Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

duister verlangen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
Het bed van sacrale dromen opgebroken tot knietafel van boetvaardigheid in scherven van licht druipend op de wanden van zijn cel doopt hij zichzelf als onbestaande drie tekens als zwarte schaduwen afgetekende tralies op een zware deur het geheimschrift kiert er tot in de gangen het gaat er onuitgesproken over de tongen er waart een duister…

liefde is

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.715
je ogen die mij spreken door het donker van de nacht als de schaduw laat verbleken wat jij als een stilte dacht liefde een storm die blijft razen rond de naaktheid van jouw ziel waar mijn wezen als een glazen bel van puurheid in jou viel alleen de dag zal ons ontwaken als het licht dat zich verlegt mij de stilte laat verzaken in…
John Kroos11 september 2009Lees meer >

Licht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
In het licht Dat zich aan de schaduw ontrekt En pijnloos de naden van de tijd weet te vinden. Zonlicht mag het niet heten, Maar de angel is er ook al uit. Zo zit hij daar. Bier met een rietje, In ijs geschonken. Noorderlicht, Zuiderlicht. En de rode zee is dicht. Egypte aan de horizon.…

verbonden

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
een schaduw op een verveloze muur lieverd ik schilder die trap naar boven toe en maak een prijs nooit duur Ooit geschreven in dit leven Het gaat ons goed Wie zijn wij dan? wij zijn lichtjes een dichters groet…

De haard brandt net als mijn verlangen

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.760
sensualiteit Het samen komen van lichaam geest en spiritualiteit De warme gloed, de vuurzee zo onstuimig mooi Het maakt me week, zwoel, een gewillige prooi Even volop fantaseren me door jou intens laten penetreren De haard brandt net als mijn verlangen Parels zweet glijden langs ons lichaam door vervoering bevangen Silhouetten van 2 kussende schaduwen…
Talita22 januari 2010Lees meer >

Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend, Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon, Zijn de uren minuten niets dan een schaduw. Een bed en een tafel zonder gezelschap?…

Laatste opdracht

gedicht
3.1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 17.990
Je zult me zoeken in het bos van herinneringen en gebaren, maar ik zal ergens kwijnen in de dichte schaduw. Je verliest me, mijn liefste, verliest me, maar jij bent mijn land en mijn zee. Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen, omdat ik twee keer bannelinge ben.…

Natura Naturales

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
lonken kinderen onbevangen, ben in het najaar in alles bereid, dan bestaat géén verlies aan tijd, komen we elkaar vervangen, wordt de hengst van passie schrijlings bereden, beteugeld, gevleugeld van verlangen, verschuiven dekens van de evenaar, dolend in de wieken van de molenaar, waait wind door frisse manen, liefde bedreven in de schaduw…
Pama26 februari 2010Lees meer >

BOMEN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
hoe dun hoe klein of groot is de aarde, dus de moederschoot dit fundament is vaak verscheurd, verdord vertrapt met bloed gekleurd men heeft hiermee verkeerd geleefd de boom is ziek vecht voor bestaan soms eenzaam op een hoge berg verlaten in de zandwoestijn trekt onze aandacht door zijn kleur seizoenen zijn er aan te zien geeft schaduw…

het kleine zingen

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 589
slecht jaar waarin woorden zelden groot waren gekloofde lippen dronken wijn werden vrij en vrijer, speelden met geboorterecht en het thuiskeren in een stip want wat is een dag een mooie dag als niets verandert in het lover wanneer een merel zingt schuw in het lentenest en de zon nog denkbeeldig slaapt een stem passeert spint schaduwen…

dagverloren

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 693
de oude man verdonkerde zijn kamer liep, alsof hij zich had vergist naar de grijze kringen, langzaam geworden op het tafelkleed en even later werd het doodstil het rook naar nacht en een wereld heengegaan mank in de schaduw van gods wil hij verdween tussen lichamen nabij die ene zonnebloem, volmaakt in wie ze altijd was gebleven…

vergeet de sluitstenen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 621
vruchten van hoop. wuivend naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen in de verte en heerlijk gaan liggen in een wereld die verleidt, nog lichter dan het grenzeloos vertrouwen van de zwaluw in de goot die zijn eigen weg naar het zuiden zingt voortdurend over veermannen en wilde wingerds heen en in grauwe dagen zijn schaduw…

Vrijen op de wolken

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
in hoopgevend zuchten, vibreren ze als liefdesengelen vol geilheid gelijk beesten, zo wild, en gewild verlangen ze genoegzaam in droomwereld, onder zomerzon naar vrijheid, oneindige vrijheid en er drijven rozen in de vijver slaapt zelfs een beetje heimwee vol dierlijke innerlijke wijsheid naast een oude kastanjeboom overdag en onder schaduw…
mobar8 juli 2010Lees meer >

lustrum, ook in de nazomer

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 645
hier voel ik dat ik ben, hoef ik links niet met rechts te verwisselen of het einde met het begin hier zijn schaduwen als een reis die je rond en rond draait wanneer ze wachten op herfst zoals bomen, nog groen op een negende horizon almaar milder en waarvoor geen naam meer bestaat hier ben ik verbonden onverklaarbaar met beelden door…

Reflectief ?

