Alle inzendingen over echo van zee

35280 resultaten.

Sorteren op:

oesterschelpje

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand Vol verbazing blijf…
Magali29 augustus 2008Lees meer >

Zeewezens

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 762
dagelijks lopen ze langs de vloedlijn m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog op een dag loopt zij de golven in keert niet weerom, verdwijnt spoorloos men ziet hem alleen over 't strand gaan loopt de zee in, duikt onder 't golvendak luistert, leert de taal van de oceaan vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt in de golven, keert terug uit…
Custor3 september 2008Lees meer >

Liefde van mijn leven

hartenkreet
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.290
De geur van zee en zonnebrand De zon en zilte zee Kinderen spelend aan de waterkant Kom ga je met me mee………… Samen wat drinken op het terras Kijken naar kleurrijke mensen Praten over hoe het ooit was Over verlangens en stille wensen We drinken samen een glas rosé En zien de zon onder gaan We lopen een stuk met de vloedlijn mee En laten…
car6 juli 2004Lees meer >

een nacht van vermiljoen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet starend naar de avondzon op je haren lag een gouden gloed de horizon was vol van vermiljoen de zee doorsneden met een gouden spoor weerspiegelde zich in je ogen ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen…

Op Maria Magdalena.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.447
Hoe stilt een regenvlaag nu die gekrolde zee! Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren. Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.…

VOOR MIJNE 63ste VERJAARDAG 2 dec. 1924

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.618
't Verga me als hem, die op de zwarte zee De ganse nacht gekampt heeft met de golven, Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land, Bij 't eerste licht, dat over 't zee-vlak glee De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Hein Boeken1 december 2014Lees meer >

Najaarsintermezzi

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
wie weet wat het is wat het voelt hoe de pijn bijt schrijnt de zee mij slaat ik val ik spring waar is de grond versteend verstijfd ik drijf ik stik op de wind ik ben waar ik was weg II.…
mouvin6 november 2014Lees meer >

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Er is een bank, een lege boom, en ver de zee, de kleine zee waarin we samen sterk en jong de baren stuwden, schuimend wolken joegen op wilde rossen, onze manen tot de hemel. Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven, eeuwig, gulzig leven.…

Het eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De boort vaart komt aan het dek loopt leeg er is veel zon gedempt door groene bossen om de kade te bepalen trekken meeuwen witte kringen met hun scherpe kelen een malende schroef tegen de hemel aan de andere kant ligt ook zee met een rand van schuim die opschuift terug kruipt zonder overleg rustig de ijle boog van de stemmen…

de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Ik laat me de waarheid aanwaaien door de wind die daartoe altijd de juiste wegen vindt Niemand houdt haar daarin tegen waar geen weg is maakt zij wegen Zij vertelt fluistert roept schreeuwt uit een ver verhaal in een wie wil luisteren goed te verstane taal Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee brengt ze op haar wijde vegende vleugels…
C. Ale17 november 2017Lees meer >

Subliem intiem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
d' Adelaar kruist het fraai- e vliegtuigspoor en de zon zakt in de Adri- atische Zee d' Oude Stad slaapt...…

Windmolens en Amsterdams Peil

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Warmte pompen, panelen op je dak en windmolen parken te land en op zee. De groene stroom vliegt door het netwerk en beleidmakers voelen zich ok. Maar toch moeten we oppassen, oppassen voor het stijgend water van de zee. Ons land zal onder lopen want we zijn te laat begonnen met de reductie van Co2.…
Juun Voorzaat14 februari 2021Lees meer >

Over licht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
Geen scheiding tussen zee en lucht geen zucht wind Ze stapelden de pallets voor het vuur ook tenten voor de duik Op weg was ik naar beelden om jou en ‘t feest van ‘t licht op de boulevard te zien Toen jij daar kwam geen licht te zien wel zoen. Iets anders doen dan maar.…
Ralameimaar29 december 2024Lees meer >

Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Misschien wierp iemand van hen, vlak voor zijn dood, nog één laatste blik over de zee om zachte woorden te fluisteren tot zijn verwelkende moeder als een gebed, gedragen door de wind.…

Diner

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 342
die is vanmorgen doodgegaan die leeggeviste zee liet na als bijvangst een overmaat aan bruinwiersla voor bij de babi pang pang Dan zijn er eindelijk de desserts in residu van pfas-pesticiden gekonfijte aardbeien en een levend geplukte peer Voor wie nog niet genoeg koffie verkeerd of geparfumeerde thee Aan tafel!…

