5650 resultaten.
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 De rijken en de armen
eten zelden samen
Spreken niet dezelfde taal
wonen ver in niemandsland
De rijken kennen niet de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald…
Telefoonterreur.
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
825 Gesteun, gekreun
ranzige taal
de hoorn valt uit je hand.....
Totaal van streek
lig je de hele nacht wakker.
Je bent lastiggevallen
door telefoonterreur!…
Signalement van het lijf
gedicht
2.4 met 24 stemmen
11.912 Beheerst tal van richtingen.
Inzichten in ruimte, tijd in weefsels
uitgespreid. Sprint windingen. Zet
verdichtingen uiteen. Zucht
pneumatisch. Verdeelt hydraulisch
lust. Trekt zich lauter mechanisch
af. Niettemin zindelijk.
Lekt zelden. Braakt amper.
Doorgaans ongevaarlijk.…
echte mannen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
2.681 ouderwetse vorst
hun sloofjes zijn aan 't boenen en aan 't soppen
ze laten zich door niets en niemand foppen
er groeit een woud van haren op hun borst
ze eten snert met spek en Hema-worst
en lachen om de allerschuinste moppen
als mannen zijn het echte zwaargewichten
ze weren zich met vuisten en verbaal
(gebruiken dan de vreselijkste taal…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Wuthering Heights
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
806 Ze kloppen weer niet maar
komen steeds nog ongevraagd
naar binnen,
zwijgend in hun eigen taal
en spreken dan
in een wachten en zwijgen
hun vreemd
maar liefelijk verhaal.…
Boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.280 Met de aarde ben ik door taal en cultuur verbonden
mijn wortels hebben hun eigen verhaal,
aan geen enkele traditie of geloof ben ik gebonden
toch zit ik met plezier aan een feestmaal.
Een boom temidden van dieren
die knabbelen aan mijn bast,
herten, konijnen, eekhoorns en mieren,
voelen zich bij mij een welkome gast.…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 ieder ontmoeting een nieuw avontuur
iedere lippen een andere smaak
hoe leuk
op de drempel van mijn woonst
iedere huid een andere kleur
om aan te likken
zijn spraak
een ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 Zijn hart is vervormd tot een doffe diamant
als hij nerveus de sleutel in het slot steekt
hij woelt door zijn haar met een trillende hand
een vreselijk gemengd gevoel wat spreekt
Binnen wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
Val en tijn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
922 hoe de tijd vliegt
is het alweer
februari als
mijn kalender
niet liegt
ik heb allang
kaarten in huis
die ééne voor Val
en d'ander voor Tijn
kijk hier naar uit
al maandenlang
Val houdt van muziek
daar kunnen wij
intens van genieten
samen stijldansen
zo klassiek
Tijn spreekt een andere taal
die van de blues en rock
in rokerige…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje, dan een frase,
Weergave van jouw gedachten.…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 dat was in de wonderbaarlijke maand
van bloesemingen en overvloed
toen mijn borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat…
Geen ridder
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Een ridder reed eens door een woud
Hij was moe en had het koud
Er spookten lijken door zijn hoofd
Wier leven hij eens had beroofd
Verbijsterd bleef hij stokstijf staan
Door schoonheid zichtbaar aangedaan
Want hoor, daar zong een nachtegaal
een herinnering… een vergeten taal
Het oude lijf werd prompt vergeten
De spoken floeps uiteengereten…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Ik zwijg in alle talen.
Mijn schaamte is een schild een pantserplaat
impasse.
Eindelijk verschijnt het licht
in zevenvoud
subliem.
donderdag 7 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 69…
Wat drijft ons toch naar onbekende verten?
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
802 Wat jaagt ons voort naar telkens andere dingen,
naar talen die we eigenlijk toch niet verstaan?
Waar kan ons hart ooit echte stilte vinden,
of denken we dat die wel nergens is?
We zijn zo haastig, vol van zorgen
en weten niet de weg naar de geheimenis.…
hoor en wederhoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
658 staat nooit
helemaal alleen
de gedachte uitgedrukt
zwart op wit is soms
mistig, ook wel
te rauw om te verteren
maar altijd onuitwisbaar
in het geheugen gegrift
wis en waarachtig
onuitwisbaar dus
niet altijd vergeetbaar
dus soms niet vergeefbaar
door de leesbarbaar
ja, hij vergeeft maar zelden
de boude andere auteur
hij die zulke taal…
Het verleden sleet
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
1.671 Het verleden sleet
Weet je.....moet je horen
zo begon steevast zijn verhaal
dan wist ik wat er komen zou
't vertellen in ons eigen taal
Hij had zijn eigen wijze van vertellen
over alles wat hij had meegemaakt
over de oorlog, het boerenleven
en elk verhaal heeft mij geraakt
Zelfs toen hij aan het dementeren was
kwam vroeger voor…
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 wij nemen de bekende weg
belanden in een fris seizoen
met verse akkers tot de kim
en klare taal tussen de velden
intussen heeft de landman
voren nagelaten
door dieper ploegen
komen oude resten weer omhoog
als weggezonken tegenslagen
is het de straffe wind
of toch het lage licht
dat mijn verdriet na al die tijd
nu zienderogen stromen…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.
Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 kleurpotloodjes
kleuren de lege vlakken
vol jolige kleuren
in roemrijke taal.
En de boer
hij boerde voort
na de maaltijd.
Dat het bekomen mag!…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 Kaal tot aan het naakt
is deze nacht zonder stem
en ik mag slechts hopen
dat de sterren komen kruien
gelang het getijde dat zonder
voorwendsels gelegen is
tot zeer diep en aan het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet…
Auto - mutilatie
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 rijvak was gebleven
Mijn auto is mijn vrijheid, is mijn leven
En bovendien werd ik dit jaar niet eens beboet
Vaak twijfel ik of ik in de remmen moet of gas zou geven
Maar zeg nu zelf: Er zijn belangrijker dingen in het leven
----------------------------------------------------------
In België veroorzaakten tachtig-plussers de laatste week tal…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 We wonen in een schaduwland
waarvoor geen taal of tint bestaat
het witbleke zuigt er hartstochtelijk
de kleuren van kindergezichten
terwijl een molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm…
ALICE NAHON
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 publiek een engeltje
Zo zuiver en zo dicht bij God
Hoe schikte zij zich in haar lot
Niemand wist van het bengeltje
Dat zich buiten het hospitaal
Te goed deed aan het mannenvlees
Flemende bedelbrieven stuurde
Haar alter ego was van staal
Het reisde, robbedoesde, rees
Buiten de tijden dat ze kuurde
Een oplage van kwart miljoen
Haar taal…