6828 resultaten.
Zware vracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
973 Het begin van een nieuwe hellevaart
waarop niemand zal worden gevrijwaard
van het ellendig leed dat immer wacht
in de haven van herinneringen,
donker oord van wrede verschrikkingen,
waar al het leven eens werd omgebracht.…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 Dit donker is de dag vandaag.
We lopen in het park, hand uit hand.
De bladeren onder ons kleuren voorbij
en bouwen met de kou in hun vlees
een langzaam huis voor later. De grond
trekt muren op van water. De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn.…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 bol is nog te hoekig
moet gladder zijn van lijn
meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Dat zware gonzen
in het donker boven ons -
ganzen op leeftocht…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Middernachtelijke mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
992 Vreugde en verdriet
een lach en een traan
oorlog en vrede
liefde en haat
alles is er voldoende
en in overvloed
te horen, te lezen
te voelen
onbegrip of juist warmte
negeren of een luisterend oor
een reikende hand
of een afwijzend gebaar
leven en dood
allemaal zo dicht bij elkaar
donker en licht
groeten of voorbij lopen
wist…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Koude dagen,
donkere dagen.
Knerpende sneeuw.
Het is nog vroeg.
Wolkjes dampende adem ontsnappen uit mijn mond.
Stroef glijdt de staldeur open.
Sneeuwvlokjes dwarrelden van het dak.
Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.…
bevroren ziel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
589 waarom ik zo ineens
zo diep bedroefd
in het donker van een koude avond
in dikke deken ingerold
verwarming gloeiend hoog
toch maar niet warm kan worden
een vraag die-in mijzelf gekeerd
en uit het lood geslagen
omhoog borrelt in sombere gedachten
waar onmiskenbare waarheid
te groot om te bevatten
zich nestelt in spelonken van mijn ziel…
VERLOREN
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.940 de leegte niet,
niemand raakt je, niemand kraakt je,
zelfs niet op je oude dag,
je zet de leugens,
het bedrog voort,
zet een masker op voor iedereen,
alles voor dat greintje aandacht,
waar je op teert en van leeft,
en je weet niet,
dat diegene die je het meest
hebt geraakt en gekraakt,
weet dat jouw hart
verloren is,
dat het er donker…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 geef mij te drinken
wanneer ik door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Na zomer glimlach
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
539 vertrouwd
droomprinsen bestaan
een glimlach
een zachte fluister
in de wind
ik wilde dat ik jonger was
onhoorbaar
een illusie armer
een vriend
voor het leven rijker
het stille weten
die kaart
vijf euro
een biertje
een harinkje
de zee draagt ook die herinnering
golvend
jij woont er dichter
en ik bewaar……
bruine ogen
donker…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
Stille getuigen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 het donker van de avond
heeft zo zijn geheimen
de deurbel
zoveel warmte
bij de omhelzing
niemand hoeft
te weten
geen mens
hoeft te zien
hartstocht, passie
geritsel van kleding stukken
slordig neergeworpen
door gang en kamer
de bank vertelt
kreunend een verhaal
twee lege glazen
zijn in de nieuwe morgen
stille getuigen
de deur was…
ik begrijp het!
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
994 met een fakkel rende ik
over het maanlandschap
in een donker trainingspak
ik was werkelijk verlicht!
En om mij heen rende mensen
met vlaggen in hun hand te
zwaaien, heftig de stokken
heen en weer. Met de an-
dere hand maakten we knijp-
bewegingen richting de aarde,
zo van: 'wij zijn lekker hier
en jullie zijn lekker daar!'…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal dient, op het podium
bij woelig water recipieert
het donker…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 In between lines
en tot ver achter het vellenbos
rust de pen in donker mos.
De rollerball door korrelzand
en mestafval verstopt.
Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.…
als een adelaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.095 en ik zie de scheiding
tussen licht en donker.
Ik vlieg door de lucht,
zie het land van morgen,
zie een rots zo zwart en leeg,
zo kil en kaal.
in een moment
verandert er zo veel,
wordt alles anders,
eerst vreugde dan pijn.
waar eindigt mijn pijn?
waar begint mijn vreugde?
waar vlieg ik heen?
de tijd zal het me zeggen.…
tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 Uit het niets
gebroken verbogen verborgen
verlangen in tevoorschijn komen
dalen in donker
zoeken naar licht
een uitweg vinden
ook al weet je het niet
vanbinnen brandt de waakvlam
stil zucht je de woorden weg
lopen door straten zonder naam
zonder doel
zonder gezicht
waar is hij toch gebleven
die naakt staat
tegen de draad in gaat
die…
binnen pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 Mischien moet ik wel terug gaan
naar de nacht
naar binnen
als buiten niets echt leeft
of het licht vergeet
hoe het zich een baan naar buiten breekt
door wanden afgewerkt in gebroken wit
laat dat dan een groot donker gat achter?…
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
655 Blijf bij ons Heer, als het donker is
En wij geen licht meer zien
En dwalende zijn misschien
Wees dan ons licht in de duisternis.
Blijf bij ons Heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons dan vasthouden en leiden?…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.041 Het is koud en al donker,
niemand weet waarheen zij gaat.
Tranen blinken in haar ogen,
waar moet ze eigenlijk heen.
Ze voelt zich door haar familie bedrogen,
en zo eenzaam en alleen.
Het is niet fijn om te horen,
dat ze eigenlijk geen lid is van een gezin.
Waarin ze denkt te zijn geboren,
heeft het leven nu nog zin ?…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 in de schaduw van groen en blauw
dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel
op natuurgetrouwe wijze
moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en…
ER WAS EENS...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
943 Neen, er is een prinsesje, met lange donkere lokken
Betoverd door de ochtendzon, wie kan er nu mokken?
De sierlijke gouden hemelspinels kunnen haar bekoren
Een grandioze dag breekt aan, met alles naar behoren!
Liefs, plezier en vooral innerlijke vrede
Ik gun elkeen dit fijne gevoel, dat is mijn bede.…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 Op zondagmorgen is
mijn moeder vol geheimenis, met
lippenrood en donker-krullend haar.
En ik vang elk gebaar waarmee zij
minder moeder wordt, steeds meer
het meisje dat ik van een foto ken;
dat uitgelaten door de golven rent
in een voorbije tijd, toen ik nog
niet bestond.…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 hoeft niet gesnoeid te worden,
de afstand als donkere silhouetten.…