5288 resultaten.
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 Wandelend door een drukke buurt,
ogen op schoonheid ingesteld
door hormonen voortgestuurd,
door adrenaline vergezeld
als eigenaar van mijn eigen gevoel,
en mijn verloren verstand
gefocused op mijn heilig doel,
zij op mijn netvliezen gebrand
zij is van binnen als van buiten,
onbeschrijflijk hemels mooi
zij laat vogels mooier fluiten,
dwingt…
Het duister
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.009 Verward loop ik rond
Waarom dat weet ik niet
Alles lijkt te zweven
Terwijl ik doelloos loop
Een vogel die fluit
Doet mijn hartje springen
Ik kijk nog eens rond
Maar mijn vreugde verdwijnt
Het geluid is weg
Mijn zicht is zwart
En ik kan nergens heen
Ik kan wel gaan lopen
Maar ik zie niet waar ik ga
Ik kan wel blijven
Maar ik zie…
't Vlucht, krijgt 't lucht
poëzie
3.6 met 28 stemmen
10.275 De min was nauw vertogen,
De doos was op-gedaan, de vogel uitgevlogen!
Ach, Maagdom, teer gewas!…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat bomen tot een bos
ritselt vogels…
't Is lang geleden (2)
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.345 Zo zou ik eenmaal naar de hemel gaan,
En vleugels krijgen, wit als een kapel,
En vliegen door de lucht, zo hoog, zo snel,
Sneller dan vogels, hoger dan de maan;
En 'k zou misschien op Zondag mogen staan
Vlak bij de troon van God, naast Gabriël;
Jesus vond 't zeker goed: die wist het wel,
Dat ik op school mijn best zo had gedaan.…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 langzaam overlopen
van het als maar groeiend plezier
hij vult het landschap met zijn kleuren
lustig hier een stipje, en één daar
de bloemen wekt hij uit hun slaap
wrijft zachtjes over hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels…
Het gedicht is eenzaam
gedicht
3.4 met 32 stemmen
12.132 mijn lichaam zijn woorden afscheidt
er komt geen goud bij te pas
in zulke termen ben ik ondeugdelijk
voor de firma
onkoopbaar, onomkoopbaar
van weinig waarde
het vliegtuig dat opstijgt met een weemoedige
inhoud aan vernietiging
stort neer en mijn stilstaande witte schaduw
verbrandt
er blijft niets over dan het gat in de lucht
waar vogels…
In dromen
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.329 praten
Katten die tapdansen
Computers die niet crashen
Weekenden die niet voorbijgaan
Foto's die niet vervagen
Liefdes die niet worden verbroken
Haaien die groenten eten
Leeuwen die knuffelen
Vredelievende mensen in Amerika
Elkaar koesterende mensen in Israel
Volle buik hebbende mensen in Afrika
Humoristische mensen in Duitsland
Vogels…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 witte dagdromen scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 's Avonds als het donker wordt, en
de vogels hun laatste lied fluiten
dan sluit ik de gordijnen, en
ga nog eventjes naar buiten.
'k Zie de eerste sterren verschijnen
en een bleek opkomende maan
het is alweer bijna tijd om
naar binnen, naar bed toe te gaan.…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?
Nee, spreek niet van de winter -
het wordt nacht - de winter wacht wel
want de tijd beweegt zich
zonder haast nu
van ons af.…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen nog vogels…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 voorbij
gelegen aan moerassig
roodbruine biesbossende grassen in
vast naar dode schapen smakend water
voorbij
praatgraag gedachte
vogels duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen…
Vliegen als een vogelbekdier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 oefent oogopslag
en voorhoofdsrimpeling
op mededeelzaamheid
terwijl hij niets te zeggen heeft
Zinnelijk neuriet hij een liedje
over luidop gapen in gezelschap
wat onzedelijk is
maar de eerste maanden toegestaan
Na jaren is zijn stem verdroogd
en dichtgeslibd zijn mond,
hij bivakkeert op buitendijkse gronden
waar wonderlijke vogels…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je zwarte stranden
daarboven witte eeuwige vogels…
DE AREND
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.891 De koninklike Vogel op
der rotsen top gezeten
heeft groots en kalm de zon bezien
en d'hemelen gemeten.
