn geronnen.…
Donkere gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Een ziel voelt zich verlegen
is voor even uit zijn gewicht.
Een ik bezield met vrolijke
gezichten zoekt zijn kracht
die op een opbouw vertrouwt.
Waar het licht geluk spiegelt
op een goede levenstijd.
Dat terugkeert wanneer de ziel
niet meer door de duisternis wordt
benauwd.…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Verlegen rood pompt mijn hart
door een temperament lichaam
die ik niet meer kan omarmen
maar psychosociaal heeft bevangen.…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Natuur opent zich,
stroomgebied van werelds zegen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
illusie teer als evenwicht.
Werelden doorbloed
aderen uit beddingen getreden
door kloppende harten gevoed.…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering schildert
mijn verlegen…
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie, gewoon
voor het fysieke plezier
om de sleur van
de dag te doden
hier op de bank
waar mijn centen liggen
naakt en verlegen…
Herinneringen
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
843 Waar wolken voor de zon bewegen
stralen sterren in de nacht
ik lach nu wat verlegen
de herinnering is zacht
Ook zijn er soms de tranen
voor wat ooit was verdriet
dat zich een weg weet te banen
maar vergeten doe je niet
De tijd die schreidt maar voort
gebouwd op stenen van verleden
niet dat het heden zich er aan stoort
de pijn is zwaar…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 het gaat nu over ons gemis
daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane
liefde verlossend woord zeggend: verstrooide aanhef,
voor die niet onwelwilend toekoort, tot een ter ere van
niemand in het bijzonder, verlegen…
Voor altijd gelukkig
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.652 Alsof het altijd zo is geweest
zo goed voelt het voor mij
Hopelijk gaat dit tussen ons
écht nooit meer voorbij
Zoals dit voelt is echt uniek
nooit eerder meegemaakt
Dat iemand die ik zo kort ken
mij zó diep heeft geraakt
Ik vlieg van wolk naar wolk
zo hoog ben ik al gestegen
Jouw lieve verleidelijke blik
maakt mij soms zelfs verlegen…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.
Tuin maken doe je zo
groen graven mollen zomers
pluisjes plegen hun aanslag
luchtig bellen blazen
en dan vooral de zon aanbidden.…
Broodkruimels
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.018 Of had ik al de krummels maar,
Die moeder weg moest vegen,
Dan was het arme diertje klaar
en stond ik niet verlegen! -
Och, Moeder! Help mij uit de nood...
En 'k zal het nooit vergeten,
Dat ook geen krummeltje van brood
Mag worden weggesmeten.…
atelier
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
744 De deuren van het atelier
staan weer open
cursisten hebben een formulier
zij kunnen gewoon doorlopen
de nieuwelingen;
ze zijn nog wat verlegen
en voegen zich in de kringen
na goed te overwegen
een vaste clan
pakt alvast de spullen,
zoals een kwast en een pen
nu even niet meer lullen
de lessen vangen aan
alle nieuwe zijn aanwezig…
Kans
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
3.262 Een kans is wat ik heb gekregen
Een laatste kans dat wel
Deze kans daar zat ik om verlegen
Nu kan ik beginnen met het spel
De kans is hier hij is niet groot
Maar hij is wel aanwezig
Onze liefde is nog niet dood
We zijn nog wel even bezig
Ook al is de kans dan heel erg klein
Een kans van 1 op 10 miljoen
Er is een kans en dat is fijn
Met…
Gevoel van toen..
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.564 wat voelde het vertrouwd
toen die onzekerheid was verdwenen
niet bang, niet benauwd
niet bang om te worden afgewezen
wat voelde het vrij
zonder de greep van angst en pijn
niet boos, alleen maar blij
dat ik eindelijk mezelf weer kon zijn
wat voelde het goed
me niet meer alleen te hoeven voelen
niet verlegen, juist met volle moed
wetende…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 De lente komt
voorzichtig en verlegen
met de kleuren van de
sneeuwkoninkjes op haar glimlach en
groene knopjes in haar haar.
Merels groeten haar met gezang.
Eendjes op zoek naar een partner
verwelkomen haar met een liefdesaanzoek.
Wolken maken verwonderd plaats
voor glinsterende zonnestralen.…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij. Buiten
zag ik daar tot mijn schrik
een kalfje in de wei...
en die koe had vleugels.…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Na de openheid,
ongenaakbaar in de regen,
jij naakt, ik verlegen.
De hel breekt los
of gaat de hemel open ?
Wat maakt ons dat uit.
Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 Maar één van hen, de mooiste, jij,
nog niet verlegen met haar leven,
is met de aarde iets van plan.
Ik wil haar schooljaar overdoen:
haar smoezen, fratsen, onvoldoendes,
haar appelflauwtes om een niets,
de droesem in een oude droom.…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Gaat zij nu onverwacht snel overstag
en ben ik vol van haar mysticiteit,
nodig is dat zij mij haar koers zien laat
en, niet meer door verlegenheid van slag,
met bakens van gemeenschappelijkheid
toont dat één vaarweg van liefde bestaat.…
Door huid heen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 dood
huilt de wind over naamloze staken
flauwe schijn van geschiedenis maakt
een stille tocht langs littekens
lichtvoetige schimmen versterven
in een lenig landschap
waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte
en de laatste pagina ontbreekt
veraf ligt het dorp voor anker
ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers
haar weelde verlegen…
Hoe depressie eruit ziet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 Met vlijmscherpe blik
Fileer je mijn
Aanwezigheid in die
Uiterst steriele
Apotheek van jou -
Wegkijken lukt nog
Net niet, maar wat
Had je het graag
Gewild -
Mijn smoezelige jas,
Ongeschoren kop,
Mijn tandenloze mond -
Je walgt en kijkt
Uit verlegenheid naar
De grond, je schaamt
Je dat je zoiets goors
Moet aanschouwen…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
741 Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.…