24248 resultaten.
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
2.7 met 36 stemmen
11.294 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
hun flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.…
Tot de dood hen scheidt
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.842 Zijn bloeddoorlopen ogen
Staken rechtstreeks in haar ziel
Als een bot mes in haar hart
Hij draaide het nog een slag
"Sorry" zei hij zo vaak
Met een uitgestreken blik
Emotieloos; genadeloos
Zo leefde zij dag na dag
Haar ziel is eindelijk veilig
Nu heeft ze nooit meer pijn
Maar als iemand haar gered had
Zou ze nu nog in leven zijn…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Je kan daar nu wel liggen
onaantastbaar en vol vertrouwen
ik bedenk me dan wel nu
dat de dood je dat cadeau heeft gedaan.…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
Gij zult niet doden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.033 In Bijbel, Thora, Koran, alle boeken
die heilig zijn, is simpel op te zoeken:
een doodnormaal gebod: 'Gij zult niet doden.'
De vraag wordt vaak gesteld aan theocraten.
Die weten zich met vergezochte woorden
ten gunste van zichzelf eruit te praten.…
Dood in de Sierra Moreno
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
783 Het gloeiende hoogland
van de Sierra Moreno
krimpt ineen onder
het krijsen van de middagzon.
Gieren bekvechten
om het lederen karkas
van wat eens een
bruine koe moet zijn geweest.
In de afgrond voor me ligt,
bedekt met verlepte boeketten,
het uitgebrande
wrak van een autobus.…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 zei ik stoer
Heb ik bij jou nog wat krediet
Of ligt de dood reeds op de loer
En weet ik het alleen nog niet.
Toen lachte hij mij vierkant uit
Zo'n vragen stel je immers niet
De dood is geen geliefde bruid
Ik breng alleen gehuil, verdriet.…
De dood hoort bij het leven..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.109 De dood hoort bij het leven,
zorg dat je dat onthoudt.
Misschien is er een volgend leven
en kan God jou dat geven.
Wil je gecremeerd worden
of onder de grond,
dat is jouw keuze.
Ik hoop dat je je leven leuk vond!…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken
weer echt is ja ik ga even
langs de dood…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 ze barsten in mijn hoofd
flitsen hun verschrikking
martelen wat ik geloof
dood is de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn…
Het dode konijn en de golfbal.
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
960 Het rende, met genoeg PK’s
over ’t pas gemaaide golfveld
alsof ’t nagezeten werd,
echt waar
Tot die felle nietsontziende bal
over ’t veld vloog
en eventjes, echt heel even maar
scheen de tijd stil te staan,
evenals het beest,
hij kreeg de bal met een knal
tegen zijn breekbare kopje
en was er zonder slag of stoot
geweest.…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
738 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
Dood eenvoudig rood
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.815 wat ik je zeggen wilde
wat wij delen
een lach een traan
geboorte verjaardagen
vakanties, dagjes uit
het einde van mijn relatie
ziekte dood
alles is in de loop der jaren
door ons gedeeld
in vriendschap met liefde
jij leeft mee, ik leef mee
je was er, je bent er
dan met een mailtje
dan met een brief
of een klein presentje…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 Al was jouw vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s…
wel dood maar niet gestorven
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.251 achter
hun eigen normen en waarden
zijn niet meer wie zij zijn geweest
Afscheid genomen van een dode
die nog niet gestorven is.…
De dood van de verte ( 2 )
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.014 alhoewel mijn lijf de verte draagt
en ik het komende in lengte van dagen ontzie
is het dus niet overmorgen die verder vraagt
om het even wat ik er nu zelf mee bedoel
daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt
vandaag ervaar ik, dat wat is geweest
als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld
waarin begrip enkel ledigheid leest
ik ben…
Tussen geboorte en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
714 Tussen geboorte en dood
wordt het leven geleefd
in liefde, ontdekking,
onthulling en ontrafeling
bezongen in onze
innerlijke wereld
om uiteindelijk
van dit aardse bestaan
afscheid te nemen
in tijdloosheid te gaan
en herinneringen
worden geboren…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Triest decemberweer;
boerenwormkruid wiegt geurend
als in de zomer.
