10902 resultaten.
Mummie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Jij pakte er een briefje bij
wilde weten van jouw
piramide van ingewikkeldheden
basisstenen, topstenen
alles daar tussenin
Ik deed jouw masker af
wikkelde het linnen op
nog te gebruiken voor het maken
van Oud-Hollandsch geschept papier
waarop ik eens zou schrijven:
Je hebt een mooie huid
een uitnodiging om…
263
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 naar buiten gestapt
en meer dan ooit in vrijheid,
meer dan ooit de lucht gehapt
ingeademd reikt mijn zucht
naar waar dit kind verbleef
ik leef
elke muur voelt onbevreesd, de oude kast
beschrijft verweesd zijn tijd
tot glans gewreven leuningen
langs uitgesleten spijt
ligt de trap reeds geplaveid
op duizenden verschillen
dit is wat we…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 ze staan er nog, de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen stil geloven
in nieuw-aanblazend min-getij
door oud-gekende hoven.…
Het kleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval
alsmede de vermeende opzet van 't leven
gaandeweg voor mijn oude ogen
door onbekende handen worden samengeweven.
In een veelkleurig maar raadselachtig kleed.
Een gobelin van onvoorstelbare schoonheid
doorboord door kogels van onpeilbaar leed.…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Lichaam ik schrijf aan jou een brief
Hallo, wees toch een beetje lief
Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat…
resttijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 ik herinner me een nacht,
gewikkeld in de dodenwacht
van zeven maal plus één keer werkelijk
een dag geleefd
de lakens werden nat, het klamme
zweet betrad al lopend oude ruggen
in het overbruggen van ‘t armzalig
schietgebed
in de weggezette kast
daar achter, in de la
versta ik geen gekerm of honderduit
ik wankel slechts, waarna…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen verwerkt
Pril groen op oud…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.…
Focus
gedicht
2.9 met 18 stemmen
4.162 Als ik zo doorga is alles
straks, op mijn oude dag, scherp omlijnd.
Dat kan niet goed zijn. In de huidige constellatie
weet ik bijvoorbeeld wel dat er een stoep is,
maar niet waar die begint.
Dus ik kan jou wel zien, maar niet wie je bent.
's Avonds zet ik mijn bril af en maak de wereld stil.…
75 jaar geleden 14 mei
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Rotterdam was vandaag de plaats,
om te herdenken,
Rotterdam was vandaag de plaats
van minuten stilte
Rotterdam was vandaag
The place to be
Rotterdam was vandaag 75 jaar
na het bombardement
Volop in beeld,
de oude rotterdammers kregen
het nog te kwaad,
bij het zien van de beelden,
het horen van de verhalen,
was Rotterdam vandaag…
Het leven is goed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 Een oude beuk geeft ruisend antwoord.
Ook Paus Franciscus erkent nu Palestina.
Twee merelmannetjes beginnen een dialoog.
Hier. Vanmiddag. Dichtbij huis.
Zoals bijna overal, is het leven goed.…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Winterstalling?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 die nu wil reizen
de bomen bijna kaal
terrassen
aan de kaai leeg
En meeuwen
die slechts krijsen
niet willen onderdoen
voor het roekoe
van duiven
Ik mis nu al
het wuiven
aan de wal
van te oud van dagen.…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Open eindes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 het waren slechts beelden
die met elkaar speelden
als in een vluchtige klucht
tekens uit oude geschriften
met eigen haken en ogen
die zich niet wilden schikken
mijn orde was chaos
toch vormden zich woorden
alsof zij elkaar beter hoorden
samenwonend in zinnen
was het een moeizaam beginnen
maar zij voltooiden toch hun verhaal
vol transparant…
Tripje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
694 Ik zag een poes in een hondehok
liggen en de oude hond ernaast.
Alle feeksen en duivelinnen eet
ik op met haar en huid.
Morgen vlieg ik naar Zuid-Afrika
en pimpel ik wijn in de warme zon.
Ik heb Jezus en alle heiligen
uitgenodigd voor een feestje op
mijn luxe jacht met een boegbeeld
van gouden borsten.…
Mannetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Heel even was ik dat verlegen mannetje
dat altijd wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd
terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen
maar ik heb…
van de kaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 in nauwe stegen
staan nog oude
huizen van hout en
witgekalkt leem
het stinkt daar
nog naar kip
dronken kip in
lokaal bier gekookt
de ranke boot
vaart nog naar
de nabijgelegen
brede rivier
op de heuvel schittert
nog de zon op
de gouden koepel
van de pagode
de mensen branden
er nog wierook
vrouwen bidden om
een kind…
Wij
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.256 er waren nooit woorden voor
laat staan
hoge plafonds of hemels
je wilde nergens naar toe
je wilde niets bereiken
het was droog
laag viel op laag
als bladzijden
in een oud Frans boek
plakten we aan elkaar
maar met verbeterde
sterker ruikende
verslavende lijm
ik wenste toen
dat het eens los zou laten
dat er een woord viel
dat het eindelijk…
Mantelvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Waar ik leef
ben ik rijk
zonder gezeik
als een oude eik
heb ik gezien
hoe liefde
een man gek heeft gemaakt
ik heb gehoord
hoe een gekke man
door liefde werd geraakt
vlinders vliegen
naar zijn gelijkenis
een zalm die terugkeert
uit de oceaan naar de rivier
die er ligt om te sterven
onhoorbare zucht
een opstijgende zwaan…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
Het Hoge Noorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
788 Ik hou van oude, stoere schepen.
Van ijs, van storm en van zonneschijn.
Het Noorden infecteert als virus.
Een vriendelijk virus in mijn brein.…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Ik had haar plaatje nooit mogen bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Grave,
straatjes en steegjes
in deze oude stad
aan de rivier
Ze vertellen
het verhaal
van handel, goederen
maar vooral...
over het -van oudsher-
zelf-brouwen van bier
dronken worden
bij ochtendgloren
Het water
uit de Maas
niet te drinken
als koffie? thee?…
Arcadia
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.022 Nimfen die zich genotvol over-
Gaven aan faunen, naakt onder lover,
Begrijnsd door oude alraunen.
't Rimpelend water spiegelt haar week:
Met haar voetjes in de ondiepe beek
Voeren de golfjes guerrilla.
Op een steen zit haar echtgenoot,
Ziet haar spelen, ergert zich dood
En zuigt op zijn manilla.…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…