5214 resultaten.
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Vlieger, neem mijn liefde mee
als een zachte feeërieke vlindervlucht.
Maar vlieger kraakt onder druk, vlinders verdwijnen gedwee.
Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…
Edele edelsmid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Koningin van de Schoonhovense Zilverschool,
je glimlach glinstert als het mooiste goud,
neem mij niet kwalijk, ik ben een halve zool,
een moddervarken, die van verfijning houdt!…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik vermag mijn hand te nemen om
te letteren met wat woorden, ze te rijgen
naar ontbinding of blijvend rakend
op het scherm dat de wereld herkent
in het vluchtig scheppen van een god en altaar
spinsels uit het vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten…
Het leven is vallen en opstaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.774 Het leven verloopt nou eenmaal niet zoals we zouden willen
Soms zit het leven tegen, we hebben problemen,
Liefdes die niet werken of onbeantwoord blijven
Fouten die we maken die ellende veroorzaken
Beslissingen die we nemen waar we spijt van krijgen
Keuzen uit het leven waarvan we zelf met de gevolgen moeten leven
Het leven is vallen en opstaan…
Dertien Manen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
556 wonder te verrichten
En ons duister te verlichten
Dertien maal verdwijnt Zij weer
Langzaamaan, niet in één keer
Maar in veertien kleine beetjes
Weggeveegd door vlinderfeetjes
Is Zij dan geheel verscholen
Als uit 't hemels' rijk gestolen
Is het tijd te laten gaan
En uit 't duister op te staan
Zelf die verfkwast ter hand nemen…
Eenheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 Maar na enig zoeken neem ik,
toch maar weer paracetamol.
En voor de zekerheid, maar twee.
Misschien kan ik dan wat slapen,
voor een korte tijd.
Dat vind ik dan wel fijn.
Als geest en lichaam voor een poosje,
weer samen één zullen zijn.…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 niet dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
C & A
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 Mijn vader blonk uit in ongeduld en hij
snauwde alsmaar 'Neem dat toch en basta!'.
Nu mijn dierbare vader overleden is, ging
ik toch weer naar de C & A en kocht ik
afgeprijsde broeken, een stuk of drie.
Het had weinig gescheeld of ik was alsnog
op het Palomino-paardje gesprongen om
weer volop kind te zijn en nooit anders.…
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 Het einde bereikt in uitersten en ervaring is
Rijker in glorie en groter dan franje in stadions
Vol van gelijken in namen en woorden
Afscheid van oude doch wezenlijke dingen
Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar
Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich
Kan losmaken voor altijd
Een vleugje verbrand een randje met…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 Iemand vroeg mij het leven te beschrijven
opdracht: moest wel dicht bij de mensen blijven
wat kan het leven je allemaal geven
om je eigen leven te doorleven
ergens is een leven in jouw leven
lukt het niet wendt dan de steven
is het accoord, dan zeg je een woord
daarna: het samenleven gaat voort
een situatie van nemen en geven
veel geluk…
Pesten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
885 niet te weren
zijn omgeving zal het hem niet leren
zijn kwelgeesten worden geesten in de nacht
heel vaak heeft hij ze dood gedacht
de wanhoop en de smart, ook de angst
ze kleefden aan hem en bleven het langst
normaal zal hij niet meer worden
een opgewonden treurnis met een leeg hart
alles wat overbleef was alleen maar smart
afscheid nemen…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging veel te snel
een herfst deed onherroepelijk zijn intrede
met bladeren die blijven vallen
terwijl de winter in de verte wacht
het leven kent slechts vier seizoenen
oh, kon ik mijn lente en zomer nog eens overdoen
met de wijsheid van de herfstbladeren
zou mijn leven vele wendingen nemen…
Palmzondag morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
In een wolk naar boven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
608 Zij staarden en staarden maar
van op de berg, diep bewogen
dat was toch hun Meester daar
Hij dreef in een wolk naar boven
Hij gaf de aarde nog Zijn zegen
en Zijn gezicht straalde als de zon
Hij wilde in vreugde afscheid nemen
waar Zijn leven als kind ooit begon
Hij was hen op alle wegen voorgegaan
had overal zijn sporen nagelaten
Hij…
Briefje voor Sint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 En mochten de zakken eindelijk leeg zijn,
neem ze dan vol mee terug met veel chagrijn
de boeven, moordenaars en dieven graag,
want daarvan zijn er genoeg vandaag!
