6020 resultaten.
Voetbalvader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 het zal je toch als vader maar gebeuren
je kijkt TV en ziet het carnaval
van dronken dwazen –hoor eens dat gebral-
gehuld in feloranje oorlogskleuren
het zoete leven wordt het zwarte treuren
de hoop verandert in paniekvoetbal
je glijdt verloren in het diepste dal
er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren
want tussen de ontspoorden staat…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Ik verloor je.
Ik verliet jou.
Ik nam je.
Ik miste. Ik zag en herzag
en verlangde, slechts koesterde.
Ik liet één wens achter:
eenmaal te herzien, te treffen
oog in oog.
Ik herwon jou. En weer zal
ik je verliezen.
Ik zal rouwen: 99 dagen lang.
Ik zal zijn, hier op aarde,
met jouw nagedachtenis, liefde en
eenvoud.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Het leven had zijn loop
soms als een woeste stroom
Toen het donker werd
bood jij verlichting
in mijn verloren droom.
Een plek waar ik zwijgen mag
omringd door het vertrouwde
Waar handen troosten
en stilte voelt als
warmte tegen koude.
Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
De koning die treurde in duisternis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Hij verloor zijn lach, zijn muziek, zijn glorie.
Er was geen magie meer in zijn levenskrachten;
de gedachten waren innerlijk dor.
Hij verkoos ten onder te gaan, welteverstaan,
zonder enige menselijke liefde; treurnis
was zijn eigen heilige mis.
En ik hield van hem. Ik zal altijd
van hem houden. Hij leeft voort in mijn hart.…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Haïti, verloren land, land van het weeskind.
Haïti, land van rampen en geweld.
Haïti, land van staatsgrepen, mislukte staat.
Dat er eindelijk komen mag, jullie geld.
Ook al is het meer, dan twee eeuwen te laat.…
Het gaat sluipend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
825 iedere dag
-Goedemorgen schat
Hoe gaat het met de kinderen
Mijn achterkleinkind
Ook vraagt ze naar de honden
Vertelt over haar kat
Mijn zus, zwager en nicht
Gewoon het dagelijks oppervlakkige
Maar voor haar
Het belangrijkste weten
Iedere dag
Soms reageer ik bijna onverschillig
Maar
De vragen worden korter
En
Ons kleinkind raakt verloren…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Slechts zoeken blijft mij beschoren
vanuit onbestemd doelloos heil
in godverlatenheid verloren
stort ik in afgrond zonder peil.
Boven mij een brandende zon
waar ik geen schaduw vind
geen put waaruit ik drenken kon
verstoken van verkoelende wind.
Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 De kleuren veranderen door de richting van het gevoel,
elke tak afzonderlijk, benadrukt het doel naar lucht, zodat er
niets verloren gaat in fragmenten van het licht en geen verschil
ontstaat tussen de hemel en een open plek in een gedicht.…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 in onze vergaarde stilte
stroomt de loop
der dingen voorbij
teruggebracht tot
wat we verloren
toen we zonder het
te weten afdwaalden
zitten we
onder de bloeiende kersenboom
tijd en licht verschuiven
gewichtloos met ons mee
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
verdwenen werelden
breekbare bloesemblaadjes
versmelten…
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Een zomer die verloren gaat,
de zon gaat onder, het wordt al laat……
Geloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Nooit zal de band tussen twee mensen
verloren gaan, geloof ik
als ze bestond, en mag bestaan
in oprecht geloof.
Door jou te leren kennen
leerde ik mezelf herkennen,
maar vooral een ander diep levend
ademend en liefdevol wezen te lezen
in jou, waarlijk mens!
Mijn ene, diep gekoesterde wens.…
Vergelding.
poëzie
2.0 met 2 stemmen
921 Zéker, zij had diep getreurd,
Had zij u jong verloren;
Maar leed, dat zó de ziel verscheurt,
Dat waar' haar niet beschoren!
Nog zijt gij kind!...…
De herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
732 herinnering aan je kleven
niet in staat zijnde om het te vermijden
een herinnering van spijt misschien
één die je heeft gemaakt tot wat je bent
de uitkomst was niet te overzien
en je hebt het al die jaren ontkend
niet in staat om de tijd terug te draaien
zit je daar in je luie stoel
je wilt het wel van de daken kraaien
maar je stem gaat verloren…
De kleuren geef je zelf
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.146 Het gevolg was dat ik de uniekheid in mijn eigen stem verloor,
maar door weer op zoek te gaan naar mijn eigen stem,
heb ik leren doorzetten.
De stemmen overtuigden mij niet meer,
maar vormden de basis in mijn drijfveer.
Met veel vallen en opstaan
leerde ik zelf kleur te geven aan de puzzel die ‘het leven’ heet.…
Wie zal ik morgen zijn?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 en wie ben je, nog altijd, voor mij
niet verloren!
Zeg het me dan, geliefde van de bron
vertel welke zin in jouw hart klopt...
vertel mij en zeg me
wie ik morgen zijn zal, wat ík beteken
in de zorgen van de mensen.
Mijn zorgen is hun zorg en mijn erbarmen.…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 De zon leegt de lucht van haar licht
Het sterrenleger neemt zijn stellingen in
Het wordt een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 welkom heten
namen vergeten, bakenen van muren
volgt het ontgronden van bodem
ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden
we tijd in verlenging of verloren…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 zij sprak
met de trap
de treden kraakten
het geluid van lang geleden
ieder een eigen verhaal
in het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Het is mij, lief, als had ik u verloren
En of ik u nu eindlijk wedervond:
Uw wezen draagt weer 't eigen stil bekoren
Dat eens mijn zachte deernis heeft gewond.
Ween nu niet meer. Ik zal u toebehoren:
Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond,
Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren,
Mijn sterke trots die gij toch overwont.…
Onze hemel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 Jouw hart klopt in mijn ogen
en de ziel vloeit uit de jouwe
recht onze dromen in
ik zal niet loslaten
Mag ik me dan voor even
aan je vasthouden
zodat ik ook kan leren te vliegen
op mijn woorden
Dat ik kan leren zien
door de ogen van schoonheid
waarin alles verloren is
maar in onszelf teruggevonden wordt
Vliegend over deze weidse styx…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief
ging blind met je mee tot
ik je verloor…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 op een dag zo licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren…
Uit de anonimiteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 scherpte
en contrast
in stralend licht
weer trots zijn op dat
wat mijn schaduw is
ben ooit
in vroeger tijden
uit de anonimiteit gekropen
begon mezelf voorbij te lopen
om een ander leven te leiden
maar de perspectieven
vervaagden tot grijze dagen
zo dat ik zonder zon
mijn evenbeeld niet
altijd mee hoefde te dragen
het leven verloor…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem
de eerste woorden naar je tong, je
liet ze helen in je mond
toen ik ze
in een zee van ingehouden leed
verloren…
Adieu
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
987 Lieve viervoeter, onze Babs, lieve hond
Een jaar geleden werd je ziek en zwak
We hebben alles geprobeerd, maar je was nier meer op je gemak
Een vreselijke beslissing, die voor de deur stond
Je laatste maanden waren zwaar
We veegden en poetsten heel wat bij mekaar
Helaas hebben we de strijd verloren
En ben jij in de hondenhemel opnieuw geboren…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 Ik zie het leven door heel andere ogen
Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven…