4766 resultaten.
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 mijn handen als woorden in stilte gedompeld
spreken reikend naar verten in je ogen
onbereikbaar: groene heuvels
zich koesterend in wit licht
zwervend tussen de heuvels zie ik hen
rood – bloedloze geboorte breekt aan
explosief in eigen vuur verteerd en geworden;
zij, eens star geworteld, worden nu tot golven
drijvend op vlammende grondzeeën…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden
Hij schijnt met een gele zonnestraal
de kamer van een stil rusthuis binnen
om zo wat troost te brengen
aan hen die vermoeid zuchten
Hij woont in de diepste kern van ieder vuur…
De jonge Don Juan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
500 Maar toen jij met zachte stem begon te praten,
zei dat je mij best aardig vond
stond ik gelijk in vuur en vlam
kwamen de vlammen uit mijn mond
was ’t of dat mekkerend schaap begon te blaten.…
In mij woonden goden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
373 zou kunnen bereiken
maar het lijkt wel vanzelf te gaan
...Een meisje sloop binnen
...in mijn hoofd of het woonde daar
...misschien al van jongsafaan
...Ze liep alle trappen af
...en stak in de kelder waar
...de goden verblijven, met
...een aansteker en geduld
...de onderste trede aan
Nu rent ze omhoog, snel snel
Ze vlucht voor het vuur…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen paupers
die nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur…
Maak het beest niet wakker!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
636 hou op en staakt het vuren
of anders zullen we jullie kraken
wat een een larie, wat een flop
want zelf weten ze wel beter...
hier kunnen we niet tegen op.
doch, ze kunnen het niet laten en
blijven maar onzin kramen
zo van: “ we zullen wapens sturen
maar ook driehonderd soldaten”
geweld bestrijden met geweld...…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een wilg in ouderdom wedergeboorte
Door tekenbeten rent Sundance kid weg
Ziet ze in 't ochtendlicht joden vermoorden
In Lissabons kerk, katholiek pracht en praal
Maar in Syracuse, bij de kathedraal
Bidt een enfant aan de Cimétièrerand
Op een zonnige zomerse septembermorgen
Legt hij voor zijn Diva der
dromen een boterbloem
Grieks vuur…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus je voor hen open
Pas dan zullen zij zich manifesteren Je troosten, sterken, helpen, escorteren
Ja, mens, kom langzaam uit je schulp gekropen
Wil hoop en moed, elkaar, de zon doen vuren…
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…
Case b
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd
in ondergrondse hollevatenklinkers
schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld
skyhigh rijst in doha kalief sunra
sturm drang in sfinks en gizehpiramiden
soulmate sade staatstralend
aandewieg
vantzoetstelieve wijnentrijn taboe
zingt swingendansend dromerige blik
gitzwart…
Een parabel: everything is going to be alright
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 toen de vuren in de tempels
doofden niet voor eeuwig
bleven leven
verdwenen priesters
als sneeuw voor de zon
de vuurtempels verasten
andere tijden braken
aan onrust verdriet
en vage verhalen
verschenen en verdwenen
zou iemand de weg
vrijmaken zouden mensen
uitgroeien tot een nieuw
verhaal zouden we
de hemel van as bevrijden…
Joe Speeddate
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 club band er speelt
Zijn aller ogen op elkaar gericht
Er wordt heel snel geschaakt op twintig borden
Geen eenzaam mens hoeft zich
er te berouwen
Wie zegt als eerst dat hij voor liefde zwicht
Wie draagt zijn woorden voor in een gedicht
Dat liefde niet met gifbekers verwart
Wie stort zijn hart uit als een nobel bard
Wie speelt met vuur…
LIED VAN BINNEN NAAR BUITEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Waar gaandeweg die plek in stad en land
de vonk groeit naar een lopend vuur dat daar ontbrandt.…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 waar jij mij mist
nog voor jouw adem mij verlaat
geen morgen dringt zich aan
geen afstand tussen jij of ik
niets scheidt ons geraak
in jouw lege zielenblik
als tijd en ruimte niet bestaan
is elk nu een eeuwigheid
is jouw stem al in mijn borst
voordat woorden zijn bereid
dan zijn we niet meer opgeteld
maar open, samen, ongeteld
als vuur…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Geboren in licht
proeven wat leven is
buitelen en rennen
voluit lachen liefst van al
en het wiel draait het water
rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen
bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Over het fietspad blaast een oude eik
nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet
binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed
met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk.…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 als een lieflijk schilderij
dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen
overrompeld door de milde zon als was het mei
trachtend om je schone kleurenpracht te vangen
In het doek voordat alles weldra zal versterven
seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven
vertrouwend op een vuur…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 . –
De vlam, die in de Dichter brandt,
Is ’t heilig vuur in Vesta’s koren:
Waar is hij, die haar gloed kan smoren!
