5945 resultaten.
Vrijheid Blijheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
690 Al weer wakker
de wind gaat buiten goed tekeer
het is koud, het regent
mijn gedachten vliegen heen en weer
Het jaar is bijna gedaan
een jaar dat niet uitblonk in blijheid
zoveel tegenslag
ook wereldwijd geen vrijheid
Ik denk weleens
waar moet dit allemaal naar toe
is er voor mijn kleinzoon nog toekomst
bent u net als ik hierover vaak…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Duur was die bovendien
en koud ook wel een beetje.
Zo’n mustang sport model met open dak,
een zwoele zomeravond
met even stoppen op een open plek
onder de volle maan en wat er dan op volgt,
wanneer je zo alleen bent,
zo saampjes met zijn twee.…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de winter met de sneeuw en de koude.
Ik toon hem het landschap en zijn pracht.
Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster.
Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.…
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.330 Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen,
Dat nauw meer ademde in des harten diep,
Springt òp en rijst zó heftig, dat ik bange
Bange word om zo groot verlang, dat sliep
de stille slaap, of 't slapend wilde omvangen
De koude dood, die sombre weedom schiep...
Toch... 't is zo wonder heerlijk... niet meer bange...…
Onbekend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
538 Overspannen door het kloosterritme,
de koude koffie na de Completen,
die in thermosflessen op een wagen
in de refter stonden, het wegduiken
in de onderaardse bibliotheek en het
vergaren van talloze boeken over
parapsychologie, mystiek en heiligen.
Wrange koffie, want suiker loste er
niet meer in op.…
wat niet is.
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
596 zeg nimmer dat ik er niet ben
of de indruk geef dat het mij koud laat,
al wat is, is van zachte waarde
wel is het zo dat ik je niet ieder moment ken
als jij zweeft tussen hemel en aarde
dat je er bent is onmiskenbaar
in mijn hand geschreven
maar daarin staat niet elk gevoel
dat met jouw hart, al kloppend,
blijkt te zijn verweven
alleen…
Als in december de narcissen bloeien...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Deze idylle vecht; een fel gevecht met
al die uitbuiting die moeder aarde zo uitdooft,
met machtswellust, doofpot en hebzucht
die vaalgeel en koude brengen tussen de mensen,
maar sneeuwkristallen doen smelten
en hen terugjagen naar pover poolgebied
of hooggebergtes waar slechts de Meesters wonen.…
Voor mijn herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Het is er koud.
Vroeger brandde er het kacheltje,
nu staat het er stoffig en oud.
Het ruikt er naar ijzer.
Jouw favoriete materiaal.
Overal ligt roestig slijpsel,
de staalborstel ligt nog klaar.
Ik snuif de geur op... jouw geur.
Je stofjas hangt nog aan de kant.…
Mensen zijn niets zonder elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Hun bestaan heeft dan totaal geen reden,
zij staan in de koude, geen regels om te overtreden
of gezette wetten om zich aan te houden alsmede.
Zonder elkaar hebben mensen zo weinig nut.
Dat is toch waar?
Ik vind ‘t flut kluizenaar,
pijnig me suf
en wordt een piekeraar.…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten grauw
en altijd eeuwig van mij
kil en koud…
Een liedje voor Rosinde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Als er de maan scheen bleek en koud,
Als er de zon scheen warm en goud,
Droomde ik er van Rosinde.
Kapellekens stoeien om het huis,
't Windje zingt met zacht gesuis
Door de groene linde.
Alles is zon en alles is geur,
Alles is klank en alles is kleur
Om 't nestje van Rosinde.…
Ik heb het niet zo op Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.688 bestaan
voed ik mijn tijd met arbeidsvol werken en denken
’s avonds deerlijk moe gestreden mij genoeglijk in te schenken
want: wat ik thuis doe, daarvoor kraait uiteindelijk geen haan
in mijn reeds door mist omgeven donkere avondwereld
zag ik zojuist vaag zo een opgesierde ruiter rijden
merkwaardig, zo’n opgedirkte oude passant in deze koude…
Stille nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Een koude , donkere stille nacht
Waarin plots een heldere ster verscheen
Een prachtige ster die niet meer verdween
En die de herders naar Bethlehem bracht.…
ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 steeds harder slaat haar betoog in het ritme
waarmee ze tot me spreekt
zij weent, ik weerspreek de onrust en bewapen
mijn woorden met een poëtisch geladen kleinood
totdat de mist zich in mijn ogen nestelt en
me de ontroering brengt die ik voelde
wanneer het houten paard van de kermis
me liet voelen dat het van me hield
dat het een koude…
Peren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Als de tijd
geen tijd meer heeft
en ijs voelt niet meer koud
men gewoon maar wat voortleeft
blijven we dan altijd jong of
worden we sneller oud?
