Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Het uiterste blauw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 360
Ergens tussen dood en leven ergens waar een diep verlangen jou en mij zocht, is een diepe stilte neergestort. Het tere dradenwerk van de liefde rekt en trekt het reikhalzen op. Twee mensen zoeken tussen kieren naar iets dat lichter is. Zij klemmen zich vast in een omhelzen met duizend armen. Zij draaien, draaien bewogen voort. Een oud verlangen…

In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 212
'Is het mijn sterfdag?' In leven blijven lukt niet. Liefde is wat telt. Ontmoeting met de duivel? Nee, God treed ik tegemoet.…

Life goes on

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Lieve, De tijd tikt onverbiddelijk door. Life goes on. Alsof de dagen vanzelf weten Hoe ze verder moesten zonder jou. Het verlies is voelbaar. Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken. Tot de scherpe randen veranderen in littekens: Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest. Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
PP5 juni 2026Lees meer >

Dood aan, leven uit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 224
Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE. Fuck, fuck, fuck Ik wil niet dood, uit IN MIJN MAND van 5 jaar Geleden Zij wilde Het leven aan, met De dood uit. Helaas is Deze wens Reeds omge- keerd al uitgevoerd Echter door duivel kanker Is het mijn…

Alleen nog stilte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 214
Waar gister nog de rozen bloeiden, Resteren slechts doornen, Zonder geliefdes streling of kus. Alleen de stilte heerst. Waar gister ’t gras nog groen was, Is nu een dorre kale vlakte, Geen woorden van liefde. Alleen de stilte van ’t verse graf. Tijd heelt alle wonden, Vooralsnog overheerst alleen de pijn, En zwijgende monden. Vergeefs…

Gevecht tegen sloopkogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 177
Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026) Leven aan, dood uit Helaas is Lieke haar wens Reeds omgekeerd Al uitgevoerd, want Dood kent geen medelijden Mensen met kanker Leveren eeuwig strijd Uiteindelijk Triest, niet te winnen want dit ge- vecht tegen sloopkogels Was geenszins Echt ooit te winnen... Fuck, fuck, fuck Ik wil…

Met sierlijke trotse lijnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 195
met sierlijke trotse lijnen (Het gebedenboek ‘De Katholiek’) met sierlijke, trotse lijnen liet zij haar eerste kind in het gebedenboek verschijnen… een jonge vrouw… een zoon zij schreef: ‘Franciscus Gerardus Caners is in den morgen van den 21 april om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’… steeds weer een kind dat zij schreef achter…

Vroeger licht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 183
Het ooglicht is donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet de smaak van toen. De luiken zijn gesloten, Leven van licht verstoken, Nacht de dag verdreven, Eeuwig 't donkre duister.…

De onderkant van het raam

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 244
Op de vensterbank ligt een peer. Er lijkt niets te gebeuren. Toch is zij bezig te verdwijnen op de stille manier waarop alles verdwijnt: niet in één ogenblik, maar door langzaam iets van zichzelf af te staan. De huid verandert. De geur verandert. De vorm houdt nog even stand. Misschien is bestaan niet meer dan dit, een tijdelijke…

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

WZC

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 287
'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag', vroeg een bezoeker. 'Wachten', zei een verzorger. WZC wachten op morgen wachten op ontbijt wachten op toilet wachten op medicatie wachten op middageten wachten op bezoek wachten op avondmaal wachten op slaap wachten op sterven.…

Nagalm

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 312
Woorden die verloren zijn gegaan behoren bij vervlogen tijden het nagalmen houdt nog aan wekt verstilde beelden op beslaan een voltooid leven, maar zijn gemis is en blijft ontastbaar, zelfs een laatste wil laat sporen na ook wanneer gesloten en afgerond met zwijgen.…

Altijd

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
De aarde is zwaar, de sterren zijn ver, en ik ben wentelensmoede, wilde versintelen als een ster, moet op en onder spoeden. De zwarte, dikke wereld rond laat ik mij onder het gaan steigeren, kantelen op mijn mond, opstaan en slapengaan, opsteigeren, omkantelen op mijn mond, opstaan, slapen gaan. En lang nadat ik dood zal zijn dein ik…
Leo Vroman3 augustus 2026Lees meer >

Louterend

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 217
op drift geraakt in het strijdperk van verdriet hoger of juist lager vliegen over onbegaanbaar gebied steile en ijzige paden hoe het stollen vermijden vloeibare koelte vinden in wat weg is geen plattegrond klopt hoe stelt men de koers een paar graden bij vindt een mens zijn thuis zoals oude bomen in de rimpels van hun louterende…
J.Bakx21 augustus 2026Lees meer >

Heldere ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Zou het een soort droom zijn? Dat je meedrijft met het getij stroomafwaarts met de rivier van de dood, ja zou het een droom zijn? De horizon is mistig een vreemde gloed aan de hemel en niemand lijkt er iets van te weten wat voor mist dat is, oh is het een droom? .....Heldere ogen, vurige ogen .....Hoe kunnen die ineens dichtgaan? ...…
Zywa22 augustus 2026Lees meer >