Geen God legt de genie aan band.
Des Dichters geest klieft lucht en wolken!
Wat raakt het hem, of de aard’ hem roemt;
Of hem het graauw verheft of doemt?
Stoort hij zich aan ’t gebas der volken?
Ja, Caesar!…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Maar al de andre kant, ver aan de kimme,
daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht.
Daar lag het kamp der goddelijke Achaiers.
Daar klonk geen blijde wapenklang, daar zong geen zegezang.…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 Met vlijmscherpe zilveren zwaarden
en fakkels met goudgeel vuur reisden zij naar
hun Zuster in nood, Moeder Aarde. Die de zware
last droeg van ondankbare schepselen die met
vervuiling, verkrachting, uitbuiting en oorlog
de donkere energie van het Duister voedden.…
Pizzaboys
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
2.365 fietsen lijkt
Van andere planeten af te komen
Ze kennen immers al de weg
Ze kunnen hem wel dromen
Dus richting hoeven we niet aan te geven
Het gaat de anderen niks aan
Zo is het leven
Rood is een aangename kleur
Die voelt heel warm en oogt bijzonder goed
Je kan haar van dichtbij bekijken
Nooit doen
Dan krijgt zij soms zo’n paarse gloed…
Ek is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Die gloed van die droom.
Die ouman se roggelende einde,
en die kleinding se pynlike begin.
Ek is Bayete.
Ek is Ons vir jou.
Ek is Liefde.
Ek is Vigs.
Ek is die mensdom se steunpilare.
Daai eeue-oue identiese tweeling;
Vrees en Hoop.
Ek is genadig.
Ek is stadig.
Ek is wreed.
Ek is die resep EN die bestandele.
Ek is die Groot Groot Gees.…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Die volledig, tot de haarwrong naakt,
Elkaar vonden, eenzaam in haar zonde,
Kunnen wij eer niet bij elkander komen
Dan verwijderd en vervreemd voorgoed;
Dàn, vernederd en met macht genomen,
Ons ontrukkend, wadende door ’t bloed
Onzer vele ineengevloeide dromen,
Door een verte die te felle gloed
Dooft, wordt onze omhelzing ééns volkomen.…
MORGENSPEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 Het leven in het water hervat vol ijver
zijn dagelijks doen onder het oppervlak,
beschenen door zachtrossige gloed.
Levendige stekelbaarzen schieten verwoed
van plant naar plant. Trage zeelten
glijden bedachtzaam door het slijk
van de bodem. De grote treurwilg
buigt zich voorover. Levensmoe kijkt
hij in de vijver.…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.349 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen,
Een kindeke ligt op uw schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
De weg naar Sippenaeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Het platte pays s’arrete
En het inmiddels toegetreden donker
Verschuilt een boerenhoeve
Een oranje gloed verlicht de deur
Die opengaat bij mijn aankomst
Gekoesterd in gastvrijheid
Vrij in essentie
Weg van beestachtige
Civilisatie, gebaande wegen,
Zonder glorie noch gratie.
Hier speel ik op de piano en schrijf mijn poezie.…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven
vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was
verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende
soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
Burj khalifa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 dan ruist in 't struikgewas het riet
dat nimmer buigt doch stil geniet
een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…