Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Een druppel ben ik

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik verdwijn in de grond, met druppels zoals ik. Samen zoeken we verder. We kabbelen. We stromen. Naar de Clerf en de Our. Naar de Moezel en de Rijn. De Noordzee geeft druppels, aan de Atlantische Oceaan. Eindelijk ga ik naar huis. Daar zal ik herboren worden. Eeuwig verdampen. Eeuwig stijgen. Eeuwig vallen. Eeuwig stromen.…

Kleermaker

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.697
Hij meet de afstand tussen mijn kruis en de grond. Hij legt zijn centimeter om mijn hals als een strop. Zijn vingers betasten de stof. Ik hou mijn armen stijf uiteen: een vogelschrik in de binnenkant van kleren. De naalden prikken door de voering heen. Ik word opgemeten als een partij land. Zijn vrouw stelt mij te boek.…

Mijn moeder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.155
Lang deelde je met mij je lief en leed Deelde ik met jou mijn hele leven Begreep je soms meer, maar vaak ook minder Van drijfveren, van de reden voor beslissingen Ik heb aan alle kanten geprobeerd Gronden te doorzien, pijnen te verlichten richting aan te geven Maar zag nooit ècht de echte moeder Onder al die lagen en verpakkingen Nu kan…
Marjolein29 oktober 2014Lees meer >

In niemandsland

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
nog nooit ben ik beland in niemandsland de aarde is vergeven van heersers over leven de grond al eeuwen verdeeld er is geen ding dat zonder eigenaar is gemeenschappelijk bezit een fictie wij leven in archaïsche structuren van grenzen en consumptiemaatschappij mondialer denken komt sporadisch dichterbij het is de overlevering van…
wil melker8 december 2014Lees meer >

De lentefee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 834
En zie al gauw, komen er bloemen uit de grond. Alle kleuren van de regenboog, je weet niet wat je ziet. En in de blauwe lucht, zingen vogels het hoogste lied. En zo ontstaan die tovertuinen, die heerlijke bloemengroet. Je mag het wel verklappen, dat de lentefee dit doet.…

terra incognita

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een tuimeling waar geen einde aan lijkt te komen abrupt breekt mijn hellevaart af bungelend boven de bodem tast ik vergeefs naar vaste grond…
J.Bakx19 maart 2015Lees meer >

EEN VROEGE LENTE....?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Een vroege lente kunnen we op onze buik schrijven Op het terras geen enkel glas met ijsblokjes Geen blote lijven van de meisjes-van-de-bank van een argeloze studente Geen stukje bloot van de heer-op-leeftijd de dame-van-stand Mijn ochtendkrant meldt een wind die aanwakkert De tulpjes en narcissen gaan tegen de grond…

Schrijn.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds balsemt hij en bouwt haar mausoleum. Hier mag hij traag ademen. Het schrijn van klaproos draagt altijd haar kleur.…

Faalangstig bang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
de dagen zijn voorbijgegaan in vele lagen van bestaan natuurlijk was er groei de grond geploegd geschoond van stronk en steen langs elkaar heen in een verdeling die seizoen en rol gebonden was tot eigenheid wat ruimte kreeg en verder woekeren bleef het samen schouwen leek op houden van liefde bleef faalangstig bang tijd rijgt…

gipskruid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
ergens in de ruimte dwarrelen woorden rond de mal van nieuwe vormen er hoort een glimlach bij een frons en twintig vaste regels onder tafel schuift een voet ze raakt mijn tas vol bundels het genoegen van een hart, het vragen in een hoofd de grond van alle dingen wordt geloofd de geur van bloemen kruist oneindig sluit een pact met wit…
switi lobi11 januari 2016Lees meer >

Binnenwater

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
onze toekomst aan treden buiten oevers verkennen het land dat zich altijd in vlakte verschool dat zich binnendijks veilig waande voor de bocht in de rivier de stroming houdt voet bij stuk van hoog naar laag beneden wacht de zilte moederzee oneindig gestaag nu we de stal ruiken, horen we de branding ruisen we verlaten vaste grond…
Iniduo13 februari 2016Lees meer >

Als aan het zand genageld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
(Voor Martine) Terwijl ik hier sta zee als aan zand genageld trek ik dan naar jou of neem jij me mee nu de schelpen kraken wij elkaar naderen weet ik van vaste grond onder mijn voeten voel me intens rijk waarom toch verder willen kijken achter me de plek die zo meebepalend was voor me het nog in damp gehulde wat toekomt wat…
Cor van Vliet14 februari 2016Lees meer >

Zandkorrels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik moest aan mijn moeder denken, die ook altijd zo naar beneden, naar de grond keek terwijl ze liep. Ik had willen zeggen, kijk naar de zee de duinen, de wolken hoe die drijven. Maar ik zag zijn gepeins en liet hem. Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels, zou dat waar zijn?…

Matineuze wonderen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Zonder goede gronden bij het omzien reeds de treurigen tot zoutpilaren doen vergaan. Zulke morgens vragen om matineuze wonderen. Die wat kleur teruggeven op menig ochtendgezicht. Nu te spreken over wat deze kunnen verbijzonderen; is één ochtendsessie met de blik op een betere toekomst gericht.…

herfst

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
de herfst ligt op de grond een tapijt in alle kleuren met bladeren in het rond verspreiden zoete geuren ik zie wat bomen treuren om de kaalheid van hun kruin ik hoor wat struiken zeuren hun groenheid wordt nu bruin maar ik denk alleen aan lopen met blote voeten op het tapijt mijn gezondheid laat mij hopen geen hindernissen in de strijd…
metske3 november 2016Lees meer >

