Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Voetbalvader

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
het zal je toch als vader maar gebeuren je kijkt TV en ziet het carnaval van dronken dwazen –hoor eens dat gebral- gehuld in feloranje oorlogskleuren het zoete leven wordt het zwarte treuren de hoop verandert in paniekvoetbal je glijdt verloren in het diepste dal er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren want tussen de ontspoorden staat…

Wij zullen zijn!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Ik verloor je. Ik verliet jou. Ik nam je. Ik miste. Ik zag en herzag en verlangde, slechts koesterde. Ik liet één wens achter: eenmaal te herzien, te treffen oog in oog. Ik herwon jou. En weer zal ik je verliezen. Ik zal rouwen: 99 dagen lang. Ik zal zijn, hier op aarde, met jouw nagedachtenis, liefde en eenvoud.…

Vertrouwen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Het leven had zijn loop soms als een woeste stroom Toen het donker werd bood jij verlichting in mijn verloren droom. Een plek waar ik zwijgen mag omringd door het vertrouwde Waar handen troosten en stilte voelt als warmte tegen koude. Generfd blad je handen nu en bij het late avondlicht zie ik de overpeinzing op je zacht gezicht.…

De koning die treurde in duisternis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Hij verloor zijn lach, zijn muziek, zijn glorie. Er was geen magie meer in zijn levenskrachten; de gedachten waren innerlijk dor. Hij verkoos ten onder te gaan, welteverstaan, zonder enige menselijke liefde; treurnis was zijn eigen heilige mis. En ik hield van hem. Ik zal altijd van hem houden. Hij leeft voort in mijn hart.…
Petra Hermans18 december 2012Lees meer >

here we live and now

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
oprukkende betonjungels waar deuren verdwijnen wind transparante naaktheid slaat in hoeken van digitaal leven vanachter lichtende schermen stroomt chemo door aderen van geleende tijd gif licht op in elke cel modderpoelen en draaikolken van leugens leugens om bestwil en eigenbelang om landsbelang en geld wij zijn verloren gelovigen…

Haiti

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Haïti, verloren land, land van het weeskind. Haïti, land van rampen en geweld. Haïti, land van staatsgrepen, mislukte staat. Dat er eindelijk komen mag, jullie geld. Ook al is het meer, dan twee eeuwen te laat.…

Het gaat sluipend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
iedere dag -Goedemorgen schat Hoe gaat het met de kinderen Mijn achterkleinkind Ook vraagt ze naar de honden Vertelt over haar kat Mijn zus, zwager en nicht Gewoon het dagelijks oppervlakkige Maar voor haar Het belangrijkste weten Iedere dag Soms reageer ik bijna onverschillig Maar De vragen worden korter En Ons kleinkind raakt verloren…

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
huilen er nog wolven doorheen gewoelde kindertijd te vroeg onder slaap bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Heil licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Slechts zoeken blijft mij beschoren vanuit onbestemd doelloos heil in godverlatenheid verloren stort ik in afgrond zonder peil. Boven mij een brandende zon waar ik geen schaduw vind geen put waaruit ik drenken kon verstoken van verkoelende wind. Zie toch belofte vanuit groene aarde een steen wijkend van de duisternis.…

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Open plek ?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
De kleuren veranderen door de richting van het gevoel, elke tak afzonderlijk, benadrukt het doel naar lucht, zodat er niets verloren gaat in fragmenten van het licht en geen verschil ontstaat tussen de hemel en een open plek in een gedicht.…
Pama6 april 2013Lees meer >

stromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
in onze vergaarde stilte stroomt de loop der dingen voorbij teruggebracht tot wat we verloren toen we zonder het te weten afdwaalden zitten we onder de bloeiende kersenboom tijd en licht verschuiven gewichtloos met ons mee de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit verdwenen werelden breekbare bloesemblaadjes versmelten…
J.Bakx10 april 2013Lees meer >

Avond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Een zomer die verloren gaat, de zon gaat onder, het wordt al laat……

Geloof

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Nooit zal de band tussen twee mensen verloren gaan, geloof ik als ze bestond, en mag bestaan in oprecht geloof. Door jou te leren kennen leerde ik mezelf herkennen, maar vooral een ander diep levend ademend en liefdevol wezen te lezen in jou, waarlijk mens! Mijn ene, diep gekoesterde wens.…

Vergelding.

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 921
Zéker, zij had diep getreurd, Had zij u jong verloren; Maar leed, dat zó de ziel verscheurt, Dat waar' haar niet beschoren! Nog zijt gij kind!...…
J.P. Heije7 december 2013Lees meer >

De herinnering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
herinnering aan je kleven niet in staat zijnde om het te vermijden een herinnering van spijt misschien één die je heeft gemaakt tot wat je bent de uitkomst was niet te overzien en je hebt het al die jaren ontkend niet in staat om de tijd terug te draaien zit je daar in je luie stoel je wilt het wel van de daken kraaien maar je stem gaat verloren…
Ron Blok13 januari 2014Lees meer >

