7932 resultaten.
Nuchter I
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 neo-situaties
De claustrofobie slaat toe
Een oorkonde slaat mijn wang
Ik keer hem de rug toe
En lach in mijzelf drie keer
Van de Vader
Van de Zoon
En van de Heilige Geest
Dat ik het nooit geweest ben
En desondanks het toch ben
Geen eb kan mijn vloed
Beminnen weigeren ten neerslaan
Kamperfoelie bloeit staat in vuur en vlam
Legt mijn knopen op tafel…
Corona-tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 waarin zijn we toch beland
Geen uitstapjes en bezoekjes meer
dat bezorgt één ieder toch 'hartzeer'
vooral nu het einde van het jaar in zicht is
dan pas merk je het gemis
van al die voorbije maanden
waarin we ons in een 'illusie' waanden
waar we voorlopig nóg in hangen
toch blijven we allemaal verlangen
naar meer lucht, meer samenzijn
tafelen…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 huis
Van mijn appartement van 130 m2 naar 60 samen
Oh wat was ik gelukkig in die grote ruimte
Dansend en sjansend door het grote appartement
Maar het echte geluk zit hem in kleine dingen
Onze lach welke elke dag op onze lippen ligt
Ja, ja en dan de spullen, de bullen, de troep
‘Je kan maar op 1 stoel tegelijk zitten’
En ook maar aan 1 tafel…
Kattenvoer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 "
Klagen heeft geen enkele zin
bij weer en wind en regenvlagen
je moeder is behoorlijk gek
zulk voedsel voor de kattenbek
Vrouwtje Gele stamper
broodje smurrie in d'r mandje
wil het liefste dat het maal
echt klaar is voor 't wordt opgediend
Lekkers voor op tafel met
een fabel op elk etiket
verdrinken in een wondersaus
en…
BLOK 16, i.w. Centrumeiland, Amsterdam-IJburg (het individue voor het collectief)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 en water heb je nodig
70% van je lichaam bestaat eruit
en dat lichaam moet je blijven aanvullen
70% van de wereld bestaat uit water
nou daar kan wel een stukkie vanaf
op IJburg is dat realiteit geworden
en ik mag bijdragen aan een stukkie
een stukkie Centrumeiland in te vullen
we gaan aan tafel
we gaan aan het werk: Blok 16
dat is op dinsdag…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 ik dacht eerst
dat voelen iets
zachts was
een beek onder
het denken
iets dat meebeweegt
met regen,slaap
en muziek
maar weten
bleek veel vreemder
het zat soms
in een sinasappel
die van tafel rolde
zonder aangeraakt
te zijn
of in een hond
die midden op
straat naar
een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 Aan het eind van de eindeloze tafel
vervaagt het menselijk geluid tot ruis.
De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk,
waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist.
De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen,
een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het voorjaar
de lente, een nieuw seizoen
de lange dagen kwamen
verdreven het ooit, het toen
de kalender verschreef de weken
haalde het samen dichterbij
alleen dat ene…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 Het ene oog volgt scheel de prooi
het andere staart naar voor
Zonet nog was ‘t beest zo mooi!
Die vlieg heeft steeds niets door.
Fluks schiet de opgerolde tong
en oogst het arm insect.
Wat net nog vrolijk zong
nu smartelijk verrekt.
Het koude oog wordt kort gesloten
door vlies van warm genoegen.
De maaltijd wordt volop genoten.…
Gevoelens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.898 veiligheid
Sinds ik jou ken
Het is misschien omdat je ouder bent
En al wat meer van de wereld kent
Het gevoel van warmte en genegenheid
Een zalig gevoel dat mijn gedachten
Steeds weer naar jou toe leidt
Het zou zo niet mogen zijn
Want uiteindelijk
Eindigt dit alles
In verdriet en pijn
En ik wil niet degene zijn
Met een gebroken hart
Die ene…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 daar toen vond
Ik zie mijn moeder nog zitten
onder die natuurlijke parasol
geen zonlicht kwam op dat plekje
vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje
aardappelen schillend in een mandje
bonen puntend, noem maar op
en als ik weer eens mezelf wilde verstoppen
zat ik tussen de bladeren in je top
Ik zie je weer elke week
daar in dat ene…
Geheim
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.694 Toegegeven aan mijn hart
Aan onze lust voor mijn part
We wisten het beiden
Dit was niet te vermijden
Het gevoel kwam toch niet zonder reden
Daarom hebben we de liefde bedreven
Iets gedeeld zonder uitleg
Nu elk weer ons eigen weg
Nog steeds speciaal voor elkaar
De spanning nog steeds merkbaar
Met af en toe nog zo'n blik
Denkend aan dat ene…
Theo van Gogh vermoord
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
784 of zwart
die pijn voelt in zijn hart
om deze laffe daad
Moet strijden tegen haat
Laat dit niet voor niets zijn
Maar juist extra demonstreren
Dat ondanks angst en pijn
Wij elkaars mening tolereren
Theo bevocht tot de laatste dag
Hoezeer mensen zich ook stoorden
dat ruzie maken mag
Maar alleen met woorden
Een leven is genomen
Door ene…
Nacht
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.600 Nog altijd draagt zij geen sieraad
Dat in uw ademtocht beslaat:
Zij komt tot u getogen
Zo naakt als toen zij alles dierf,
En de éne schat die zij verwierf,
Zijn haar verheerlijkte ogen.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt de sterre, die
verschiet, en aan de hoge wanden
des hemels ene sparke strijkt,
die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden!