Voorbij de nachtmerrie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.114
De echo van een kreet, een val kaatst nog tegen de klinkers. Ze rispt zuur op, bijtend op de tong, het sap van de angst. Zeepbellen vertonen de regenboog, drijven boven het schroeiheet zand, waar gieren hun honger stillen, ze spatten open onder een blakende zon.…
Wimper22 januari 2003Lees meer >

Onbeschrijfelijk Zwanger

hartenkreet
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.117
de assistente mij vertelde Dat ik overduidelijk zwanger was Toen ze tussen de middag belde Mijn handen begonnen te trillen Dit kon mij toch niet overkomen Zwanger al vier maanden lang De nachtmerrie van mijn dromen Een kindje diep in mij geworteld Dat ik ooit nog zwanger kon raken Ik ben al jaren geen achttien meer Moet morgen een echo…
car15 maart 2007Lees meer >

Hartstocht

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.198
tot jij verlangen werd een valkuil voor een bloedend hart onze voorhoofden tegen elkaar lippen onbereikbaar ver Alsof we hart en ziel konden delen in de enige gedachte, die je had mijn naam op een sneeuwwit kleed Zo verliefd dat je me overal zocht jezelf vele keren verloor en dwaalde me niet kon vinden Je begon te schreeuwen tot de echo…

- Native spirit -

netgedicht
4.3 met 47 stemmen aantal keer bekeken 771
Wijsheid zweeft hoog, strijd van zijn roots afgeschilderd gruwelijke werkelijkheid als echo om de eenzame prairie te vinden moeder aarde slaat 's avonds op haar geestentrommel de dodendans ligt in haar handen, terwijl de houten panfluit ontwaakt en de wolken vooraan drijft, krachtigt native spirit indianenlanden.…

Verzwegen panorama

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 587
Hun echo meet de verte niet. Geen enkele vinger bindt zich aan lichtjaren. Welke woorden heb ik begrepen? Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild. Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”. Op het scherm praten we jaren verder.…

De laatste straatsteen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Ik ga lopen, Totdat ik de laatste steen heb geraakt Laatst kijk ik achterom Naar de toekomst die is stukgemaakt Die donkere wolk in je hoofd Treft me als bliksem met je woorden Ik hoor de echo van je woede Iets wat mijn liefde heeft verdoofd En wat doet het pijn Maar mij laat het koud En ik hoop dat ik je liefde vergeet Wanneer ik uit…
LovelyDay21 januari 2015Lees meer >

Luik.

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten, ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen.…

Mijn liefde voor Lente

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoe mooi en schoon jij de woorden giet in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
CB21 maart 2021Lees meer >

Mijn liefde voor Lente

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
Hoe mooi en schoon jij de woorden giet in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
CB21 maart 2021Lees meer >

Onze Ardennen

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Wanneer ook nog eens het licht van de zon speelt met de verschillende ruimtes waarbij er geen einde aan lijkt te komen terwijl hier en daar de vrije geluiden te horen zijn van waar echo nog even weerklinkt in een open hemel.…
CB1 september 2024Lees meer >

Onder een bloedmaan

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 536
Onder de taxus reik ik je mijn hand en mijn kus, een echo die nooit zal vervagen of vergeten, terwijl de zonnestralen langs je huid glijden, zo bleek en stil als de maan die ons blijft omarmen. Hoe dan ook, onze draad is niet doorgesneden.…
CB4 februari 2025Lees meer >

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Vogels stijgen op, hun vleugels snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn borst als een echo van verlangen. Ze brengen vrijheid, maar ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken. Water weerspiegelt wat ik ben en wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets mee, laten iets achter.…
CB8 februari 2025Lees meer >

Vleugels van de nacht

netgedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Geen echo van stilte, geen spoor van zijn bestaan, alleen de ochtend die ontwaakt, onwetend van het geheim dat zij draagt.…
CB17 maart 2025Lees meer >

De laatste akkoorden

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 883
Zijn stem, een echo van verloren tijden, een melodie die te breekbaar is om vast te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
CB18 maart 2025Lees meer >

Zoals hij daar is

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
De stad draagt hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
CB24 mei 2025Lees meer >