8157 resultaten.
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen
misschien een moment
klinkklaar
beseffen, het mens…
Gedicht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
15.109 En meer nog) die dat mens me heeft geleerd
't Is alles zo onrijp, zo braaf, zo saai...
Geef mij maar zeelui', dacht de papegaai
----------------------------------------------
uit: 'De tweede Ronde' zomer 2004.…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft zich terug in tal
van nieuwe scheuten
en de vrijbrief van dit mens…
Het zonlicht zweeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 O die voortvluchtige mens
je groene kant is je beschermer
de synthese van een vergezicht
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer, je betaalt
voor wat je schatplichtig bent
met vernietiging terug.…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat mij niet in de steek
Je maakt mij van binnen zo week
En onzeker als mens…
Priemgetal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 twee is niet alleen, doch samen
gesmeed tot som der delen
om tot mens-zijn te bekwamen
want alleen gaat zo vervelen
twee is symmetrie, geen vrijheid
van bladeren in matige wind
als door de rede wijdverspreid
die chaos in getallen ontbindt
laat me aan enige orde vastklampen
om de verwarring tegen te gaan
die ik uit mijn hoofd wil stampen…
alles is tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 helder
en een schip vaart heen en weer
hoge halmen dragen de zon
vrij om het licht te begrijpen
en voor dagen die nog geen zomer zijn
bouw je een huis, een raam met
verziende ogen voor als je weg bent
vogels
en bomen
en zodra de lucht geklaard is
schrijf je dagreizen, ginds in de tuin
ik kan me niet herinneren
dat er ooit een mens…
Zoekend naar balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 ik wil weer
de wereld spelen
zonder touwtjes en structuur
de eenvoud
van het spel beleven
zonder mens en duur
niet om te ontdekken
geheimen bloot te leggen
maar met ontspannen lach
voel me weer kind
in het zien van lijnen waarin
gedachten lijken te verdwijnen
in wat handen creëren
links of rechts om proberen
zoekend naar balans…
Een nee heb je een ja kan je krijgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
524 Een nee heb je een ja kan je krijgen
Maar hoe doe je het en op welke wijze
Hoe kan je een simpele ja verkrijgen
Gewoon door te vragen en te kijken wat het antwoord is
Als je niks aan een ander durft te vragen
Is er veel wat je in het leven mist
Een brutaal mens heeft de halve wereld
Als je zwijgt heb je helemaal niks
Durf je vraag te stellen…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Uniek mens
mijn warmte bron
die de wolk in mij condenseert
voor mijn laatste woord aan jou
zij die ijs smelt in een ijzig atmosfeer.…
Een ongeziene werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 krachten
beredeneer hogere machten
in een ongeziene werkelijkheid
ons tijdpad is
voortschrijdend leven
waarin begin en eind ontbreken
mythen sagen en legenden
tonen ons de wereld die wij
slechts uit overlevering kennen
in een existentieel verlangen
naar het levengevend licht
krijgt het spirituele zijn gezicht
nog zoekt de mens…
Versmolten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 liefde is de bron van leven
verheven na versmolten samenzijn
de ziel van verloren mens-zijn
verzacht de pijn van gedragen smart
heropent versloten ogen
verwart het verdwaalde hart
tedere woorden ontvluchten je mond
vurige hartstocht ontvlamt mijn lont
door fluisterende lippen bemint
die jouw stem met liefde verbindt
eens was die…
Idioot
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 ik voel naast mij het buitenaardse leven
en kan met plant of dier soms uren praten
dat zesde zintuig is mij ooit gegeven
alleen kan ik de mens niet goed verstaan
zie in hun ogen grote zwarte gaten
waarin het aardse leven wordt gezogen
met volle vaart zal het ten onder gaan
ik weet dat ik hun scepsis moet gedogen
tot aan het einde waar zij…
Blijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 intense stilte
alleen het
tikken van
de klok
aan jullie/u
Shalom aleichem
gewenst nu
ga even
rustig zitten
ogen sluitend
alstublieft
lief mens/kind
bedenk jij/u
bent zeer
geliefd
in mijn
gedachten ga
ik jou/u
omarmen zeg
dag
starend naar
de prachtig
ogende wolkenweelde
zie ik
nu jouw/uw
innemend stralende
lach…
Een terugblik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Sport
Mijn kijkspieren zijn links en rechts verrekt
Van Max eerst naar de Wimbledonfinale
Toen Daphne haar medailles op zien halen
En Tom die ons etappewinst verstrekt
Daarna nog Portugal tegen de Blauwen
Meer sport is voor een mens niet te verstouwen.…
Ik hoor..en zie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 t zelfde lot
Er roept een mens
nog klein en teer
't heeft een wens
geen oorlog meer!…
wederkerigheid
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
732 hij voelt dat ergens in of om hem heen
een nieuw gedicht zich wil manifesteren
het zoekt een mens met geest met hart en ziel
die klaarzit om 't in taal te condenseren
maar daarin schuilt ook de achilleshiel
gaat de essentie daarbij niet verloren
voldoet de brave dichter aan 't profiel
laat hij zich lokken uit z'n hersentoren
uit zijn gevangenis…
denkend aan Paul simon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Tussen mij en de mens
staan kasten en boeken,
geef mij...
