5913 resultaten.
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 Maar tevergeefs, kan
er niet omheen,
het is laat, je moet helaas
weer gaan,
lijkt de nacht steeds langer
dan voorheen,
weer een nacht, op
eigen benen staan...
Ben zo bang voor het moment,
doch hoop het nooit
te beleven,
dat de nacht
de dag niet meer herkent,
en zij vergeet je
terug te geven...
aan mij...…
Verder
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.725 Men zegt: wachten duurt lang
Maar het had nog wel langer gemogen
Nooit wil ik het naderend afscheid
We zijn allen door eeuwigheid bedrogen
Ik weet: we moeten verder
de weg gaan die voor ons is gelegd
Waarom lijkt de mijne zo eenzaam
Sta ik alleen voor dit gevecht
We zeggen: nooit zullen we vergeten
maar de waarheid komt met de tijd
we…
gaan is te laat om te passen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.039 gewapende bijstand
de ns wil ze nu zelf gaan oppakken
boeven die zwart reizen in de treinen
met geweld intimideren op risikolijnen
motto gelijke monniken gelijke kappen
een elitecorps bevoegd tot fouilleren
met handboeien en wapenstokken op zak
zet geen crimineel de controle te kak
de bonden gaan mee in schijnveilig opteren
gepast geweld lijkt…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat doet haar beslist geen deugd
wanneer ze hem niet naast zich vindt
het lijkt…
Nihilisme contra Jezus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.142 Niets spreekt de dood in mij
het lijkt alsof een stilleven
me bewondert om de ’onangst’
die me vergezelt in dit bestaan
****
afkeer zetelt de schaker
die momentloos zijn zet overdenkt
en schoudert zij aan zij met
de overwinning die hij voor ogen heeft
telkens is zijn zet de voorloper
die de hemel splijt en de aarde
onbeschermd het…
Heimelijk verlangen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.913 Die man lijkt mij godengelijk te wezen,
Die van tegenover gezeten toehoort
Hoe gij vlak nabij in uw zoete stemval
Over en weer praat
En verlangenstekelend lacht, wat noodschiks
In mijn borst het hart mij in angsten opjaagt;
Immers amper zie ik U aan - geen woord meer
Laat zich verklanken,
Maar mijn tong blijft star en gebroken; aanstonds…
Vakantiegevoel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.195 Daar, tussen olie- en urinegeur,
Het valt vooraf amper te verzinnen,
Lijkt het allemaal te gaan beginnen.
En treedt, omringd door auto’s, deur aan deur,
Samen met koffie van wat vreemde kleur,
Klammig brood, vakantiegevoel binnen……
Op weg naar vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.020 Aan hebzucht gaat de aarde diep te gronde
en oorlog lijkt er nimmer van de lucht.
Het kon een paradijs zijn zonder zonden,
doch onheil maakt de sterveling beducht.
Miljoenen mensen slaan weer op de vlucht.
Waar blijft de tijd? Die heelt toch alle wonden?
Dat mensen arm zijn, laat de rijken koud.
Oneerlijk is het aardse slijk verdeeld.…
Het persoonlijk magnetisme
gedicht
2.5 met 125 stemmen
42.291 In de drukte zoek je naar het gat
in een gesprek en als op een teken lijkt de aandacht te verschuiven
naar geluiden buiten.
Het blijft vragen naar de bekende weg, een vloeiende beweging
van aantrekken en afstoten.
Onze speelsheid een nieuwe vorm van liefdewerk:
de kortstondige toewijding, het verrassend perspectief.…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven je ook bent
er blijven schimmen uit een ver verleden
zij volgen kalm maar altijd consequent
het afscheid was niet meer dan ‘au revoir’
al lijkt…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is een oude vertrouwde jas,
oud wordt vervangen door nieuw,
veel lijkt niet meer op wat het was,
maar de geest blijft in de fles.…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 Alles lijkt nu regengetint. Slapeloze wind
sleurt slapmeedogenloze waarschuwing mee. Geen kat
die wist waar het leven
herbegon, behalve hij,
vloog hoger dan de rest, keert als
enige enkeling terug naar mij,
de laatst levendige bakermat.…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Het lijkt of het duister het wint van het Licht.
Het is er weer tijd voor; komt allen te samen.
Ik tover een lach op mijn vermoeide gezicht.
