6335 resultaten.
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende sterretjes
in een donk're groene nacht
de maan schijnt
en geeft alles
een onwerkelijke glans
en in dat zilveren bos
dans ik als nooit tevoren
en ik wilde
dat ik daar blijven kon
voor eeuwig…
Liefde.
hartenkreet
2.9 met 76 stemmen
6.441 liefde is beslist geen gewoonte
liefde is zuiver blijdschap
liefde is wandelen in de eeuwig zingende bossen
liefde is creatief zijn in alles wat je bent
liefde is nieuw zijn tussen gisteren en morgen
liefde is mededogen, luisteren en geven
liefde is loslaten van al het materiële
liefde is de geborgenheid ontvluchten
liefde is leven in…
Vadertje Tijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.480 Vadertje Tijd,
één vraag:
Is er misschien toch ook
behalve tijd
een eeuwigheid?…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Soms sta ik stil
tussen de bomen
uit mijn hoofd groeien takken
op mijn huid zie ik schors komen
uit mijn voetzolen groeien
wortels
die zich in de aarde verspreiden
in de lente verschijnen er bladeren
ik voel me goed tussen de bomen
en kan er rustig eeuwig staan dromen.…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je nu wel moe
Van al dat geven
Je deed je oogjes toe
Zo lang, zo stil, zo voor altijd
Maar in alle vlinders in mei
En in alle warme zonnebloemen
En in alle fonkelende sterren
Blijf je bij mij
Tot dan, tot voor altijd, tot verder dan de eeuwigheid…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 met een foto in de hand
zit hij in zijn versleten zetel
waar zijn zitvlak de tijd heeft
uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
De Waarheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
993 De waarheid,
Een eeuwige steek in het mensenhart,
Die altijd terugkeert in het leven,
En al kloppende het leven leidt.
Met leugens het leven vergeten,
Ontkenning leidt tot zekerheid.
Het leven zal de waarheid behouden,
Terwijl leugens de mens doen bestaan,
De wereld zal leugens ontnemen,
Door de waarheid te laten vergaan.…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst
de heldere ster die mijn universum verlicht
die me gidst over het uitgetekende pad
waar man en vrouw elkaar
voor eeuwig…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 Vanuit de coulissen van de hemel
strooit zij haar stralen over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads…
Aan mijn kleine meisje
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
2.871 Beloof ik dat mijn moederhart
er eeuwig voor jou zal zijn.…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je naam op wanden o zo hoog
en letterde je liefde op je mond
jouw handen boetseerden mij als klei
en eer de morgenstond haar vleugels
spreidde waren onze zinnen voor
eeuwig…
Regenjas bij volle maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
620 Onder
Een kort rokje
Klikklakkende hakken
Eeuwig melodieuze tred
Met gestifte lippen,
Kleur rood
Terecht hoog aangeschreven en
Erg gewaardeerd
Zeer architectonisch en
Majestueus
Kerk van de Verlosser
Op het bloed in Sint-Petersburg
Hemelse Tempel: Beijing
Geëerd
Hij voelt haar warmte klop-
pen op zijn dijen
Zij voelt zijn liefde…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde
toen vermoeidheid mijn levenslust had overwonnen
en met haar eeuwig…
toen en nu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 toen,
op de grens
van eeuwige jeugd
en dreigende
ontmaagding
leunde ik,
de jongeling zelve,
tegen de ijzeren paal
van verlichting
zocht steun tegen de
eenzaamheid
onder puberale gewelven
nu,
ingewijd,
op het laatste sterven na,
in nagenoeg al het aardse,
moet ik erkennen
nimmer van de pijn
der hemelse scheiding
te zijn bevrijd…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken weer het hoofd
op hol tot een orkaan ontstaat
en hij zich in de stilte van
het oog omgeven door een
regenboog hervindt als wind
hij heerst en onderwerpt
de natuur met vlagen die in
zijn druppels eeuwig…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?
