8256 resultaten.
Carrousel
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
4.379 De man verslikt zijn tranen
met weer een gouden glas
en boort zijn glinsterende kin
in de wildwrede borst.
De ijzige wijzers van haar
klokkeogen draaien;
de wachtende uren slaan op hol
en de nacht draaft door:
een woeste carrousel van
teugelloos snuivende paarden.…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
"De Ontsluiering"
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.579 Je sloeg je ogen neer,
tranen biggelden langs je wimpers.
Toen je weer opkeek
was dat niet naar je vrouw,
maar naar je aanstaande ex.
Ik voelde jouw pijn
in elke vezel van mijn lijf,
zó herkenbaar ...
Hetzelfde gevoel
als toen mijn liefde voor jou
langzaam stierf.…
lichtkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 als je wakker wordt
verzamel je kleuren
loopt zo in stralend wit
streelt bloemen open
er is geen schaduw naast jou
het licht golft door je heen
toch breekt de zon soms tranen
in je regenbogen ogen
want iedere nacht sterf je weer
los je op, ben je niet meer
hoor ik nog zacht
een fluistering in de wind
ik ben je kind, je zonnekind
kom…
Huil met mij
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.993 Huil met mij m'n tranen
lach met mij m'n lach
laat me even inzien
het moois van deze dag
Neem mijn beide handen
houd ze stevig vast
zeg me dan vol liefde
je bent me niet tot last
Geef vandaag je liefde
zeg daarbij geen woord
maar stel gewoon een daad
laat me alleen even weten
dat je altijd achter me staat.…
Fluister me...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
735 (opgedragen aan…)
al schrijf ik duizend gedichten,
toch blijf jij achter tranen verdoken
de pijn voedt eenzaam de gedachte
dat het allang geen zin meer heeft
mijn cocon een toevluchtsoord van
radeloze denkwijzen lijkt
en jij verder op de vlucht slaat
richting eerder
met soortgenoten vastgebonden
aan de hemelboog
tot we elkander…
het kleuren van de lucht 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
881 zachtjes stil
en onhoorbaar worden
rimpels in de tijd
geuren van seizoenen
en de voorbije uren
sterren en strepen in de lucht
in en uit
dag en nacht
jouw warme hand
je zachte stem
lorelei van leven
de schelpen op het strand
sieraden van eb en vloed
ritme van leven
het zal onhoorbaar stil worden
de lucht zal verkleuren
mijn tranen…
Een begrafenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.375 Je tranen zijn dolken op een wang,
Je lichaam dat een laatste groet brengt,
Je hart dat niet langer naar mij verlangt.
De stilte immer weer,
De muur opgetrokken uit nieuw zeer,
De dag is doods,
Onberoerd,
Terwijl ik denk
Aan wat jij had kunnen zijn
Voor mij..…
heel vroeg deze morgen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
607 ik dacht dat ik droomde
maar het was echt
jouw tedere hoofdje
had je op mijn schouder gelegd
tranen van vroeger
waren stilaan verdwenen
er was weer 'n lach
op je lippen verschenen
ik voelde opnieuw
jouw lijflijke warmte
dicht tegen me aan
toen je mij stevig omarmde
het leven herbegon
heel vroeg deze morgen
ik zag weer 't geluk…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
Verrekte eenzaam
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
527 Maes
Lopend langs de Moerweg
passeerden me
wat motorrijders
het geronk van hun motoren
had me al
als muziek
in mijn oren geklonken
verlangend keek ik op
als jij erbij was geweest
had ik graag
achterop
gesprongen
als je dat missen
noemt
veeg ik de traan weg
die over
mijn wangen
drupt
dag Maes
verrekte eenzaam
die wereld…
Zwart gelaarsd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Scheen de zon paraat,
om tranen te verlichten
in banen, één voor één..
