4113 resultaten.
Het uiterste blauw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
360 Ergens tussen dood en leven ergens
waar een diep verlangen jou en mij
zocht, is een diepe stilte neergestort.
Het tere dradenwerk van de liefde
rekt en trekt het reikhalzen op.
Twee mensen zoeken tussen kieren
naar iets dat lichter is.
Zij klemmen zich vast
in een omhelzen met duizend armen.
Zij draaien, draaien bewogen voort.
Een oud verlangen…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
212 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE.
Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit. Helaas is
Deze wens
Reeds omge-
keerd al uitgevoerd
Echter door duivel kanker
Is het mijn…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
214 Waar gister nog de rozen bloeiden,
Resteren slechts doornen,
Zonder geliefdes streling of kus.
Alleen de stilte heerst.
Waar gister ’t gras nog groen was,
Is nu een dorre kale vlakte,
Geen woorden van liefde.
Alleen de stilte van ’t verse graf.
Tijd heelt alle wonden,
Vooralsnog overheerst alleen de pijn,
En zwijgende monden.
Vergeefs…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
177 Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026)
Leven aan, dood uit
Helaas is Lieke haar wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd, want
Dood kent geen medelijden
Mensen met kanker
Leveren eeuwig strijd
Uiteindelijk
Triest, niet te winnen
want dit ge-
vecht tegen sloopkogels
Was geenszins
Echt ooit te winnen...
Fuck, fuck, fuck
Ik wil…
Met sierlijke trotse lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
195 met sierlijke trotse lijnen
(Het gebedenboek ‘De Katholiek’)
met sierlijke, trotse lijnen
liet zij haar eerste kind
in het gebedenboek verschijnen…
een jonge vrouw…
een zoon
zij schreef:
‘Franciscus Gerardus Caners is
in den morgen van den 21 april
om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’…
steeds weer een kind
dat zij schreef
achter…
Vroeger licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
183 Het ooglicht is donker.
De dood kleurt zwart.
De smaak is te bitter
om nog te genieten.
De zon schijnt donker
in mijn geloken ogen.
Mijn tong proeft niet
de smaak van toen.
De luiken zijn gesloten,
Leven van licht verstoken,
Nacht de dag verdreven,
Eeuwig 't donkre duister.…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Op de vensterbank ligt een peer.
Er lijkt niets te gebeuren.
Toch is zij bezig te verdwijnen
op de stille manier waarop alles verdwijnt:
niet in één ogenblik,
maar door langzaam iets
van zichzelf af te staan.
De huid verandert.
De geur verandert.
De vorm houdt nog even stand.
Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke…
In Memoriam-haiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 Herinneringen:
de lieve doden leven.
De leegte gevuld.…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
WZC
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
287 'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag',
vroeg een bezoeker.
'Wachten',
zei een verzorger.
WZC
wachten op morgen
wachten op ontbijt
wachten op toilet
wachten op medicatie
wachten op middageten
wachten op bezoek
wachten op avondmaal
wachten op slaap
wachten op sterven.…
Nagalm
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
312 Woorden die verloren zijn gegaan
behoren bij vervlogen tijden
het nagalmen houdt nog aan
wekt verstilde beelden op
beslaan een voltooid leven,
maar zijn gemis is en blijft ontastbaar,
zelfs een laatste wil laat sporen na
ook wanneer gesloten en afgerond
met zwijgen.…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De aarde is zwaar, de sterren zijn ver,
en ik ben wentelensmoede,
wilde versintelen als een ster,
moet op en onder spoeden.
De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.
En lang nadat ik dood zal zijn
dein ik…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Zou het een soort droom zijn?
Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?
...…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Het water klotst een beetje
Ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water. Wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken?
Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 In de schaduw van de kerk
Het veldje voor de wiegendoden
Een wereld van zand
Geen gebenedijde woorden
Van bemoste cherubijnen
Om alles wat hier roerloos ligt
De wind maakt uit de kruinen
Van de oude bomen
De eerste herfstbladeren los…
voor jou alleen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
620 Jij bent vertrokken
om niet terug te keren
zonder te weten waarheen
weg van de woeste aarde
Je hebt de bodem aangekeken
de klappen een voor een doorstaan
het Narrenschip nam jou mee
naar het uitgestrekte onbekende
Met liederen waterig tussen de tanden
belletjes aan muts en jas: a sight to see
mijn liefste koperen ko
de bultrugwalvissen…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.
Niemand leerde je soldaten-
woorden en zei je waar je
ze kon vinden
niemand die vormgaf
aan de kleuren van krijgers-zinnen
het heldere blauw van…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi…
verloren schreden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
163 draagt iemand jou op handen
aan de randen van de hemel
in de zaal der verloren schreden?
slaat iemand acht op je engelengehalte
in het Limbus infantum
de nooit in kaart gebrachte terra incognita?
een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom…
leven en sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
90 “ zij die sterven hebben mijn aandacht “
de dood streelt woorden die
traag langs mijn huig
naar buiten glijden, tijd
is water in vormloze kronkels
een vlaag van een koud schijnsel
aanbidt het laatste maal dat ik
zonder het te weten dat het in mineur
gelegen weldra mijn overgang
zal bespelen met de smaak van salmiak
een vleugje kind…
Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
271 Geruisloos stil
wordt de avondzon
Langzaam het licht
dat aan slapen
toe komt
Rustig
als de bomen
die ééndrachtig
uitwuiven
Zonnebeken voor het laatst
bazuinen
De eerste bladeren
vallen af
Dagen krimpen Het levenspad
Klanken woorden
Gaan en komen
Het klokje dat niet
langer tikt
De omgeving valt stil
Het na-zomertje verliest…
Moeder (1)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
702 Zeven zilverwitte zwanen
zweven rustig
boven uw bruidsbed
Zeven zilverwitte zwanen
bewegen door de
alsmaar ijlere lucht
Zeven zilverwitte zwanen
strijken neer op het
tevoren bepaalde moment
Zeven zilverwitte zwanen
spreken u in koor
zachtmoedig toe
Zeven zilverwitte zwanen
nemen u liefdevol
op hun schouder
Zeven…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Zijn vriendelijke lach…,
zacht sprak hij
door zijn zachtaardigheid
maar bleef altijd in zijn waardigheid
al nam hij aan alles deel.
Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
67 Een hoofd vol woorden
Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden
Simpele en domme woorden
Lieve, die ooit een lief bekoorden
Kwetsende, die niet gezegd behoorden
Lege, om de stilte te vermoorden
Woorden waaraan anderen zich stoorden
Woorden voor een rijm of boek
Maar niet de woorden die ik zoek
Woorden van het hart
Woorden van gedeelde smart…
hartenwens overledene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
162 reizen gaat
jouw dierbare
door het
grootse heelal
jij blijft
achter raak
vooral niet
aan lager
wal
het edele
werk aangaande
je geliefde
op aarde
is gedaan
oh laat
het diep
verdriet niet
toeslaan
doch ga
het andere
leven moedig
uitdagend aan
duisternis is
gedoofd Jezus
zien wat
de overledene
altijd heeft
geloofd…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Het lage, glooiende dak glanst zacht rood.
Daaronder geurt een ruimte ongedwongen
vol houtwerk, dat fris geurt uit woudlongen,
reinheid der schepping in stilte vergroot.
Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood.
Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen
rondom mijmering en klank van tongen,
over wat het leven, dat heen gaat, bood.
Gezeten…