Zo Sint dit was mijn verzoek,
schrijf mij maar niet in het grote boek,
immers hoef ik niks van U dit jaar,
dus is mijn lijstje nu wel klaar!…
mijn fototoestel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
814 Ik neem hem zacht in mijn hand,
schrik dat ik hem laat vallen.
Hem vergeten, hem kwijtspelen of
in het ergste geval hem breken,
dan moet ik al het mooie,
laten voor bekeken.
Door zijn alziend oog,
fotografeert hij zelf een regenboog,
of een bliksemschicht
met zo’n fel licht.…
Nog niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
611 Rust en vrede nemen in hun huidig stadium
of verwelken van ouderdom.
De tijd tikt gewoon verder
zonder onderbreking of troostende woorden.
Ik zelf ben diegene die de teugels
strakgespannen moet houden
en een thuiskomst voorzien zoals de tijd van toen.
Laat het mij a.u.b. toch nog overdoen!…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 eenzaamheid
het vuur
is heilig zonder zijn verwoestende natuur
wanneer je
een kampvuur bouwt
met een lucifer
en wat hout
Voel je je
vertrouwd
je gaat op
in de basale elementen
voor echte momenten
Daar waar mensen en
een kampvuur
mooie sferen
creëren
ontstaat er vrede
waarbij je eventjes in gedachten van alle zorgen afstand kan nemen…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 als ik niet meer ben
mijn jasje heb moeten afgeven
laat mij dan toch als je wilt
de natuur beleven
laat mij voelen met jouw huid
neem me op je tochten mee
aan de hand van jouw mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal…
Verdwijntruc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Ik wachtte tot je dezelfde route
terug zou nemen, maar je bleef weg,
zomaar als die zangeres achterna.…
De laatste dag van 2018
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
889 Zij op kop, eist ze altijd op,
ik ben te lang, te breed,
neem te veel ruimte in beslag.
Achterop komt een vriend,
per fiets, preciezer: een mountain-bike.
Korte babbel over feesten,
en knieprothesen,
staat ie namelijk voor.
Dan zijn we weer alleen
met z’n twee.
Eindejaarsborrel bij Kristof
lukt niet, want gesloten.…
De macht der kleine dingen?
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
569 Een hechte vriendschap heeft
geen ander streven, dan
verdieping van beider geest,
een hoger doel van het leven
waarin het goed vertoeven is,
een band, die verder reikt
dan de openbaring wat eerder
is geweest, wordt empirisch
spiritueel zonder enige
conventies, met als enig doel de
lichtheid op te nemen, te laten rijpen.…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer,
veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure.
Ik volg de maat van mijn bonzend hart.
Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid,
’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid.
Verre bloedeilanden nu verbonden.…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Het verdriet is groot voor
iedereen, maar de mooie
herinneringen
aan jou nemen ze mee
in hun hart.
Rust zacht lieve man,
vader, opa en vriend.…
privacy
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 een privéleven en privésfeer
is naast recht een voorrecht
dat wij verwachten mogen
maar ook respecteren moeten
van en voor de medemens
maar waar ligt de grens
wie en wat mag eraan knagen
wanneer ook en waarom dan
mogen wij de mantel nemen
van wat wij doen en laten
omdat het aan ons eigen is
maar waar ligt de grens
moet het zonder voorwaarden…
Een armvol applaus
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
435 ik voelde
je warmte
zag de kleur
van je aandacht
hoorde je naam
in passeren
kruiste je blik
wist dat mijn
leven de wending
zou nemen met
jou als middelpunt
van mijn bestaan
je lach
had al jouw
talenten op
ingenieuze
wijze verpakt
jij was de
begroeting in
ontmoeten met
ogen die spraken
om zo liefde in
woorden nog
intenser te…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt me
aan de hand
genomen we zijn
weggegaan zonder
vliegtuigstrepen
en afscheid nemen
je beloofde met
mij een nieuwe
wereld in te gaan
ik moest zien
ruiken proeven wat
er zo veranderd was
open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand…
Heet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
456 Neem het weer zoals
het nu is, mocht je
moeite hebben met de
warmte, doe het dan
rustig aan.
Zomer in Nederland laat
van zich horen.…
Rommelzolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 rommelzolder
in mijn huis
ik deed net of deze niet bestond
totdat de storm onverwachts
de deur ontwrichtte
en ik de rotzooi vond
alle kamers zijn opgeruimd
behalve deze
het was me zeker te ver boven
ik kwam er niet
nu is het tijd
en moet ik eraan geloven
het is goed
de trap erheen is eindeloos lang
toch verzamel ik moed
ik neem…