9375 resultaten.
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 Dat vloed
ertoe doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 van nature ben ik niet
zegt de wetenschap
aanhankelijk lief en sociaal
door de eeuwen heen
in het script van mijn dna
zijn er fouten geschreven
niet meer of minder is het
aangeboren een beperking
aldus zeggen de geleerden
een foutje in het systeem
die aan baasje en bazin
trouw zich verbinden laat
een open gezicht denk ik
met een zonnig…
oud
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 ze zegt - jij
bent al oud hè mamma
en als je oud bent ga je bijna dood
nee lief kind,
je moeder is niet oud
dat lijkt maar zo
ze zegt,
maar jij bent al groot
en ik ben bang
mamma zegt ze,
als je wordt begraven
is je mond dan open of dicht
meestal dicht klinkt het antwoord
o gelukkig, zegt ze
anders komt er klei in…
Gordijnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 Gesloten ramen en gordijnen zijn open.
Ze kijkt nog een keer naar de gordijnen
die ze had dichtgedaan. Het raam is nog
niet helemaal dicht aan de buitenkant.
Het licht, het raam, en ook de gordijnen.…
In zacht verwachten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik deel
bloemen uit
de handen hebberig
door gratis buit
slechts een
enkeling ontvangt
de pracht in
zacht verwachten
zij openen en
bloeien samen
dit mooi moment
vol enthousiasme
zijn het koren
op de molen van
leven in de fleurigheid
van zon als onze bron
zij delen sfeer
genereren goede vibraties
laten ogen warm schitteren…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.
Niets kan mij ook vandaag in mijn ogen
aan nieuwsgierige blikken deren
nu ik ook op deze dag: we vieren leven uit.…
bananendoos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 een vergeelde
verdwijning
uit de lijst
die toen zo
goed paste
bij de kleur
van de kast
de lege lijst
rust klein
en stil bij
de Kringloop
in een doos
van stevig
karton samen
met andere
al dan niet
ingelijste
portretten
niemand zoekt
iemand in
de blauwgele
Chiquita doos
die een
opening heeft
aan zowel
de onder…
Sommige dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Gisteren was een dag,
tot de late avond,
Dat mijn hart open stond.
En de wereld gevoelig lag.
Gisteren was een dag,
Dat mooi en lelijk binnen kwam.
Mij geheel in beslag nam,
als einde toch een lach gaf.
Vandaag is het kalm.
Ontdaan van laatste resten,
Is het weer warm.
Vandaag zal niet kwetsen.…
De verlichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 De witte lucht
barst, breekt open,
de avond puilt eruit.
Halfstok hangt de zon
aan de horizon,
klaar om met rode kaken
het hazenpad te kiezen.
De sterren stellen gerust:
morgen komt er weer zon.
Op zijn beurt barst en valt
de zwarte lucht in duigen.…
Ja ik wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Jij mag mij
met tedere handen
aandachtig uitkleden
en liefkozen, dikke kussen
geven, hitte en kou
deren mij niet, ik geur
vruchtbaar in jouw armen
open je met mijn huid
ontdoe je van eelt
en stijfheid, ja ik wil
zonder verleiding van jou
zwanger zijn
elke dag begeerd worden
door jou, ik wil alles
van jou, kinderen
en kleinkinderen…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Zoete vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 o, oeverloze dagen
zonder warme harteklop
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken
om beurten twee keer
op het linker en het
rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van zangvogels
een grenzenloos
erbarmen: de open deur
waar kinderen in en uit lopen
de ziel wordt getroost…
Geen winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 liefde kent geen maten
zij meet niet af
zij neemt zoals het is
liefde kan niet praten
naar de mond
zij zwijgt en reikt haar armen
liefde zal niet kiezen
tussen goed en kwaad
zij wacht geduldig af
zij kan niet verliezen
zij wil de wedstrijd niet
liefde kent geen spijt
van wat zij gaf
ze heeft een open blik
ze oordeelt niet
liefde…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 weer de nachttrein gemist
stond toch op tijd op het perron
de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat…
Liefde heb ik niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Bij Marja en Karin in Blixembosch West
stroomt er liefde
tussen de woorden en gedachten door
we houden elkaars handen
niet vast en sluiten onze ogen
niet, maar we proberen het
beter te begrijpen om het
beter uit te kunnen leggen
aan leerlingen en onszelf
Wat liefde ook is, ik voel haar
tussen ons, ik ben, wij zijn
compleet, open,…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van de ogen open…
Pretje
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
610 TV West
op zijn
best
Den Haag opeens
een heel
vreugdevolle stad
door wat
Sinterklaas en
geaccepteerde andere
Pieten kindvriendelijk
op en
top
heerlijk geen
agressieve volwassenen
journalisten nu
ook weer
blij
ook voor
hen stonden
spanningsvolle kinderen
in een
dikke rij
super interessant
toch waren
de interviews…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 lichte
mystiek begiet
honger deed
mij schrokken
maar de grote
brokken missen
de verfijnde smaak
dus ben ik
gaan prakken
om de realiteit
in kleine stukjes
te behappen
er waren nog
wat onverteerbare
zaken die niet echt
koosjer smaakten
al in plastic verpakt
een probleem
afvalbak die
luchtdicht was
gesloten zonder
magie geen open…
Na jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Thuis, geen kleren aan
haren borstelen
me opmaken
in de spiegel lachen
Toasten op mezelf:
ik houd van mij
na jou
Thuis, geen kleren aan
de gordijnen open
vrij, vrij in het zicht
van de duisternis
In de nacht ben ik vrij
in de nacht houd ik van mij
na jou
Laat de straten mij zien
laat de nacht mij maar zien
ik ga mij niet verbergen…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam paraat, en het wrijft
haar letters open…
Zonder enige angst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 je ogen
schitterden
in de heldere zon
benen maakten
tempo om en om
de bosrand langs
en dwars over
de open vlaktes
zonder enige angst
met in het
struikgewas
het verborgen
in stilte wachten
op een veilige
oversteek met
als correctie op
snelheid moeders
felle liefdesbeet
de beek
klaterde opstandig
als begeleider
geen verkeerslawaai…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Metamorfose
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
301 Terstond gaan mijn ogen en oren open.
Ik zie het zomerhuis in de lente,
een maarts viooltje in de wei.
Ik hoor het ti-tu-ti-tu
van de koolmezen.
Stevig tuinwerk, toch wel fijn.…
opaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
137 laten we een blik werpen
op dit doorwaadbaar geluk
veelvlakken van voorgeslacht
gingen ons hierin voor
met afzonderlijk genoegen
in een open wervelpoort
verstrooid licht weemoedig
ogenzand
berustend in een blakend fossiel dat
op beroering wacht
hemeldoorlatend zodat er nooit
reden is te wanhopen
het blijft niet eeuwig ochtend…
Ik ben weggegaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
54 Steeds verfijnder
ken jij jouw gevoelens
Zo interessant
Kijk toch eens
hoe open en kwetsbaar
jij je graag laat zien
en vrouwen uitnodigt
om in jou te wonen
Jij hebt zoveel te bieden
dat hun aandacht vraagt
bij jou thuis, maar
het is er ongemakkelijk
koud en hard naast de sofa
waarop ze jou verwennen
en jij voldaan
dat liefde noemt…