een leesbril en een ladder
zodat ik nooit lang hoef te zoeken
naar de zin die mogelijk verklaart
waarom hij vaak met uitgestoken klauwen
mij lijf noch leden spaart..…
Mantelvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 leef
ben ik rijk
zonder gezeik
als een oude eik
heb ik gezien
hoe liefde
een man gek heeft gemaakt
ik heb gehoord
hoe een gekke man
door liefde werd geraakt
vlinders vliegen
naar zijn gelijkenis
een zalm die terugkeert
uit de oceaan naar de rivier
die er ligt om te sterven
onhoorbare zucht
een opstijgende zwaan
een mens…
Verwachten is zo mooi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
695 Het is zo mooi iets te verwachten:
een kind, de zon, de lach van de geliefde,
maar ook vergeving van de mens die jij ooit griefde,
het is zo mooi iets te verwachten.
Het is zo mooi iets te verwachten:
de dooi na vorst, het goede nieuws voor morgen,
het mogen laten gaan van grote zorgen,
het is zo mooi iets te verwachten.…
De natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 De stilte, excentriek zo fraai
bewustwording rust
geeft een mens voldoening
om weer verder te mogen
in het dagelijkse ritme van de dag.
De natuur is zo onwaarschijnlijk prachtig
Het geeft je kracht..…
Een vrolijk gemoed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Zulk een inspanning zo essentieel;
vraagt om verstand en vertrouwen
in de mens als geheel. Hart en geest;
het ratio mag dagelijks aan het menszijn
bouwen. Nieuw in een poging om de lach
te behouden.…
Smeltkroes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 heb de
geluiden uitgeplozen
die de wind waait
in tal van kleine hozen
de werveling
van hoge tonen
komt nooit uit het
ruizelen van grote bomen
zij dekken
alles toe met een
groene plasticiteit
beletten ons openheid
lief en empathisch
trekken ambachtelijke
sporen hun melodieën door
de smeltkroes van het leven
daar waar de mens…
STILTE (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 stilte daar waar het ooit begon
afgebakend door natuurgeluiden
daar waar je als
ongeboren vrucht
ooit zwom
doorbroken door je
eerste geboortekreet
te uiten
stilte het is voorgoed passé
want elk mens weet
dat het zo zal zijn
die oerstilte maak je
nooit weer mee
ze zal ons nooit weer
als toen behagen
en heel diep in onze ziel
doet…
Levenslessen Haiku
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
618 Sommige mensen
Zijn de aandacht en de tijd
Eenvoudig niet waard
Stop je energie
In wat jij graag ziet groeien
In je levenstuin
Geef aandacht aan dat
Wat jou een goed gevoel geeft
Mens, dier, zon en maan
Reik naar de sterren
Koester blije gedachten
Laat de ballast gaan
Tijd is te kostbaar
Wees positief kieskeurig
Elke…
gelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 brandende hitte
van de zon die schijnt
ik geloof in gelijkheid
in hart en geest
zoals mensen zijn
in de rechten ook
voor iedereen altijd
ik geloof in gelijkheid
in grote en kleine dingen
in de beleefdheid ook
van respect met eerbied
voor wie jij en ik zijn
ik geloof in gelijkheid
voor ieder die bestaat
ik geloof in gelijkheid
als mens…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.
De zee is zo verkeerd nog
niet en is vaak vol leven.
Foto Dick Voogd…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd.…
No Hay Camino Er is geen weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
728 ik voelde pas
de kracht van
je angst
toen ik Primo
Levi las:
we zijn alleen
vermoeide
beesten op
de drempel
van de dood
pas toen doorzag ik
de kracht van je
liefde die zich in
bange lange armen
verborgen hield
ik vocht om het
bruisende leven
te omarmen
de mens puur in
beelden te vangen
altijd al voel ik
de kracht…