5860 resultaten.
Hijg, kreun, puf, steun
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.686 Nee, “het” is er nog niet
niet gekomen, geboren
geen nieuwe geluidjes
spelen met mijn oren
hijg, kreun, puf, steun
hoelang nog? een week,
een dag of twee
vijf minuten?
o wee o wee
hijg, kreun, puf, steun
ondersteboven op de bank
massage, dansen, springen
liedjes zingen?…
liefde voor muziek: Norah Jones
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.492 schoorvoetende pasjes deinen
langs elke melodie gezongen
over voortkabbelend water
schemerlicht zwijgt aan de oevers
met ogen gesloten tot toe
wanen dromen over gekleurde wolken
waarachter de zon teder schijnt
het refrein trekt het vel samen
pure passie waarborgt hartkloppingen
glinsterende ogen schijnen mysterie
waaronder teksten met liefde spelen…
je handen opstandig
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.468 weet je hoe zacht
ik kan strelen
met woorden fluweel
tegendraads geef je veel
ik boei met mijn zinnen
je schouders iets terug
je handen opstandig
zacht vast op je rug
je schaamte voelt veilig
weet sluiers nabij
de spanning is heilig
nog maagdelijk voor mij
je daagt met je ogen
mijn vingers tot spel
het zachte toucheren
maakt je…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 als scholiere liefelijk springerig
een hinde nu een vrouw getroffen
door het mateloze licht
"ik wil de wind de golfslag samen
met het witte licht vanavond over zee
ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen"
zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer
mijn hand maakt los en ik karteer
verborgen samenhangen
haar zwijgen sla ik op
of is…
Ooit
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
1.764 Je haalt van alles in mij naar boven
Van ergernis tot liefde, écht niet te geloven
Ben ik nou gek op jou of niet
Mijn hart zegt van wel, mijn verstand vindt beter van niet
Ik heb moeite om wat ik voel los te laten
Als je toch eens wist, maar je hebt 't niet in de gaten
En toch weet ik dat je me heus wel mag
Anders maak je toch geen speelse…
Overvloed
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.451 De wind komt aan in speelse tuimeldraf
En schudt het bloemblad bij miljoenen af
En doet ze als scheepjes op de luchtzee varen.
Uit hauw en doos van orchidee en varen
Stuift wolk aan wolk van poeirig goudbruin kaf
Neer op de harde klinkerweg als graf...
Niets wordt er, niets, uit veel miljoenen paren.…
geef geest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
675 lach en nieuwe kracht
er lopen geesten op mijn pad
draaien aan mijn fantasie
gek zot tot de laatste dag
ze praten soms in mijn aanwezigheid
nooit afwezig tot de laatste stand
van water tot aan het beloofde land
er spoken geesten op de weg
nooit verloren in het slecht
altijd wijzen ze het aan
laat het nooit lopen
laat ze maar lekker spelen…
Gehuld in sluiers...
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
3.770 Je gezicht hult zich in een sluier
Alleen je ogen breken deze mist
In een totale abstractie van culturen
laat jij je ogen spreken in geheimen
Niemand heeft weet van je gedachten
Zwijgend speel je het verlangen
De liefde die je zó graag wilt omarmen
is aan een ketting vastgeklonken
Je levenspad is immers uitgestippeld
Alle eigen keuzes…
Spelbeheersing
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.243 -voorbeschouwing-
je was geweldig toen je zei
die zon schijnt morgen ook nog wel
vandaag blijven we binnen
gisteren heb ik je teveel gemist
om nu een buitenspel te spelen
-in de selectie-
een kick-off had ik niet nodig
om de voorhoede te bevrouwen
jij volgde me zonder reserves
naar –wat ik toen nog dacht-
het doelgebied van deze dag…
droge inkt
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.802 gaat over mij en jou
en maakt me beter dan ik ben
nog steeds zie je het niet
en staar ik door een beslagen raam
naar hoeveel ik van je hou
hoe blij ik ben dat ik je ken
de afstand die ik neem
en de ruimte die ik je laat
bewijzen allicht wel
wat echt is en oprecht
waar ga ik morgen heen
ik weet dat jij er staat
en lijkt dit soms een spel…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Maar mens-zijn is voor ieder taak gebleven
en enkel wie het spel echt speelt, die waagt.…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 De sarabande spelen op de vrieskoude
deel. De uilen hebben het klavier onder-
gescheten. Stom staan de dingen
van de zomer om je heen, strohoed,
trompet. Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen.…
Vrede in mineur
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.551 hij componeerde mooie walsen
