9413 resultaten.
terugspoelen met geselende riemen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
551 had
gefakete choreografie
een stilettogevecht
met de gevreesde Hein
gekielhaald onder z'n matras
terugkeer van het zompige luchtbed
verstikkende overdaad van de slaap
de geestrijke windschaduw
in de wereldhaven van de schepping
deed de aarde onder zijn bed kapseizen
de branding knabbelde aan zijn verstand
het was nu aan het water…
Oscillatie
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
671 Zou kunnen dat alles trilling is
licht, lucht, water en land
teruggebracht tot atomen
wij kijken naar het land
op deze morgen in de Cévennes
zeggen niet hoe de wind
met de wolken speelt
zich verbaast
we frituren de zoete uien
in kikkererwtenmeel
voeren elkaar goudgeel
verwonderen ons over het glanzen
de dingen zijn niet wat ze lijken…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
de Grote liefde (1)
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
618 verraderlijk
dat is het veen
je kunt je makkelijk verstappen
want onder zacht en verend oppervlak
ligt 't zwarte water op de loer
zij lopen naast elkaar
een wereld ligt daartussen
pakt zij voor steun zijn hand?…
De wegen der vrijheid
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.325 Op water lopen? Zee is bedrieglijk en veel te diep
al ligt zij daar en lijkt een dier te wezen
want rillingen van schuim gaan overheen
haar luie lijf dat ademt als een stier zo luid.…
Bij de beek
gedicht
2.3 met 34 stemmen
9.682 bij de beek
gooit een kind met stenen
een steen voor de vissen
een steen achter de vissen
een steen bij de stenen in het water
een keitje gaat een eindje
de lucht in
stuitert dan op het grind
nog een steentje
dat wil het vangen
in zijn mond
het kind schrikt als de steen
tegen zijn voortand tikt
een tijdje denkt het
dat met…
Broze vreugde
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
552 Grond, gedeukt, geblust,
horizonnen die vertrekken,
een waterige zon lekt.
Randschrift in heuvels,
brokken gebroken licht,
baanbrekend gedicht.
Grafstenen, rechtop
vervreemding van de doden,
geschreven in de zon.
Slagboom van de geest,
houden dromen niet tegen,
in een vloek of zucht.…
Geneeskrachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 En dat bloemetje krijgt telkens
weer mondjesmaat wat water,
het hart blijft zo lekker warm
in dit kille Hollandse theater.…
10 maart 2010
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 de zon schijnt helder in een blauwe lucht
hoopvol huppelen de eerste zeilplanken
over de stevige golven
ze vriezen echter snel het water uit
de koude heeft immers
nog steeds geen schipbreuk geleden
er zijn ook optimistische wandelaars
met roodblauwe handen en snelle tred
om niet te hoeven klappertanden
op zoek naar wat warmte stranden…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie,
en eenzaamheid,
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 wie ben ik - is de vraag
die hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein van het water…
soms is alles het net niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 het water stroomt naar
waar de wind en de maan het wil
verzet zich niet al was het maar
een keer uit balorigheid zoals
ik soms een bal wegtrap net voor de voet
van wie ook trappen wil
de wolken jagen voorbij
ontdoen zich van hun grauwe last
maken deuken in mijn humeur
nee soms is alles het net niet
en probeer ik maar
een gat te dichten…
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens zal nooit meer dolend zijn...…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Ik streel je perzikroze huid
met opgetrokken kleed
in liefdevol gegoten water
vergeef mij lief
want Saskia haar beeld
waadt er tussenin
voert mij terug naar het begin
waar liefde ons ontlook
en ik niet vergeten kan
veertjes strelen langs mijn slapen
tillen hoog op naar het licht
voel mij door hun warmte dragen
mijn wereld lijkt een…
Morse
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 Immer ongeoorloofd en onzeker,
als de regen op mijn dakzijde, als warm water in een gekoelde beker.
Nog even en ze straalt het uit,
het volledige, het totale,
de liefde en het begeren tot de laatste stuit.
Het raken van de getuite lippen, de lijnen, de stippen.
De morse, compleet en terecht,
zolang ik voor haar vecht.…
Harp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
689 Heerlijke zachte klanken
dansen door de zaal
in ritme van
onnavolgbare akkoorden
als op vlindervleugels
gedragen van bloem tot bloem
proevende de zoete nectar
trilling van snaren
vibrerend met de lucht
golven als rustig kabbelend water
over een oeverloos meer
dat nergens regelmaat verstoord
en elke spanning of stress
wegebt van de…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 ik schenk me een glas water in
maar ik wil zwemmen in de zee
ik steek een enkel kaarsje aan
maar ik wil kijken naar de zon
ik slaap graag later in
maar sta vroeg op, gedwee
toch wil ik dagen verder gaan
dan de laatste droom die ik verzon
tastend naar een peertje licht
smachtend naar een druppel vocht
maar het blijft een stom gezicht
als…
Storm in je stem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 je woorden stromen
als lieflijke beekjes
bloemen begroetend langs zonnekant
ingetogen bij eb
vloeiend terugglijdend
van het zacht glooiend strand
striemend tegen rotsen
met storm in je stem
bulderend breken de golven ongetemd
ik hoor je wel
laat het water ongestoord stromen
wacht op het spatten van jouw kleurige bel…
Dartel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Weent de dromer
gelaten
om bloemen
die de knop verlaten,
water langs vazenhals,
als zwanenhals,
op plastic tafelkleed.
Vraagt hij wat weemoedig
of hij liefde
heten mag.
Heter nu
dan toen die dag.…
frêle levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 waar haar spiegel water raakt
in kleine passen beelden schept, voorwaar
haar zachtste zelf laat zien
danst ze
lichte teugen adem
als een zeepbel boven kleur
duizend vadem diep
de wereld schiep een beeld, een kind
uit harde stoffen
doch haar stolsel liep uiteen
slechts door mijn hart
getroffen…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Eilandvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 Blauw repeteert stilte
over golven van zee
vrij naar zin van leven
in jouw brief
groeien huizen
naar ruimte
omgeving
stelt zich voor
aan bomen, tuinen, leegte
beweging
neemt niets terug
in kamers, zolders, kelders
op een droomminuut afstand
ligt een boot op bodemloos water
te wachten op jouw nieuwe droom.…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert met niet meer gerucht,
maar het zal langer blijven....…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…