5005 resultaten.
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan wasgoed dat te drogen hing op
houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein,
te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker
liggen fluisteren in bed en luisteren, of je
niets hoorde op het dak als je je schoen had
klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de
boom pas aanstak als er ook een emmer water
stond.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en fantoompijnen
*
aanleg
vlinders gaan liggen
zoals een ochtendvijver
in het zonnetje
*
gesprek
zo onvermoeibaar
ruisen halmen om en om
het heil van lente
*
gebroken tijd
wie vreugde inhoudt
nu lente het pad betreedt
heeft een koude…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Buiten zo grillig ijzig koud
overladen in een wit tapijt,
verwarmt door jou mijn hart,
ware liefde ik was het kwijt.
Lente ontspringt zacht in mij
wanneer jij naar mij glimlacht,
diepe intense gevoelens ontluiken,
ik heb er vele jaren op gewacht.…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Om de slangen niet te storen,
aarzelde ik lang
haar blote schouder aan te raken
en ik kreeg het koud,
zij had alleen een laken..
Als verboden
legde ik m’n hand op ‘t hoofd.…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
Vlakbij zijn de woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
543 Vlabij zijn de woorden, de gezichten,
vlakbij zijn de koude nieuwsberichten,
een zwarte vogel in een zwarte droom,
de regen die valt in de winterboom
en plots vliegt de vogel heen...…
VERWARMING VOL VERRASSING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Afrika's regentijd
geeft koude striemende stralen
De rijke Bantoeneger
rijdt met zijn auto spattend
van oerwoud naar woonstad terug
een goede pygmeevriend
reist nieuwsgierig mee
in het grote huis
leunt de verbaasde dwerg
tegen warme buizen aan
die hem niet de vreugde schenken
van het plechtige dorpsvuur
de beeldbuis schittert
muziekschijven…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 Als mijn laatste dag is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest; -
En ook véél andren zij dit hier gezeid
(Mensen met hart zijn schaars in deze tijd)
Maar zo één is, dan heb ik 't hèm gewijd:
Wees hard, èn koud…
Magisch schouwspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 betoverend bloedmooi
gebeeldhouwd obsidiaan
Zie hier de volgelopen vlakte
versteende lapilli om ons heen
Enkele volbepakte kleurige reizigers
staan ademloos als bevroren stil
Zoveel ruig fenomeen, vaak in nevel gehuld
Dat verhalen vertelt alleen
al over 't onstaan en vervlogen tijden
Wadend door een magisch schouwspel
laat de ijzige koude…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 De luchten vertellen al dat straks de herfst
in volle glorie weer zal komen: de grijze tinten
zijn het teken dat de mooie kleuren van de bomen
misleidend zijn: het duurt maar even en dan veegt
de wind en ook de koude alles weg wat nu nog zo
bekoort en dromen doet van pracht en praal.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude…
Bij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 Ik was nog even bij jou
zelfs op een koude dag als vandaag
ik mis je zo
ik zag je heel graag
Ik zorg voor je "tuintje"
kom geregeld aan
dat heb ik je gezegd
ik zal er voor gaan
Ik weet "het is goed zo"
al weer tien weken
ben je verlost van pijn en verdriet
wie had dit kunnen weten
Weg je zorgen en pijn
voorbij je narigheden
weg die…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 ik zoek beschutting
tegen de tocht
bij kale muren
de muziek is oud
sterft in klanken
tussen roestige spanten
neon brandt koud
in dit oord waar mijn
reis ruw is verstoord
wacht gelaten op
de laatste trein die
er al lang had moeten zijn
weet dat die nog gaat komen
met wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De enterhaken liggen klaar in koud beton.
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen.…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 spiegelend -
is dit - is dít mogelijk
dat dít jou
jóu
met in het hart gesloten
- voor eeuwig -
de goud ervaren regenboog
van te vroeg ontnomen
in zomerse volheid gegroeide
uit lenteknop gesprongen liefde
dat dít jóu kan gebeuren
waar komende dagen zich
- voorspelbaar -
nevelden in verdorrende najaarsmist
de wintertijd zich kil en guur koud…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 Het hout blijft koud.
Kijk daar: drie spreeuwen hebben opgelet,
hun wijze kelen krijsen om het fel
geluk dat plaatselijk is ingezet.
Een rijk begin op arm hout, gaaf en wel
kwartier gemaakt, bewonderd. Straks ontzet:
door wind van stam gejaagd - op hoog bevel.…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen en loodzware koude…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Een stoet wil Nain binnen gaan
vooraan loopt een mens vol van leven
maar bij de poort blijven ze staan
een stoet van dood staat hen daar tegen
Die éne zoon van God staat stil
een andere zoon wordt weggedragen
ook kind van God, maar koud en kil
een moederhart totaal verslagen
Jezus kijkt en wordt beroerd
met lijf en ziel is Hij…
Noodkreet van de wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Van de mensheid werd zij noch
te koud, noch te warm. Nimmer heeft
zij de mensen op een nullijn
bevroren. Van wat zij gaf werden zij
eerder rijk dan arm.
De roep van de wereld is een noodkreet
tot besluit: 'Lieve mensen zonder uw
mededogen; en door de uitstoot van uw
te warme leefvermogen, blaast u alle
levensbronnen in mij uit'.…
Romantikuss
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
649 Laten we de tijd die ons rest nog lekker genieten van elkaar
Eén handschoen, dik gemis ook ijskoude handen koud harteke.
Welke romantikuss
Geeft hier geen gevolg aan?…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 hun afdruk hebben nagelaten
liggen onder een steen begraven
waar wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren verfraaid
hegjes die kort en keurig gesnoeid
ik leg er ‘n boeketje chrysanten neer
laat een kaars voor hun foto branden
krijg het ijzig koud…
De tuin van Liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
570 en terwijl mijn laatste weemoedstranen
nog vielen over de koude aarde neer
werd ik heel ver door Het Licht gedragen
en allen die ik liefhad, zag ik met vreugde weer…
stress en burn-out
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
520 politiekers om het even
drijven alles tot het uiterste
doen echt heel goed hun best
om de Europese Unie
glansrijk te verwennen met
het koud zweet van
de betalende middenklasse
en dat vertaalt zich
in... stress en burn-out!…
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 zachte hand die mij als eerste raakte
het kleine compliment dat vleugels gaf
gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist
kennende hun waarden en de krachten
en wachtte op een juist moment
de koude…
Mosterd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
744 Belazerd en bedonderd
Dan weer jij
Dan weer ik
Bemind en ook gehaat
Nooit een saai slecht ogenblik
Gevochten en gevreeën
Met tussendoor
Een enkele keer
Een beetje luwte
Wat bezinning
Een staakt het vuren
Min of meer
Passie en hartstocht
Hand in hand
Met ijzig koud
En vreselijk kil
Haat en liefde
Langs een dun lijntje
Zelfdestructief…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar
de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Ik voelde de koude rilling
veredeld in mijn ademhaling
schrik dat hij of zij me ziet.
Begon te aarzelen
was er nu iets daar ergens
in een naburig bewustzijn
of was het alleen de pijn.
Pijn deed zich voelen
In angst en onbereikbaarheid.
Verlost wou ik zijn
kunnen grijpen naar doelen.…
De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.179 Je weet niet meer
welke maand het was,
maar het was een lege, niet-koude middag.…