869 resultaten.
BEGIFTIGD (voor Ankie L.)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Als kind al kon ze in de Hemel kijken
En de gedaanten van de doden lezen
De zielenpijn van mens en dier genezen
Het wist haar leven zeker te verrijken
Ze zag de jaren daarna snel verstrijken
Ze werd geholpen door het Opperwezen
En Jeshua, ooit uit de dood verrezen,
Die wilde maar niet van haar zijde wijken
De tijd verstreek, gevuld…
Zij droomt muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht
zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven
hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis
zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes…
‘k Laat het u nog weten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Maar zij wil van geen wijken weten,
hoe dit afloopt, ‘k laat het u nog weten.…
Alter Eega
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 Somtijds, zo af en toe, bij tijd
en wijle
Verwijl ik met mijn kop vol fantasie
Bij haar, als ik de wind heb in
de zeilen
Mijn alter eega, die 'k te weinig zie
't Is een geheim, bewaar haar
in mijn hoofd
En hart - dat spreekt voor zich - maar laat niets blijken
Ad dies vitae, geen van ons
zal wijken
Zij is mijn alter ego als beloofd…
Stammenstrijd [1]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zoals elke straat een kerk had
met een eigen theologie, het dorp
twaalf stammen van uitverkorenen
telde, die eenheid verkondigen
in hun gezegende naam
sluiten we ons aan
wanneer het eropaan komt
om niet buitengesloten
en verdeeld de dupe
van andermans belang
te moeten lijden
wat er verkeerd gaat
in de wijken, de stadions
en op de gemeentehuizen…
onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Straks, weet hij, gaan die lijnen wijken
en bieden ze weer ruime baan.
Dus raast hij op hun snijpunt aan
zonder nog op of om te kijken.
Waardoor helaas hij ‘t bord niet ziet:
pas op, dit perspectief werkt niet.…
UITEINDELIJK
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 Uiteindelijk, vader, is het ons gelukt
Om wezenlijk verbindingen te maken
Mijn moeder wist het schellekoord te raken
Heeft je uit je passiviteit gerukt
Je zag opeens hoe ik je had gemist
Zo helder stonden toen je grijze ogen
Het speet je zei je van je onvermogen
Nu was je een die niet van wijken wist
Je sloeg je beide armen om mij heen…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 letterwoorden schuiven
van daar naar hier op
onbeschreven papier
verlies van veren
scheren in een nooit
eindigende pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse…
Den Haag-Zuidwest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.142 ze slopen hele wijken
die toendertijd de stad verrijkten
blokkendozen in het groen
want ruimte moest het doen
ze keren nu het
binnenste naar buiten
zie handjes op de muur
een donkere gang die je deed fluiten
behang, gerafeld en
met tekeningen uit mijn tijd
eenmalig vastgeplakt heeft het
toch vele generaties groot gebracht
de treden…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.158 ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar komen moet,
maar toch, bij elke aanval van het water
verweer ik, driftig scheppend, mij fanater
en weet ik niet van wijken…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een beek die in de zee uitvloeit
als een zucht die stil wordt bedwongen
Kooi mij... en ik zal sterven
het licht zal uit mijn ogen wijken…
Waar gaat dat heen?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
781 Ten eigen bate moeten bossen wijken.
Bedreigde vegetatie spaart hij niet.
Het draait slechts om die roteconomie.
Agressie van de mens lijkt niet te stoppen.
Zo helpt hij heel de wereld naar de knoppen.
Kan oorlog leiden tot een utopie?
Gelukkig is er tóch een happy end:
een grote plaag op aarde is verdwenen.…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Duifje in Tenerife
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 Verbaasd zat hij wat rond te kijken
terwijl een woeste oceaan
de stenen rond hem bleef beslaan:
de storm wilde nog lang niet wijken.
Hij was geringd en zat heel rustig
te draaien op een puntig blok
maar in de storm waarvan ik schrok
bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig.…
buitensporig
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
607 de kanselier wisselde van heer
en wist zich voortaan horig
aan de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
heimelijk droeg thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
o die bloedige ernst als macht
zich tegen macht verheft
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden
de…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven
terug naar zee
het schone strand
doet mijn verdoving wijken…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 thea kon t niet laten om te zeiken
op andermans deels vrouwelijk falen
haar stokpaardjes doubleerden palen
daar mocht van haar geen lijn van wijken
een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender…
Homerische vergelijkingen I en II
gedicht
2.0 met 76 stemmen
27.958 Hij ontstak in gramschap, heftig als die van
een Amsterdammer aan een autostuur,
die rijdend door rood licht, komend van links,
moet wijken voor een ander, die van rechts
door groen licht nadert, o het schrijnened onrecht
hoe een tweewerf gepriviligeerde
een eerlijk man belaagt... Zo was zijn toorn.…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 Het eens tot glans gepoetste hout
tot liefdeslicht bestreken
verstofte tot wat dof oud goud
met het wijken van de weken.
Haar perzikroze bloemenhuid
verdroogd met diep gerimpel
van taaiig blauw 't geaderd vel
verschraald dit eens zo geurig fruit.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken…
Doordraaien
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.093 Door het crossen op een pas gezaaid grasveld
Waar agenten de “Zwarte Cross” na deden
Is het nieuwe veldje kapot gereden
Wat weer vergoed wordt door ons belastinggeld
En straks lees je in het politierapport
Dat óók dit slechte gedrag weer beloont wordt
------------------------------------------------------------
…een bewoner in de wijk…
Spreeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 .
----
De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van een bijzonder fenomeen. Circa 60.000 tot 70.000 spreeuwen vliegen rond in een grote wolk die regelmatig van snelheid en vorm verandert boven de buurt.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 Wij keerden weer tot liefdes wijk.
Als kind'ren van Gods koninkrijk
Zijn wij herboren, sterk en vrij.
God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Verbouwing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Waarom moet wat is steeds maar weer wijken
op elke lege plek worden huizen gebouwd
en bomen gehakt,het zijn iepen of eiken
want dan zijn ze ziek of anders wel oud.
Nieuwe gebouwen moeten daar dan verrijzen
dikwijls een bank en vaak een kantoor,
ze krijgen dan het uiterlijk van grote paleizen.
Men vraagt zich af, hoe lang gaat dit door.…
Slapen met open ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ben al dagen wakker,
Lichaam en geest
Die van geen wijken
Willen weten -
Slaapverschuiving,
Zegt de professor,
Helpt om de depressie
Aan banden te leggen,
Het licht weer toe
Te laten waar het altijd
Donker was -
Dan slaat de vermoeidheid
Genadeloos toe, de slaap
Dreigt toch te komen;
Als ik mijn ogen met
Tegenzin sluit…
Guns tegen rozen ( Parijs )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Lange
haren, snoeiharde gitaren wijken
niet zomaar voor de wapens
van de religieuze extremist.
Het geweld van de guns tegen de
rozen met boerka dwang tegen het
vrije muzikale verkeer; in een
schreeuwen om een islamitische
revolutie tegen headbangers stuit
men altijd op het harde leer.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…