En stil voor mij uit noem ik zachtjes de namen
van hen, die ik dit jaar zo vreselijk mis.…
een stille Haagse straat
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.066 staan erbij in vol ornaat
een straatje weltevree en welgelegen
bewoners ogen netjes en kordaat
oneffenheden worden wijs verzwegen
het perk is in een aangeharkte staat
wat struikjes dragen fleurig bloem en blad
een hovenier weet raad met wilde loten
de beestjes heeft hij keurig doodgespoten
het grasveld is een nooit betreden mat
al lijkt…
vliegende deuren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.353 heten ze met bijna drie meter spanwijd
al twee jaar in de oostvaardersplassen
zie je ze 's zomers niet meer verkassen
inpoldering in de flevo lijkt een feit
boven moeras hoog in de boom stil afgemeerd
moest ons gezag weer weten wat ze schransen
vanwege de resten muskusratten jonge ganzen
zijn ze door faunabeheer nu al geïntegreerd
privacy…
soms
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.068 soms voel je je rot
soms zie je het allemaal zwart
soms zit je even op stot
maar al snel is er weer warmte in je hart
soms blokkeer je even
en lijkt alles langs je heen te gaan
heel soms wil je zelfs niet meer leven
maar daar weet je je doorheen te slaan
soms weet niets je meer te raken
en in je ziel zie je een traan
een traan die zich…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Kopzorgen
netgedicht
3.3 met 141 stemmen
47.513 Kijk, speciaal voor mij gemaakt
zeg je en ‘n lachje huilt onzeker
in je gezicht dat een tintje bleker
mijn hart vol medelijden raakt
Ik vind ‘m mooi, hij lijkt net echt
vervolg je …op onvaste toon
die druipend van gefaalde hoon
zorgt dat ik tegen m’n tranen vecht
Terwijl je hand zich radeloos strekt
om te voelen aan het donkere haar
prevel…
De laatste sneeuw
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.036 Gelijk een dode ligt ze daar
De handen saam gevouwen op haar borst
En op het kussen ligt het grijze haar
Wat slordig om haar lieve hoofd gemorst
Ze slaat haar ogen op en kijkt ons aan
Met moeite vouwt een glimlach om haar mond
Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan
Want in en om dit huis stormt wanhoop rond
Ze had het graag een laatste…
Tussen verstand en gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 verstand de strijd wint
blijkt alles bij het gewone te blijven
zo onschuldig als een lief kind
terwijl de stiekeme hoop blijft drijven
Maar wanneer het gevoel zegeviert
is de gevarenzone niet te vermijden
het is de uitdaging die je leven siert
geen tijd om je voor te bereiden
Tussen verstand en gevoel
kijken we allemaal ooit rond
het lijkt…
Kind van de Koning
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.397 Je spreekt met minder woorden
onduidelijk en verward
Toch kan ik je begrijpen
want jij spreekt met je hart
Vol vuur maar ook in eenvoud
geloof je ‘t als een kind
Je luistert naar je Redder
je zoekt niet maar je vindt
Geloven lijkt zo simpel
indrukwekkend, vol van hoop
En ieder mag het horen
van je redding, van je doop
Je schreeuwt…
Vallen zal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.853 Je lijkt ineens zo rood vannacht
zelfs onverbloemd beschaamd
vannacht
zo openlijk van stuk gebracht
Denk je dat je vallen zal?
Je schrijft op het gedroomde meer
waar zand je diepste waarheid leest
Verwijten spoelen monddood aan
verdronken in je
vloed van woorden
Je telt van nul tot éénmiljard
Maar welke nullen tel je dan?…
Ondanks alles
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.360 Het lijkt zo ontzettend echt
Maanlicht dat weerkaatst op water
Waarna jouw mooie gezicht verschijnt
En ik dat beeld onthou voor later
Het is zo ontzettend fijn
Als in de nachten jij zweeft
In mijn dromen boven mijn bed
En zoenen op mijn voorhoofd geeft
Het zijn je fluisterende woorden
Die weerklinken in mijn oren
En vertellen dat ondanks…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
Yin en Yang (Acrostichon)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.037 juist nu overduidelijk
uitersten zich alom gewaarworden
langs krimpende ethervelden, zo lijkt,
is de aarde een marktplein
uit menigeen gevormd
sterk met kleur en geur verrijkt
dit zo zijnde en waargenomen
razen wij naar alle hoeken en gaten
yang, onze Meester willen wij verlaten:
fier ten strijde gaan om van Heer yin te dromen
slaafs…
Ik?
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.479 Gisteren had ik een droom,
vandaag is hij weg,
gisteren zat ik nog vol hoop,
vandaag een hoopje ellende,
opzoek naar drank,
wat gezelschap achter de toog;
de wereld lijkt toch zo groot,
ik voel me klein,
soms kijk ik omhoog
naar die ene ster,
wachtend op zijn val,
op een beter moment;
er zijn zo van die dagen,
maar ik heb er zoveel…
Voor jou
gedicht
2.3 met 331 stemmen
69.097 Slaat het licht van deze bladzij
op in de goudspikkels van je ogen,
glimlach je gelukkig, nu je merkt
dat ik dit weet, en breng je ook
je donkere lippen zo dicht bij de woorden
da het lijkt of je ze gaat kussen?…
Dreiging van het beest
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.363 het grijpen
tot de dreiging van het beest
weer plotseling genadeloos
broos herstel de grond in boorde
herleven weer veranderend
in angstige onzekerheid
hoeveel cellen kozen reeds
de zwarte zijde van het beest
hoeveel cellen pleegden verraad
aan hun tak: het overleven
vertrouwen in het lichaam
weer op een nieuw dieptepunt
wonder lijkt…
cardamine pratensis*
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.069 kruisbloem pinksterpaars
ook al toont ze veelal lila rose
onder aan de stengel in wortelrozet
bloeit met hemelvaart vaak nog net
late lente vertraagde groei
nu staat ze in volle bloei
kijk en pluk aan de slootkant
met mate hou ze wel in stand
zijn thans bedreigd als soort
op gazon en veld groeigestoord
de dunne doosvrucht heet hauw
lijkt…
droge inkt
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.802 mijn naam
dat gaat over mij en jou
en maakt me beter dan ik ben
nog steeds zie je het niet
en staar ik door een beslagen raam
naar hoeveel ik van je hou
hoe blij ik ben dat ik je ken
de afstand die ik neem
en de ruimte die ik je laat
bewijzen allicht wel
wat echt is en oprecht
waar ga ik morgen heen
ik weet dat jij er staat
en lijkt…