Alle inzendingen

De wolken brengen kilte in de avond, moeder worden is niet vanzelfsprekend, zijn vrouwen transportwagens geworden. Wat werd bewaard ook vandaag als herinnering opgespeld tellen alle dagen als medailles. Al is het een comfortabele dag ik treed niet binnen, laat deze voorbijgaan. Mijn d...

De storm in mijn hoofd slaat gaten in mijn dag. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik eerlijk ben als ik lach.

de wilgen houden hun gezichten naar de zon gekeerd ze kijken over water, rietveld en moeras, als was de tijd van eeuwen terug verstild in ogen blijven staan zo tussen woeste takken schuilend, al een simpel nest als oorsprong voor wat klein geluk in stukken eierschaal en veren blauw gek...

Nog groene veldslak wilde dichter zijn Bevlogen broedde hij op vloeiend rijm Met schrijfgerei bestaand uit louter slijm Besloeg zijn levenswerk slechts één kwatrijn

Hij prevelde van een godin en ook iets van een uil Omfloerste woorden, want hij maakte echt geen handen vuil Gepeupel sprak hij toe met entartet en boreaal Dat was het Noorderlicht: volkomen onschuldig verhaal Hoe alles ooit begon, waar de was tijd nou toch gebleven Toen mannen nog met s...

Met momenten is het soms zo duister, In mijn hart, in mijn leven. Gedachtes die aan me kleven, Stilte, mijn ademhaling waarnaar ik luister. Soms komt dan alles op je af, Voelt het als een strenge straf. Komt er angst, een beknellend gevoel, Val ik weg, mis ik mijn doel. Een donkere...

Ik ben een boer op zee 60 schapen, 100 varkens ganzen en eenden bij vertrek Dat zijn karige rantsoenen bij de rats, kuch en bonen Slachten hoef ik niet de beesten gaan zo wel dood zodat er altijd vlees is voor de kok en de officieren hoog boven mijn stinkende stal waar ik emmers uit ...

Ze zat met haar staartjes te spelen in het erkertje van de goeikamer van oma en opa oma was de hele dag gedurig bezig en was een werkertje zins ze bevrijd waren woonde ze bij haar grootouders die namen haar opvoeding op hun schouders vader en moeder waren allebei omgekomen in 1942 wanneer ze e...

het is lente, lente toch ! en de zon op zijn keerpunt. de gordijnen sluit ik nog neem het prille niet aan als goede munt in mij voel ik zeker wel een koud bestaan het winterkleed afleggen is mij nog niet gegund het getij neemt zijn tijd in mij, het is in mijn bezit zie dat niet als ver...

ik zie de dingen niet hetzelfde als jij wat ik een bos zie zie jij een boom als ik de wind hoor lucht krachtig waaiend hoor jij een briesje dat zacht voorbij trekt anders dan de jouwe is mijn geur en smaak zoals ook het licht mij donker kan zijn

ik heb het leven gezien in komen zijn en weer gaan het heeft altijd bestaan alleen we hadden er geen ogen voor wij wilden groter zijn dan we ooit zouden denken onderzochten alles om het een etiket en plaats te kunnen schenken benoemden sterren om het oneindig universum ...

Reeds tien jaar leggen dichters er hun ei Da’s reden voor een feestelijk van harte Bedankt, Quirien, dat jij die website startte! De vaste versvorm spint er garen bij Stek voor light verse, mét forum, klare taal Dus geen ‘Minerva’s uil’ noch ‘boreaal’

De dag laten voorbijgaan tot het avond werd en in de fruitschaal de vergeten mandarijn ontaardde in de verte gloeide de stad, zich ontstekend aan zichzelf wat leefde in de beijsde weiden kroop in cocons, zette stekels tegen de sterren op Alleen de hemeljagers van diamant geluidloos sn...

De koelies kermen op de zwarte kaden Onder de Zuid-Chinese zomerzon, Met plompe zak of zware ton beladen, Eenzelfde zang van Sjanghai tot Kanton. Zij zijn maatvast en doen de laadstok deinen Het ritme van hun draftred doet 't gewicht Half zweven door de lucht, de schouderpijnen Zij...

Oh, die verliefdheid, tot de heetste lava is gestold op de flanken van de zon drijft als grijze wolk in het ochtendgloren weggerold door de blindheid van het wikken en het wegen, uit de illusies van dromen, moest bijna alles worden heroverwogen, gedachten leken voorbeeld van geluk ...