netgedicht
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 593
In de reinigende stroom in palm van seizoenen heb ik de mens in mij afgestroopt, leek het bijzonder om niets te hebben of te willen en alleen met de liefde onder een onbedorven hemel te staan, een zon die zich een ongerepte weg baant naar de essentie van het bestaan, het zwijgen betaald met een allerstilste klank als blote schaduw…
pama21 september 2010Lees meer >

ze danst meren

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 774
voor Amanda Malinka het is mooi, zegt ze om naar anderen te luisteren terwijl iemand tegen het leven leunt en zwarte jassen slamt alsof woorden begaanbaar zijn tijdens het sterven het is mooi, antwoord ik en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig in de deuropening ze weet het zelf niet hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
De tijd keert licht in schaduw om, de kleurenbeelden trekken krom, herleven kort, maar sterven dan voorgoed in de hoge hoed van de herinnering.…

Dooi

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.917
De schaduw op onze tafel verschuift... plotseling zegt zij: "Drink, nu ligt de zon in je glas", en alsof zij het eeuwige leven gaf, giet ik de brandende zon in mijn mond. - Zij daalt in mij af, zij gaat vurig en fonkelend in mij onder, zij verdeelt zich over mijn aadren, zij wordt een deel van mijn bloed.…

De nieuwe nacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
En elk afscheid teder en mooi laat zijn omdat de nieuwe nacht ons weer zal vinden en schaduwen tekenen die we met onze liefde zullen dragen.…
proficiens19 november 2010Lees meer >

Bandiagara

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Wij zaten in de schaduwen van de apenbroodbomen en toen ik mijn aangeschoten vrienden uitzwaaide, viel een filmcamera op de rotshelling te pletter. De oude geesten wensten geen pottenkijkers.…

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
mijn verlaten strand gevangen in illusies verworden ze tot spiegels van de ziel Mijn tranen wellen op in jouw ogen jouw mond spreekt mijn woorden sterren schrijven jouw naam in stralen van goud kristallen sluiers lichten op als een glimlach van de eeuwigheid overweldigende schoonheid tijdloos universum Muziek weerkaatst langs glazen schaduwen…
Ariadne10 december 2010Lees meer >

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Als de vorst z’n kroon afzet, voor een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren voorzichtig over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, onder witte mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen…
pama27 december 2010Lees meer >

Conflict?

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Daar groeit geen tierig mos, zelfs geen onkruid welt in gave grond, het dode licht erboven heeft een eigen plicht, mens verwondt,uit evenwicht geraakt, hemel en aarde van elkaar losgemaakt,claimen duistere schaduwen hun status achter de tralies van de tijd,soms ligt de toekomst in het extreme.…
pama24 maart 2011Lees meer >

Sonnet

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt, Aldus zal het geschieden met ons allen, Als over ons de dood zijn schaduw strijkt. Want hier staan wij slechts op om weer te vallen, Zijn pas gelukkig als het leven wijkt En vinden elders hoger welgevallen.…

"Aureooltjes"

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
Klasjes kinderen rennen uit school,parapluutjes werpen schaduwen over zon en regen en in het aureool van het verleden, door met hun praatjes de hemelen te bewegen wordt alles gewist, boort hun schaterlach miljoenen kleine gaatjes in de plassen die aan het asfalt kleven.…
pama23 juli 2011Lees meer >

schijnbaar onbekommerd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 780
gulden haan van elke tijd verlost zich zonder vroeg gekraai de hennen van het lijf houdt wegen wolken schier eindeloos elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij de morgen komt niet zeg je zoals de nacht niet was of eerder voor de maan geen avondvloed zich aan je huid hechtte schijnbaar onbekommerd sluimert al het afval rond de schaduw…
kornelis20 augustus 2011Lees meer >

"Zaaien of maaien"?

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
Schaduw strooi onnavolgzame twijfels over het zwervende gedachtegoed, broze jaren verschijnen in beloftevolle schetsen op de smetteloze muren van gedroomde kastelen hangend in luchtledige steigers.…
pama25 augustus 2011Lees meer >

uniek

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 765
(de traagheid van het onvermijdelijke) ze volgt de ogen van de wind wanneer het regent op zijn rug hij deelt verhalen als het meest nabije in hoeken van vreemde huizen ik hoor haar gaan en graaf de maan uit ze is de nacht, de schaduw waaruit het licht kinderen baart dichter bij de waarheid en liefdeswoorden die de stilte…

Stofvrij

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.403
De klok, de kast, het schilderij – de negatieven van hun schaduw beplak je met een bollenveld uit Stalenboekje nummer 10. April ruikt naar behangerslijm en olieverf, mei naar azijn. Op rode knieën, kokos schrobbend, schuif je rugwaarts de kamer uit om op een dag stofvrij te zijn.…

Weer wat anders

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Terwijl de een de schaduw prettig vindt, verheugt de ander zich op zonneschijn. De een aanbidt de vorst met sneeuw en ijs. De ander vindt bij hete zon weer baat. Weerkundig is dit land een paradijs! Een ander lacht, wanneer de lucht bewolkt is. Kortom: voor elk wat wils is ons klimaat! Geen wonder, dat het land zo dicht bevolkt is.…
Aubrey6 december 2011Lees meer >