Droom

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.986
De pijlers werden bomen en het beton werd losse grond. En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond boog zich half open neer, ik richtte mijn gezicht omhoog, de zekerheid van kussen en omhelzen was er toen ik wakker werd en is er nog altijd. --------------------------------- uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
M. Vasalis9 november 2016Lees meer >

Gedoopt in inkt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ik lees het bos dat landschap opzuigt uit de aarde sprieten reiken nietigheid in hun hoop de hemel te bewegen wortels zoeken in de kale grond naar water om te leven op hun papier schrijf ik mijn afscheid letters hier gedoopt in inkt van zwarte vennen wil mijn pen niet wennen aan de voetangels en klemmen van de vele jagers…
wil melker14 januari 2017Lees meer >

De bokser

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier maar de deur op een kier, een vragende blik en, Ik val in haar armen, kapot van de pijn Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij, de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren. Want wat was ik daarnet, al was het maar even, Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
F. Maas17 januari 2017Lees meer >

Ik moet het doen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
De grond onder mijn voeten voelen, maar dit alles was er niet meer. Weggevoerd langs onbekende wegen, waar ik met een kompas niet kon komen. Gesluierd in een zwart gat, begraven onder onbegrip. Het stof verstikte mij, de adem werd mij ontzegt. Ik trok aan de noodrem. Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.…

Hulphond

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Over een hekje naar de grond. Die extra paar ogen van zijn baas. Die zelf niets anders ziet dan een zwarte waas. Hip-hop, helpers weg. Voert hij zijn baas langs de heg. Geen noodzaak voor een extra hand voert de hulphond zijn baas strak langs de stoeprand. Hip-hop, hulphond. Luistert maar naar één mond.…

Schaduwwereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
zoekend naar alle zwakke plekken in kostbaarheden van het vertrouwde o machteloos de naderende stormen onheilbrengend in een lange nacht duistere denksels over de dood die almaar dichterbij lijkt te komen langer dan de dag duurt deze nacht bekende wegen allen doodgelopen bitter smaakt nu al de morgenstond vier kraaien scheren zwart de grond…
geeraardt19 september 2017Lees meer >

Anima

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Is zij de belichaming van het kwaad dat uit de diepste diepten van de meest afgrijselijke woestenij ontsnapt is en verdoemd werd om voor de lange oneindigheid de vruchtbare gronden van de beschaafde wereld te bevuilen? Of is zij zoals jij en ik en is diep van binnen haar ware aard wachtende op wat haar gouden klanken doet klinken?…
Dani Vlijm13 januari 2018Lees meer >

Wending

gedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.960
Keer mij om, woel mijn grond los met je kouter aan de voorkant van je ploegboom, snij met je schaar de zode van onderen los en keer met gebogen ijzeren ritser mijn zode. Laat mij vruchtbaar zijn, muze zodat mijn woorden kunnen bloeien op de akker van het klaar liggend blad.…

Populistische eenvoud

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
ik voelde grond golven wist hun agressie kende vorm en kleur rook nerveuze krachten in onontkoombare hitte tijdens de duur van het vuur patronen schoten uit een archaïsch verleden om te innoveren in heden herkenbaar in hun beproefd strakke regie van populistische eenvoud de eenling verdween in het schuim van de immens rood ziedende…

Wolk vriend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik heb ook die droom dat ik mensen in de wolken zie omdat je die droom met mij kunt delen in dit laag, zo dicht bij de grond waar mist van verlangen blijft hangen waar ik je hart zou willen stelen maar ze drijven voorbij die wolken en die droom en je maakt me gelukkig met de wolven bij die boom van de verboden vrucht treur niet…
mobar17 september 2019Lees meer >

Tektonische dromen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
nog triomfeert je lach maar chaos diept allengs het graf waarin wij zonder overleg verdwijnen vaste grond is ons ontnomen door tektonische dromen over ongegeneerd misbruik van geld en macht waar sky the limit was verdween de shit in het grote blauwe gat dat ooit de hemel was rücksichtslos is er al eeuwenlang gedumpt voorraad…
wil melker3 december 2019Lees meer >

HERDENKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
ze droegen zwarte en bruine hemden stampten alles in en uit de grond schreeuwden met heel harde stemmen hoe lang hoe lang gaan we dit nog herdenken die onmenselijke volkerenmoord we zijn bijna ver genoeg om te vergeten hopelijk duurt dat nog heel lang heel lang velen leven opnieuw in angst zijn weer als toen voorzichtig bang…
Catrinus28 januari 2020Lees meer >

Kunst en vliegwerk

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
We vliegen niet we overstijgen beladen maar vastberaden met vleugels op de IC applaus bij het landen er volgt begrip en lege stranden we staan aan de grond dagenlang kunst en vliegwerk assisteren met schoolwerk grenzen overstijgen ze vliegend met bed en zuurstof met hart en ziel wat nooit opviel zij kennen de turbulentie de…

Luchten schouwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 504
ik zag de regen dralen op een windstil moment of hij de grond in grote of kleine druppels zou halen in uitslag onbekend choreografen van het tegenwoordige weer hebben grafieken waarin pieken uit vele eeuwen staan en niet de getrainde blik van generaties alle luchten schouwen vaak ontbreekt de subtiele info die de natuur…

Een plek waar ik tot rust kan komen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Daar waar de blaadjes dwarrelen op de grond. En een haasje springt in het rond. Al die dingen groot en klein. Ik vind het allemaal even fijn.…