8730 resultaten.
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 Waar wilde en mocht het heen!
't Liep onder, boven, hier en daar,
En 't stropte dikwijls aan een haar,
En 't weerde en 't woelde zich half dood;
Dan riep het eindlijk in zijn nood:
‘Och God! och God! wat is de wereld,
Wat is de wereld toch groot, toch groot!’…
Geluk is een vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Hij leefde in voorspoed
en wilde een contract sluiten
met zijn god om dat zo te houden
want hij offerde nog zonder zekerheid
wat hij terug zou krijgen, terwijl
hij wist dat geluk een vogel is
die zelf kiest waar ze rust
en wie ze voedt als haar jong
Hij was bang
dat ze weg zou vliegen
en hij besloot tot een extra offer
van heel zijn…
BLOEDLINK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Een mug wilde prinsheerlijk dineren,
en had alvast al een datum geprikt.
Vrijdag de dertiende leek hem geschikt,
om koninklijk blauw bloed te souperen.
Het bleek helaas zijn laatste avondmaal.
Bloeddorstig had hij zijn buikje gevuld.
De prins daarentegen schrok zich een bult.
Zo eindigde een bloedstollend verhaal.…
Een Belgische wit blauw...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
503 verstomd staan gapen
met die ogen zo treurig
die wit blauw geschapen
op een heide zo fleurig
het gras laat je smaken
een stukje wilde natuur
geen harde noten te kraken
op deze wei, vol passie elk uur
ik slenterde verder... wat doelloos
langs die bomen en heide
geen rook en geen auto's,
alleen... een koe op de weide!…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
LAIS CCXVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Maar waarheid is een al te makke hond,
met wilde dieren loopt het liever rond.
Het weet zich met de lezers aangedaan
zonder hen was het niets, niet eens bestaan.
Maar ’t vraagt nu het echte, de naakte huid,
en ’t levend woord wordt vel en trom. Welaan:
het maakt van haar in god en mens geluid.…
Haar zoenen
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
475 ik heb geprobeerd
haar zoenen
na te doen maar
ik verloor steeds
weer het initiatief
het bleek
geen rollenspel te
zijn maar een festijn
van actie en reactie
het rollen voelde fijn
in zacht ontvangen
wilde ik het nogmaals
gaan proberen raakte
al snel het tempo kwijt
in onnavolgbare subtiliteit
wat wij wel
hebben geleerd
is samen…
Wonderboy Terlouw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Kamperveense wonderboy Terlouw
Werd in een domineesgezin geboren
Schreef Oorlogswinter, Koning van Katoren
En bleef zijn levensidealen trouw
Hij koos het midden, wilde niet meer praten
Met Hans noch met de felle progressieven
Was meer van redelijk alternatieven
En zelfs van plan de boel de boel te laten
D66 slonk tot één procent
Toch werd…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 was het deze middag of lijken
beide wegen op elkaar
het pad waar we elkaar ontmoetten
de berm waar wilde cichorei stond
de boom die leek op de vorige
en de vorige die zo leek op de volgende
was er een route naar de plek waar
we niet voor kozen
is dit de bestemming
en bleek er geen weg terug
of hebben we bij vergissing gedroomd
zonder…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk in
geen bestaan wilde…
Fluisteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
572 Nieuwe liefde
brengt veel teweeg
een bonzend hart
levendig verlangen
fluisteren over
plannen van de toekomst
zachte eenvoud, een streling
nieuwe liefde zoekt
andere mogelijkheden
en nu je weer weg bent
lijkt alles wat
zij wilde schrijven
over jouw liefde
jouw mooie leven
slechts een fluisteren
van het weer alleen zijn
in…
Een pijlsnel verdwijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik dacht je
in mijn
handen te
hebben
uiterst
breekbaar
doorzichtig
kristal
je draaide
warmte in
veelkleurig
verval
in handen
die zichtbaar
waren en
jou koosden
zonder
behoudende grip
wilde je opgooien
terug in je vlucht
nog keek
je om in
een pijlsnel
verdwijnen
om een
keer luid
de schreeuw te
doen van beiden…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 de blinde wildeman hief het hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende…
We noemen hem Kees XX; voorstellingen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
288 voorstellingen in de lucht
verwachtingsvol het licht
onderliggende gevoelens
van de kanteling des tijds
door bla’ren van wilde haren
gerationaliseerde verdwazing
uitgeschreven redeneringen
in nood gevonden woorden
onomstreden feitelijkheden
vermijden uit sensitiviteit
voor iedere alternatieve
zogezegde werkelijkheid
niet gelegde…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling.…
De trol die niet kon schrijven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.068 van eekhoorn
verstopte hij vlug
konijns blaadjes
kwamen nooit weer terug
omdat trol steeds stout was
bleef hij heel alleen
niemand speelde met hem
waar moest hij heen
als de zon nou
eens schijnen zou
werd hij vast liever
net wat trol wou
maar door de bomen
kwam geen zonneschijn
ze hielden 't licht tegen
als een gordijn
trol wilde…
in de slobkopkous
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.039 en wie hun rust verstoort
wordt met angelen doorboord
van dichtbij en toch afstandelijk
blijkt de honingbij echt gestoord
bestuift en betrekt haar nektar
van alles wat groeit en bloeit
het aroma van lavendel geeft naam
letterlijk voor zwendel en blaam
de wilde bij blijft wel bij één soort
niet zo primitief en in de war
zwermt niet - is…
Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
908 Gekropen door het prikkeldraad
Mocht eigenlijk niet, maar door de verhalen
Wilde ik niet dralen
En wilde actie.
