1331 resultaten.
Tweespalt
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.049 Ik wist niet beter dan
je diep en indringend
te verhalen van het
seksuele leven van
de aardbeien en de zaadjes
buiten op de vrucht
tot je bijna stikte
van de lach, boos werd
omdat je vond dat
dat niet hoorde.…
Paradijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.209 een landschap tussen rivieren
bewoond door naamloze dieren
een zichtbaar goede waarheid, naakt
de smalle toegang wordt bewaakt
vredig vrij, gezonde toestand
eeuwig oorsprong uit het hoogland
veel vruchten om van te eten
geen ellende te vergeten
geen bewustzijn van geboden
ook al is een boom verboden
de scheidingskennis, goed en kwaad…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 zij hebben hem
geschud geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en…
in vogelvlucht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
887 mijn aanwezig verlangen
vlucht zij weg van mijn tederheid
ze laat zich niet in mijn ziel vangen
en worden mijn woorden allengs verzwegen
dwingende gedachten gaan op de loop
terwijl het mogelijke messcherp wordt ingesnoerd
ik word door mijn eigen verwachting gevloerd
het zijn zo van die momenten
waarvan men zegt, deze lente
draagt geen vruchten…
Wiegelend hoofd, zoet vrouwenhoofd
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.514 Wiegelend hoofd, zoet vrouwenhoofd,
een zuivere vrucht, een reinblank ooft,
zo zal het liggen in de schalen
van mijne handen, de goudovalen,
dat mijne mond het proeven moge
het rustgezicht, rijp overtogen,
met de lippen, die zwellend openbreken,
de volzoete en met de neergestreken
koele oogleden en de tere âren
in de slapen, de holle…
WAANBEELD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 Onverwachte tintelingen
laten een grijze massa kraken,
scheuren meedogenloos
door het stof der geboden,
dwars tegen elke sleur in,
langs ondenkbare vormen,
ongeschreven normen,
verboden vruchten,
restanten
van verbrijzelde verlangens
en onvoorspelbare kluchten,
richting de uitgebluste delen
van menig levensvuur,
door het beeld dat spontaan…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
halve maan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
568 behoedzaam
als de muis die het hol uitsluipt
gelokt door nieuwe en opwindende geuren
warm verrast
wiegt na uren zware arbeid en pijn
de verse moeder de vrucht van haar werk
voorzichtig
herken ik de blik in je ogen
koester me in warme opwinding
en bedenk
hoe onverwacht het leven loopt
de maan twee kanten heeft…
zandspiegel
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
6.058 misschien was het
een wolkenloze dag
in elk oog, helder als antwoord
diep in het vieren
van verrassing, je naam die de dag
dichtte vol betovering
en klank, duikend naar
geboorte op beide wangen
een open plek in het licht
als vrucht van liefde
gedragen
door bloemen die nog steeds drijven
over het spiegelzand
en waarin…
Zo volmaakt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
4.050 Volmaakt zoals de
prinses haar liederen zingt
in heel haar naakt
laat ze het kind stromen
uit haar vrucht welke eens
was ontsproten uit ons
ouderlijk hart
Compleet zoals de melkweg
in het licht van duizend jaren
is het kind bijzonder
en toch ook heel gewoon
het leven strekt zich voor
hem uit, maar laat mij de dalen
nemen en hij de…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Het zachtste
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.278 Uit haar veren weerklonk
de zwanenzang, zonder blozen
stapte ze uit de warme nacht
met beide lippen half geopend,
waarmee ze mij een teken gaf,
- wacht met verpozen niet te lang -
lag ze daar als een zoete vrucht
te rijpen waarop ik wachtte,
de blanke borsten rezen in het
ochtendlicht, de ranke benen
half uiteen, ontbood ze mij voor
het…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die me dwarszitten…
Onschuld in de toog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 hang uw maagdelijkheid