Maar sluikend en venijnig komt
de onedele Slang gekropen
en spiedt.…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals een groot geslacht van vorsten, slaven
dat eens is voortgesproten uit één lies
maar na verloop van tijd vergaat met have
en goed, biedt zij maar één kwartaal logies
ik hoor de vogels…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 zo zijn wij ooit gegaan:
jij voorop in ‘t land dat helemaal jou was
ik als verzamelaar van al jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn…
Ochtendblues
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
798 Nog voor de ochtend zich door het licht laat vangen
kriekt de dag schaamteloos mijn stoute dromen weg
De krant hangt op half zeven voor me op de tafel
Ik kijk verstoord naar een vroege vogel op de heg
De zon sluipt aarzelend binnen in de kamer
en ik ontdek dat de kat met muizenissen stoeit
De koffie werk ik samen met het nieuws naar binnen…
soms
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.949 Soms 2
als het stil in mij wordt
en ver daarbuiten
stil wordt
ruik ik geuren van gisteren
proef ik de smaak van vroeger
van veilig warm en heel dichtbij
en zie ik weer de plaatjes op de muren
die er eigenlijk niet waren
en voel ik de pas gestreken lakens
met de geur van mijn moeder
hoor ik de auto’s op de snelweg
met de vogels daar…
Eenrichtingsverkeer
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.614 Waar je overheen loopt
Tijdens je sterven
En dan je vleugels spreidt
Net als een vogel
En vliegt dan naar de zon,
Waar de wolken op je wachten…
Of bestaat er een wegwijzer?
‘Hemel’, ‘Hel’?
Zijn we misschien net als blaadjes?
Vallen van de boom
Verteren
En komen nooit meer terug...…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 In het morgenlicht
verloor de kleine vogel
alle kleur
Sinds ik niet meer op hem let
komt hij dichterbij. Laatst wipte hij
zelfs het lepeltje op de rand van mijn
schoteltje op. Voor het eerst maakte
hij muziek voor mij.
Vandaag deelden wij het brood. Sobere
bedoening, sobere communie.…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 Vlieg heen
Vlieg heen naar verre oorden
Vlieg heen waar niets iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 Vrije vogels zijn gevlucht,
wezels verschansen zich.
De wind stuwt het water op
tot golven schuim bekken.
De duinen staan schrap
strooien ogen vol zand.
Takken zwiepen wanhopig
aan de stam die ze ijkte.
Steeds zwaardere breken af,
bomen sterven rij aan rij.
Klokken luiden de klepels
en klepels weer de klokken.…
lenteliefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.790 nog ligt het wit diep op de hellingen
als enge mazen om een smart –
de toon van fluit schelt hoog in lucht
en zware voeten treuren stil
je hoort nog enkel wat gezucht
van grote vogels ’t blanke schemer
een brede plaats vol harde pennen
en afgestorven ogen van ‘t verlangen
aan het begin van pelgrimstochten –
en de door schaduw aangeleerde…
Charme
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.989 Verliefd gefluit van vogels heeft een luisterend oor,
Jij die mij datzelfde innerlijk gaf fluit evenzo door,
van tak naar tak de vrijheid weer gevonden,
vleugels gespreid voel jij je niet gebonden
eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht,
links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht,
zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke…
Smaragd (I)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 Vechtend voor jouw vrijheid, wekte jij ons in een heel vroeg uur
Grootse plannen op zolder, slechts voor korte duur
Fundamenten waren gelegd voor een mooi, warm nest
Echter, van binnen naar buiten, lukte niet zo best
Als vogel ben jij vriend, partner van veel mensen
'k Wil jou als bewoner, 't allerbeste wensen
't Raam was een obstakel, 'n…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Verstopt tussen kapotte dromen
zit een vogel op een tak.
Hij ziet de verwoeste wegen,
hoort de schoten, voelt de pijn,
het tekort aan werk en huizen,
schaamt zich adelaar te zijn.
Verlegen plukt hij aan zijn veren -
voor hij terugvliegt naar zijn ruif
denkt hij, moe en ontevreden:
liever was ik vredesduif.…
liefde ingewikkeld als ooit
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.010 En godverdomme ik snapte het zo
altijd op papier maar ik vervloek nu
alle vogels van het wit op een A4
o jongen, ik haat de robots
die mijn twijfel zo vermenigvuldigen.
Ik wil je tegenwoordig van een scherm geduldig
wissen.…