11458 resultaten.
Strand en zo
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 Je daagde me uit
met schoenen in je hand
spetterde jij mij kledder nat
met die ogen van
ik zou willen dat jij
me achterna zat
wat een toneel
jij wilde gevangen worden
vrouwen eigen
ik riep ik zal je wel
krijgen en dan
ga ik je zoenen
toen stond je stil
ik zag in je ogen de wil
het avontuur
met mij te beleven
het was wel wennen
ik…
Haar zachte dood
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.890 Reeds toen de eerste symptomen
van haar ziekte zich openbaarden
Was zij tot de conclusie gekomen
‘t lot slechts deels te aanvaarden
Zij had vol eenzaamheid geleden
edoch daarna haar besluit verteld
Ondanks droeve omstandigheden
wou zij gaan sterven als een held
Niet wachten tot ’t slot haar riep
wou ze de eindweg zelf betreden
Ze wilde…
JE WILT MIJ HELPEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.119 Ik weet al lang dat je mij helpen wilt
nu ik zo diep in de beroerdigheid zit
En ik mij voel als aangeschoten wild
dat wenend delft aan haar onderspit
Ik weet best dat jij mij helpen tracht
dat je mij liefdevol de hand toereikt
Ik bemerk dat jij veel geduld betracht
als mijn blik jou nu en dan ontwijkt
Ik weet zeker dat jij mij helpen zult…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Kasseien wilden niet zwichten.
De modder zwolg me op tot mijn knieën.
Plassen water waren toch zo verraderlijk.
Maar… ik liet me niet kennen.
Net als een paard werd in gemend met harde hand,
tot mijn hart het begaf.
Ik voelde het aankomen,
van klimmen moest ik bekomen.
Vooruit of achteruit mijn lijf wilde niet meer mee.…
Een nieuw maar o zo bekend sprookje
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.239 Roodkapje waar ging zij heen
zo alleen - zo alleen
niet naar grootmoeder nee nee nee
ook bracht ze geen koekjes mee
in het bos.... het diepe bos
daar was de boze wolf los
en zij hield van wilde dieren
dus liep zij heel graag door het bos
op haar wangetjes een blos
zou zij de boze wolf versieren
met haar rode kapje op
en als verleidelijk…
Wisteria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Hij draagt nu een wilde pruikenbol,
die beslist een kapbeurt nodig heeft.
Alle dagen zie ik hem zo onverzorgd.
Je ziet niet eens dat hij nog leeft..
Maar ja, dat mag alleen de tuinman doen.
En die is hier nu niet, in ’t voorjaar is er tijd genoeg.…
Iets dynamisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 in mijn leven
heeft altijd iets
dynamisch gezeten
het naadje van
de kousen wilde
ik graag weten
speciaal vreemde
woorden zoals
mystiek alchemie
magie en fiction
fantasy in alle
vakgebieden
geweldige titels
er bleven helaas nog
zoveel zaken steken
in de prille schoenen
van tal van pseudo
wetenschappen
zij raakten aan bijna…
dermate top
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
579 soms worden we met huid en haar
’t leven ingetrokken dat we nooit
wilden of binnen zagen komen
de wilde jaren ver achter ons
en geliefde muzen gelaten
luisteren we vandaag
naar de gevolgen
van nalatigheid
en uitstel
’t concept
voor herstel
aan ’t oppervlak
en in de diepere lagen
vraagt om investeringen
die de vrede terugbrengen
die…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 Zij reisde wekenlang van kust naar kust
verliet het land van apen en bananen
van kettingbeer, gevechten met de hanen
't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust
Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff
zich in liet schepen op de
wilde vaart
naar Het verboden rijk van
de Chinezen
en 't Eldorado van de Portugezen
vanuit het land waar…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde…
Rozen voor jou*
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.174 Voor Barbara
Hoog uit de lucht viel een bosje bloemen.
Wie het ving, was gelukkig.
Maar het viel op de grond
en een grote bulldozer plette de rozen.