De kleuren geef je zelf

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Het gevolg was dat ik de uniekheid in mijn eigen stem verloor, maar door weer op zoek te gaan naar mijn eigen stem, heb ik leren doorzetten. De stemmen overtuigden mij niet meer, maar vormden de basis in mijn drijfveer. Met veel vallen en opstaan leerde ik zelf kleur te geven aan de puzzel die ‘het leven’ heet.…
marf24 januari 2014Lees meer >

Wie zal ik morgen zijn?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
en wie ben je, nog altijd, voor mij niet verloren! Zeg het me dan, geliefde van de bron vertel welke zin in jouw hart klopt... vertel mij en zeg me wie ik morgen zijn zal, wat ík beteken in de zorgen van de mensen. Mijn zorgen is hun zorg en mijn erbarmen.…

Heel mijn ik zoekt haar

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 930
De zon leegt de lucht van haar licht Het sterrenleger neemt zijn stellingen in Het wordt een zware nacht De wind rafelt mijn vel De kou vriest aan mijn oren De herinneringen grijpen me bij de keel Alleen, verwachtend, verloren Mijn ogen zoeken mijn godin Heel mijn ik zoekt haar Maar ik vind alleen maar Mars Hem zien is - onverteerbaar…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Daarom luister ik, naar de roep van het vragend leven, terwijl de hemel nog glinstert van de dag en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht, waarbij elke schaduw als een doffe hartbons strompelt door mijn lijf, woorden nog nagalmen, mat, doof, leeg, zwervend verloren, sleuren en trekkend, uiteindelijk geknakt en totaal gebogen, tot…
katty18 oktober 2014Lees meer >

Koud onthaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
welkom heten namen vergeten, bakenen van muren volgt het ontgronden van bodem ontjeuken van huid, ontleven van heden op het achtererf ontmoeten wij onszelf de man met de hamer, blessureleed de tuin ruikt naar naaldhout met peren naar reeds beklonken aarde, houtskool in de keuken rijst het bakmeel, ontleden we tijd in verlenging of verloren…
Iniduo10 december 2014Lees meer >

Van een lang vergeten snit

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
zij sprak met de trap de treden kraakten het geluid van lang geleden ieder een eigen verhaal in het naar boven gaan ze vond in het donker het touwtje en licht schrok van het plaatje de poppen met ogen het haar omkranste gezicht nog altijd in hetzelfde gelid de tijd was ze kwijt knuffelde met woorden over jaren die waren verloren…
wil melker4 februari 2015Lees meer >

HERGEBOORTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Het is mij, lief, als had ik u verloren En of ik u nu eindlijk wedervond: Uw wezen draagt weer 't eigen stil bekoren Dat eens mijn zachte deernis heeft gewond. Ween nu niet meer. Ik zal u toebehoren: Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond, Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren, Mijn sterke trots die gij toch overwont.…
Johan Danser14 februari 2015Lees meer >

Onze hemel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Jouw hart klopt in mijn ogen en de ziel vloeit uit de jouwe recht onze dromen in ik zal niet loslaten Mag ik me dan voor even aan je vasthouden zodat ik ook kan leren te vliegen op mijn woorden Dat ik kan leren zien door de ogen van schoonheid waarin alles verloren is maar in onszelf teruggevonden wordt Vliegend over deze weidse styx…
Robance28 februari 2015Lees meer >

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief ging blind met je mee tot ik je verloor…

Merel

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.003
op een dag zo licht en zo hoog aan de hemel dat je denkt, er is geen reden om binnen te blijven en te gaan twijfelen, tekent met een droge tik van de tijd een ster in het venster de helderst denkbare nacht en een merel in het gras een vogel voor de kat plots zit er een barst in ons geheugenverlies, het huis waarin wij verloren gewoond waren…

Uit de anonimiteit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
scherpte en contrast in stralend licht weer trots zijn op dat wat mijn schaduw is ben ooit in vroeger tijden uit de anonimiteit gekropen begon mezelf voorbij te lopen om een ander leven te leiden maar de perspectieven vervaagden tot grijze dagen zo dat ik zonder zon mijn evenbeeld niet altijd mee hoefde te dragen het leven verloor…

(kanker 5) steeds dichterbij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
handen en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen ) stond ik naast jouw bed je huilde en de stoel die naast me neergezet werd, schoof vanzelf weer achteruit ik sta wel want ik wil jouw tranen strelen zacht verschoof jouw stem de eerste woorden naar je tong, je liet ze helen in je mond toen ik ze in een zee van ingehouden leed verloren…

Adieu

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 987
Lieve viervoeter, onze Babs, lieve hond Een jaar geleden werd je ziek en zwak We hebben alles geprobeerd, maar je was nier meer op je gemak Een vreselijke beslissing, die voor de deur stond Je laatste maanden waren zwaar We veegden en poetsten heel wat bij mekaar Helaas hebben we de strijd verloren En ben jij in de hondenhemel opnieuw geboren…

Pointing to the skies

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik zie het leven door heel andere ogen Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor Het ne me quitte pas, het jongenskoor Abide with me, het was heel ingetogen Ik zou mijn lief je tranen willen drogen Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor Nu ik het voertuig van mijn geest verloor Kom ik in vlinders op je toegevlogen Dans ik in goudvonk boven…