en veel nocturnes
zo huid-dicht
schreef in een heimwee-stemming
dit largo met een triest gezicht
als ik het speel dan ga ik mee
in klaaglijk steeds herhalen
van ondertonen
die verhalen van liefde die verloren is
en door de melodie klinkt al maar meer
de roep van kom toch weer
o kom toch weer
van hoop naar…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven uit mijn diepste binnenkamer
soms een ongeschreven blad
soms alweer dit en dus en alweer dag
in deze realistische tijd geest
van wat is
en wat is geweest
een eeuwig durend spel…
decor van verschijnende dingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
571 Het moest nog eens gezegd worden
ik dacht dat borsten van chocola waren
je ademtocht puur uit je gouden hoofd
ik kwam van tussen mijn ideaal decor
gekropen waar ik rijpenderwijs zat te
spelen met abstracte woorden waar
het leven soms geen raad mee weet
ik moest nog leren over het vergaan
der dingen en het relativeren dat op
de achterkant…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 Lange laan omzoomd door berken
Zonlicht speelt spel met schaduwblad
Silhouetten achter stammen wijken
als ik kijk, omringen me, meer dan dat
Waarom doorgaan? Geen antwoord
Oneindig plein, schitterende straten,
paarse heuvels, witte wolkenluchten
maar de zon - heeft hij me verlaten?…
Vers gedolven lucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 Ontgonnen ontstaan er bronnen
waarmee men tijd en land wil
winnen en oude lagen afgraaft,
gestaag beklimt een kind de
helling waarboven speelse winden
geduldig zand te spinnen staan,
slaan vlinders vleugels uit om
in de zachte schaduw van een
kind een innig lied te zingen
over een gedroomde vlucht,
ongeduldig, ruisen diepe
verlangens…
overwerkt.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
902 Ik sta op en maak koffie, doe
de radio aan, de olympische spelen
is begonnen. Ja, alles is compe-
titie in dit leven. Juist wanneer
ik me rustig hou besef ik dat
goed. Het is niet anders, weet ik
en maak me klaar om naar het
werk te gaan. Kijken wie vandaag
de meeste klanten binnenhaalt,
ik of die andere gek!…
Elk Wat Wils (Crisis-Tweeluik)
snelsonnet
2.6 met 15 stemmen
1.603 Vervolgens waste Wouter Bos z'n handen
na afloop van dit politieke spel.
Hij zei: "Wat ik beloof, doe ik gestand",
maar wel ten koste van heel Nederland.
II. Déjà vu
Inmiddels is z'n vierde kabinet
voor ieders ogen uit elkaar gevallen.
Het werd heel laat, vandaar dus al die wallen.
De zaak was veel te veel op scherp gezet.…
Veni, vidi, Fuji
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 (Nederland – Japan 1-0)
het was geen wedstrijd om des keizers baard
verlies, daar zijn Japanners fel op tegen
een schande, men zou harakiri plegen
al is zo’n simpel spel dat weer niet waard
ze hadden hier liefst roem en eer vergaard
en dat Oranje dolgraag kleingekregen
dus kwam die keepersfout wat ongelegen
zo bleef de nederlaag ze niet…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 als de linker vingers
bij aanvang
in de houding komen
van als waren zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het…
Handkus
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.003 't Zijn lelies, waar de schaduwen om spelen,
Gekruifde golfjes, die de meeuwen scheren.
Ik druk ze, en zal hun wederdruk niet weren,
Ik wil, ik wil ze kus op kus ontstelen.
Een warme handendruk zal ze niet deren,
En deerde ze al, een handkus zou ze helen.…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 Viool en trompetnarcis spelen
tezamen met klokjes de hele
dag bloemenmuziek
in de tuin voor publiek
van gewassen, die zich niet vervelen.…
aswoensdag 2011
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
600 totaal onvoorzichtig,
haast roekeloos,
is een speels veldmuisje,
dat door de krolse kater
bij 't krieken
van deze veel belovende aswoensdag,
verrassend wordt gevat.
joz. le bruyn…
Ben ik resistent?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
595 Er kleeft smart van het geweten
aan ieders handen, geronnen in
de harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien van
het boetekleed, om het brood en
spelen aan mijn vrienden te uit
te delen, soms aan één, maar soms
aan velen, het frêle lichaam van de
berooide aarde door latere ideeën
te zijn getroost en nagestreefd, wordt…
Herfst in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 Als in de herfst het hoge beschermende bladerdak
dwarrelend, of door de storm wordt weggeblazen,
loop ik graag stil in mijn eentje op mijn gemak
door het bos tussen speelse konijnen en de hazen.…