5364 resultaten.
vaarwel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.804 Als ik denk
aan de laatste tijd
hoe is alles gegaan
een tijd van vreugde
een tijd van een traan
ik laat een heel leven achter mij
en ga weer opnieuw beginnen
Als ik denk
aan de laatste tijd
ben ik nu echt alles kwijt
m'n kennissen, m'n buren, m'n familieleden
horen die voor mij bij het verleden
ik ben mijn eigen weg gegaan
en ga…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 liefdeskind te baren
je lichaam zag gevaren
en was gekneusd door een
onheus ervaren in je jeugd
behoedzaam zochten wij
naar wegen waarop we steun
en warmte konden geven
we koesterden ontluikend
leven en spraken in de uren
van de slechtste dagen met elkaar
jij wilt niet meer en
kiest om weer alleen te gaan
geen ballast meer uit je verleden…
In de ban van de ring...
netgedicht
4.4 met 53 stemmen
3.384 Meren en bossen omranden torenhoge steden
ontstaan in een lang vergeten grijs verleden
met Aardmannen, Orcs en prachtige Elfen
die eens leefden in deze oude gewelven.
Tovenaars strijden hier tegen elkaar,
om elke hoek dreigt er gevaar.
Hoop is plots voorgoed vervlogen
alle waarheid scheen gelogen.…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Het einde nabij
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.327 Hoe sterk het licht ook straalde
het was haar lichaam dat faalde
dat niet meer in staat was de strijd aan te gaan
hoe mooi de toekomst ook had kunnen zijn,
alles was nu van de baan
Langzaam dovend licht
voor die nare ziekte gezwicht
De strijd gestreden
alles wat rest is het heden en verleden
Niet meer samen dromen
over de dingen die nog…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in varens
aan de boorden van 't dorp
Op de gevel van le Mairie
hangt een vlag doodstil te wezen
de wandelaar houdt in
en staart de vlag tot een groots verleden…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend
naar de plaats waar het begon
dieper gravend
heb ik lavend
daar gevonden wat ik zocht
in ’t verleden…
Portret van een violist
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.021 De altviool van het verleden
speelt een herkenbare melodie.
Geconcentreerd kijkend gezicht,
hand en strijkstok in harmonie.
Golvend haar met grijze tinten,
gebruinde huid knie over knie.
Instrument onder de kin, hemd
met strepen, muzikale euforie.
Mond gesloten, bril verbergt
ogen die Bach zien, of Mozart.…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem die langzaam wegebt in de ruimte
En voorgoed de duisternis is ingegaan
Ik voel me zo gekwetst en bedrogen
Drijfzand trekt me verder naar beneden
Geen houvast meer, geen hand die reikt
Ik zak weg in de pijn van het verleden…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
levensschatten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
664 ik had nooit gedacht
laat staan verwacht
dat mijn verleden
leeft in het heden
van levensschatten beroofd
was ik veel liever dood
dan zo door te moeten leven
niets meer om af te geven
alleen plicht en pijn
kan geen zingeving zijn
energie voor enkele uren
dit kon beslist niet langer duren
mijn beste tijd is voor de baas
daarna kijk…
GEDOOFD
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Ik heb mij later slechts vergist
met te veel water bij de wijn;
het oergevoel lang uitgewist
tezamen met de vreugd' en pijn
van dat vuur uit het verleden
bleek elke zoektocht afgesneden
of te verzanden in een woestijn.…
Gedoofd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.791 Ik heb mij later slechts vergist
met te veel water bij de wijn;
het oergevoel lang uitgewist
tezamen met de vreugd'en pijn
van dat vuur uit het verleden
bleek elke zoektocht afgesneden
of te verzanden in een woestijn.…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
Geannuleerde reis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.085 Maar wat voorbijtrekt in mijn geest
zijn beelden uit verzonken tijden
en voor het nieuwe te bevreesd
kan geen verwachting mij bevrijden
zolang 't verleden niet geneest.…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 Gelukkig is het eind van dit sonnet,
want beider angst behoort tot hun verleden.…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 heden
zoveel jaar na dato
versteen ik
het beeld van mijn vader
houw de
lagen van zijn persoon
tracht zijn wezen
te plaatsen in
een menselijk kader
een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 Ze heeft zichzelf gedeporteerd
naar kelders van verleden.
