Alle inzendingen

Een trompet met geluid vibreert het leven, alle tonen als som geteld, in geleefde tijd vergeven als medeklinkers van het alfabet, schrijdt vrijuit door cultuurtalen gered. geluidsdragers van lopend vuur, trommels verkondigen wat bewaard werd in een zandloper van de natuur, door haar on...

De ochtend wordt de dag Het is 40 graden Donkerder was het nooit Al het verdwenen poolijs Kruiend samen in mijn ziel Altijd kansloos deze strijd Zij verschijnt vanuit de duisternis Voert deze weg De lichte tred van haar lichaam ook van haar woorden Ik klamp mij vast aan haar Het is mee...

Men had je alles mogen breken. Maar niet je stem. Ga nu niet spreken van verre pijn maar leg me zwijgplicht op. Een klankloos woord bijt in mijn keel, breekt af in mij in lettergrepen. Ga liever dood dan nu te spreken. Bloed, laat hem niet stollen. Aarde kruip nog niet op hem maar mors zijn ...

Er heeft weer iemand mensen neergeschoten, Toch draagt de dader zelf daarvoor geen schuld, Nee, ánderen die al dan niet verhuld, Hun mening gaven, krijgen op hun kloten. De slotsom treft je hard in het gelaat: Blijkt dat de vrije wil tóch niet bestaat.

Uw aanwezigheid vandaag, in deze oude kerk, is voelbaar. Afwezig bent U in verweerde stenen. In versleten letters van de wet. In schuld en in verdoemenis. U leeft in componisten, die organisten doen herleven. U trilt in eeuwenoude orgelpijpen. U stroomt in eeuwig zonlicht, dat door gekl...

Zere kaakspieren na bezoek lachgaswinkel, patroon van leegte.

Uren, dagen, maanden, jaren heb ik, ik zweer het, ik schrijf het nu op onder ede met vanzelfsprekende reden gewerkt aan vrede op de aarde in de mensen een welbehagen maar oorlog is wat men, met name de man trekt de mannelijke oudere regeringsleiders voor de 250ste maal is in de VS het...

Waarheid is vluchtig, je ziet haar half verschijnen – en half verdwijnen.

De zonsondergang brengt een mooi zonneharpenspel tussen de lichtblauwe wolken. Een duistere sluimerende avond begint steeds vroeger. Zomeravond met gevoel, je moet dankbaar zijn dat die er is. Met rust in de aanloop naar de nacht, is het prachtig dat de zon op een mooi...

als jongetje veegde ik de snot aan mijn sok of onderkant schoen zoals zo veel jongetjes dat doen en ook schreef ik daar met m’n vinger al de waaromvragen die ik had voor God waarop ik een antwoord wilde toen en toch en toch ondanks al de vragen waarop steeds geen antwoord zou ...

Ze kunnen mij niet dwingen, wanneer ik mijn geluk vind in de eenvoud van de alledaagse dingen; te vinden het geluk dat ik in mijn dromen niet verzon! Om niet te genieten van het moment dat ik alleen kan pakken in het blauwe schaduwspel onder de warme levensbron! En wanneer ik houvast vin...

zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen...

met nog een uur te gaan vastgelegd in de genen van tijd stokt een adem na alles wat is gezegd over voortgang en bij tussentijdse evaluatie blijft er nog een open veld wachten op bewolking op het volstrekt helder onvoltooide waaronder ons eigen gelijk verder geen nieuws en telt n...

Ik was bij het museum aangekomen Zocht naar het parelmeisje van Vermeer En had haar vlug gevonden, maar schrok zeer Geen hoofddoek meer! Wie had die afgenomen? Toen zag ik in mijn droom, ronduit bezopen, Thierry met boerka, Geert met hoofddoek lopen! Lezers zien dit tweetal ook, na ...

Kus mijn hart en kus mijn mond dat ik kan slapen in de grond. Vegeet niet dat ik wacht, vergeet niet dat ik wacht, tot middernacht. Keer tot mij uw aangezicht, als ge naast mij te rusten ligt. De nacht is lang.

Ik kan je zien dus weet je bent er nog alleen het hoge gras geeft vorm aan je vertrek en even verder bij het hek toch ommekeer: een groet.

In de wandelgang vertraagde het stappenplan.. enkele passen.

Choreografie in het fundament van angst, het falen een trein net niet gehaald, mand vol lege eierschalen uitgegleden op de medeklinkers, gevlucht voor zinnelijke verhalen, door de stroperigheid van een droom te dwalen in het slijk, voor een spoorboom die nooit open gaat, verbeeldende i...

Wie het bijlegt belegt in 't leven wordt niet belegen krijgt diepere lagen die er niet om liegen laat het leven weer lachen!

trage woorden tillen je uit de tijd achter ze gaat een stiller leven schuil niet verder weg dan de schaduw achter het kampvuur het nabije was nog nooit zo onbereikbaar

Weer haalt het ‘t nieuws, een dametje is erin gestonken werd gebeld om een bitcoin te kopen de kans rijk te worden, lag te lonken die wilde ze niet laten lopen! Rap ingelogd om tien mille over te maken opeens slaat haar beeld op zwart in staat in paniek te raken slaat ze handen voor ‘t ...

Ik beschrijf mijzelf in personages in wie -- jij jezelf herkent!

Mijn liefste herinner je, het steile pad naar Kathmandu? Onze rugzakken droegen zwaar, onze voeten sleepten moe. Links, de afschrikkende eeuwende Himalaya piek. Rechts, bodemloos de groene jambalaya diepte. We zochten vrede bij Boeddha en menig slinkse goeroe. Mijn liefste herinner je, de sch...

De ochtendmens houdt van vrede. Het goud gloort gulzig uit de mond. De voeten willen graag betreden; de dauw bedrupte grond. De ochtendmens heeft vertrouwen. Het is bestaan zoals nog niet eerder bestond. De handen willen graag vasthouden. Ze vouwen zich omdat het leven vrede vond.

[Dit schreef ik voor iemand] Ouders Beide ouders in het beginstadium van dementie. Het lijkt bijna onmogelijk, maar beide kregen het tegelijkertijd. Als kind zie je dat met lede ogen aan. Langzaam zie je hun vergeetachtigheid toenemen en in gedachten heb je een stille tr...

nu jij hoger dan hoger bent in de oneindigheid van de horizon kijk jij vanaf de overkanten tijd naar het schitterende vergezicht van wat jij ons in liefde erven laat dat alles is verbonden aan herinnering waarlangs wij blijvend wandelen mogen in de stilte van de tijd koesterend wat jij o...

ik zag je op het scherm verschijnen waar jij bewoog boog een ander zonder deemoed zijn hoofd jouw bewegen had nooit wind of regen tegen natuurlijk werd jij nat had wind ook zijn reactiekracht maar het leek of alles wat jou dwarsboomde de energie balans van jouw aureool met ste...

Ik loop Eindeloos Langs alles wat ooit was Mijn horloge Zie het nu pas Wie schilderde er klokken Zo de tijd onzichtbaar alsof hij stilstaat Vraag het zaad Hoe vruchten hetzelfde zijn En kijk de plant aan Zijn wortels weten Zo heeft mens Geleerd te kweken Zon gaf eten En pla...

Vakantiedagen... duinzand prikkelt de slaapzak tot we verstuiven.

De staat gaat roken meer en meer bestraffen. Mijn buurman Nico heeft van eikenhout een kleine ruimte voor zichzelf gebouwd waarin hij toch nog ongestoord kan paffen. Als u hem binnenkort een keertje mist dan ligt hij hoogstwaarschijnlijk in zijn kist.