5388 resultaten.
duister verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 Het bed van sacrale dromen
opgebroken
tot knietafel van boetvaardigheid
in scherven van licht
druipend op de wanden van zijn cel
doopt hij zichzelf als onbestaande
drie tekens als zwarte schaduwen
afgetekende tralies op een zware deur
het geheimschrift kiert er tot in de gangen
het gaat er onuitgesproken over de tongen
er waart een duister…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 In het licht
Dat zich aan de schaduw ontrekt
En pijnloos de naden van de tijd weet te vinden.
Zonlicht mag het niet heten,
Maar de angel is er ook al uit.
Zo zit hij daar.
Bier met een rietje,
In ijs geschonken.
Noorderlicht,
Zuiderlicht.
En de rode zee is dicht.
Egypte aan de horizon.…
verbonden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.124 een schaduw op een verveloze muur
lieverd ik schilder die trap naar boven toe
en maak een prijs
nooit duur
Ooit
geschreven in dit leven
Het gaat ons goed
Wie zijn wij dan?
wij zijn lichtjes
een dichters groet…
De haard brandt net als mijn verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.760 sensualiteit
Het samen komen van lichaam geest en spiritualiteit
De warme gloed, de vuurzee zo onstuimig mooi
Het maakt me week, zwoel, een gewillige prooi
Even volop fantaseren me door jou intens laten penetreren
De haard brandt net als mijn verlangen
Parels zweet glijden langs ons lichaam door vervoering bevangen
Silhouetten van 2 kussende schaduwen…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend,
Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet
Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon,
Zijn de uren minuten niets dan een schaduw.
Een bed en een tafel zonder gezelschap?…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Je zult me zoeken in het bos
van herinneringen en gebaren,
maar ik zal ergens kwijnen
in de dichte schaduw.
Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
maar jij bent mijn land en mijn zee.
Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen,
omdat ik twee keer bannelinge ben.…
Natura Naturales
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
670 lonken kinderen onbevangen,
ben in het najaar in alles bereid,
dan bestaat géén verlies aan tijd,
komen we elkaar vervangen, wordt de
hengst van passie schrijlings bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen,
verschuiven dekens van de evenaar,
dolend in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, liefde
bedreven in de schaduw…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn
trekt onze aandacht door zijn kleur
seizoenen zijn er aan te zien
geeft schaduw…
het kleine zingen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
589 slecht jaar
waarin woorden zelden groot waren
gekloofde lippen dronken wijn
werden vrij en vrijer, speelden met geboorterecht
en het thuiskeren in een stip
want wat is een dag
een mooie dag
als niets verandert
in het lover wanneer een merel zingt
schuw in het lentenest en de zon nog denkbeeldig slaapt
een stem passeert
spint schaduwen…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 de oude man
verdonkerde zijn kamer
liep, alsof hij zich had vergist
naar de grijze kringen, langzaam geworden
op het tafelkleed
en even later werd het doodstil
het rook naar nacht
en een wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk gaan liggen
in een wereld die verleidt, nog lichter
dan het grenzeloos vertrouwen
van de zwaluw in de goot
die zijn eigen weg naar het zuiden zingt
voortdurend
over veermannen en wilde wingerds heen
en in grauwe dagen zijn schaduw…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild
verlangen ze genoegzaam
in droomwereld, onder zomerzon
naar vrijheid, oneindige vrijheid
en er drijven rozen in de vijver
slaapt zelfs een beetje heimwee
vol dierlijke innerlijke wijsheid
naast een oude kastanjeboom
overdag en onder schaduw…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…
ze danst meren
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
774 voor Amanda Malinka
het is mooi, zegt ze
om naar anderen te luisteren terwijl iemand
tegen het leven leunt
en zwarte jassen slamt
alsof woorden begaanbaar zijn
tijdens het sterven
het is mooi, antwoord ik
en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig
in de deuropening
ze weet het zelf niet
hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 De schaduw op onze tafel verschuift...
plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
De nieuwe nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
730 En elk afscheid teder en mooi laat zijn
omdat de nieuwe nacht ons weer zal vinden
en schaduwen tekenen
die we met onze liefde zullen dragen.…
Bandiagara
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
512 Wij
zaten in de schaduwen van de apenbroodbomen
en toen ik mijn aangeschoten vrienden
uitzwaaide, viel een filmcamera op de
rotshelling te pletter. De oude geesten
wensten geen pottenkijkers.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek weerkaatst langs glazen schaduwen…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 Als de vorst z’n kroon afzet,
voor een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in stijve
kleren voorzichtig over
straat, het hoofd in livrei
verbonden, stram als een
lakei, onder witte mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen…
Conflict?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
799 Daar groeit geen tierig mos, zelfs
geen onkruid welt in gave grond,
het dode licht erboven heeft een
eigen plicht, mens verwondt,uit
evenwicht geraakt, hemel en aarde
van elkaar losgemaakt,claimen
duistere schaduwen hun status
achter de tralies van de tijd,soms
ligt de toekomst in het extreme.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt,
Aldus zal het geschieden met ons allen,
Als over ons de dood zijn schaduw strijkt.
Want hier staan wij slechts op om weer te vallen,
Zijn pas gelukkig als het leven wijkt
En vinden elders hoger welgevallen.…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 Klasjes kinderen rennen uit
school,parapluutjes werpen
schaduwen over zon en regen
en in het aureool van het
verleden, door met hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt alles
gewist, boort hun schaterlach
miljoenen kleine gaatjes in de
plassen die aan het asfalt kleven.…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed zich aan je huid hechtte
schijnbaar onbekommerd
sluimert al het afval rond de schaduw…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Schaduw strooi onnavolgzame
twijfels over het zwervende
gedachtegoed, broze jaren
verschijnen in beloftevolle
schetsen op de smetteloze
muren van gedroomde kastelen
hangend in luchtledige steigers.…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 (de traagheid van het onvermijdelijke)
ze volgt de ogen
van de wind wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte…
Stofvrij
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.403 De klok, de kast, het schilderij –
de negatieven van hun schaduw
beplak je met een bollenveld
uit Stalenboekje nummer 10.
April ruikt naar behangerslijm
en olieverf, mei naar azijn.
Op rode knieën, kokos schrobbend,
schuif je rugwaarts de kamer uit
om op een dag stofvrij te zijn.…
Weer wat anders
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Terwijl de een de schaduw prettig vindt,
verheugt de ander zich op zonneschijn.
De een aanbidt de vorst met sneeuw en ijs.
De ander vindt bij hete zon weer baat.
Weerkundig is dit land een paradijs!
Een ander lacht, wanneer de lucht bewolkt is.
Kortom: voor elk wat wils is ons klimaat!
Geen wonder, dat het land zo dicht bevolkt is.…