Met afkeer en vol doodsangst
dwaalt ze door voorbije levens,
haar handen grijpen grauwe lucht.
Schaduwen van demonen
dragen haar lichaam
als een trofee.
Ze pakt het zwaard
- loodzwaar -
en hakt en wrikt.
Gekwetst tot op het bot
vecht ze
haar weg terug.…
vier quotes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
886 wij iedere dag
en is pijn en verdriet een hard gelag
je kunt niet ontkennen
dat je dan ook waarlijk leeft
en gedwongen wordt
nieuwe wegen te verkennen
3
ook een treurwilg wordt heel oud
hij laat takken zien in veelvoud,
groeit tegen de verdrukking in
en toont zijn grote schoonheid
die ik ook in anderen bemin
4
wat was, lijkt verleden…
Strijkt wat wilde haren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
762 zorg en
liefde in die jaren
zij gaven jou een evenbeeld
vertellen hoe jouw
leven is gevaren
met wie je bed en
dagen hebt gedeeld
je strijkt wat
wilde haren plat
kust rode monden vergeeft
zonden die een enkeling nog had
dan daal je af
de trap met eindeloze treden
bent in het heden maar knuffelt
hen nog in een zacht en lief verleden…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van de meester
het luisteren naar mijn eigen weten is beter
nachtmerrie uit het verre verleden…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
Elke schouder...
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.554 jou een nieuwe morgen
Ook al is er nu nog geen vooruitzicht
en zijn de dalen dieper dan verwacht
ik zal je helpen je mannetje te staan
je hebt het in je....sterke kracht
Al lijkt het misschien nu nog uitzichtloos
je krijgt je leven echt weer op de rail
dan loop je met geheven hoofd omhoog
is niets in het leven je meer teveel
't Verleden…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Een brede muur
van boze woorden
verstrooid door kwade tongen
beletten de doorgang
van verleden, naar toch nog heden
een toekomst ook vergaan.
Bloemen staan in alle kleuren
strooiend nieuwe zaden
feestelijk belicht
voor een zomerfeest,
dat niet is, en nooit zal zijn.…
De glazen tijd
netgedicht
4.2 met 62 stemmen
2.974 alhoewel overkapt en gedragen
door hemel en aarde
en beschut door
vier sierlijke pilaren
is de loper des tijds,
uiterlijk gehuld
in het goud der armen,
op een voor mij ongekende dag
opgehouden
de voortschrijdende minuten
langzaam opbouwend te vergaren
ik zie hem zielloos staan
tussen verleden van allerlei aard
onderwijl…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 waar een verzonken woord op straat
nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier…
Ik stond aan jullie graf
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.203 graf gestaan
en liet mijn tranen rijkelijk stromen
toen het graf van Ko en zijn dochter
het leek opeens zo kort geleden nog
Maar toen ik naar de datum keek
leek het een lang vervlogen tijd
ik weet opeens weer hoe ik jullie mis
en voelde me zo teneergeslagen
Ik heb mijn tranen weggeveegd
want ik weet; zo is het goed
de pijn van het verleden…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 Kun je iets weten van generaties terug
ligt het ergens in ons brein
te wachten om gedacht te worden
of op een dag een droom te zijn
herken je dat intens gevoel
de beleving van een déjà vue
alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als een zondaar aan mijn voeten neer
jankend om vergiffenis voor deze keer
en geef je me berouwvol twintig rozen
ik neem ze aan zonder rancune, zonder spijt
en zeg ferm bij jou zegevierend blozen
jij bent voor mij sinds gisteren verleden…