Niets onderscheidde de bos nog van het asfalt:
alles was met de grond gelijk gemaakt.…
nauwelijk verhuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 schalen bloemen
bloeien zomer
manden fruit
verrijpen geel
maar ik ben kil
bevroren
door de winter
ijskoud stil
de rode morgen
parelt dauw
hitte trillend
op het lijf van jou
je verdween
in stormen schuld
je naaktheid
nauwelijks verhuld
ik schreeuwde
je nog terug
de hemel was verloren
je had me op mijn rug…
eeuwig idool
hartenkreet
3.1 met 31 stemmen
5.487 De bloemen op het behang bevroren in de tijd
Vast gelijmd tot het eeuwig bloeien
Voor de ogen van zijn bewoner
Zonder protest kleuren zij de kamer
Tot het plezier van zijn bewonderaars
Maar de jaren verstrijken
En ook al sta je nog in volle bloei
Het behang zal vergelen
En de bewonderaars zullen je verwijderen
En bij het vuilnis smijten…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
maagdelijk genot
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
31.238 mijn priapos staat voorbijbels
ik, de heidense godin kan hem
tomeloos berijden
witte bloemen schuimen
voorhistorisch mijn spelonken af
dansend met de phallus zal ik
uitdagend wijngaarden versieren
een uitgestoten roes verslaaft
tot blindheid die hem nederslaat
mijn enthousiasme in extase
negenmaal vergroot
orgiastisch ingewijd
ik drink…
Kyrie
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
839 Nee,
geen aarde en gras
op onze graven
of een hand
die bloemen legt,
beton zal het zijn,
stilte van een urn,
kilte van onvruchtbaarheid
rond stof en botten
ons zwijgen stijgt
boven raketten gesis uit,
als toestemming zingt
boventoon
wij, van eigen toekomst
moordenaars
kyrie eleison,
kyrie eleison…
mijn vader
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.920 Ik zou me willen neervlijen
in het gras
vol met bloeiende bloemen
de een ruikt zoeter
dan de ander
Ik kijk naar boven
naar een wolk
als kind geloofde ik
dat mensen in de hemel
op je neerkeken
Wat zou ik dat
weer graag willen geloven
dan lag ik elke dag
in het gras
en keek omhoog
Ik zocht de hemel af
naar een glimp van…
Alsof jij op mij wacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 Klein fragiel
fladder jij door mijn tuin
op zoek naar de laatste bloem
in deze late septemberdag
alsof jij op mij wacht
pak ik mijn camera
vereeuwig jou daar
ik het zachte licht van de zon
en is jouw leven al lang vergaan
kijk ik nog steeds naar de kleuren
geportretteerd, vereeuwigd
blijf jij voor altijd bestaan…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Geef me een hart van marmer
en ik geef je het bloed van
vers gesneden bloemen!
Al zal er geen as waaien
over de Straat van Gibraltar
en al zal er geen hout in de
aarde van Granada rotten,
wanneer ik nu vertrek
zal het voor altijd zijn.…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
Déjà vu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.156 Of ik wispelturig was,
mijn déjà vu bewaarheid:
ik heb alweer
aan de verkeerde bloem geroken.
De vakantie voorbij, het weer
en je stemming sloegen
honderdtachtig graden om.
Sta ik plots met lege handen,
voel ik me gebruikt en dom.…
Een kind dichten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
928 Ik strooi woorden als stuifmeel
zoek bloemen van verbeelding
koester de te kiemen pitten
in de bodem van mijn geest.
Gerijpt door de herfstzon
breek ik mijn gelooide bast
werp ik zaden ver van mij
voorbij mijn rangeerterrein.…
verbeelding
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
1.526 ik schrap de verveling
uit mijn verbeelding
als dagen zich zonder
ver zicht vullen
ontken dan de leegte
van mijn bestaan
gedachten willen slechts
dromen omhullen
mijn handen aaien
bloemen van nabij
zal ze raken
noch storen in hun pracht
ze bloeien hun
onbesproken gedrag
zij aan zij
vertellen van schoonheid in stilte
van…
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
veel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 deze bloem met aaslucht
stelt haar zaad beschikbaar
voor anatomisch onderzoek
overedelmoedig en zo
zacht als dons (omhuld door zware zijden
stof met zilver- of gouddraad)
nadert haar einde…
Pappa's meisje
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.501 Witte zachte bloemen
bloeien op je graf
en naast
je kleine steentje
de teddy
die ik je nog gaf
Ach, mijn lief klein meisje
dagen gaan voorbij
maar in
de zware nachten
dan huil
ik je weer bij mij
Dus kuis ik nu de plek
waar jij zachtjes rust
en wacht
in mijn gedachten
tot jij
mij eens wakker kust…
Singapore Sling
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
1.200 In een uitgewoonde flat
in Singapore danst ze
eboniet en paars,
haar bloemen dwarrelen dooreen.
Het ritme van haar handen
als kolibries; haar bronzen nagels
en fluwelen lippen;
alles glanst koortsachtig.
Terwijl het zweet
in trage slakkesporen
langs haar hals loopt,
glijdt weer
een gin-doordrenkte nacht
de ochtendglijbaan af.…
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te horen,
die riepen, die riepen.....…