Dit duurt niet lang
En is van belang,
Dat dit binnen vijf jaar opgeknapt wordt.
Alle ramen zowat aan gort.…
Het model van zijn dromen!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.145 De voordeur deed hij voor d'r open,
toen zij van 'm weg wilde lopen.
Ze viel op z'n erf
in de vijver met verf
en ze bleek na geborrel verzopen.
De kunstenaar voelt zich genomen:
eens was ze de vrouw van z'n dromen.
Nu heeft-ie berouw,
daar het lijf van de vrouw
niet zo goed uit de verf is gekomen.…
- Parel van Afrika -
netgedicht
4.9 met 45 stemmen
703 Het trotse land bestaat uit droge
en vochtige savannen, daar ben
je wild en in vrijheid geboren,
tussen miljoenen wilde dieren.
Liefdevol heeft de ruwe natuur
je ebbenhout gezoent.
Soms glanst je huid,
voelen krullen nat van de regen.
Regen toonde je misleidend
zijn ondoorgrondelijke wegen,
de plek waar je hut vroeger stond.…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 Amerikaanse indiaan
de wilde broeder op zoek
naar tatanka, roep van bizons,
broederliefde die naturel
de schreeuw van de adelaar
met zijn ogen volgen wil
en het grommen van
de bruine Canadese beer
diep in zijn hart horen kan.…
Verblindende schoonheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
998 Je stal de harten van rijke mannen, want je
wilde vooral rijkdom verwerven via je pure
lichaamsuitstraling, die volop betoverde en
zelfs een Engelse prins voor je deed zwichten,
van een van je prooidieren erfde je een groot
landhuis nabij een kalme baai, waar je vaak
eenzaam langs het kabbelende water liep, met
een glas cognac in je hand en…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Hij was wat praatziek en verward
van huis en haard verstoken
Zijn situatie was zo slecht, benard
Zijn vreemde geest gebroken
Men noemde hem de Kierewiet
wild, onaangepast, oneven
Men gunde hem zelfs geen krediet
en stond hem naar het leven
Zijn kapsel leek op wuivend riet
en rafelig zijn outfit
Hij verlangde naar een leuke griet
zoals…
het geluk van meneer foppe
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 BEGRIJPT U WAT IK BEDOEL
eerst was ik blij en enthousiast
en dat ben ik nog steeds als ik
een leuke begeleidster zie
maar wat ik wilde zeggen is
geluk is maar heel gewoon
als je gezond bent
en alles goed is
het is niet alle dagen feest
maar het leven is goed en mooi
maar eenvoudig
zo is de mens nu eenmaal
je bent zoals je bent…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 ' Hoe lokt ons 't wild
In luwt' van maagdelijke bossen; —
Een ongerepte wereld geeft
Aan elk haar tarwe, aan elk haar trossen,
Aan ieder wat zij weeldrigst heeft; -
Dáár dagen ze op, de Rode Wilden,
Maar brengen kostb're pelterij, —
Onmenselijke! wie dan gij
Stiet ze uit tot zij hun spietsen drilden
Op kind en grijze?…
Protuberans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 De veer staat te strak
en schiet mij te ver door
naar toen; naar
waar ik niet meer wilde wonen,
nooit meer wilde zijn
en altijd weer wind ik de veer
te strak op,
mijn tijd kan het niet duren.…
Onvolmaaktheid
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
403 Maar we
worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar
volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…