Geen woord, geen dingen
uit beider naam, verslijt uit
vruchtbaarheid van grond.…
Lieven.....leven
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
550 in een zachte fluister
voegde de wind
ze samen
haar lach en haar traan
streelde troostend
langs natte wangen
kuste kersenrode lippen
lokte haren
wapperend warrig
even sloot ze haar ogen
wimperlang
vertelde zichzelf
nooit meer iemand
zo dichtbij te laten komen
dat liefde pijn kan doen
maar haar hart
spreekt nu al
een andere taal…
droom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.064 ‘s ochtends vroeg
‘s avonds laat
als de dag overgaat
in de nacht
de donkere nacht
nooit te snel voorbij
alleen op mijn zij
wakker op mijn kussen
zo zacht
zoveel gedachten
liever
droom ik dromen, zo zacht
iemand die op mij wacht
over mij waakt
mijn dromen en gedachten
kust me zacht
ik word langzaam wakker
een traan op mijn…
De misleider
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
701 Zijn geluid is duidelijk
Rechts rechts
Één twee drie vier
Laarzen pumps sandalen
Rechtse geluiden
Luiden hard
Altijd hard
Links als elitair gewist
Rechts voorwaarts
Direct en toegankelijk
Heeft begrepen
Hoe u te doen geloven
Zelf te beslissen
De volksbeweging
Bedankt uw stemmen
En
Beslist alleen :
‘Voorwaarts jullie
Niet tranen…
Als kleine clown
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
551 schilder leven
meng pigmenten
dwing de vormen op het doek
zoek de letters
voor de woorden waar je
in gedicht verhaal mee doet
hak en beitel op
de breuklijnen van steen
de ziel polijsten is er slechts voor een
geef acte de présence
als kunstenaar zonder decor
zing en declameer je teksten
maar in mijn ogen
is jouw lach en traan
als…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer tegen
want de hemel huilt met regen
en in de zon verdampt een traan…
Walkuren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
703 Een glimp, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
verhangen zich aan gouden
ringen, alles afgewogen,
blijft zonder gewicht, de
maat van kwetsbare dingen.…
Steen
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.022 Tranen zijn vertrokken
jij ben gegaan
en mij
hier alleen
laten staan
het leven gaat door
maar het mijne is voorbij
gegaan
het leven heeft zin
zolang je de letters ziet
maar schat kom terug
want zonder jou leef
ik niet
ben ik een steen
zonder zorg en gebrek maar
leef ik niet echt
tot mijn spijt
ben ik je toch kwijt
je woorden
je…
Hun ranke benen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
505 publiek maar
het circus speelt voor ons alleen
warmbloedig
dansen paarden met
hun ranke benen een figuur
acrobaten voltigeren
en aan de trapeze lijken
salto’s moeiteloos te leren
het wildebeestenspul
laat alle tanden zien in
de dressuur van de dompteur
toch heeft
een kleine clown
op het eind de show gestolen
met lach en traan…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
Oude zaken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 het Leger des Heils
zag er geen brood meer in
mijn oude boeken heb ik keurig in een doos bewaard
misschien om nog eens in terug te kijken
naar de kennis die ik er mee heb vergaard
ik heb nu alles opgeruimd
en ik denk dat ik niets heb verzuimd
de oude foto’s van ons samen
daar kon ik niet van scheiden
ook al dwingen ze me vaak tot tranen…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
1-2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
762 Ik leg mij lijdzaam neer bij zoveel onvermogen
Maar op mijn netvlies brandt nog steeds dat scorebord
Nooit heb ik zóóveel tranen op één dag gestort
-----------------------------------------------
Met dank aan de dichters: Vasalis (eerste regel) en Piet Paaltjens (laatste regel)…
Vlakbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
Vlakbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
808 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
Wanhoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.099 Een vloedgolf van emoties
Overspoelt mij
Na ieder verwijt
Na iedere snauw
Ik dreig te verdrinken
In een draaikolk van woede
En teleurstelling
Na iedere schreeuw
Of duistere blik
Maar zelfs als ik denk
Dat ik niet verder meer zinken kan
Kijk ik naar boven
En zie ik door een waas van tranen
Een onbewolkte hemel
Ik vecht mezelf weer…
Het doodspapier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.019 De herfst treedt weer toe
in mijn belevingswereld
‘t vergankelijke seizoen
van jouw trieste dood
het doodspapier wordt weer
opnieuw gelezen, en tranen wellen
uit bron van innerlijke nood
een doodsgedicht
door jou geschreven
over passie, sterven
en dagelijks brood
de laatste uren
van jouw beklemmende leven
onze gezamenlijke waarheid…
Gedragen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.240 Het bracht strijd
tranen en pijn
was soms moeilijk
te begrijpen
als ik met gevoel
niet om kon gaan
verleden me in
zijn greep hield
geen uitweg vond
niet kon vergeten
wat me als kind
was overkomen
toch kende ik ook
emotie al kon ik
het moeilijk tonen
tot ik werd opgetild
gedragen over
de grens van geslotenheid
ruimte ging…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…