Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68420):

over en weer

als ik lees wat jij schrijft
en jij en jij daar ook
wat dringt door, roept op
heb ik ruimte in overvloed
dat wat je zegt blijft, beklijft

heb ik de moed jou en jij
toe te laten in mijn gevoel
herken ik de weg die je gaat
zeg jij wat ik bedoel
als mijn hart even sneller klopt
iets in mij naar jouw diepte raadt.

veel neem ik tot mij
iedere dag weer
giganten staan in de rij
om het te zeggen
wat ook ik, weliswaar,
in eigen woorden wil uitleggen;
doch nimmer ben ik klaar

iedere dag vraagt toch weer
iets te vullen wat de leegte draagt
zijn het woorden, de zucht naar liefde
gehoord of bekoord willen worden

zou er iemand zijn die daar
werkelijk naar vraagt, aan mij
los van hij of zij of elkeen
en een brug slaat, hebben we
dan iets gemeen.

morgen leef ik in herhalende orde
ach nee, ik schrijf en drijf naar verder
en kom zo door de naakte dag heen


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 27-09-2018



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 59 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:01-10-2018
Bericht:Iedere dag iets zoeken en vinden wat je raakt. Iets herkennen, die stappen op de brug.
Soms die welgemeende vraag: "Hoe is het werkelijk met je".

Een mooi gedicht dat aanzet tot nadenken!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)