5861 resultaten.
Moeder II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 Ooit trok de zon naar West oogde rood flauwer in de stralen
ik bracht ze terug bij Oost om te klimmen na het dalen.
Het voelt gewoon als plicht en vreugd van vroegere dagen
is als een heilig pand dat ik onder mijn hart blijf dragen.…
Meisjes van zestien
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
965 foute moeder
die had wat verzwegen
Ze had haar pasje geblokkeerd
en zou wel even meppen
tot moeders haar lesje had geleerd
Vaders was wel lief
totdat hij gedronken had
dan werd 'ie vreselijk agressief
De ander werd ook geslagen bovendien
door ma 's nieuwe vriend
al deze meisjes sweet zestien
De volgende halte gingen ze eruit
met rode…
Vissen en vader
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
688 de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
hij opent de koffer, kunstige visjes
glanzen, haken en ogen prikken en
in zijn handen ligt vaders favoriet
de geschubde strakblauwe blinker
het staartje rood…
Adembenemend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
674 “zij is als het schilderen van het lied
van de nachtegaal”
tussen eb en vloed
verloor hij zijn hart
de eb van zijn hoofd
de vloed van zijn lendenen
beschrijf haar jubelt de wind
saffierblauw haar ogen
stamelt hij als een dwaas
scharlaken rood haar lippen
als albast haar huid
haren zo zwart
dat met het licht van de zon
er een blauw overspoelt…
Zeer geliefd publiek
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
780 Als ik mijn mond in V-vorm trek
onder de rood met wit geblokte pet
bebloemd met een margriet
lijk ik toch aardig vredig,
is het niet?…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 Waterval bruisend
zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En…
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ineens was zij weer op til
toen ik haar achter mij hoorde
bij oom Donald
waar onze kleinkinderen
naar de tekenfilm Bambi keken
herkende dat beeld
en het roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar…
NAAR DE NATUUR
gedicht
2.6 met 12 stemmen
6.824 De hete dag is in de nacht geblust;
Nog gloeit mijn ziel rood in het donker voort.
Ik ben gelijk een smidse verontrust,
Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort;
Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed,
Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur,
En langzaam uit mijn hunkerend gemoed
Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.…
Uyemo Park, Tokio
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.268 Het groene en rode loof wordt even vaal.
Een flakkerlicht ontwaakt in bronzen lampen.
De avond komt gedempt, gehuld in dampen
Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.
Maar plechtig aangetrokken klokken tampen
En langgerekte heilige tonen gonzen
Boven het dor en streng gebed der bonzen,
Beveiligd voor de nacht in 't heiligdom.…
Roos ontloken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
737 Als bij wonder ontlook een prachtige rode roos.…
Een liedeke van de ooievaar
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.632 Zijn er je kousen nog altijd rood?
En waarom mis ik-je rechterpoot?
Of liet-je die in Egypte?
Oievaar, lepelaar!
Och, kon ik je spreken leren!
Olijkert, draag-je wat nieuws hier heen?
Berg-je dat met jouw ene been
Zo stillekes onder je veren?
Oievaar, lepelaar!
Zeg, heb-je wat voor mamaatje?
Breng jij een Zusje?…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?…
verbond
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.120 De droom vervloeide schreiend rood
kleurde het smetteloze verlangen,
dreef het leven uit de moederschoot
als een vroege zonsondergang en
legde, als een open zenuw getergd,
mijn loze bestaan pijnlijk bloot.
Waar ons verlangen liefde herbergt
vond mijn pijn jou als bondgenoot.…
Droom en werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
835 De rood-witte paal ging omhoog en ik liep
door, ik liep door en toen kwam tóch de
trein, die zoefde voorbij en waaide mijn
haren in de war. Ik was meteen klaarwakker.
Door en door word ik ook door mooie kunst,
goede kunst geraakt, plotseling wakker gekust
en in mijn wonden wordt wat zout gewreven...…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde
de dolksteek was van het bestaan
tweeduizend twaalf de voorbode van de
rode…
Herfstmiddag in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 Een warme herfstmiddag in de dierentuin
het is er beestachtig druk
een kleine Europese uil
leert kinderen schreeuwen
een kameel drinkt water
uit een Amsterdamse sloot
Tropische vissen zwemmen
in kleine onderwater schilderijen
insecten krioelen rond de rode dood
de wolven slepen met gevleesde botten
een pinguïn bedelt om een stuk nat…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske landweg
waar de liefde hevig bloeit in een bed van
rode…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…
Kentucky
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
648 hij kreeg zijn zusje in het vizier
haalde de trekker over
gewoon om haar te laten schrikken
en zijn plezier
hij hoorde een knal en zag hoe
het meisje viel
haar mooie jurkje werd rood en
hij realiseerde zich nog niet
dat hij zojuist zijn kleine zusje
had gedood…
De herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
732 Als een rode draad door je leven
in goede en slechte tijden
blijft die ene herinnering aan je kleven
niet in staat zijnde om het te vermijden
een herinnering van spijt misschien
één die je heeft gemaakt tot wat je bent
de uitkomst was niet te overzien
en je hebt het al die jaren ontkend
niet in staat om de tijd terug te draaien
zit je daar…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Mis de oneindigheid
van oogverblindend wit
Gedempt en verstild
alleen het knerpend geluid van
samenpersende verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 blijft altijd
ook ik zocht naar arglistig methodiek
mijn gelijk te halen in dwangtechniek
welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden
beet venijnig in haar rode…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Vanmorgen liep ik nog zwaar...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 omheen het rode fietspad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds lag
onder de zacht verlichtte
bloemenzee
waarop vele woorden
dreven en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
alhoewel ik met stomheid
was geslagen dat samen met jou
en gelijkgestemden in Parijs
bijna de vrije meningsuiting
werd…
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 Groot en spokend zie 'k de schimmen
Van het zingend boerenvolk
Om de vuren weemlen, woelen,
Rood-belaaid en zwart-omwolkt.
O ik zie, zó ver ik zien kan,
In die spokerige schijn,
't Boerenvolk al springend, dansend,
Dol en wild rumoerend zijn!…
mare
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
666 zo vaak schreef ik over de dood
bij het vele leven, het vele sterven
om in het hart 't vervloekte rood
als vreemde pijn te kerven
vragen vonden steeds weer gaten
nog luider schreeuwend dan het kind
dat in regen en rebelse wind
oog in oog stond met het achterlaten
ik liet geen enkel beeld onbeheerd
of dat wat zich met schaduw voedde
magie…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 in jouw bloedrood
zullen hanen kraaien
het vileine geel
waarmee je stilte schijnt
is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken…
Kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Het is het rood dat doet voelen
wat in de geest gloeit. Het
verkleurt het groen van de hoop
soms tot het gal groen van de smart.
Het zijn het blauw en het transparant
die de ogen doen voeden met druppels
als kristalheldere ochtenddauw en
wegspoelen wat het leven tart.…