6428 resultaten.
Er was eens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
259 In het noorden
.....word je nu eenmaal
.....beschoten door zwermen drones
In het westen
.....word je nu eenmaal
.....opgesloten en verjaagd
In het zuiden
.....word je nu eenmaal
.....verkracht en vermoord
In het oosten
.....word je nu eenmaal
.....gemarteld en uitgehongerd
Nergens
.....zijn ziekenhuizen en scholen vrij
.....niets is heilig…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 De as van oude stormen
ligt achter mij,
mijn hoofd is vrij.
Geen nostalgie,
geen breekbaar buigen,
maar een open venster
waarin alles
wat ik liefheb
blijft stromen.…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Niets te verklaren, niets te lijmen,
de ondergang maakt vrij.
Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.
Hij kijkt slechts toe hoe stil en traag
het tij zich tegen hem keert.…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van stormen en blauw,
mijn ogen naar voren gericht.…
Zestig plus
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
722 proza gedicht
En dan merk je het ineens
je loopt iets minder hard
je lichaam krijgt mankementjes
laat je zelfs zo nu en dan in de steek
je wordt ouder
vroeger vond je, als kind
iemand van achttien al oud
je wilde graag volwassen worden
serieus genomen worden
verliefd mogen zijn kunnen vrijen
trouwen, mogen stemmen
wie kent niet die…
Altijd tegendraads
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
598 Probeer niet te rennen voor je kunt lopen
Niet te vrijen voor je weet te kussen
Dat ging volkomen langs hun dochter heen ondertussen
Naar Vader luisterde het meisje al helemaal niet
Tot zijn groot verdriet.…
prachtige mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
710 leven in de zelfde wereld als ik
toch zag ik jullie nooit tot vandaag
en waarom is dan de vraag
prachtige mensen
eigenlijk doen we zoveel samen
en is het dan okay
dat ik nu moet beamen
dat ik niemand ken
omdat jij niet weet wie ik echt ben
als ik geen angst had
zou je dan lachen
en zou jij dan ook kunnen wachten
tot ik de wereld vrij…
Samen Voort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 toen kon je dat niet meer
ineens kwam het besef
dat je snel weg zou gaan
want altijd, altijd eerder
kon ik van je hand op aan
dat kostte me veel tranen
mijn stoere, lieve man
die altijd aan mijn zij stond
en dat niet langer kan
dus pakte ik jouw hand vast
legde hem in die van mij
het geeft niet allerliefste
als het moet laat ik je vrij…
Samen Voort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.476 toen kon je dat niet meer
ineens kwam het besef
dat je snel weg zou gaan
want altijd, altijd eerder
kon ik van je hand op aan
dat kostte me veel tranen
mijn stoere, lieve man
die altijd aan mijn zij stond
en dat niet langer kan
dus pakte ik jouw hand vast
legde hem in die van mij
het geeft niet allerliefste
als het moet laat ik je vrij…
Drinklied
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.252 D'een moet vrijen, d'ander lijmen:
als de wijn is in de neus,
wordt het volkje amoureus.
Dan zo wil men likken, zoenen,
al was 't maar een spinnerok
of een houten bezemstok;
dan zo viert men hoed noch schoenen,
't plompste volkje wordt beleefd
als het wel gepepen heeft.…
Insula Ambla
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 ons graag vaak
Met botkloppen in een groep
In Barend's sputterende sloep
Of strandjutten we per abuis
Tussen de verjaarde rariteiten
Met veelal gedateerde kwaliteiten
Doorheen de kinderkamers van het huis
Waarin dit langvervlogen nest
Frontaal geframed of omziend over schouders
Nu ingelijst op de plaats rust rest
Van de greep vrij…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 En kijk met lichte ogen
naar wat nog komen mag,
naar nieuwe dromen, nieuwe hoop,
de nog onbekende dagen
Want wat nog voor je ligt,
draagt kansen met zich mee,
als leeuweriken stijgend,
vrij en onbevreesd, omhoog.…
Top-10
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
745 Verwijzend naar de snelsonnet Top-10,
Zien wij Aar Noordam boven komen drijven,
Daar Arjan Keene actief is tegen vijven,
Diens snelsonnet is ’s middags laat te zien.
Proficiat voor ‘zondag(s?)dichter’ Aar,
Die heeft het dankzij Arjan voor elkaar.…
Onder Een Betonnen Vloer
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
514 ==========
===============
onder een betonnen vloer,
ligt het kind
dat ik had moeten zijn.
Ik tekende mezelf in twee.
helften: één die lacht,
één, die de nacht uitgumt
met lipbijten, bedplassen etc.
ergens daartussen: haarscherpe scènes,
gespikkelde herinnering.
Ik leerde dat mijn lichaam, een huis,
was zonder sloten,
dat de vader…
Dreiging
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.222 De zotten gaan hun boekje vaak te buiten
bij mensen die hun vrije mening uiten.
Al vele Nederlanders zijn het beu.
