inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 25.480):

Fluister me...

(opgedragen aan…)



al schrijf ik duizend gedichten,
toch blijf jij achter tranen verdoken
de pijn voedt eenzaam de gedachte
dat het allang geen zin meer heeft

mijn cocon een toevluchtsoord van
radeloze denkwijzen lijkt
en jij verder op de vlucht slaat

richting eerder

met soortgenoten vastgebonden
aan de hemelboog
tot we elkander in de ogen kijken

en onze vingertoppen zacht beroeren…

Schrijver: esteban, 14 maart 2009


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
windwhisper
Datum:
16 maart 2009
Email:
schorpioen49ziggo.nl
En onze vingertoppen zacht beroeren, welk een emotie....
lieve groet Cobie

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)