7678 resultaten.
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 Ik stak de sleutel in het slot en wrikte
de deuren schuurden langs de drempel
de kamer was verlicht, het bed verspreid
op tafel stond een pot met soep
de haverkoeken lagen op een bord
en vet, geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol…
Wassermann
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Een man met een juten zak over zijn schouder stapt uit
de brede sloot en gaat naast mij zitten in het gras. Hij zwijgt.
Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een
dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af.…
De vlekken rode wijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
774 mijn flat is leger voor dan achter
van binnen kaal ramen vol met zicht
deuren openen in kraken hun verhalen
nog onvertaalbaar in het nieuwe licht
de voordeur piept welkom of kreunt donder op
ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt
en luister naar de schaduw in de kamers
een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik…
Voor de meeste mensen gek
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
758 blauwe lucht
maar altijd weer die regen
op mijn kop voel nattigheid
weet nalatend zijn en zucht
maar net als jij
trotseer ik alle buien
en grijp de wind met
stormkracht in zijn nek
ben het kind dat buiten speelt
en voor de meeste mensen gek
ook in extremen vraag
ik je me mee te nemen
naar de halve meter sneeuw
het schaatsen op een sloot…
de trekvogel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.370 de trekvogel heeft er geen zin meer in
die ellenlange vluchten elke keer
een hoeraatje voor het klimaatje
in Nederland wordt het warmer weer
weg met die bevroren sloten
die kou is toch nergens voor nodig
we blijven in het groene kikkerland
het zuiden wordt geheel overbodig
de hele winter voldoende voedsel
hupsakee, dat getrek gaat overboord…
De koppen eigenwijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 meebewegen
maar op de natte straat
verschuifelt zat publiek
ogen steeds ontwijkend
voortdurend langs
gezichten strijkend
leeg en zonder lach
handen in de zak
niet beschikbaar voor
een menselijk contact
hun jassen grijs
de koppen eigenwijs
diep weggedoken in de kragen
ruggen zonder graat
de meter privacy het
rolluik en de rijen sloten…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 Vechten had geen zin
moegestreden stapte ik een andere wereld in
sloot m'n ogen
daar waar engeltjes vlogen
onbezorgd zwevend in de nacht
tussen vallende sterren....zó'n pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak kraken
men kan er donder op zeggen
minstens één hunner gaat braken
bij verkering op het water
bel meteen straks wordt later
poëten ik moet weer dreggen
Noemen ze kwetsbaar hun vak
mijd meren sloten…
Sprekend blauw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 Er hangt een kleur verschoten laken aan de lijn
waaruit het water zich een weg naar aarde baant
-gelijk de regen druilend uit haar buien traant-
denk ik spelend met het slot van dit kwatrijn
de buurman buigt voorover uit het raamkozijn
hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand
verdient je waskunst niet het predikaat hoogstaand
mij…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst
voor je kinderen helpt bouwen
leren zelf te leren denken
god in je laten sterven met de geschiedenis
leven met wat is en zo maar komt
gewoon voor je eigen bestwil
tot slot…
samen in de pruimentijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.279 gestadig dreven wij onverdroten
over van kroos vergeven sloten
de schaamte was allang voorbij
toen jij mij hees begerig zei
boom voort wat sneller graag
de pruimen die gaan nu komen
die blauwe weet je nog wel slome
hangen er te grijp en lekker laag
ze had gelijk maar ze waren geel
mooi doorrijpt voor maag en darm
hollands medicijn voor…
Amsteldorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Daar in het dorp aan de Amstel
lopen we door de straten van mijn jeugd
snoepwinkel op de hoek,
schepen op de trekvaart,
kikkers in de sloot,
schaatsende kinderen op de vijver,
schaduwen van vroeger lopen met ons mee,
in de rustige straten,
nu - zonder winkels, touwtje springende kinderen,
zigeuners op het parkeerplein.…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 Kan tegelijk in zeven sloten lopen
Blijft koppig wedden op ’t verkeerde paard
Laat knollen voor citroenen zich verkopen
Speelt tegenstanders zomaar in de kaart
Loopt in een val met beide ogen open
Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden
op een reis die niet bestond
al zag hij nog een laatste maal
zijn schouders op de golven dansen
als een dronkenman die slepend
er zijn evenwicht niet vond
Het was te lang -te lang geleden
dat de wind hem had gemeden
maar nu zuchtte hij zijn ogen
waarna hij het venster sloot…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 Een grote vlakte door gras groen gekleurd
doorsneden met sloten en door heggen
ingelijst door muziek van vogels die daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met…
De vlekken rode wijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
546 mijn flat is leger voor dan achter
van binnen kaal ramen vol met zicht
deuren openen krakend hun verhalen
nog onvertaalbaar in het nieuwe licht
de voordeur piept welkom of kreunt donder op
ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt
ik luister naar de schaduw in de kamers
de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik lees…
Buurtgenoten
gedicht
4.2 met 27 stemmen
6.688 Tot slot, een jongen, alleen op zijn kamer,
jazzplaten draaiend.
----------------------
uit: 'Toendra', 2006.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij erven zonglans en dauw.…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Onschuldige romantiek,
dreigt achter eeuwige tralies te belanden
terwijl met ijzeren onvermogen
de sleutel in het slot gaat,
en alle dagen lang
gillend en schreeuwend tranen vechten.…
Meetloos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
737 Zij glijden door sloten de
wereld in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden, werden intieme
vrienden in woelige wateren
van de nood, reis op beider
voeten sinds zij groeiden,
door mild en vertekend land,
vindbare lidtekens gaan van
hand tot hand, geschreven…
Luizenmantels & wollig bier
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
598 Herbergt per slot van rekening voor één nacht
knipmessen in geteerd wapentuig.
Genade, ruimschoots genade gemantelde Geest…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 Blind van betovering en de
ring aan je hand zwaait
getoonde glinstering
Als ik er niet tegen kan
dat je me kietelt met
je spel
Als ik niet weten kan
dat je me iets leren
wil
Als je me ziet zweten om
je vleugelvingers zacht
te laten landen (op
mijn liefdeslente
lichaamshuid)
Die wederom sluiten en
aarzelend een
onwrikbaar slot…
nattigheid
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.364 gehuld in zijn donk,re grijze jas
hangt hij stil dreigend in de lucht
schuift over zomers hemelsblauw
maakt witte wolken grijzig grauw
samen met zijn vriend, de wind
komt hij er aan, met natte vlagen
spoelt alles helder schoon
wat hij op zijn weg maar vindt
spattend en spetterend
roffelt hij op de daken
stroomt over wegen en land
naar sloten…
Eertijds
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
921 Witvis
uit de sloot bakten we op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber. Rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen. We braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg.…
IM Mezelf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
687 Mijn voeten zitten vol schimmels
en mijn knieën kraken op slot.
Het bekken is nogal instabiel
en de billen zijn totaal ontveld.
Aan ballen is nog weinig te gooien
en mijn trots is dradig droog.
Mijn handen ben ik kwijtgeraakt
en hersenen zijn ver te zoeken.
Bij een volgende keer denk ik
dat ik voor een crematie ga.…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Koning zijn.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
837 Toen de koning was gestorven
moest zijn titel worden verworven,
wie het snelst tien sloten nam
op de zetel van de koning kwam.
Als een gek ging ik van start
werkelijk ik ging ontzettend hard,
plompie in en plompie uit
ik ging vooruit als een spuit.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…