Het is wellicht toch het proberen waard Een keer iets anders, net geen snelsonnet Geef het een naam, noem het dubiolet Bij voorkeur schrijf je het met slakkenvaart Een keer iets anders, het proberen waard? Het is wellicht toch net geen snelsonnet

Waren er geen oleanders, bossen ondoordringbaar wilde bramen met die violette donkere en lichte vuren Waren er geen assembomen, bamboestruiken en waringins, breed hun loverarmen spreidend, dichte ambergroene muren Zou de gloed van een verlangen, in rhododendrons groene grot niet zin...

het is moeilijk ja als ik wil spelen om stil te zitten zonder te bewegen als ik opgewonden raak houd ik mijzelf bezig met springen en draaien ook al word ik duizelig overal spelen zij mijn handen en vingers het is wat ik nodig heb om schuil te vinden aan het einde van de dag al...

O, wat ben je mooi. Stralend van binnen, raak ik buiten zinnen. Jij bent van hemels allooi! Bij elk weerzien, wil ik het bezingen. Tot je doordringen. Zodat je zelf kan zien, welke schoonheid jij bezit Hoop je spiegel te vinden, die de kooi van je hart licht Ik zie... wat jij niet ziet....

op jouw contrabas heb ik gespeeld mijn lief - het waren valse tonen die klonken ik hoop dat je niet luisterde valse tranen waren het niet die als hoosbui vanuit mijn tenen uit de diepte van mijn ziel gutsten ik hoop dat je niet keek word niet kwaad lief ik ben niet goed in harde ...

Ìn 'Sauvage', film met glansrol van Felix Maritaud, onder regie van Camille Vital-Naquet gezien op de slotavond van de week van de roze filmdagen in Amsterdam wordt wild, ruw, ongetemd, woest, ruig, ziedend, kokend, gewelddadig, agressief, ruig en rauw de wereld van de mannenprostitutie get...

Ik zie de zon staan op het strand de horizon bloedt waar de zilte zee rollend het hete zand bespoelt en bekoelt wiegend in de gloed hoop ik en weet het verschil tussen hopen en weten is het grote verdriet waarom weet jij nog niet ik laat me omarmen in zonnestralen en laat na het war...

ze waren aanwezig, meer in aantal dan het gezwam van onderling bakkeleien wie nu de mooiste kleuren droeg of het groenste blad ja, de viooltjes spraken vannacht de huiskamer vol met eennachts spreuken en onderlinge verwensingen anderzijds werden ze aan schouder gedragen en van snaar tot...

gisteren liepen ze me vanuit de verte tegemoet een man een vrouw wandelend in het bos hij stil verscholen onder z’n hoed zij druk met armen gebarend kwebbelde er lustig op los vandaag liep ik in ons Blauwe Bos een groep vrouwen liep al giebelend en kwekkend achter me aan ze ervoeren ni...

Het is mijn lot een riddervrouw te zijn ontwaakt in een duistere tombe trekt mijn ziel druppels diepzee omhoog uit de aarde tot een fontein van liefde die mij optilt en laat zweven naar het licht Het is mijn lot een riddervrouw te zijn, jong zonder smetten op mijn ziel die in mij hang...

Wat vocht hij fel en snedig met zijn demonenschaar, vannacht, want deze ochtend sprak er onrust uit zijn haar. zijn beddengoed, een bende lag uit zijn ledikant, door wanhoop en ellende voelde hij zich overmand Ze weten hem wel wonen maar zijn verzet is schriel. Zijn nachtelijke de...

Slaapverwekkend Mexicaans gedruis zij lachte en hij gniffelde zalig gevrij in Yucatan met háár lekker alleen thuis hij voelde geen spijt of verwijt dit zalig slippertje met menig wippertje liet hij zich niet door zijn vingers glippen nee hoor, direct weer op stok met de kippen hij be...

op een grijze maandagmorgen in september zag je zonder het te weten voor het laatst de Drentse hei een seinwachter zag alle 93 treinen voorbij komen niemand vroeg naar de kleine gevleugelde opgeborgen nu in een vergeelde map een nagenoeg leeg dossier achtergelaten i...

ik wiegde mee met de vlammen van het vuurtje hoop zag het manifest gestalte krijgen in oplaaiende hitte golvend nam geestdrift bezit van alle mensen hoger dan ooit wakkerden emoties als liefde en vertrouwen aan om toch de aarde nog klaar te maken voor zijn nieuwe ijstijde...

1. Er zijn gedichten die niet mogen omdat ze te naakt zeggen waar het op staat zo zou ik je willen schrijven maar ik durf niet, lieve N., zou ik willen schrijven, ik denk soms aan je hoe je daar woont in dat kleine vervallen huis met je kind dat je kind niet is maar dat moeke zegt en aand...