In 't lage land zijn uitgestoken nekken
het doelwit van pistolen, vuur en messen.
Er dreigt te kort aan onderduikadressen.
Hoe kan men zich beschermen tegen gekken?
Nog even en het hele land duikt onder.…
Bevrijding ...
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.771 elkaar
zachte vleugels van
talrijke vlinders raken,
even tintelend, soms
fluisterend, verlangen
vliegen op toppen
van opzwepende
hartstocht, hoger,
lager, sneller, dieper,
even proeven zij de
opperste grens van
ontlading, verdrinken
in golven van verhitte
bevrijding …
---------------------------------------------
Vervolg op vrij…
Later nog
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.823 De radio, waarmee ik word gewekt,
wordt door die 'later nogs' vrij monotoon:
de informatie is ermee doorspekt.
Zo erger ik me elke morgen, doch
vanochtend spande dít toch wel de kroon:
' 't Is bijna tien voor negen, later nog.'…
je handen sterven later
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 je handen weven een verhaal
de vingers zijn
emoties aan het vlechten
hoofdpersonen vechten
maar niemand wint
je ogen zijn gekluisterd
aan het spel
je aandacht is geboeid
ziet blikken die
snel kunnen doden
je hoofd laat schimmen vrij
met duistere gedachten
ze ondermijnen fantasie
betoveren de goede krachten
en overheersen met magie…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
het net wordt mijn val
we vlogen ooit vrij
dolden de zon
vergaten de bloemen
jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
we waren zo vreselijk blij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd vogels
en vluchten
en glimlach
langzaam tussen
korrels zand
wanneer de tijd
zich eindelijk beweegt
" Ik laat je vrij…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht
momenten van geluk
een harde dood met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem al verloren is
dood mijn longen binnenglijdt
dan pas ben ik vrij…
verdwaal ik in je lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
799 we kunnen
samen spelen
het kan jou
ook niet schelen
de wereld is geen thuis
wij leven in ons
eigen poppenhuis
je ogen
zijn mijn zon
en op je lippen
mag ik rusten
na je te kussen
als dat uiteindelijk mag
verdwaal ik in je lach
ik zie je handen
zonder banden
vingers hebben
snel vrij spel
ze strelen zacht
mijn huid en langzaam…
adel in stand
netgedicht
4.4 met 44 stemmen
3.563 ooit was ik geheel vrij in de adel gelogeerd
bij Freule Franchine I.W.Q Oeuwtewaal tot Sliptegen
ten kastele Heucheneut niet ver van Wanperzegen
waar blauw bloed met acte de présence werd gefrappeerd
het gebeurde dat de Freule geschrokken op sprong
zij zag plots de hooischuur op en neer hippen
en dacht dat er twee olifanten lagen te wippen…
zomer
netgedicht
0.6 met 5 stemmen
1.791 vol van ooft
en sap en suiker ongegist
het gras vertrapt
de lach die verder draagt
tot bij het spiegelfeest
van buren achter groen
en rooksignalen zonder doel
in bundels boven bomen
gemeenschap van de neus
de vingers gretig vet
rond glazen schuivend
in een oeroud ritueel
och laat de tongen los
ontdoe ze van hun riem
zodat de woorden
vrij…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen
als je je verloren voelt
eenzaam, verlaten, overspoeld door het tij
kom dan bij mij
bij mij in mijn bos
en wees voor even vrij…
de glimlach die verdwaalt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.315 het jarenlang gemis
de glimlach die verdwaalt
omdat er niemand is
handen lieten je ontwaken
een wereld die niet mocht
in je ogen alle dromen
die ik heel mijn leven zocht
je lippen proefden van
het rood in warme kussen
je lichaam liet zich zacht
in volle overgave sussen
we braken voor elkaar
de banden die ons bonden
we werden vrij…
Kezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
804 De uitspraak Nederland is vol
wekte de toorn van de Goden
en omdat het de waarheid was
werd de uitspraak prompt verboden
Toch geeft vaak het weerbericht
hiervan een vrije vertolking
met de bekende mededeling
vanuit het westen toenemende bevolking
Neem nu al die files
dat is toch al te dol
en wat denkt u van de treinen
zitten die dan niet…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar mij
wanneer Hij wandelt tussen onze bomen
zijn liefde roept: o, kom toch dichterbij
het is veel meer dan ik heb durven dromen
zijn woorden maken mij van heimwee vrij…
zonder woorden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
848 er in geschreven
ik nam je bij je handen
we spraken zonder woorden
het was puur samen delen
je verdriet laten gaan
proberen je hart te helen
ik neem je mee naar de sterren
waar geen tijd bestaat
daar waar alleen liefde is
waar verdriet je hart verlaat
ik wil je ogen weer zien stralen
een lach om je mond zien verschijnen
je weer vrij…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen
als je je verloren voelt
eenzaam, verlaten, overspoeld door het tij
kom dan bij mij
bij mij in mijn bos
en wees voor even vrij…