6781 resultaten.
Spinneweb
netgedicht
3.7 met 148 stemmen
16.666 In een hoekje boven in de schuur
glinstert zilvergrijs een spinneweb
bewonder deze kunst prachtig van
structuur met een beetje afgunst.…
'n verdrietig gevoel...
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.450 Ik heb zo veel, zou je denken,
te eten, een dak boven m'n hoofd.
Zo veel liefde te schenken,
wat heeft mij van dit alles beroofd?
Hopen maar, dat het morgen anders is,
want ik wil wel vrolijk zijn.
Misschien een gevoel van gemis,
maar jij komt weer en dat is fijn!
Dus niet getreurd, denk en lach,
het kan veel minder dan dit.…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 er hangt een lachbui boven
een vergeten regenjas
vol verstild verlangen naar
een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries…
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 Ze is veel meer dan alleen de manier
Niet slechts de belofte van pen en papier
Maar vooral wat daar voorbij ligt
Een meeslepend verhaal, een ontroerend gedicht
Ze is veel meer dan een brochure voor een vakantie
Niet slechts een een-dimensionale garantie
Ze is vooral de beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het…
Duif is dood...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
984 Eenzaam cirkelt nog
een duif
met zoekende blik
boven straat en plein:
roek-oe, roek-oe,
ik zoek-oe...!
Katja Zwezerijnen,
(Groninger stadsbestuur denkt duivenprobleem op te lossen door ze te vergassen)…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is soms door een
zuchtende wind
om te duwen
temeer daar in de winter
het glazen plafond
door koude is aangeslagen
en dichter boven…
Pieterszpad
netgedicht
3.3 met 80 stemmen
1.161 Geen licht boven nijd.
Ogen op handen gedragen door natte
schoenen. Geen droge krant of witte katten.
Dan: pas dan, kun je rustig wandelen voortaan.
Kom, we nemen onze benen. Te voet gaan.…
ik boos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.065 walgelijke wanen
van eerlijk echt en eenzaamzijn
van sorry, somber, niet meer samen
van nacht en morgen weet ik niet
verdriet verergert vast mijn hopen
ik voel me leeg, zo vol verdriet
ontken die stomme samenlopen
ik vloek, scheld god uit en ik huil
roep, jij moet altijd bij ons blijven
ik snuit en snotter, zie de kuil
maar jou in alles boven…
het Zwanenmeer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.883 voet voor voet
gecontroleerd over de glimmende vloer
been achter, zwaai naar voor
een pirouet als afsluiting
un
opnieuw
je armen, je hoofd en je benen
ze dansen allemaal
een glimlach verschijnt,
ondertussen een En avant en een Plié
deux
je voeten raken de vloer
heel zachtjes
handen in je zij, boven je hoofd
tenen…
Lief de tijd is voorbij
gedicht
2.9 met 57 stemmen
20.831 lief, de tijd is voorbij,
er zullen geen stemmen meer wonen
in mijn hart
geen vogels boven het koren
geen lam in de wei
en geen onrustig waaien
in mijn oogopslag
geen kraaienest in de mast mijn dag
om naar je uit te kijken
geen golven breken nu meer
aan het strand van je naam
geen schelpen als lege open handen
liggen aan het strand van mijn…
Evolueren
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
684 dijken
verschralen het landschap van zijn geest
idealen verzompen binnen de perken
van doctrinekerkers en -kerken
voorbij de dood ligt open terrein
waar zijn denken soelaas kan vinden
ongehinderd door haat en pijn
om wat op aarde slechts tijdelijk is
als de mens ooit los kan komen
van zijn enge aardse begrip
stijgen zijn kansen uit boven…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Ik liep alleen wat in het rond
en keek zo nu en dan naar boven, waar
de wolken in oneindig zonlicht dreven.
Ik zag hun levensloop vanaf de grond,
precies hoe zij zich vormden en elkaar
omarmden, maar daardoor hetzelfde bleven.
----------------------
uit: 'Ramen', 1999.…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 maar de toedracht zal niet van rusten willen weten
verder graven om haar gelijk naar boven te halen.
echter de laatste druppels bloed
onttrekken de waarheid
aan het gemoed.
R.J. van Tol
“De rode Meidoorn bloeit, mijn lief,
Ik kan het bijna niet verdragen.