Als water te veel of juist
niet meer durft te vloeien
over akkers over weiden
zullen we ons dan meer
met elkaar bemoeien
of gaan we elkaar juist mijden?…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 lange adem, diepe zucht
het is nog benauwd
er wordt gerouwd
we raken aan
met koude huid
hartverwarmend is elk geluid
“het loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 Met een behoorlijk stevige koude wind
fiets ik door het waterland boven Amsterdam
het is flink doortrappen op deze 5e mei
de laaghangende zon verleidt me tot liggen
rustig gelegen bezie ik 't koolzaad en fluitenkruid
wat fris, wit- en geelkleurig de lente viert, siert
ik lig praktisch op gelijke hoogte met
de golvende Hollandse slootwaterpartijen…
Strand
hartenkreet
5.0 met 21 stemmen
506 Wandelend over het strand
Mijn hart is gebroken en koud
Woede en ongeloof maakt mij benauwd
Jouw liefdevolle hand in mijn hand.
Slenterend over het strand
Onze passen vertragen
Wij zijn nog niet verslagen
Jouw warme hand in mijn hand.…
Sneeuw
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
989 Het ligt daar stil en koud te zijn.
Als met een zachte deken toegedekt,
in zoete rust, nog ongerept en rein.
Een poes waagt zich naar buiten,
gekleed in bonte lapjes.
Toch trots en arrogant,
met aarzelende stapjes.
Haar staart steekt recht omhoog.
ze vindt geen reden om te spinnen,
ze moet er uit, maar anders...…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 komen
Toch blazen herfststormen kruinen kaal
Zijn bomen hun kleuren ontnomen
Nee ik wil niet leven in een bos
Ja leven wil ik op het vlakke veld
Met uitzicht tot de verre einder
Over groene weiden tot de nevelige kim
Niet opgesloten tussen steen of hout
Genieten van de frisse lucht van gras of mest
’s Zomers warm en ’s winters misschien koud…
Zoeken naar het nu. Gedachten in de ouderdom 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 zuchten
ik zocht mezelf, op zoek naar mijn middelpunt
wilde het heden in mijn ziel nader verklaren
dat kan alleen als men de tijd neemt
om gedachten en gevoelens te ordenen
en zichzelf het onbaatzuchtige ontvangen gunt
gespeend van vooringenomenheid
(dit laatste kan alleen als men wijze woorden leent)
ik was even weg
en leefde onder een koude…
Zelfscannend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
538 bestaan
Zo non-verbaal, kunstmatig,
inhumaan
Caissières vullen praatjes maar geen gaten
Ze worden door de zelfscan teruggefloten
Hun snelloket wordt binnenkort gesloten
Ze mogen voor de klant niet langer baten
Want supermarkten vinden ze
te duur
Leve de kassabonnen uit
de muur
Is koning klant zelfscannend egoïstisch
Laat het hem koud…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 In de hogere regionen
boven de Domspitsen in Keulen speelt het wohltemperierte klavier de sterren van de hemel
Himmelhoch jauchzend
boven Lünenburger heide,
boven Weser en Elbe
mengen Thor en Donar
zich in de strijd der riddertoernooien
Lansen breken, bliksems schichten, gevechten breken uit tussen koude Nordström uit Gazpromkaja en…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
Symfonia cantonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Festina lente, 't voorjaar is nog koud
Maar 't lentefeest heeft daar geen boodschap aan
Het bot uit in de zon, bij volle maan
Staan kievitsbloem en speenkruid tussen 't hout
De prima vera lentesymfonie
Is op zichzelf an sich al een gedicht
Laat twijgen zuchten onder het gewicht
Van helleveeg en lichtkakofonie
In park cantonia - maar…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat
op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana
op haar klompen heel den hooiweg af,
haar jas hing als van tapijt half open
op den okeren gloed van heur huid en Dana
lachte met haar lippen van karmijn
bij elke stap de koude weg als bagatel.
en macht als het paard van Bramke had ze.…
oefening in hardhorendheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
579
prakkiseert
denkt zich suf over leegte
jong
tijd laat hem koud
hij is al geweest
èn hij moet nog beginnen
men stelt veel vragen
ondertussen gaat alles
gewoon z’n gang
in zichzelf gekeerd verlangen
overspannen verwachtingspatroon
uitgangspunt onjuist
het gaat om respect
het betreft bescheidenheid
het smacht naar mededogen…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.
Het schemert buiten. Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.
Twee vingers, dat is het toilet.
- Alleen als je heel nodig moet,
zo zijn de regels hier-.…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Her poolschip Aurora
vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit…
Rutte's datsja
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 Wie dit leest is echt niet gek
ad rem en wakker, vroeg uit bed
heeft godzijdank goed opgelet
want Coenraedt Meerenburghs sonnet
was middernacht reeds klaargezet
ik schreef ook dankzij 't oog op morgen
's ochtends vroeg voor dag en dauw
ik dacht, ik schud wat uit m'n mouw
voor vaderland vriendin en vrouw
of het nu koud is, warm of lauw…