Mijn herte slacht de regenboog,
die, hoog gebouwd door al de hemelen,
welhaast gedaan heeft rood en blauw
en groen en geluwe en peers te schemelen!…
Een bijzondere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.460 Toch word jij nooit bezongen
maar je bent en blijft mijn hartendief
Je ging met me mee voor duizend baht
De eerste, laatste en enige maal
-Ik weet dat ik het bij die ene keer laat-
Dat ik voor de liefde betaal
Wat ben je klein
Wat ben je teer
Samen met jou zijn
Dat was mij een grote eer
Zoveel tederheid
Oh wat was je zacht
In kwetsbaarheid…
Volgende patient!
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.660 dat zoiets psychisch aan je gaat vreten
Dus ik dacht, al ben ik niet zo'n prater
kom jongen, het is tijd voor de psychiater
Plots liet hij zijn tranen de vrije loop
toe dokter, u bent mijn allerlaatste hoop
alleen met u durf ik de zoektocht aan
naar de oorzaken van mijn niet-bestaan
Daar zat ie dan, een zielig bundeltje mens
met die ene…
tachtigjarige oorlog op tv nagespeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.120 reeds vóór een schot was gelost
zo te horen slechts één Spanjaard
kegelde voortdurend alles tegen de vlakte
niet eens door onze jongens afgerost
vertrok levend met toen nee de rode kaart
men sprak wel vaak over een veld
blijkbaar niet Van Oldenbarnevelt
geen hoofd beuls afgehoven op schavot
wel weer veel schreeuwers hot bij de pot
ene…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 'k Versta, o kind'ren, uw geween,
bij 't vroeg en smartelijke scheen
van ene echtgenoot en vader
die vrouw en kinderen tegader
toch zo gelukkig miek. O man,
geen mensentale zeggen kan
wat uwe dood in die drie harten
geslagen heeft van wrede smarten...…
Sir Patrick en de dichteres
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
823 het is ene Schotse ballade, Sir Patrick Spens!
maar ze zijn al ver, wankelend en giechelend
-Ja.. ja..ja…bla... bla… zeer intens!…
De Vogels
poëzie
2.6 met 14 stemmen
3.043 Vogels zitten dikwijls op hun uiterste gemak
Met hun ene been op een hoge, dunne tak;
't Geen onder vette koeien en dieren van die aard
De grootste verwondering en afgunst baart.
Op zwart zaad
Is een vogel ontzaggelijk kwaad,
En hij zou een vinkenbaan,
Als hij naar zijn gemoed te werk ging, wel aan duigen willen slaan.…
Boek gesloten of hoofdstuk?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.764 Of door die ene droom van pas?
Ik zal het nooit echt zeker weten.
Over zijn gevoelens liet hij zich nooit uit.
Hield hij nou van me, of was hij me al vergeten?
Ik moet er mee verder, maar zoals altijd: daar kom ik ook wel weer uit.…
BRUID IN EEN AFWIJKING VAN WIT 1
gedicht
2.8 met 144 stemmen
45.958 moet de ranke bruid nog ontsluieren
nu, in een opstuwing van verlangen dat evenals de tussentijd waarin het meevalt
zich aan laat spannen, zoveel in het richtsnoer vastgebeten
dagen verzoend zijn met die ene nacht
die veerkracht genereert
om met haar tot in de zoldernok door te stoten
toch niet haar aangezicht waarvan men de vorm…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de lente langs de kruinen glanst
en in zonnegloed de sneeuw vervloeit;
als het eerste groen de boom bekranst
en in 't gras het eerste bloempje bloeit,
als op éne keer,
er geen regen meer
in de dalen heerst, noch winterweer,
schalt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O!…
Rondelied
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.012 Zoent gij ooit de ándre man,
onthou hem dat éne zoentje dan,
't zoentje, dat mij doen juichen
en wenen kan.…
Houdt nooit op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
817 weer gaan
soms om op zandbanken te stranden
verbreed ik mijn perspectief
om uit de hoogst wondere
wereld van waterwerken
teer gevoelig te verbijzonderen
Tot de vorst onder de Molen van Sloten
de Ringvaart doet kraken en snerpen
de witte wieken onder zuchtjes draaien
wij op glad ijs al van puur geluk kraaien
samen één te worden bij dat ene…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 't Is niet als de andre keren,
ook niet als de éne! - dit is geen verwijt.
Het uur is vol van al wat kan verkeren,
de lucht staat vaal en pijnlijk uitgespreid:
ik speel het woord dat eertijds harten kliefde
in vriendschap uit tegen je ledigheid.…
Wintervlinder
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.414 Snijd maar door mijn boerenland
en glij voorbij aan slechts dit ene
wat jou liederlijk vervloekte soms
kon haten vanuit tenen
om datgene wat jij meebracht
soms liet knuisten in mijn hand
om hier te houden wat verborgen was
en lichtjes had ontbrand
om boerenbenen die ik trapte
door dit eindeloze leven
van mijn boerenland dat heenging
met de…
Krijg de Hik !
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.645 Goedenavond lieve dame - zei ik
kom ik U wéér tegen
dus dat vraagt wel om een feestje
en ik opende spontaan
alvast een flesje donker bier
dat steeds voor mij hier had gelegen
en ik sprankelde van liefde
toen ik voor haar kwam te staan
Heel langzaam boog ze naar mij toe
waarbij zij lachte - wat verlegen
met haar ene hand omhoog
slechts nog…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 Te denken de ononderbroken uren
aan de volkomen overvloed van dit
verwezenlijkte; onvervreemd bezit,
dat blijven zal en ongeschonden duren;
het onbesefbare van deze gave
van ene andere en die naast ons was
ter vereenzelviging en zelve pas
het inzicht vond van banden, die begaven.…