De bloesems van vervlogen dagen
zijn duizend dorens van verdriet.”…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij
sporen in modder
een vogel vliegt boven…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.943 Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijven,
groevend nog de lucht die mij omgordde,
krassend nog naar adem die niet bleef
maar verder, langer kwam dan aders waren,
opgeheven boven handgestreef,
uitgegaan waar bot niet zal bezwaren,
wakken latend - wonden uitgeleefd
door wat…
De rol, de persoon, de waarheid..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
911 In niets beduidende gesprekjes gevangen
Van je; hij zei en zij zei
Rollen gespeeld naar eigen onverlangen
De wijze, de luisteraar en de lakei
Deels alle rollen huizen diep in de ziel
Vragen uiten zich naar boven
Wie wil ik zijn, wie wil ik zijn
Er huist zich steeds meer onvermogen
Onvermogen om mij zelf te zijn
Maar wie ben ik?…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als zij zichzelf tot vertolk ster verlaagd
dan wil zij zelfs druk letters roven
depressie komt niet alleen van boven…
Bebloed ongebroken
netgedicht
2.2 met 33 stemmen
2.898 Voor eens en nooit weer wacht ik kijkend naar boven
Bebloed ongebroken, de veroordeling af
Ik ben in de kerk, waar de priesters geloven
In de macht van het schandblok, en bekering door straf
Het onwetend oordeel, welk vandaag wordt geveld
Zal verschoond of beschuldigd, mijn leven doen keren
Geen straf zal mij deren, noch de eisen gesteld
Want…
Tekening
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.860 Lijntjes zo onbezorgd getrokken
fijntjes als spinrag zweeft de verovering
al boven het naakte papier dat geschrokken
zich bloot geeft aan de komende betovering
Haar hand vult het wit met een blijheid
van het jonge veulen dat voor het eerst
met zijn benen door het lentegras zwiert
Met iedere streek maakt zij onderscheid
tussen losgebroken…
het laatste contact
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
3.234 haar dood
haar ogen spraken boekdelen
zonder te praten
alleen maar te kijken
zag je haar afscheid nemen
afscheid nemen van iedereen
die nu nog kwam
de dag er na
geen oma meer
geen contact
haar ziel niet meer in haar lichaam verpakt
nu zwevend in haar vrijheid
de hemel tegemoet
zonder spoed
kijkend op ons neer
zweeft ze verder naar boven…
benauwend
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.279 al voel ik nog de kriebels in m’n maag
die droom werd door de jaren meegenomen
ik leerde om de angsten in te tomen
en overwon onzekerheid gestaag
vannacht begonnen spoken weer te leven
om mij van broze nachtrust te beroven
gedachten hield ik niet in het gareel
daar was ook weer dat zo gevreesde zweven
alleen ging deze keer de trap naar boven…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Mijn dochtertje huppelt naar haar vader
met een emmertje waar viespeukjes in drijven
Het kanker veroorzakende doodseskader
doet mij in mijn zanderige handen wrijven
wetende dat de glasstrooiende zonnebader
niet lang meer boven het zand zal blijven.…
spiegels
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
3.794 als ik ergens boven sta
maak ik me niet groter
ik kruip in een luchtballon
om te kijken naar lijnen
om jou en mij te begrijpen
zonder details
hoe bewegen wij ons
van de een naar de ander
wat trekt ons aan
wat stoot ons af
wat is het effect
van een ontmoeting
met een bal, een keu?…
Rotszorg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
752 Hij is al bijna boven.
'Als ik erop ben,' denkt-ie trots,
'zal iedereen me loven.'
Een steenklomp is net losgeraakt.
Er is geen reddend touw,
zodat de man zich zorgen maakt:
bergafwaarts gaat-ie gauw.
De zwaartekracht bestuurt meteen
z'n vertikale tocht.
Hij volgt de losgeraakte steen.
Z'n weg vertoont geen bocht.…
Hopen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.438 Het is een soort zitten op een bankje,
boven op een duin.
En dan: turen in de verte,
kijken naar de hemel, turen in de verte.
Een blik op het horloge
getuigt van optimisme over.
Er klinkt getoeter.
Een schip, een schip met een anker.
Oh, teken van.
Dit is een test, een toets,
een oefening in geduld.
Zou hij dezelfde wolkjes zien?…
Biconaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Dat staat
boven een rouwbericht'
niet hol, niet bol, naar beide zijden
het kan dus alle kanten op…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Uiteraard
't Geluid van de natuur
Vogels vliegen
Boven. Zwemmen
Wat beide gemeen hebben
Samen delen
Puur. Soms guur…