De breker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 87
Het water klotst een beetje Ik moet nu gaan, dat weet je Achter het hek staat de breker in het water. Wat is hij zeker Zal ik over zijn stoppels strijken zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken? Ik zie in het vage avondlicht evenveel als met mijn ogen dicht Een vogel klapwiekt ongezien het geluid van niets, misschien verdwijnt ook mijn…
Zywa9 september 2026Lees meer >

Ommuurd

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 216
In de schaduw van de kerk Het veldje voor de wiegendoden Een wereld van zand Geen gebenedijde woorden Van bemoste cherubijnen Om alles wat hier roerloos ligt De wind maakt uit de kruinen Van de oude bomen De eerste herfstbladeren los…
J.Bakx9 september 2026Lees meer >

voor jou alleen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
Jij bent vertrokken om niet terug te keren zonder te weten waarheen weg van de woeste aarde Je hebt de bodem aangekeken de klappen een voor een doorstaan het Narrenschip nam jou mee naar het uitgestrekte onbekende Met liederen waterig tussen de tanden belletjes aan muts en jas: a sight to see mijn liefste koperen ko de bultrugwalvissen…
J.Bakx11 september 2026Lees meer >

Droomgestalte

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 488
Dappere krijger gewapend met een wollen deken tegen onpeilbare duisternis en ondoorgrondelijke kou. Een dodelijke queeste op smalle paden door woeste hoogten van fort naar slagveld. Niemand leerde je soldaten- woorden en zei je waar je ze kon vinden niemand die vormgaf aan de kleuren van krijgers-zinnen het heldere blauw van…
J.Bakx15 september 2026Lees meer >

De kleur die blijft

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 122
Rode roos op graf een laatste stille groet liefde blijft over Op koude steen ligt ze in alle eenvoud neer, alsof de stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden. Ze draagt meer dan kleur tegen het grijs van deze dag, meer dan schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi…
CB19 september 2026Lees meer >

verloren schreden

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 163
draagt iemand jou op handen aan de randen van de hemel in de zaal der verloren schreden? slaat iemand acht op je engelengehalte in het Limbus infantum de nooit in kaart gebrachte terra incognita? een cartograaf die verwijst naar het onbekende landschap waar engelen wonen in opperste gelukzaligheid wellicht? in de geheimen van de bloedstroom…
J.Bakx20 september 2026Lees meer >

leven en sterven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 90
“ zij die sterven hebben mijn aandacht “ de dood streelt woorden die traag langs mijn huig naar buiten glijden, tijd is water in vormloze kronkels een vlaag van een koud schijnsel aanbidt het laatste maal dat ik zonder het te weten dat het in mineur gelegen weldra mijn overgang zal bespelen met de smaak van salmiak een vleugje kind…
elze22 september 2026Lees meer >

Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 271
Geruisloos stil wordt de avondzon Langzaam het licht dat aan slapen toe komt Rustig als de bomen die ééndrachtig uitwuiven Zonnebeken voor het laatst bazuinen De eerste bladeren vallen af Dagen krimpen Het levenspad Klanken woorden Gaan en komen Het klokje dat niet langer tikt De omgeving valt stil Het na-zomertje verliest…
arensoog22 september 2026Lees meer >

Moeder (1)

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…
Peter Toll1 oktober 2026Lees meer >

Onze medicus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 143
Zijn vriendelijke lach…, zacht sprak hij door zijn zachtaardigheid maar bleef altijd in zijn waardigheid al nam hij aan alles deel. Troostte mij met zijn precieze inzicht in de dingen, mijn blinde vlekken als kwalen mezelf aangingen Al polsend maakte hij je een stukje heel In het hofje, de kliniek en zijn gezin ieder had zijn taak…

dragen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 122
ik draag jou en mij naar het dak van de wereld schaduw van verdriet ons tweezijn berg ik in verwilderde heuvels onder de wolken ik leg mijn hand op de geboorte van liefde het roerloos sterven de lange schaduw het gevecht dat niemand ziet liefde die verdween het oog dat niet leest op verwilderde heuvels van gestold verdriet tot…
J.Bakx6 oktober 2026Lees meer >

Geen woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 67
Een hoofd vol woorden Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden Simpele en domme woorden Lieve, die ooit een lief bekoorden Kwetsende, die niet gezegd behoorden Lege, om de stilte te vermoorden Woorden waaraan anderen zich stoorden Woorden voor een rijm of boek Maar niet de woorden die ik zoek Woorden van het hart Woorden van gedeelde smart…

hartenwens overledene

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 162
reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…
Antonia22 oktober 2026Lees meer >

AFSCHEIDSZAAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
Het lage, glooiende dak glanst zacht rood. Daaronder geurt een ruimte ongedwongen vol houtwerk, dat fris geurt uit woudlongen, reinheid der schepping in stilte vergroot. Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood. Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen rondom mijmering en klank van tongen, over wat het leven, dat heen gaat, bood. Gezeten…
Han Messie22 oktober 2026Lees meer >