Reken op skeletdwaalsterrennevellegerscharen,
verhul in bombazijn het naaldhuis afgestemd op
't cryptapocalyptisch egelengelenzangstation.
-------------------------------------------
uit: 'Huisraad', 1998.…
nog niet
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 wens
mijn reis gaat door
nooit opgegeven
voor ons
de mens
wie weet er nog meer
draai om ons heen
door merg en been
wind van kou
slap
maar
ik hou van jou
de letters zeggen wat ik denk
wat ik voel
je weet best
wie ik bedoel
het doel
mijn smoel
met de grijns
van leven
bewijs
dat glans
blijft
jij
mijn meid
in mij
tot in de eeuwigheid…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 In eeuwigheid, dat gesloten systeem, drijf je
voorbij. Maar zoek je 's avonds het lek, is er
niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen
waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm
bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het - maar de zee is weggezonken,
in dichtgeslibte haven liggen boten
rottend te wachten op de eeuwigheid.
De nacht gaat over en ik, saamgeklonken
(met vee, gevangenen of idioten?)
Loop mee in de tredmolen van de tijd.
------------------------------
uit: 'Droomcensuur', 1980.…
Ze laat me vergeten.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.086 Houdt me vast, in
haar ogen schuilt
de eeuwigheid.
Ze dooft het vuur dat
al zolang in mij woedt.
Ze neemt een brandend
stuk van mij
en houdt me stil.
Ze neemt een brandend
stuk van mij en maakt
dat ik vergeet,
ze telt de dagen voor
de laatste keer.…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 nu is er rust en een wijdheid vol nieuwe kracht;
voor mijn vertwijfeling en mijn stoutmoedigste droom
een onpeilbaar heelal:
water, zonlicht en gletschers
en ook bij nacht de kristallen
der glinsterende eeuwige sneeuw.…
Onderstroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.288 Als je vasthoudt aan
mijn liefde laat je dan
vallen in de diepte naar
de golven van de
eeuwigheid
Als je in mij gelooft
vaar dan met me
op een stuurloze manier
vastberaden op een
schip die in elke zwarte
nacht ons naar
het licht toe leidt
Laat je niet verleiden
door wat het geluid
van de onderstroom
je zegt
want de liefde hemelt…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 De eeuwigheid maakt bang. Die
is normaal voor na het leven,
en ik leef nu.
Mijn rijk is niet mijn doel.
Wanneer dat is bereikt, is er niets meer
te winnen, alleen nog te vergeten.
Hoe het vroeger was. Hoe het
groeien naar de langste dag
de dagen langer maakte.
Het gedacht alleen al.…
Zwijgende liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.497 door Hem
de stilte, die ik omarm
om naar Hem te luisteren
zwijgend in Zijn aanwezigheid
te komen om Hem te eren
dit moment, zo'n bijzonderheid
God, leer mij zwijgen
als U wilt spreken
dan zal de Geest ruimte krijgen
om te komen als een warme deken
zegen zal neerdalen
wanneer ik voor U kniel
de grootste prijs, die je kunt behalen
is eeuwig…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 zie takken vallen
de maan verweesd
van ramadans bevallen
ja het was feest
een week geleden
ik hoor de imams
in gebed steeds van
de minaretten klagen
maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant…
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
686 van de rit
een leven vol van nemen
graaien en begaaien van
slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de rechters kwijlden bij zijn verhaal
en deelden kwistig straffen uit
de nieuw gebolde rinkelbanden
schaven door tot op het bot
en beloven hem de hel
later en voor eeuwig…
Geloof en rede
poëzie
3.1 met 20 stemmen
4.514 Dit hemelse criterium
Staat vast in eeuwigheid!
Dat leert ons 't megatherium
Uit zwarte steenkooltijd.
----------------------------------------------------
megatherium - (tijdperk van) de grondluipaard,
een groep van uitgestorven zoogdieren…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…