7914 resultaten.
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 Je bent een vlinder,
je liet je niet vangen
in een web van woorden
die ik hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 zwijgzaam
-er zijn er zoveel voorgegaan-
sta ik in de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom…
Stof van duizend jaren vroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
568 donker klinken
bassen in gewelven
een bariton licht op
raakt namen van
de graven in muren
van spelonken verderop
alten mengen
zonlicht met gebeden
kleuren glas in lood
een enkele sopraan
klimt toon voor toon
langs bogen en pilaren
veegt stof van
duizend jaren vroom
in een ijle solo schoon
ik ben een bas
er is gereserveerd…
Oud stof, nieuwe vergezichten.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
738 Als oud stof
heeft plaatsgemaakt
voor nieuwe vergezichten
Als storende ruis
is verdwenen uit mijn hoofd,
en vervangen door jouw lied
Als samengeknepen ogen
weer opnieuw
kleuren proeven,
jouw geuren voorgoed
bij mij vertoeven
Als de hand die jij me toesteekt
deze keer de echte zal blijken te zijn,
en dat weet ik zeker
Dan gaan wij…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
BOUWPAKKET
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
541 Zelf kan je de kleur, het type handvat en de binnenbekleding kiezen……
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 De rijzende zon heeft zich vrolijk
aangekondigd aan de hemel
met zijn vele kleuren van de regenboog.
Het licht heeft de vele bloemen
in de tuin met overgave gekust.
Mijn hart verlangt ernaar
om op deze mooie ochtend
de vele bloemen in de tuin
te gaan strelen met mijn ogen.…
De stilte in je ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 zwart wit
maar bruinig in de lijst
jij en hij in de verleden tijd
de fotografenlach
je hand die je
een ander gaf
de pose van geluk
vereeuwigd in dit plaatje
je liefde was al stuk
over de stilte in je ogen
is verder nooit gesproken
je bleef een levenlang gesloten
hij heeft geleden
onder het gebrek aan kleur
zwart wit wees hem al…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 bloementuin
vol lentegroei
en zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand is opgemaakt
in kleuren…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
l'amour
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
802 l'amour van gisteren
zorgt vandaag voor kleur
Warm en zo passioneel
onvergetelijke zoete geur
De explosie van gisteren
is de energie voor vandaag
Het een zijn met jouw lichaam
is het antwoord niet de vraag
Alle strelingen van gisteren
tintelen nog na door mijn lijf
Gevoelens zo lekker warm
en ik in pure extase blijf
l'amour voor jou…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.371 snel omhoog- omlaag
en soms vertrokken traag wat waterdragers uit de lucht)
er werd een glimlach om me heen gelegd
heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde
het mijn haar
ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou
je droeg me door het bos
in zusterhanden, broederhart, zo zeker
als de bomen
levend over bladgroen spraken
uit het kleuren…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Onderhevig aan talrijke kleuren,
permanent of 'n enkele keer.
Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…
Het tweede leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het landschap
dat je zelf geschapen hebt
tot hoog geschoond
van alle wilde takken
die het leven gaf
een volle bladerkroon
nog stevig in de wind
die lachend langs je zingt
maar aan de stam
ontspruit nog ongewild
een nieuwe loot
draagt bladeren
van verliefde jeugd
voorbij de harten op de bast
in afscheid zullen
oude kleuren…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Engelen in het oosterhout
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
654 oosterhout
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
Verwarmen met open ogen
In licht waarvan de dichter
Woorden wil maken
Zij spreekt
Oorspronkelijk
In galmen van gewelven
Ik luister en droom
Overbrug haar adem
Naar mijn hart
Om kleuren…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
BOOTVLUCHTELING (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 zwaargewond
Zijn ziel heeft alles ingelijst
Hij voelt zich moe, vies en verreisd
In zijn valies een zakje grond
Een vaag portret van een verbond
Dat zich naïef gelukkig prijst
Geschrokken zet hij voet aan wal
De havenkade heeft geen geur
Het kleinkind dat hij heeft gered
Tot aan zijn dood beschermen zal
Krijgt op haar wangetjes wat kleur…
sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
966 een gevoel niks meer leuk te vinden
altijd maar weer binnen door dezelfde deur
slapend in bed waar we elkaar ooit beminden
werken, eten en slapen daar blijft het bij
af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen
de enorme drang laat me los ik wil vrij
op geluk en plezier hopen
een rotwoord dat sleur
alles donker en leeg totaal meer geen kleur…