5695 resultaten.
Een staande plant
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.397 Een staande plant waar van de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwsgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil
dat jij als laatste van ons achterblijft,
met stilte om je heen van jou alleen.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
- In Eeuwigheid -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.062 Een kleine engelenziel
omarmde liefde met twee werelden
lijk in eeuwigheid straalt de lichte dag
vulde geest het huis met kinderlach
sprookjesachtige mooiste regenboogkleuren
ruiken naar bloemen
wolken wenen
weldoordacht
vullen dimensionen eeuwigheid
er komt nooit een eind
aan het verdict
wegglijden in een andere mooiere wereld…
Mei
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.452 De kersenstam
Is met de teed're bloesem volgeregen,
Die als een kostbaar uitgestrooide zegen
Mèt lam en madelief de leiding nam:
Tezamen zullen zij het weiland vegen,
De bloem, de bloesem en het witte lam!…
Zwart wit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Zij tekent bloemen en hartjes.
Alle prinsessen lachen tevreden,
en de vlinders en dolfijnen ook.
Vrolijke kleuren bijeen gekozen,
zorgvuldig tussen de lijntjes,
in opperste concentratie aangebracht.
Maar als het donker wordt
komen de enge gedachtes
vanonder het bed aanwaaien.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Ik wil haar dodensponde sieren
met bloemen der herinring. Liefste,
zij bloeien vroeg!
Kon met mijn hartbloed ik u 't leven
hergeven, u de zonnige ogen
weer op doen slaan,
of in mijn armen door het duister
der stille dodengangen dragen,
en met u gaan...…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 Zag ik je weer gisteren
Wat een klap zo door die val
in september nog zo helder
Hoor je muziek nu
Zie je dieren overal
Wat ben je snel veranderd
Van kordaat en zelfstandig
Naar afhankelijk van zorg
Kan je zomaar zijn vergleden
Is er op een dag geen morgen
Nog geniet je van het leven
Van een bloem en van de zon
Van de kaarten, lieve…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 en hun ecodroom
wilde het uitgestrekte land
onder mijn strakke hand
tot grotere bloei zien komen
maar ging respectloos om
met wat al eonenlang
bestond in de vruchtbare grond
probeerde gras groener te maken
maar het groeien staakte
door een gans en muizenplaag
ben eindelijk gaan luisteren
naar de vogels en de wind
liet weer de bloemen…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Je bloemen van de uitvaart,
verjaard, geurden nu als een wildboeket,
en dreven na
droge rozeblaadjes, takjes mochten met je mee
oplossen in de zee tot fijnste stof.…
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
Humanistische zandtaart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Geef ons een wijs hart om na te denken
Voordat het kwaad in volheid wordt gewettigd
Ontspoord bedorven bloed dat door bloemen
Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen
Allen die met licht leven onderscheiden
Krokodillentranen van de dood de geest
Van het beest en de in boeien geslagen
Dwalende devoten in kooien gekluisterd
Het is de…
Onnodig te zeggen hoe zeer het weer spijt.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
724 Haar leven aan
de bloemen gaf in de volheid van
hun pracht. Haar dood zal sterven
in de kaalheid van het najaars
ontgroenen.
Hoewel wij weten dat dat het
lot is van elk jaar.
Accepteren wij haar lot in het
vooruitzicht zonder gevaar;
dat zij uniek was onder wat haar
onveranderlijk kenmerkte in haar
gang door de tijd.…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Dankbaar mogen we zijn in deze tijd
Dat alles in de natuur weer gaat groeien
Dat de bloemen en planten gaan bloeien
Het geeft zo veel kleur en fleurigheid.
Geloofd zij God met diep ontzag
Die alles zo mooi tot stand heeft gebracht
En ook aan Zijn schepselen heeft gedacht
Hij zorgt nog steeds voor ons, elke dag…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.
De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.
Ik herdenk hier met taal bedreven
de kinderherinneringen uit mijn leven.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
Zon en regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het zomert als de rozen bloeien
En geuren in de zonneschijn
Kleurrijk de mensen weer boeien
Naast vele bloemen groot en klein
Het zomert als mensen in tuinen
Genieten van warmte iedere dag
Of baden in zee achter duinen
In de week of een mooie Pinksterdag
Maar toch klinkt ook die zomerdag
Geruis van regen door het blad
En schrikt men op…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens zou kunnen maken
en nu in een vuilniszak verdwijnt
Jouw leven keert terug tot stof
als een kring die zich gaat sluiten
ik heb jou tenminste nu genoemd
als die ene bloem…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Wie kleurt nog mijn bloemen?
Wie zingt weer mijn lied?
Wie zal mijn naam noemen?
Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
Burger King
gedicht
4.9 met 11 stemmen
7.656 Was er een tijd dat ik hier boven stond,
mijn mond vol Proust en Bloem, mij hoor je niet,
niet meer. Wat heeft het nog voor zin om in
een taal te denken die geen tanden heeft?
Ik sta alleen. Mijn woorden zijn naar god.…
Geachte cliënte, het is lente...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Vol belofte voor wat ons
staat te wachten:
oorstrelend vogelgezang, zoemen van
hommels en bijen
die op de bloemen gedijen
Terrasjes langs de grachten
Bomen in lentetooi.
Wat mooi
toch, dit eigene van de
seizoenen.…
Beknopt verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 van tulpen
een bloemenkoopman,
dacht je
hij vroeg bij die foto of je
een verhaal met hem
durfde te schrijven
om de beurt
je deed het
en dan na een aantal jaar
loop je met diezelfde langs het strand
verzeil je in een duinpan
en hij begint ineens te roepen
als schilleboer om oud ijzer, schillen,
groenten aan te prijzen, vis
en dan bloemen…
Engelen bestaan niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 aureool
en vleugels het
levende bewijs
van het tegendeel
want jij bestaat
ook al vlieg
je niet en doe je
nauwelijks wonderen
ontken je dat
jij lief leuk en juist
bijzonder aardig bent
hoef ik jou niet
te ontmaskeren
want als ik naar
je kijk voel ik me rijk
in het weten dat jij
altijd bij mij zal zijn
waar jij lacht
bloeien bloemen…
Homo Deus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 We krijgen je wel plat
We maken je tot een Hof van Eden
Met onze immer vooruitstrevende rede
Vergaarden we macht en middelen zat
Er komt een stop op toxische pesticiden
We leggen gebieden aan voor wilde bloemen
Voor de insecten die we nu zo zeer verdoemen
En gaan onze wegwerpcultuur verbieden
Slaakt het luidkeels van de daken
Er is een…
Het muurbloempje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
629 Ik heb je zien bloeien
dat ene moment
Een glimp van de schoonheid
die jij vanbinnen bent
Het was alsof het zonlicht
geheimzinnig door de bladeren scheen
Jouw gesloten aanzicht waarna
alle pracht vanzelf verscheen
Eindelijk na al die tijd
van dichte knoppen treuren
Blijkt de bloem van blad bevrijd
en zien wij het gebeuren
Iedereen werd…