De vrouw krijgt weeën:
kadetjes kauwen doet haar
plezierig lijden.
Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen…
Paul de dode octopus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
899 Arme Paul
Iedereen was in de ban van Paul
de octopus
iedereen dacht
dat het goed zou komen, niet dus,
’t arme beest
dusdanig geschrokken van tien- nul,
hij ’t heel slim bekeek,
legde ’t loodje
vanwaar ie nou naar beneden keek,
kan verlies
er niet zoveel meer toe doen,
want boven
zijn we allemaal kampioen!…
Naar Eddy van Vliet: Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
586 Liefde
Liefde. Heb geen angst. Talm niet
voor mijn deur. Kom binnen.
Lees mijn boeken. In negen van de tien
kom je voor. Je bent geen onbekende
Houd mij niet voor de gek met mannen
waarvan niemand de namen durft te noemen.
Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
gedachten die van geilheid niet weten wat ze zeggen.
Klop mij geen geld uit…
DIEREN-MISHANDELING/DOOD
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
938 Toelichting: Belgie en Nederland zijn volop bezig dierenmishandeling dierendoodslag tegen te gaan met acties, waar ik van vernam en graag mijn tekstbijdrage aan lever:
dieren verdienen een
(h)echt menselijk bestaan
mensen laat je toch
ook niet zomaar doodgaan!
MENSEN NET BEESTEN?
BEESTEN NET MENSEN!
GEDRAAG JE NAAR
HET DIER ALS MENS!!…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 wat ons inhield
alles wat ons onthield
samen te gaan
het navelstaren voorbij
toekomst gereed
maar een ziekte moest jou neerslaan
een sterven bracht jou voorbij de horizon
o was ik maar bij jou
in die andere wereld
we zouden dansen
en genieten dagenlang
maar er is zoveel veranderd
zoveel in gedachten herwerkt
sinds jouw ellendige dood…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
HET TEGEMOET ZIEN VAN DE DOOD.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.248 Voor wie verwacht een zijn
in leven na de dood, bewustzijn
of zelfs een geheel onbewustzijn:
het is een afwachten in kalme
moedige berusting geheel.
Elk mens moet overgeven zoveel...
En evenzeer afwachten zoveel...
Voor een ieder is het opzien
tegen de dood een spanning
vol angst en niet te overzien.…
GRETA OVER NABIJHEID EN DOOD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Samen met Frans een lange nacht gehad
In een hotel, twee kamers naast elkaar
Dat het gebeuren zou was zonneklaar
We zochten en we vonden onze schat
Werden de vleugels van één adelaar
Die zijn gewicht met wind en wolken mat
De kracht en gratie die het dier bezat
De schaduw ervan boven ons als paar
De bliksemdrager zou verongelukken
Uiteenvallen…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
684 woorden in
verborgen hoeken van mijn geest
waar zij huizen
onder stof en tussen muizen
in schatkamers van eens geweest
ik poets ze op
ontdek nog andere rekwisieten
zo maak ik het verhaal compleet
niet uit de oude doos
maar jeugdig broos
weer klaar voor een nieuw leven
hun bestaan heeft
generaties goed gedaan of
zijn zij toch ten dode…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
Gedicht van een aangekondigde dood
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.067 Hij gaf zijn hart, al deed het hem ook zeer
Het stigma van zijn bloed, het deed hem lijden
We lazen al wat hints op zijn verscheiden
Frank Fabian van Keeren is niet meer
Ik wil mij tot het donorteam thans richten:
Mag ik de hersenhelft waarmee hij dichtte?…
Appeltaart en dode schrijvers
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
955 of ik nog een keer langskom, vraagt ze
’t liefst op zondag, dan bakt ze appeltaart
ze veegt haar handen aan haar blouse
en schaterlacht om iets
dat uit het niets haar brein bespeelt
ze pakt - de hand van god - en streelt de kaft
dood, zegt ze, alle schrijvers zijn dood
ik ga nu slapen, geef jij de kat wat eten
ik slik op tijd mijn woorden…