maar aan de wilgen
tussen pril ontluikend loof
bloei in bloesemvolle
lente en beken
de vruchten van uw schoot
laat ze rijpen
in zomers volle glorie
kies de kleuren van de oogst
er is geen sterven
in de pluk zij etaleert het
overweldigende herfstgeluk
winters wit kleurt
onschuld in de toog tot
lentes nieuwe…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
fantasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Fantasie
Is veelomvattend
Fantasie
Is verruiming van de geest
Is het grote hoofd
Met het ronde aura
Fantasie
Is kleurig
Zonder fantasie
Is het leven treurig
Zonder fantasie
Is er geen harmonie
Harmonie
Tussen alle tegenstellingen
Het leven is groot
De fantasie van de mens is enorm
De geest
Bevat vruchten
Waardoor je van het echte leven…
applaus
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 de redactie beslist
we breien allemaal
een klein applaus gedicht
verwerkt in een mooi verhaal
zal het ons wel lukken
de jury wat op te winden
de vruchten te plukken
door juiste woorden te vinden
dan wacht er een oorkonde
dat is zeker… niks flauws
want winnen in een eervolle ronde
verdient een welgemeend applaus!…
Kleine dingen die groot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Ik dank dat ik denken,
dat ik schenken mag
dat ik schrijven en bedrijven
dat er beschutting en schaduw
onder boom,
met daarachter man die altijd
dat er weer bloesems
en daaruit vruchten,
dat blauw, vergeet me niet volop,
dat er stronken liggen, staan,
dat de sneeuwbal bloeit
door de liefste tuinman ooit
dat de regen voedt vandaag
zoals…
Elk jaargetij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Ik mis jou en mij
met blozende wangen
het voorjaar verkennen
en de lente ontvangen
Ik mis jou en mij
met honingzoete dromen
de zomer in zweven
en van nectar bekomen
Ik mis jou en mij
met zonnige humeuren
de vruchten zien rijpen
en de herfst smaakvol kleuren
Ik mis jou en mij
met verstrengelde armen
de winter trotseren
en elkander…
Primavera
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
647 Promesse belofte
Produit mystérieux
Product van de paring
L'amour de nous deux
Na prachtvolle dracht
En krachtige baring
Vrucht van erotisch
Orgastische paring
In 't heilige huwelijk
Van hiëros gamos
Partus geboorte
Door poort naar
Het licht van de
Zon en nieuw leven
Promis de belofte
Van passie en amor…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 De laatste appels
vallen van de oude boom
haar knoesten takken
moe van de vruchten
die ze droeg
zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Want ik bemin u, vrouw; en zo mijn dralend schromen
slechts de ogen toé uw tegen-lachen is genaakt:
zo was ik als een kind dat, gerens-blij gekomen
naar glanz'ge vruchten-pracht in lomende avond-bomen,
beducht om zóveel schoons, geen enkle vrucht en ráakt.
------------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 rijpte in mij een vrucht die haar kiem ontsloot.
Had ik hier op gewacht? Blijkbaar.
Al die jaren maakte ik vrij baan, voor die éne vrucht.
Het kon niet anders; het was en is zo sterk!
Vaak worstelde ik, maar dat wordt wat minder.
Vaak twijfelde ik maar wist stellig vast te houden
aan mijn ziel.…
ongewenst
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
3.149 ruwe handen vegen
over glad vergeten eelt
in steeds
overdreven
krampachtige bewegingen
hij en zij zwegen
omdat elk woord verveelt
dat d’reeds
uitgeschreven
dichter wil bedwingen
ongehoorde zuchten
schuren over zachte huid
daar waar
ongewenste lust
zich openbaarde
ongeboren vruchten
geven nochtans geen geluid
als haar
hartstocht…
pinksterfeest
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
4.554 het versgebakken tarwe begeurt
de rustig koele kelder
die blij verwacht
de vruchten van het land
die arbeid van hun hand
met pinksteren oogsten ze al:
de belofte van hun lente-akker
garen het kindergelach
en merries worden door hengsten
befloten tot deze meidag
is weggegraasd
en stil valt de nacht als zachte regen
ze moeten slapen want…